AndΚαὶagainπάλινhe beganἤρξατοto teachδιδάσκεινbesideπαρὰthe sea.τὴν θάλασσανAndκαὶa very largeπλεῖστοςcrowdὄχλοςgathersσυνάγεταιaroundπρὸςhim,αὐτὸνso thatὥστεheαὐτὸνgotἐμβάνταintoεἰςa boatπλοῖονand satκαθῆσθαιonἐνthe sea,τῇ θαλάσσῃandκαὶthe wholeπᾶςcrowdὁ ὄχλοςwasἦσανbesideπρὸςthe seaτὴν θάλασσανonἐπὶthe land.τῆς γῆς
Andκαὶhe was teachingἐδίδασκενthemαὐτοὺςmany thingsπολλάinἐνparables,παραβολαῖςandκαὶhe was sayingἔλεγενto themαὐτοῖςinἐνhis teaching,τῇ διδαχῇ αὐτοῦ
“Listen!ἈκούετεLook,ἰδοὺthe sowerὁ σπείρωνwent outἐξῆλθενto sow.σπεῖραι
Andκαὶit happenedἐγένετοasἐνhe sowedτῷ σπείρεινthat someὃ μὲνfellἔπεσενalongπαρὰthe path,τὴν ὁδόνandκαὶthe birdsτὰ πετεινὰcameἦλθενandκαὶateκατέφαγενit up.αὐτό
Andκαὶother seedἄλλοfellἔπεσενonἐπὶthe rocky ground,τὸ πετρῶδεςwhereὅπουit did notοὐκhaveεἶχενmuchπολλήνsoil,γῆνandκαὶat onceεὐθὺςit sprang up,ἐξανέτειλενbecauseδιὰ τὸit did notμὴhaveἔχεινdepthβάθοςof soil.γῆς
Andκαὶwhenὅτεthe sunὁ ἥλιοςrose,ἀνέτειλενit was scorched,ἐκαυματίσθηandκαὶbecauseδιὰ τὸit did notμὴhaveἔχεινroot,ῥίζανit withered.ἐξηράνθη
Andκαὶother seedἄλλοfellἔπεσενamongεἰςthe thorns,τὰς ἀκάνθαςandκαὶthe thornsαἱ ἄκανθαιgrew upἀνέβησανandκαὶchokedσυνέπνιξανit,αὐτόandκαὶit gaveἔδωκενnoοὐκfruit.καρπὸν
Andκαὶother seedsἄλλαfellἔπεσενintoεἰςthe goodτὴν καλήνsoilτὴν γῆνandκαὶwere givingἐδίδουfruit,καρπὸνgrowing upἀναβαίνονταandκαὶincreasing,αὐξανόμεναandκαὶwere bearing,ἔφερενoneἓνthirty,τριάκονταandκαὶoneἓνsixty,ἑξήκονταandκαὶoneἓνa hundred.”ἑκατόν
Andκαὶhe was saying,ἔλεγεν“WhoeverὋςhasἔχειearsὦταto hear,ἀκούεινlet him hear.”ἀκουέτω
AndΚαὶwhenὅτεhe wasἐγένετοalone,κατὰ μόναςthoseοἱaroundπερὶhimαὐτὸνwithσὺνthe Twelveτοῖς δώδεκαwere askingἠρώτωνhimαὐτὸνabout the parables.τὰς παραβολάς
Andκαὶhe was sayingἔλεγενto them,αὐτοῖς“To youὙμῖνthe mysteryτὸ μυστήριονof the kingdomτῆς βασιλείαςof Godτοῦ θεοῦhas been given;δέδοταιbutδὲfor thoseἐκείνοις τοῖςoutside,ἔξωeverythingτὰ πάνταcomesγίνεταιinἐνparables,παραβολαῖς
so thatἵνα‘seeingβλέποντεςthey may seeβλέπωσιandκαὶnotμὴperceive,ἴδωσινandκαὶhearingἀκούοντεςthey may hearἀκούωσιandκαὶnotμὴunderstand,συνιῶσινlestμήποτεthey turnἐπιστρέψωσινandκαὶit be forgivenἀφεθῇthem.’”αὐτοῖς
AndΚαὶhe saysλέγειto them,αὐτοῖς“Do you notΟὐκunderstandοἴδατεthis parable?τὴν παραβολὴν ταύτηνAndκαὶhowπῶςwill you understandγνώσεσθεallπάσαςthe parables?τὰς παραβολὰς
The sowerὁ σπείρωνsowsσπείρειthe word.τὸν λόγον
