Aún se consumenעוֹדֵינוּ תִּכְלֶינָהnuestros ojosעֵינֵינוּesperandonuestra ayuda,אֶל עֶזְרָתֵנוּen vano;הָבֶלen nuestra atalayaבְּצִפִּיָּתֵנוּvigilábamosצִפִּינוּhacia una naciónאֶל גּוֹיque noלֹאsalva.יוֹשִׁעַ
Lamentaciones 4:17
Estudiarlo en la app«Aún se consumen nuestros ojos esperando nuestra ayuda, en vano; en nuestra atalaya vigilábamos hacia una nación que no salva.»
Con el hebreo debajo
Lamentaciones 4:17, palabra por palabra
- Aún se consumenתִּכְלֶינָהtijlena
consumirse
Gastarse poco a poco hasta que no queda nada.
Dónde más aparece «tijlena»- nuestros ojosעֵינֵיene
ojo
El órgano con que se ve; por eso «alzar los ojos» es mirar.
Dónde más aparece «ene»- nuestra ayudaעֶזְרָתֵezrate
ayuda
Ayuda, socorro.
Dónde más aparece «ezrate»- en vanoהָבֶלhavel
vano
Sin resultado ni provecho, como quien se esfuerza para nada.
Dónde más aparece «havel»- en nuestra atalayaצִפִּיָּתֵtsipiyate
atalaya, espera
«Tsifiyá»: atalaya, puesto desde donde se vigila.
Dónde más aparece «tsipiyate»- vigilábamosצִפִּינוּtsipinu
vigilar
Mirar con atención lo que se acerca o lo que ocurre.
Dónde más aparece «tsipinu»- hacia una naciónגּוֹיgoy
nación
Un pueblo con su tierra; también Israel.
Dónde más aparece «goy»- salvaיוֹשִׁעַyoshia
salvar
Librar a alguien de un peligro.
Dónde más aparece «yoshia»
El contexto
16El rostro de YHWH los dispersó; no volverá a mirarlos; a los sacerdotes no les tuvieron respeto, a los ancianos no favorecieron.
17 · Este versículo (arriba)
18Cazaron nuestros pasos para que no anduviéramos por nuestras plazas; se acercó nuestro fin, se cumplieron nuestros días, porque llegó nuestro fin.