YΚαὶlevantándoseἀναστὰνtoda la asambleaἅπαν τὸ πλῆθοςde ellos,αὐτῶνloαὐτὸνllevaronἤγαγονante Pilato.ἐπὶ τὸν Πιλᾶτον
Yδὲcomenzaronἤρξαντοa acusarlo,κατηγορεῖν αὐτοῦdiciendo:λέγοντες«Hemos halladoεὕραμενa esteΤοῦτονpervirtiendoδιαστρέφονταa nuestra nación,τὸ ἡμῶν ἔθνοςeκαὶimpidiendoκωλύονταdarδιδόναιtributoφόρουςal César,Καίσαριyκαὶdiciendoλέγονταque él mismoαὑτὸνesεἶναιel Mesías,χριστὸνun rey».βασιλέα
YδὲPilatoὁ Πιλᾶτοςleαὐτὸνpreguntó,ἠρώτησενdiciendo:λέγων«¿EresεἶtúΣὺel reyὁ βασιλεὺςde los judíos?».τῶν ἸουδαίωνYδὲél,ὁrespondiéndole,ἀποκριθεὶς αὐτῷdijo:ἔφη«TúΣὺlo dices».λέγεις
YδὲPilatoὁ Πιλᾶτοςdijoεἶπενa los sumos sacerdotesπρὸς τοὺς ἀρχιερεῖςyκαὶa las multitudes:τοὺς ὄχλους«No hallo ningúnΟὐδὲν εὑρίσκωdelitoαἴτιονen este hombre».ἐν τῷ τούτῳ ἀνθρώπῳ
Peroδὲellosοἱinsistían,ἐπίσχυονdiciendo:λέγοντες«AlborotaἈνασείειal pueblo,τὸν λαὸνenseñandoδιδάσκωνpor toda Judea,καθ’ ὅλης τῆς Ἰουδαίαςyκαὶcomenzandoἀρξάμενοςdesde Galileaἀπὸ τῆς Γαλιλαίαςhasta aquí».ἕως ὧδε
YδὲPilato,Πιλᾶτοςal oírlo,ἀκούσαςpreguntóἐπηρώτησενsiεἰel hombreὁ ἄνθρωποςeraἐστινgalileo.Γαλιλαῖός
Yκαὶal saberἐπιγνοὺςqueὅτιeraἐστὶνde la jurisdicciónἐκ τῆς ἐξουσίαςde Herodes,Ἡρῴδουse loαὐτὸνremitióἀνέπεμψενa Herodes,πρὸς Ἡρῴδηνque también estabaὄντα καὶ αὐτὸνen Jerusalénἐν Ἱεροσολύμοιςen aquellos días.ἐν ταύταις ταῖς ἡμέραις
YδὲHerodes,ὁ Ἡρῴδηςal verἰδὼνa Jesús,τὸν Ἰησοῦνse alegróἐχάρηmucho,λίανporqueγὰρhacía mucho tiempoἐξ ἱκανῶν χρόνωνque deseabaἦν θέλωνverlo,ἰδεῖν αὐτὸνpor lo que oíaδιὰ τὸ ἀκούεινde él,περὶ αὐτοῦyκαὶesperabaἤλπιζένverἰδεῖνalguna señalτι σημεῖονhechaγινόμενονpor él.ὑπ’ αὐτοῦ
Yδὲleαὐτὸνpreguntabaἐπηρώταcon muchas palabras;ἐν ἱκανοῖς λόγοιςperoδὲélαὐτὸςno le respondió nada.οὐδὲν ἀπεκρίνατο αὐτῷ
Yδὲestaban allíεἱστήκεισανlos sumos sacerdotesοἱ ἀρχιερεῖςyκαὶlos escribas,οἱ γραμματεῖςacusándoloκατηγοροῦντες αὐτοῦcon vehemencia.εὐτόνως
YδὲtambiénκαὶHerodes,ὁ Ἡρῴδηςcon sus soldados,σὺν τοῖς αὐτοῦ στρατεύμασινloαὐτὸνdesprecióἐξουθενήσαςyκαὶse burló de él,ἐμπαίξαςyvistiéndoloπεριβαλὼνcon una ropa espléndida,ἐσθῆτα λαμπρὰνloαὐτὸνenvió de vueltaἀνέπεμψενa Pilato.τῷ Πιλάτῳ
Yδὲaquel mismo díaἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳHerodesὅ τε ἩρῴδηςyκαὶPilatoὁ Πιλᾶτοςse hicieronἐγένοντοamigosφίλοιentre sí,μετ’ ἀλλήλωνporqueγὰρantes estabanπροϋπῆρχον ὄντεςenemistadosἐν ἔχθρᾳel uno con el otro.πρὸς αὑτούς
