YΚαὶpasadoδιαγενομένουel shabat,τοῦ σαββάτουMaríaΜαρίαMagdalena,ἡ ΜαγδαληνὴyκαὶMaríaΜαρίαlaἡ τοῦmadrede Jacobo,ἸακώβουyκαὶSaloméΣαλώμηcompraronἠγόρασανespecias aromáticasἀρώματαparaἵναirἐλθοῦσαιa ungirlo.ἀλείψωσιν αὐτόν
Yκαὶmuyλίανde madrugada,πρωῒel primer díaτῇ μιᾷde la semana,τῶν σαββάτωνvanἔρχονταιal sepulcro,ἐπὶ τὸ μνημεῖονcuando ya había salidoἀνατείλαντοςel sol.τοῦ ἡλίου
Yκαὶse decíanἔλεγονunas a otras:πρὸς ἑαυτάς«¿QuiénΤίςnosἡμῖνhará rodarἀποκυλίσειla piedraτὸν λίθονde la entradaἐκ τῆς θύραςdel sepulcro?».τοῦ μνημείου
Yκαὶal alzar la vista,ἀναβλέψασαιvenθεωροῦσινqueὅτιla piedraὁ λίθοςhabía sido rodada;ἀποκεκύλισταιporqueγὰρeraἦνmuyσφόδραgrande.μέγας
Yκαὶentrandoεἰσελθοῦσαιen el sepulcro,εἰς τὸ μνημεῖονvieronεἶδονa un jovenνεανίσκονsentadoκαθήμενονa la derecha,ἐν τοῖς δεξιοῖςvestidoπεριβεβλημένονcon una ropa largaστολὴνblanca;λευκήνyκαὶquedaron asombradas.ἐξεθαμβήθησαν
Y élδὲ ὁlesαὐταῖςdice:λέγει«NoΜὴse asombren.ἐκθαμβεῖσθεBuscanζητεῖτεa JesúsἸησοῦνel nazareno,τὸν Ναζαρηνὸνel crucificado;τὸν ἐσταυρωμένονha resucitado,ἠγέρθηnoοὐκestáἔστινaquí.ὧδεMirenἴδεel lugarὁ τόποςdondeὅπουloαὐτόνpusieron.ἔθηκαν
Peroἀλλὰvayan,ὑπάγετεdiganεἴπατεa sus discípulosτοῖς μαθηταῖς αὐτοῦyκαὶa Pedro:τῷ Πέτρῳ“Va delante deΠροάγειustedesὑμᾶςa Galilea;εἰς τὴν Γαλιλαίανallíἐκεῖloαὐτὸνverán,ὄψεσθεcomoκαθὼςlesὑμῖνdijo”».εἶπεν
Yκαὶsaliendo,ἐξελθοῦσαιhuyeronἔφυγονdel sepulcro,ἀπὸ τοῦ μνημείουporqueγὰρse había apoderado deεἶχενellasαὐτὰςtemblorτρόμοςyκαὶasombro;ἔκστασιςyκαὶno dijeron nadaοὐδὲν εἶπανa nadie,οὐδενὶporqueγάρtenían miedo.ἐφοβοῦντοFinal breve:Yδὲtodo lo queΠάντα τὰse les había mandadoπαρηγγελμέναlo contaronἐξήγγειλανbrevementeσυντόμωςa los que estaban con Pedro.τοῖς περὶ τὸν ΠέτρονYδὲdespués de esto,μετὰ ταῦταJesús mismoκαὶ αὐτὸς ὁ Ἰησοῦςenvióἐξαπέστειλενpor medio de ellos,δι’ αὐτῶνde orienteἀπὸ ἀνατολῆςa occidente,καὶ ἄχρι δύσεωςla proclamaciónτὸ κήρυγμαsagradaἱερὸνeκαὶincorruptibleἄφθαρτονde la salvaciónτῆς σωτηρίαςeterna.αἰωνίουAmén.ἀμήν
Final largo:Yδὲhabiendo resucitadoἈναστὰςde madrugada,πρωῒel primer díaπρώτῃde la semana,σαββάτουse aparecióἐφάνηprimeroπρῶτονa MaríaΜαρίᾳMagdalena,τῇ Μαγδαληνῇde la cualπαρ’ ἧςhabía echadoἐκβεβλήκειsiete demonios.ἑπτὰ δαιμόνια
