AndΚαὶit happened,ἐγένετοwhenἐν τῷheαὐτὸνwentἐλθεῖνintoεἰςthe houseοἶκόνof oneτινοςof the rulersτῶν ἀρχόντωνof the Phariseesτῶν Φαρισαίωνon a Sabbathσαββάτῳto eatφαγεῖνbread,ἄρτονthattheyαὐτοὶwereἦσανwatchingπαρατηρούμενοιhim closely.αὐτόν
Andκαὶlook,ἰδοὺthere wasἦνa certainτιςmanἄνθρωπόςwith dropsyὑδρωπικὸςin front ofἔμπροσθενhim.αὐτοῦ
AndκαὶJesusὁ Ἰησοῦςansweredἀποκριθεὶςandspokeεἶπενtoπρὸςthe experts in the lawτοὺς νομικοὺςandκαὶPharisees,Φαρισαίουςsaying,λέγων“Is it lawfulἜξεστινto cureθεραπεῦσαιon the Sabbathτῷ σαββάτῳorἢnot?”οὔ
Butδὲtheyοἱkept silent.ἡσύχασανAndκαὶtaking hold of him,ἐπιλαβόμενοςhe healedἰάσατοhimαὐτὸνandκαὶsent him away.ἀπέλυσεν
Andκαὶtoπρὸςthemαὐτοὺςhe said,εἶπεν“WhoseΤίνοςsonυἱὸςorἢoxβοῦςamong youὑμῶνwill fallπεσεῖταιintoεἰςa well,φρέαρandκαὶhe will notοὐκat onceεὐθέωςpullἀνασπάσειhimαὐτὸνoutἀνασπάσειonἐνthe dayἡμέρᾳof the Sabbath?”τοῦ σαββάτου
Andκαὶthey could notοὐκ ἴσχυσανreplyἀνταποκριθῆναιtoπρὸςthese things.ταῦτα
Andδὲhe was tellingἜλεγενa parableπαραβολήνtoπρὸςthose who had been invited,τοὺς κεκλημένουςnoticingἐπέχωνhowπῶςthey were choosingἐξελέγοντοthe places of honor,τὰς πρωτοκλισίαςsayingλέγωνtoπρὸςthem,αὐτούς
“WhenὍτανyou are invitedκληθῇςbyὑπόsomeoneτινοςtoεἰςa wedding feast,γάμουςdo notμὴreclineκατακλιθῇςinεἰςthe place of honor,τὴν πρωτοκλισίανlestμήποτεsomeone more distinguishedἐντιμότερόςthan youσουhas beenᾖinvitedκεκλημένοςbyὑπ’him,αὐτοῦ
andκαὶthe one who invitedὁ καλέσαςyouσὲandκαὶhimαὐτὸνwill comeἐλθὼνand sayἐρεῖto you,σοι‘GiveΔὸςthis manτούτῳyourplace,’τόπονandκαὶthenτότεyou will beginἄρξῃwithμετὰshameαἰσχύνηςto takeκατέχεινthe lastτὸν ἔσχατονplace.τόπον
Butἀλλ’whenὅτανyou are invited,κληθῇςgoπορευθεὶςandreclineἀνάπεσεinεἰςthe lastτὸν ἔσχατονplace,τόπονso thatἵναwhenὅτανthe one who invitedὁ κεκληκώςyouσεcomes,ἔλθῃhe will sayἐρεῖto you,σοι‘Friend,Φίλεmove upπροσανάβηθιhigher.’ἀνώτερονThenτότεyou will haveἔσται σοιhonorδόξαbeforeἐνώπιονallπάντωνthose reclining at tableτῶν συνανακειμένωνwith you.σοι
Forὅτιeveryoneπᾶςwhoὁexaltsὑψῶνhimselfἑαυτὸνwill be humbled,ταπεινωθήσεταιandκαὶthe one whoὁhumblesταπεινῶνhimselfἑαυτὸνwill be exalted.”ὑψωθήσεται