YδὲPilato,Πιλᾶτοςconvocandoσυγκαλεσάμενοςa los sumos sacerdotes,τοὺς ἀρχιερεῖςyκαὶa los jefes,τοὺς ἄρχονταςyκαὶal pueblo,τὸν λαὸν
lesπρὸς αὐτούςdijo:εἶπεν«Meμοιhan traídoΠροσηνέγκατέa este hombreτὸν ἄνθρωπον τοῦτονcomo a uno que apartaὡς ἀποστρέφονταal pueblo;τὸν λαόνyκαὶmiren,ἰδοὺyoἐγὼlo he interrogadoἀνακρίναςdelante de ustedes,ἐνώπιον ὑμῶνyno he halladoοὐθὲν εὗρονen este hombreἐν τῷ τούτῳ ἀνθρώπῳningún delitoαἴτιονde los queὧνloκατ’ αὐτοῦacusan;κατηγορεῖτε
ni tampocoἀλλ’ οὐδὲHerodes,Ἡρῴδηςporqueγὰρnosπρὸς ἡμᾶςloαὐτὸνha devuelto;ἀνέπεμψενyκαὶmiren,ἰδοὺno ha hecho nadaοὐδὲν ἐστὶν πεπραγμένον αὐτῷdignoἄξιονde muerte.θανάτου
Así que,οὖνdespués de castigarlo,παιδεύσας αὐτὸνlo soltaré».ἀπολύσω
Y tenía necesidad de soltarles uno en cada fiesta.
Peroδὲtodos a unaπαμπληθεὶgritaron,Ἀνέκραγονdiciendo:λέγοντες«Quita de en medioΑἶρεa este,τοῦτονyδὲsuéltanosἀπόλυσον ἡμῖνa Barrabás».τὸν Βαραββᾶν
Esteὅστιςhabía sidoἦνechadoβληθεὶςen la cárcelἐν τῇ φυλακῇpor una revueltaδιὰ στάσιν τινὰocurridaγενομένηνen la ciudadἐν τῇ πόλειyκαὶpor un asesinato.φόνον
YδὲPilatoὁ Πιλᾶτοςles hablóπροσεφώνησενotra vez,πάλινqueriendoθέλωνsoltarἀπολῦσαιa Jesús;τὸν Ἰησοῦν
peroδὲellosοἱgritaban,ἐπεφώνουνdiciendo:λέγοντες«Crucifícalo,Σταύρουcrucifícalo».σταύρου αὐτόν
Yδὲélὁlesπρὸς αὐτούςdijoεἶπενpor tercera vez:τρίτον«Puesγὰρ¿qué malΤί κακὸνha hechoἐποίησενeste?οὗτοςNo he halladoοὐδὲν εὗρονen élἐν αὐτῷningún delitoαἴτιονdigno de muerte;θανάτουasí que,οὖνdespués de castigarlo,παιδεύσας αὐτὸνlo soltaré».ἀπολύσω
Peroδὲellosοἱinsistíanἐπέκειντοa grandes voces,φωναῖς μεγάλαιςpidiendoαἰτούμενοιque fuera crucificado;αὐτὸν σταυρωθῆναιyκαὶsus vocesαἱ αὐτῶν φωναὶprevalecían.κατίσχυον
YκαὶPilatoΠιλᾶτοςdecidióἐπέκρινενque se hicieraγενέσθαιlo que pedían.τὸ αἴτημα αὐτῶν
Yδὲsoltóἀπέλυσενal queτὸνhabía sido echadoβεβλημένονen la cárcelεἰς φυλακὴνpor revueltaδιὰ στάσινyκαὶasesinato,φόνονal queὃνpedían;ᾐτοῦντοyδὲentregóπαρέδωκενa Jesúsτὸν Ἰησοῦνa la voluntadτῷ θελήματιde ellos.αὐτῶν
YΚαὶcuandoὡςse lo llevaban,ἀπήγαγον αὐτόνtomaronἐπιλαβόμενοιa un tal SimónΣίμωνά τιναde Cirene,Κυρηναῖονque veníaἐρχόμενονdel campo,ἀπ’ ἀγροῦyle pusieron encimaἐπέθηκαν αὐτῷla cruzτὸν σταυρὸνpara que la llevaraφέρεινdetrás de Jesús.ὄπισθεν τοῦ Ἰησοῦ
YδὲloαὐτῷseguíaἨκολούθειuna gran multitudπολὺ πλῆθοςdel pueblo,τοῦ λαοῦyκαὶde mujeresγυναικῶνqueαἳse golpeaban el pechoἐκόπτοντοyκαὶloαὐτόνlamentaban.ἐθρήνουν