Ellaἐκείνηfueπορευθεῖσαy lo anuncióἀπήγγειλενa los que habían estadoτοῖς γενομένοιςcon él,μετ’ αὐτοῦque estaban de dueloπενθοῦσιyκαὶllorando.κλαίουσιν
Y ellos,κἀκεῖνοιal oírἀκούσαντεςqueὅτιvivíaζῇyκαὶque ella lo había visto,ἐθεάθη ὑπ’ αὐτῆςno lo creyeron.ἠπίστησαν
Yδὲdespués de esto,Μετὰ ταῦταse manifestóἐφανερώθηen otra formaἐν ἑτέρᾳ μορφῇa dosδυσὶνde ellosἐξ αὐτῶνque ibanπορευομένοιςcaminandoπεριπατοῦσινhacia el campo.εἰς ἀγρόν
Y ellosκἀκεῖνοιfueronἀπελθόντεςy lo anunciaronἀπήγγειλανa los demás;τοῖς λοιποῖςpero tampocoοὐδὲa ellosἐκείνοιςles creyeron.ἐπίστευσαν
YδὲdespuésὝστερονse manifestóἐφανερώθηa los once mismos,αὐτοῖς τοῖς ἕνδεκαcuando estaban recostados a la mesa,ἀνακειμένοιςyκαὶles reprochóὠνείδισενsu incredulidadτὴν ἀπιστίαν αὐτῶνyκαὶdureza de corazón,σκληροκαρδίανporqueὅτιnoοὐκhabían creídoἐπίστευσανa los queτοῖςloαὐτὸνhabían vistoθεασαμένοιςresucitado.ἐγηγερμένον
Yκαὶlesαὐτοῖςdijo:εἶπεν«VayanΠορευθέντεςpor todo el mundoεἰς τὸν κόσμον ἅπανταy proclamenκηρύξατεla buena noticiaτὸ εὐαγγέλιονa toda la creación.πάσῃ τῇ κτίσει
El queὁcreaπιστεύσαςyκαὶsea sumergidoβαπτισθεὶςserá salvo;σωθήσεταιperoδὲel queὁno creaἀπιστήσαςserá condenado.κατακριθήσεται
Yδὲestas señalesταῦτα σημεῖαacompañaránπαρακολουθήσειa los que crean:τοῖς πιστεύσασινen mi nombreἐν τῷ ὀνόματί μουecharánἐκβαλοῦσινdemonios;δαιμόνιαhablaránλαλήσουσινen lenguasγλώσσαιςnuevas;καιναῖς
tomaránἀροῦσινserpientes;ὄφειςy siκἂνbebenπίωσινalgoτιmortal,θανάσιμόνnoοὐ μὴlesαὐτοὺςhará daño;βλάψῃpondránἐπιθήσουσινlas manosχεῖραςsobre los enfermos,ἐπὶ ἀρρώστουςyκαὶsanarán».καλῶς ἕξουσιν
Así queμὲν οὖνel SeñorὉ κύριοςJesús,Ἰησοῦςdespués deμετὰ τὸhablarles,λαλῆσαι αὐτοῖςfue llevado arribaἀνελήμφθηal cieloεἰς τὸν οὐρανὸνyκαὶse sentóἐκάθισενa la derechaἐκ δεξιῶνde Dios.τοῦ θεοῦ
Yδὲellosἐκεῖνοιsalieronἐξελθόντεςy proclamaronἐκήρυξανpor todas partes,πανταχοῦmientras el Señorτοῦ κυρίουobraba con ellosσυνεργοῦντοςyκαὶconfirmabaβεβαιοῦντοςla palabraτὸν λόγονcon las señalesδιὰ σημείωνque la acompañaban.τῶν ἐπακολουθούντων