YΚαὶenseguida,εὐθὺςde madrugada,πρωῒlos sumos sacerdotes,οἱ ἀρχιερεῖςdespués de tomar consejoσυμβούλιον ποιήσαντεςcon los ancianosμετὰ τῶν πρεσβυτέρωνyκαὶlos escribasγραμματέωνyκαὶtodo el Sanedrín,ὅλον τὸ συνέδριονataronδήσαντεςa Jesús,τὸν Ἰησοῦνse lo llevaronἀπήνεγκανyκαὶlo entregaronπαρέδωκανa Pilato.Πιλάτῳ
YκαὶPilatoὁ Πιλᾶτοςleαὐτὸνpreguntó:ἐπηρώτησεν«¿EresεἶtúΣὺel reyὁ βασιλεὺςde los judíos?».τῶν ἸουδαίωνY él,δὲ ὁrespondiendo,ἀποκριθεὶςleαὐτῷdice:λέγει«TúΣὺlo dices».λέγεις
Yκαὶlos sumos sacerdotesοἱ ἀρχιερεῖςloαὐτοῦacusabanκατηγόρουνde muchas cosas.πολλά
YδὲPilatoὁ Πιλᾶτοςotra vezπάλινleαὐτὸνpreguntaba,ἐπηρώταdiciendo:λέγων«¿No respondes nada?Οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδένMiraἴδεde cuántas cosasπόσαteσουacusan».κατηγοροῦσιν
PeroδὲJesúsὁ Ἰησοῦςya noοὐκέτιrespondióἀπεκρίθηnada,οὐδὲνde modo queὥστεPilatoτὸν Πιλᾶτονse asombraba.θαυμάζειν
Yδὲen cada fiestaΚατὰ ἑορτὴνlesαὐτοῖςsoltabaἀπέλυενun preso,ἕνα δέσμιονel queὃνpidieran.παρῃτοῦντο
Yδὲestabaἦνel llamadoὁ λεγόμενοςBarrabás,Βαραββᾶςpresoδεδεμένοςcon los sediciososμετὰ τῶν στασιαστῶνqueοἵτινεςen la revueltaἐν τῇ στάσειhabían cometidoπεποιήκεισανun asesinato.φόνον
Yκαὶla multitud,ὁ ὄχλοςsubiendo,ἀναβὰςcomenzóἤρξατοa pedirαἰτεῖσθαιque hicieracomoκαθὼςsolía hacerἐποίειcon ellos.αὐτοῖς
YδὲPilatoὁ Πιλᾶτοςlesαὐτοῖςrespondió,ἀπεκρίθηdiciendo:λέγων«¿QuierenΘέλετεque lesὑμῖνsuelteἀπολύσωal reyτὸν βασιλέαde los judíos?».τῶν Ἰουδαίων
Porqueγὰρsabíaἐγίνωσκενqueὅτιlos sumos sacerdotesοἱ ἀρχιερεῖςloαὐτὸνhabían entregadoπαραδεδώκεισανpor envidia.διὰ φθόνον
Peroδὲlos sumos sacerdotesοἱ ἀρχιερεῖςincitaronἀνέσεισανa la multitudτὸν ὄχλονpara queἵναmás bienμᾶλλονlesαὐτοῖςsoltaraἀπολύσῃa Barrabás.τὸν Βαραββᾶν
YδὲPilato,ὁ Πιλᾶτοςrespondiendoἀποκριθεὶςotra vez,πάλινlesαὐτοῖςdecía:ἔλεγεν«¿QuéΤίquieren,θέλετεpues,οὖνque hagaποιήσωcon el queὃνllamanλέγετεel reyτὸν βασιλέαde los judíos?».τῶν Ἰουδαίων
Y ellosδὲ οἱgritaronἔκραξανotra vez:πάλιν«Crucifícalo».Σταύρωσον αὐτόν
YδὲPilatoὁ Πιλᾶτοςlesαὐτοῖςdecía:ἔλεγεν«Puesγὰρ¿quéΤίmalκακόνha hecho?».ἐποίησενPero ellosδὲ οἱgritaronἔκραξανaún más:περισσῶς«Crucifícalo».Σταύρωσον αὐτόν