PeroδὲJesús,ὁ Ἰησοῦςvolviéndoseστραφεὶςhacia ellas,πρὸς αὐτὰςdijo:εἶπεν«HijasΘυγατέρεςde Jerusalén,Ἰερουσαλήμnoμὴllorenκλαίετεpor mí;ἐπ’ ἐμέmás bien,πλὴνllorenκλαίετεpor ustedes mismasἐφ’ ἑαυτὰςyκαὶpor sus hijos;ἐπὶ τὰ ὑμῶν τέκνα
porqueὅτιmiren,ἰδοὺvienenἔρχονταιdíasἡμέραιen queἐν αἷςdirán:ἐροῦσινDichosasΜακάριαιlas estériles,αἱ στεῖραιyκαὶlos vientresαἱ κοιλίαιqueαἳnoοὐκdieron a luz,ἐγέννησανyκαὶlos pechosμαστοὶqueοἳnoοὐκamamantaron.ἔθρεψαν
Entoncesτότεcomenzaránἄρξονταιa decirλέγεινa los montes:τοῖς ὄρεσινCaiganΠέσετεsobre nosotros;ἐφ’ ἡμᾶςyκαὶa las colinas:τοῖς βουνοῖςCúbrannos.Καλύψατε ἡμᾶς
Porqueὅτιsiεἰen el árbol verdeἐν τῷ ὑγρῷ ξύλῳhacenποιοῦσινesto,ταῦτα¿quéτίsucederáγένηταιen el seco?».ἐν τῷ ξηρῷ
YδὲllevabanἬγοντοtambiénκαὶa otros dos,ἕτεροι δύοmalhechores,κακοῦργοιpara ser ejecutadosἀναιρεθῆναιcon él.σὺν αὐτῷ
Yκαὶcuandoὅτεllegaronἦλθονal lugarἐπὶ τὸν τόπονllamadoτὸν καλούμενονla Calavera,Κρανίονloαὐτὸνcrucificaronἐσταύρωσανallí,ἐκεῖyκαὶa los malhechores,τοὺς κακούργουςunoὃν μὲνa la derechaἐκ δεξιῶνy otroὃν δὲa la izquierda.ἐξ ἀριστερῶν
YδὲJesúsὁ Ἰησοῦςdecía:ἔλεγεν«Padre,Πάτερperdónalos,ἄφες αὐτοῖςporqueγὰρnoοὐsabenοἴδασινlo queτίhacen».ποιοῦσινYδὲrepartiéndoseδιαμεριζόμενοιsus vestidos,τὰ αὐτοῦ ἱμάτιαecharon suertes.ἔβαλον κλήρους
Yκαὶel puebloὁ λαὸςestaba allíεἱστήκειmirando.θεωρῶνYδὲtambiénκαὶlos jefesοἱ ἄρχοντεςse burlaban,ἐξεμυκτήριζονdiciendo:λέγοντες«A otrosἌλλουςsalvó;ἔσωσενque se salveσωσάτωa sí mismo,ἑαυτόνsiεἰesteοὗτόςesἐστινel Mesíasὁ χριστὸςde Dios,τοῦ θεοῦel Elegido».ὁ ἐκλεκτός
Yδὲtambiénκαὶlos soldadosοἱ στρατιῶταιse burlabanἐνέπαιξανde él,αὐτῷacercándoseπροσερχόμενοιyofreciéndoleπροσφέροντες αὐτῷvinagre,ὄξος
yκαὶdiciendo:λέγοντες«SiΕἰtúσὺeresεἶel reyὁ βασιλεὺςde los judíos,τῶν Ἰουδαίωνsálvateσῶσονa ti mismo».σεαυτόν
Yδὲhabíaἦνtambiénκαὶuna inscripciónἐπιγραφὴsobre él:ἐπ’ αὐτῷ«Esteοὗτοςesel reyὉ βασιλεὺςde los judíos».τῶν Ἰουδαίων
YδὲunoΕἷςde los malhechoresτῶν κακούργωνque estaban colgadosκρεμασθέντωνblasfemabaἐβλασφήμειcontra él,αὐτόνdiciendo:λέγων«¿NoΟὐχὶeresεἶtúσὺel Mesías?ὁ χριστόςSálvateσῶσονa ti mismoσεαυτὸνyκαὶa nosotros».ἡμᾶς
Peroδὲel otro,ὁ ἕτεροςrespondiendo,ἀποκριθεὶςloαὐτῷreprendía,ἐπιτιμῶνdiciendo:ἔφη«¿Ni siquieraΟὐδὲtemesφοβῇtúσὺa Dios,τὸν θεόνestandoὅτι εἶbajo la misma condena?ἐν τῷ αὐτῷ κρίματι