Andδὲhe was also sayingἜλεγεν καὶto the one who had invitedτῷ κεκληκότιhim,αὐτόν“WhenὍτανyou giveποιῇςa lunchἄριστονorἢa dinner,δεῖπνονdo notμὴcallφώνειyour friendsτοὺς φίλους σουorμηδὲyour brothersτοὺς ἀδελφούς σουorμηδὲyour relativesτοὺς συγγενεῖς σουorμηδὲrichπλουσίουςneighbors,γείτοναςlestμήποτεtheyαὐτοὶalsoκαὶinvite you in returnἀντικαλέσωσίν σεandκαὶyou be repaid.γένηται ἀνταπόδομά σοι
Butἀλλ’whenὅτανyou giveποιῇςa banquet,δοχὴνinviteκάλειthe poor,πτωχούςthe crippled,ἀναπείρουςthe lame,χωλούςthe blind;τυφλούς
andκαὶyou will beἔσῃhappy,μακάριοςbecauseὅτιthey do notοὐκhave the meansἔχουσινto repayἀνταποδοῦναίyou;σοιforγάρyou will be repaidἀνταποδοθήσεται σοιatἐνthe resurrectionτῇ ἀναστάσειof the righteous.”τῶν δικαίων
Andδέwhen oneτιςof those reclining at table with himτῶν συνανακειμένωνheardἈκούσαςthese things,ταῦταhe saidεἶπενto him,αὐτῷ“Happy isΜακάριοςwhoeverὅστιςwill eatφάγεταιbreadἄρτονinἐνthe kingdomτῇ βασιλείᾳof God!”τοῦ θεοῦ
Butδὲheὁsaidεἶπενto him,αὐτῷ“A certainτιςmanἌνθρωπόςwas givingἐποίειa greatμέγαdinner,δεῖπνονandκαὶhe invitedἐκάλεσενmany.πολλούς
Andκαὶhe sentἀπέστειλενhis slaveτὸν δοῦλον αὐτοῦat the hourτῇ ὥρᾳof the dinnerτοῦ δείπνουto sayεἰπεῖνto those who had been invited,τοῖς κεκλημένοις‘Come,Ἔρχεσθεforὅτιeverythingisἐστινnowἤδηready.’ἕτοιμά
Andκαὶthey allπάντεςbeganἤρξαντοalikeἀπὸ μιᾶςto make excuses.παραιτεῖσθαιThe firstὁ πρῶτοςsaidεἶπενto him,αὐτῷ‘I have boughtἠγόρασαa field,ἈγρὸνandκαὶI haveἔχωneedἀνάγκηνto go outἐξελθὼνandseeἰδεῖνit;αὐτόνI askἐρωτῶyou,σεhaveἔχεmeμεexcused.’παρῃτημένον
Andκαὶanotherἕτεροςsaid,εἶπεν‘I have boughtἠγόρασαfiveπέντεyokeΖεύγηof oxen,βοῶνandκαὶI am goingπορεύομαιto tryδοκιμάσαιthem out;αὐτάI askἐρωτῶyou,σεhaveἔχεmeμεexcused.’παρῃτημένον
Andκαὶanotherἕτεροςsaid,εἶπεν‘I have marriedἔγημαa wife,Γυναῖκαandκαὶthereforeδιὰ τοῦτοI cannotοὐ δύναμαιcome.’ἐλθεῖν
Andκαὶthe slaveὁ δοῦλοςcameπαραγενόμενοςandreportedἀπήγγειλενthese thingsταῦταto his master.τῷ κυρίῳ αὐτοῦThenτότεthe master of the house,ὁ οἰκοδεσπότηςangry,ὀργισθεὶςsaidεἶπενto his slave,τῷ δούλῳ αὐτοῦ‘Go outἜξελθεquicklyταχέωςintoεἰςthe streetsτὰς πλατείαςandκαὶlanesῥύμαςof the city,τῆς πόλεωςandκαὶbring inεἰσάγαγεhereὧδεthe poorτοὺς πτωχοὺςandκαὶcrippledἀναπείρουςandκαὶblindτυφλοὺςandκαὶlame.’χωλοὺς
Andκαὶthe slaveὁ δοῦλοςsaid,εἶπεν‘Master,Κύριεwhatὃyou orderedἐπέταξαςhas been done,γέγονενandκαὶthere isἐστίνstillἔτιroom.’τόπος