YδὲPilato,ὁ Πιλᾶτοςqueriendoβουλόμενοςcomplacerτὸ ἱκανὸν ποιῆσαιa la multitud,τῷ ὄχλῳlesαὐτοῖςsoltóἀπέλυσενa Barrabás;τὸν Βαραββᾶνyκαὶa Jesús,τὸν Ἰησοῦνdespués de azotarlo,φραγελλώσαςlo entregóπαρέδωκενpara queἵναfuera crucificado.σταυρωθῇ
Yδὲlos soldadosΟἱ στρατιῶταιloαὐτὸνllevaronἀπήγαγονadentroἔσωdel patio,τῆς αὐλῆςqueὅesἐστινel pretorio,πραιτώριονyκαὶreúnenσυγκαλοῦσινa toda la cohorte.ὅλην τὴν σπεῖραν
Yκαὶloαὐτὸνvistenἐνδιδύσκουσινde púrpura,πορφύρανyκαὶleαὐτῷponenπεριτιθέασινuna coronaστέφανονde espinasἀκάνθινονque habían trenzado.πλέξαντες
Yκαὶcomenzaronἤρξαντοa saludarlo:ἀσπάζεσθαι αὐτόν«Saludos,Χαῖρεreyβασιλεῦde los judíos».τῶν Ἰουδαίων
Yκαὶle golpeabanἔτυπτονla cabezaαὐτοῦ τὴν κεφαλὴνcon una caña,καλάμῳyκαὶleαὐτῷescupían,ἐνέπτυονyκαὶdoblandoτιθέντεςlas rodillas,τὰ γόναταse postraban anteπροσεκύνουνél.αὐτῷ
Yκαὶdespués de burlarseὅτε ἐνέπαιξανde él,αὐτῷleαὐτὸνquitaronἐξέδυσανla púrpuraτὴν πορφύρανyκαὶleαὐτὸνpusieronἐνέδυσανsu propia ropa.τὰ ἱμάτια τὰ ἴδιαYκαὶloαὐτὸνsacanἐξάγουσινparaἵναcrucificarlo.σταυρώσωσιν αὐτόν
YΚαὶobliganἀγγαρεύουσινa unoτιναque pasaba,παράγοντάSimónΣίμωναde Cirene,Κυρηναῖονque veníaἐρχόμενονdel campo,ἀπ’ ἀγροῦel padreτὸν πατέραde AlejandroἈλεξάνδρουyκαὶde Rufo,Ῥούφουa queἵναllevaraἄρῃsu cruz.τὸν σταυρὸν αὐτοῦ
Yκαὶloαὐτὸνllevanφέρουσινal lugarἐπὶ τὸν τόπονdel Gólgota,ΓολγοθᾶνqueὅtraducidoμεθερμηνευόμενονesἐστινLugarΤόποςde la Calavera.Κρανίου
Yκαὶleαὐτῷdabanἐδίδουνvinoοἶνονmezclado con mirra;ἐσμυρνισμένονperoδὲélὃςnoοὐκlo tomó.ἔλαβεν
Yκαὶloαὐτὸνcrucifican,σταυροῦσινyκαὶse repartenδιαμερίζονταιsu ropa,τὰ ἱμάτια αὐτοῦechandoβάλλοντεςsuertesκλῆρονsobre ella,ἐπ’ αὐτὰpara verquéτίse llevaríaἄρῃcada uno.τίς
EraἮνla hora tercera,ὥρα τρίτηyκαὶloαὐτόνcrucificaron.ἐσταύρωσαν
Yκαὶla inscripciónἡ ἐπιγραφὴde su acusaciónτῆς αἰτίας αὐτοῦestabaἦνescrita:ἐπιγεγραμμένη«El reyὉ βασιλεὺςde los judíos».τῶν Ἰουδαίων
Yκαὶcon élσὺν αὐτῷcrucificanσταυροῦσινa dos bandidos,δύο λῃστάςunoἕναa su derechaἐκ δεξιῶνyκαὶotroἕναa su izquierda.ἐξ εὐωνύμων αὐτοῦ
Y se cumplió la Escritura que dice: Y con los transgresores fue contado.