Andδέtheseοὗτοιareεἰσινthe onesοἱalongπαρὰthe path,τὴν ὁδὸνwhereὅπουthe wordὁ λόγοςis sown;σπείρεταιandκαὶwhenὅτανthey hear,ἀκούσωσινat onceεὐθὺςSatanὁ Σατανᾶςcomesἔρχεταιandκαὶtakes awayαἴρειthe wordτὸν λόγονthatτὸνhas been sownἐσπαρμένονinεἰςthem.αὐτούς
Andκαὶlikewiseὁμοίωςtheseοὗτοίareεἰσινthe onesοἱsownσπειρόμενοιonἐπὶthe rocky ground,τὰ πετρώδηwho,οἳwhenὅτανthey hearἀκούσωσινthe word,τὸν λόγονat onceεὐθὺςreceiveλαμβάνουσινitαὐτόνwithμετὰjoy;χαρᾶς
andκαὶthey haveἔχουσινnoοὐκrootῥίζανinἐνthemselves,ἑαυτοῖςbutἀλλὰareεἰσινshort-lived;πρόσκαιροίthen,εἶταwhen afflictionθλίψεωςorἢpersecutionδιωγμοῦcomesγενομένηςon account ofδιὰthe word,τὸν λόγονat onceεὐθὺςthey fall away.σκανδαλίζονται
Andκαὶothersἄλλοιareεἰσὶνthe onesοἱsownσπειρόμενοιamongεἰςthe thorns;τὰς ἀκάνθαςtheseοὗτοίareεἰσινthe ones whoοἱhave heardἀκούσαντεςthe word,τὸν λόγον
andκαὶthe worriesαἱ μέριμναιof the ageτοῦ αἰῶνοςandκαὶthe deceitfulnessἡ ἀπάτηof richesτοῦ πλούτουandκαὶthe desiresαἱ ἐπιθυμίαιforπερὶother things,τὰ λοιπὰcoming in,εἰσπορευόμεναιchokeσυμπνίγουσινthe word,τὸν λόγονandκαὶit becomesγίνεταιunfruitful.ἄκαρπος
Andκαὶthoseἐκεῖνοίareεἰσινthe onesοἱsownσπαρέντεςonἐπὶthe goodτὴν καλὴνsoil,τὴν γῆνwhoοἵτινεςhearἀκούουσινthe wordτὸν λόγονandκαὶaccept itπαραδέχονταιandκαὶbear fruit,καρποφοροῦσινoneἓνthirty,τριάκονταandκαὶoneἓνsixty,ἑξήκονταandκαὶoneἓνa hundred.”ἑκατόν
AndΚαὶhe was sayingἔλεγενto them,αὐτοῖς“Isἔρχεταιthe lampὁ λύχνοςbroughtἔρχεταιtoἵναbe putτεθῇunderὑπὸthe basketτὸν μόδιονorἢunderὑπὸthe bed?τὴν κλίνηνIs it notοὐχtoἵναbe putτεθῇonἐπὶthe lampstand?τὴν λυχνίαν
Forγάρthere isἐστινnothingοὐhiddenκρυπτὸνexceptἐὰν μὴtoἵναbe revealed,φανερωθῇnorοὐδὲhas anythingἐγένετοbeen secretἀπόκρυφονbutἀλλ’thatἵναit might comeἔλθῃintoεἰςthe open.φανερόν
Ifεἴanyoneτιςhasἔχειearsὦταto hear,ἀκούεινlet him hear.”ἀκουέτω
Andκαὶhe was sayingἔλεγενto them,αὐτοῖς“WatchΒλέπετεwhatτίyou hear.ἀκούετεWithἐνthe measureᾧ μέτρῳyou measureμετρεῖτεit will be measuredμετρηθήσεταιto you,ὑμῖνandκαὶmore will be addedπροστεθήσεταιto you.ὑμῖν
Forγὰρwhoeverὃςhas,ἔχειto himαὐτῷmore will be given;δοθήσεταιandκαὶwhoeverὃςdoes notοὐκhave,ἔχειevenκαὶwhatὃhe hasἔχειwill be taken awayἀρθήσεταιfromἀπ’him.”αὐτοῦ
AndΚαὶhe was saying,ἔλεγεν“The kingdomἡ βασιλείαof Godτοῦ θεοῦisἐστὶνlike this:Οὕτωςas ifὡςa manἄνθρωποςshould scatterβάλῃthe seedτὸν σπόρονonἐπὶthe ground,τῆς γῆς
andκαὶsleepκαθεύδῃandκαὶriseἐγείρηταιnightνύκταandκαὶday,ἡμέρανandκαὶthe seedὁ σπόροςsproutsβλαστᾷandκαὶgrows tall,μηκύνηταιheαὐτόςdoes notοὐκknowοἶδενhow.ὡς
By itselfαὐτομάτηthe earthἡ γῆbears fruit,καρποφορεῖfirstπρῶτονthe blade,χόρτονthenεἶταthe head,στάχυνthenεἶταthe fullπλήρηςgrainσῖτονinἐνthe head.τῷ στάχυϊ