Andκαὶthe masterὁ κύριοςsaidεἶπενtoπρὸςthe slave,τὸν δοῦλον‘Go outἜξελθεtoεἰςthe roadsτὰς ὁδοὺςandκαὶhedges,φραγμοὺςandκαὶcompel peopleἀνάγκασονto come in,εἰσελθεῖνso thatἵναmy houseμου ὁ οἶκοςmay be filled.’γεμισθῇ
ForγὰρI tellλέγωyouὑμῖνthatὅτιnoneοὐδεὶςof thoseτῶν ἐκείνωνmenἀνδρῶνwho were invitedτῶν κεκλημένωνwill tasteγεύσεταίmy dinner.”μου τοῦ δείπνου
Nowδὲlargeπολλοίcrowdsὄχλοιwere traveling withΣυνεπορεύοντοhim;αὐτῷandκαὶturning,στραφεὶςhe saidεἶπενtoπρὸςthem,αὐτούς
“IfΕἴanyoneτιςcomesἔρχεταιtoπρόςmeμεandκαὶdoes notοὐhateμισεῖhis ownἑαυτοῦfatherτὸν πατέραandκαὶmotherτὴν μητέραandκαὶwifeτὴν γυναῖκαandκαὶchildrenτὰ τέκναandκαὶbrothersτοὺς ἀδελφοὺςandκαὶsisters,τὰς ἀδελφάςandκαὶevenἔτιhis ownἑαυτοῦlifeτὴν ψυχὴνas well,τεhe cannotοὐ δύναταιbeεἶναίmyμουdisciple.μαθητής
Whoeverὅστιςdoes notοὐcarryβαστάζειhis ownἑαυτοῦcrossτὸν σταυρὸνandκαὶcomeἔρχεταιafterὀπίσωmeμουcannotοὐ δύναταιbeεἶναίmyμουdisciple.μαθητής
Forγὰρwhichτίςofἐξyou,ὑμῶνwantingθέλωνto buildοἰκοδομῆσαιa tower,πύργονdoes notοὐχὶfirstπρῶτονsit downκαθίσαςandcalculateψηφίζειthe cost,τὴν δαπάνηνto seewhetherεἰhe hasἔχειenoughforεἰςcompletion?ἀπαρτισμόν
Otherwise,ἵνα μήποτεwhen heαὐτοῦhas laidθέντοςa foundationθεμέλιονandκαὶis notμὴableἰσχύοντοςto finish,ἐκτελέσαιallπάντεςwho see itοἱ θεωροῦντεςwill beginἄρξωνταιto mockἐμπαίζεινhim,αὐτῷ
saying,λέγοντες‘ThisΟὗτοςmanὁ ἄνθρωποςbeganἤρξατοto buildοἰκοδομεῖνandκαὶwas notοὐκableἴσχυσενto finish.’ἐκτελέσαι
Orἢwhatτίςking,βασιλεὺςgoingπορευόμενοςto encounterσυμβαλεῖνanotherἑτέρῳkingβασιλεῖinεἰςwar,πόλεμονwill notοὐχὶfirstπρῶτονsit downκαθίσαςandconsiderβουλεύσεταιwhetherεἰhe isἐστινableδυνατόςwithἐνtenδέκαthousandχιλιάσινto meetὑπαντῆσαιthe one whoτῷcomesἐρχομένῳagainstἐπ’himαὐτόνwithμετὰtwentyεἴκοσιthousand?χιλιάδων
And ifεἰ δὲnot,μήγεwhile heαὐτοῦisὄντοςstillἔτιfar away,πόρρωhe sendsἀποστείλαςa delegationπρεσβείανandasks forἐρωτᾷthe termsτὰ πρὸςof peace.εἰρήνην
Soοὕτωςthen,οὖνevery oneπᾶςofἐξyouὑμῶνwhoὃςdoes notοὐκrenounceἀποτάσσεταιallπᾶσινhis ownτοῖς ἑαυτοῦpossessionsὑπάρχουσινcannotοὐ δύναταιbeεἶναίmyμουdisciple.μαθητής
Saltτὸ ἅλαςthenοὖνisgood;Καλὸνbutδὲifἐὰνevenκαὶthe saltτὸ ἅλαςbecomes tasteless,μωρανθῇwithἐνwhatτίνιwill it be seasoned?ἀρτυθήσεται
It isἐστινfitεὔθετόνneitherοὔτεforεἰςthe soilγῆνnorοὔτεforεἰςthe manure pile;κοπρίανthey throwβάλλουσινitαὐτόout.ἔξωWhoeverὁhasἔχωνearsὦταto hear,ἀκούεινlet him hear.”ἀκουέτω