YΚαὶlos que pasabanοἱ παραπορευόμενοιblasfemabanἐβλασφήμουνcontra él,αὐτὸνmeneandoκινοῦντεςla cabezaτὰς κεφαλὰς αὐτῶνyκαὶdiciendo:λέγοντες«¡Ah!ΟὐὰTú que derribasὁ καταλύωνel santuarioτὸν ναὸνyκαὶlo edificasοἰκοδομῶνen tres días,ἐν τρισὶν ἡμέραις
sálvateσῶσονa ti mismo,σεαυτὸνbajandoκαταβὰςde la cruz».ἀπὸ τοῦ σταυροῦ
De la misma maneraὁμοίωςtambiénκαὶlos sumos sacerdotes,οἱ ἀρχιερεῖςburlándoseἐμπαίζοντεςentre ellosπρὸς ἀλλήλουςcon los escribas,μετὰ τῶν γραμματέωνdecían:ἔλεγον«A otrosἌλλουςsalvó;ἔσωσενa sí mismoἑαυτὸνnoοὐpuedeδύναταιsalvarse.σῶσαι
El Mesías,ὁ χριστὸςel reyὁ βασιλεὺςde Israel,Ἰσραὴλque bajeκαταβάτωahoraνῦνde la cruz,ἀπὸ τοῦ σταυροῦpara queἵναveamosἴδωμενyκαὶcreamos».πιστεύσωμενTambiénκαὶlos que estaban crucificadosοἱ συνεσταυρωμένοιcon élσὺν αὐτῷloαὐτόνinsultaban.ὠνείδιζον
YΚαὶllegadaγενομένηςla hora sexta,ὥρας ἕκτηςhuboἐγένετοoscuridadσκότοςsobre toda la tierraἐφ’ ὅλην τὴν γῆνhastaἕωςla hora novena.ὥρας ἐνάτης
Yκαὶa la hora novenaτῇ ἐνάτῃ ὥρᾳJesúsὁ Ἰησοῦςclamóἐβόησενa gran voz:φωνῇ μεγάλῃ«Eloí,ἘλωῒEloí,ἐλωῒ¿lemáλεμὰsabajtaní?»,σαβαχθάνιqueὅtraducidoμεθερμηνευόμενονquiere decir:ἐστιν«Dios mío,Ὁ θεός μουDios mío,ὁ θεός μου¿por quéεἰς τίmeμεhas abandonado?».ἐγκατέλιπές
Yκαίalgunosτινεςde los que estaban allí,τῶν παρεστηκότωνal oírlo,ἀκούσαντεςdecían:ἔλεγον«Miren,Ἴδεllamaφωνεῖa Elías».Ἠλίαν
Yδέunoτιςcorrióδραμὼνy llenóκαὶ γεμίσαςuna esponjaσπόγγονde vinagre;ὄξουςponiéndolaπεριθεὶςen una caña,καλάμῳleαὐτόνdaba de beber,ἐπότιζενdiciendo:λέγων«Dejen,ἌφετεveamosἴδωμενsiεἰvieneἔρχεταιElíasἨλίαςa bajarlo».καθελεῖν αὐτόν
PeroδὲJesús,ὁ Ἰησοῦςdandoἀφεὶςuna gran voz,μεγάλην φωνὴνexpiró.ἐξέπνευσεν
Yκαὶel veloτὸ καταπέτασμαdel santuarioτοῦ ναοῦse rasgóἐσχίσθηen dos,εἰς δύοde arribaἀπ’ ἄνωθενabajo.ἕως κάτω