Butδὲwhenὅτανthe grainὁ καρπόςpermits,παραδοῖat onceεὐθὺςhe sends inἀποστέλλειthe sickle,τὸ δρέπανονbecauseὅτιthe harvestὁ θερισμόςhas come.”παρέστηκεν
AndΚαὶhe was saying,ἔλεγεν“HowΠῶςshall we compareὁμοιώσωμενthe kingdomτὴν βασιλείανof God,τοῦ θεοῦorἢinἐνwhatτίνιparableπαραβολῇshall we putθῶμενit?αὐτὴν
It islikeὡςa grainκόκκῳof mustard,σινάπεωςwhich,ὃςwhenὅτανit is sownσπαρῇonἐπὶthe ground,τῆς γῆςisὂνsmallerμικρότερονthan allπάντωνthe seedsτῶν σπερμάτωνthat areτῶνonἐπὶthe earth;τῆς γῆς
andκαὶwhenὅτανit is sown,σπαρῇit grows upἀναβαίνειandκαὶbecomesγίνεταιgreaterμεῖζονthan allπάντωνthe garden plantsτῶν λαχάνωνandκαὶputs outποιεῖlargeμεγάλουςbranches,κλάδουςso thatὥστεthe birdsτὰ πετεινὰof the skyτοῦ οὐρανοῦcanδύνασθαιnestκατασκηνοῦνunderὑπὸits shade.”τὴν σκιὰν αὐτοῦ
AndΚαὶwith manyπολλαῖςsuchτοιαύταιςparablesπαραβολαῖςhe was speakingἐλάλειthe wordτὸν λόγονto them,αὐτοῖςasκαθὼςthey were ableἠδύναντοto hear;ἀκούειν
andδὲhe did notοὐκspeakἐλάλειto themαὐτοῖςwithoutχωρὶςa parable,παραβολῆςbutδὲprivatelyκατ’ ἰδίανto his ownτοῖς ἰδίοιςdisciplesμαθηταῖςhe explainedἐπέλυενeverything.πάντα
AndΚαὶhe saysλέγειto themαὐτοῖςonἐνthat day,ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳwhen eveningὀψίαςhad come,γενομένης“Let us go acrossΔιέλθωμενtoεἰςthe other side.”τὸ πέραν
Andκαὶleavingἀφέντεςthe crowd,τὸν ὄχλονthey takeπαραλαμβάνουσινhimαὐτὸνalong,παραλαμβάνουσινjust asὡςhe was,ἦνinἐνthe boat;τῷ πλοίῳandκαὶotherἄλλαboatsπλοῖαwereἦνwithμετ’him.αὐτοῦ
Andκαὶa greatμεγάληwindstormλαῖλαψ ἀνέμουarises,γίνεταιandκαὶthe wavesτὰ κύματαwere breakingἐπέβαλλενintoεἰςthe boat,τὸ πλοῖονso thatὥστεthe boatτὸ πλοῖονwas alreadyἤδηfilling.γεμίζεσθαι
Andκαὶhe himselfαὐτὸςwasἦνinἐνthe stern,τῇ πρύμνῃasleepκαθεύδωνonἐπὶthe cushion;τὸ προσκεφάλαιονandκαὶthey wakeἐγείρουσινhimαὐτὸνandκαὶsayλέγουσινto him,αὐτῷ“Teacher,Διδάσκαλεdo you notοὐcareμέλειthatὅτιwe are perishing?”ἀπολλύμεθα
Andκαὶwaking up,διεγερθεὶςhe rebukedἐπετίμησενthe windτῷ ἀνέμῳandκαὶsaidεἶπενto the sea,τῇ θαλάσσῃ“Be silent!ΣιώπαBe still!”πεφίμωσοAndκαὶthe windὁ ἄνεμοςceased,ἐκόπασενandκαὶthere wasἐγένετοa greatμεγάληcalm.γαλήνη
Andκαὶhe saidεἶπενto them,αὐτοῖς“WhyΤίare youἐστεcowards?δειλοίDo you still notοὔπωhaveἔχετεfaith?”πίστιν
Andκαὶthey fearedἐφοβήθησανwith a greatμέγανfearφόβονandκαὶwere sayingἔλεγονtoπρὸςone another,ἀλλήλους“WhoΤίςthenἄραisἐστινthis,οὗτόςthatὅτιevenκαὶthe windὁ ἄνεμοςandκαὶthe seaἡ θάλασσαobeyὑπακούειhim?”αὐτῷ