Yδὲel centuriónὁ κεντυρίωνque estabaὁ παρεστηκὼςfrente a él,ἐξ ἐναντίας αὐτοῦviendoἰδὼνqueὅτιhabía expiradoἐξέπνευσενasí,οὕτωςdijo:εἶπεν«VerdaderamenteἈληθῶςeste hombreοὗτος ὁ ἄνθρωποςeraἦνHijoυἱὸςde Dios».θεοῦ
YδὲhabíaἮσανtambiénκαὶunas mujeresγυναῖκεςmirandoθεωροῦσαιde lejos,ἀπὸ μακρόθενentre las cualesἐν αἷςestabanκαὶMaríaΜαρίαMagdalena,ἡ ΜαγδαληνὴyκαὶMaríaΜαρίαla madreἡ μήτηρde JacoboἸακώβουel menorτοῦ μικροῦyκαὶde Josés,ἸωσῆτοςyκαὶSalomé,Σαλώμη
las cuales,αἳcuandoὅτεél estabaἦνen Galilea,ἐν τῇ Γαλιλαίᾳloαὐτῷseguíanἠκολούθουνyκαὶleαὐτῷservían;διηκόνουνyκαὶmuchas otrasπολλαὶ ἄλλαιque habían subidoαἱ συναναβᾶσαιcon élαὐτῷa Jerusalén.εἰς Ἱεροσόλυμα
YΚαὶllegadaγενομένηςyaἤδηla tarde,ὀψίαςcomoἐπεὶeraἦνla preparación,παρασκευήes decir,ὅ ἐστινla víspera del shabat,προσάββατον
vinoἐλθὼνJosé,Ἰωσὴφel de Arimatea,ὁ ἀπὸ Ἁριμαθαίαςmiembro distinguido del Consejo,εὐσχήμων βουλευτήςqueὃςtambiénκαὶ αὐτὸςesperabaἦν προσδεχόμενοςel reinoτὴν βασιλείανde Dios;τοῦ θεοῦarmándose de valor,τολμήσαςentróεἰσῆλθενa donde estaba Pilatoπρὸς τὸν Πιλᾶτονyκαὶpidióᾐτήσατοel cuerpoτὸ σῶμαde Jesús.τοῦ Ἰησοῦ
YδὲPilatoὁ Πιλᾶτοςse extrañóἐθαύμασενde queεἰyaἤδηhubiera muerto;τέθνηκενyκαὶllamandoπροσκαλεσάμενοςal centurión,τὸν κεντυρίωναleαὐτὸνpreguntóἐπηρώτησενsiεἰhacía muchoπάλαιque había muerto.ἀπέθανεν
Yκαὶuna vez informadoγνοὺςpor el centurión,ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνοςconcedióἐδωρήσατοel cadáverτὸ πτῶμαa José.τῷ Ἰωσήφ
Yκαὶcomprandoἀγοράσαςuna sábana de lino,σινδόναloαὐτὸνbajó,καθελὼνlo envolvióἐνείλησενen la sábanaτῇ σινδόνιyκαὶloαὐτὸνpusoἔθηκενen un sepulcroἐν μνημείῳqueὃestabaἦνexcavadoλελατομημένονen la roca,ἐκ πέτραςeκαὶhizo rodarπροσεκύλισενuna piedraλίθονa la entradaἐπὶ τὴν θύρανdel sepulcro.τοῦ μνημείου
YδὲMaríaἡ ΜαρίαMagdalenaἡ ΜαγδαληνὴyκαὶMaríaΜαρίαlaἡmadrede JosésἸωσῆτοςmirabanἐθεώρουνdóndeποῦlo ponían.τέθειται