Yκαὶnosotros,ἡμεῖςen verdad,μὲνjustamente,δικαίωςporqueγὰρrecibimosἀπολαμβάνομενlo que merecenἄξιαnuestros hechos;ὧν ἐπράξαμενperoδὲesteοὗτοςno ha hechoἔπραξενnada malo».οὐδὲν ἄτοπον
Yκαὶdecía:ἔλεγεν«Jesús,Ἰησοῦacuérdateμνήσθητίde míμουcuandoὅτανvengasἔλθῃςen tu reino».ἐν τῇ σου βασιλείᾳ
Yκαὶleαὐτῷdijo:εἶπεν«En verdadἈμήνteσοιdigo:λέγωhoyσήμερονestarásἔσῃconmigoμετ’ ἐμοῦen el paraíso».ἐν τῷ παραδείσῳ
YΚαὶeraἦνyaἤδηcomo la hora sexta,ὡσεὶ ὥρα ἕκτηyκαὶhuboἐγένετοoscuridadσκότοςsobre toda la tierraἐφ’ ὅλην τὴν γῆνhasta la hora novena,ἕως ὥρας ἐνάτης
al faltarἐκλιπόντοςel sol;τοῦ ἡλίουyδὲel veloτὸ καταπέτασμαdel santuarioτοῦ ναοῦse rasgóἐσχίσθηpor el medio.μέσον
YκαὶJesús,ὁ Ἰησοῦςclamandoφωνήσαςa gran voz,φωνῇ μεγάλῃdijo:εἶπεν«Padre,Πάτερen tus manosεἰς σου χεῖράςencomiendoπαρατίθεμαιmi espíritu».τὸ μου πνεῦμάYδὲdichoεἰπὼνesto,τοῦτοexpiró.ἐξέπνευσεν
Yδὲel centurión,ὁ ἑκατοντάρχηςviendoἸδὼνlo que había sucedido,τὸ γενόμενονglorificabaἐδόξαζενa Dios,τὸν θεὸνdiciendo:λέγων«VerdaderamenteὌντωςeste hombreὁ οὗτος ἄνθρωποςeraἦνjusto».δίκαιος
Yκαὶtodas las multitudesπάντες οἱ ὄχλοιque se habían reunidoσυμπαραγενόμενοιpara este espectáculo,ἐπὶ τὴν ταύτην θεωρίανal verθεωρήσαντεςlo que había sucedido,τὰ γενόμεναse volvíanὑπέστρεφονgolpeándoseτύπτοντεςel pecho.τὰ στήθη
Yδὲtodosπάντεςsus conocidosοἱ γνωστοὶ αὐτῷestabanεἱστήκεισανa lo lejos,μακρόθενyκαὶlas mujeresγυναῖκεςque lo habían seguidoαἱ συνακολουθοῦσαι αὐτῷdesde Galilea,ἀπὸ τῆς Γαλιλαίαςmirandoὁρῶσαιestas cosas.ταῦτα
YΚαὶmira,ἰδοὺun hombreἀνὴρllamadoὀνόματιJosé,Ἰωσὴφque eraὑπάρχωνmiembro del Consejo,βουλευτὴςhombreἀνὴρbuenoἀγαθὸςyκαὶjustoδίκαιος
—esteοὗτοςnoοὐκhabía consentidoἦν συγκατατεθειμένοςen la decisiónτῇ βουλῇniκαὶen la acciónτῇ πράξειde ellos—,αὐτῶνde Arimatea,ἀπὸ Ἁριμαθαίαςciudadπόλεωςde los judíos,τῶν Ἰουδαίωνel cualὃςesperabaπροσεδέχετοel reinoτὴν βασιλείανde Dios.τοῦ θεοῦ
Esteοὗτοςse presentóπροσελθὼνa Pilatoτῷ Πιλάτῳypidióᾐτήσατοel cuerpoτὸ σῶμαde Jesús.τοῦ Ἰησοῦ
Yκαὶbajándolo,καθελὼνloαὐτὸenvolvióἐνετύλιξενen una sábana de lino,σινδόνιyκαὶloαὐτὸνpusoἔθηκενen un sepulcroἐν μνήματιexcavado en la roca,λαξευτῷdondeοὗnadieοὐκ οὐδεὶςhabía sido puestoἦν κείμενοςtodavía.οὔπω
Yκαὶeraἦνel díaἡμέραde la preparación,παρασκευῆςyκαὶcomenzabaἐπέφωσκενel shabat.σάββατον
Yδὲlas mujeresαἱ γυναῖκεςqueαἵτινεςhabían venidoἦσαν συνεληλυθυῖαιcon élαὐτῷdesde Galileaἐκ τῆς Γαλιλαίαςlo siguieron,κατακολουθήσασαιy vieronἐθεάσαντοel sepulcroτὸ μνημεῖονyκαὶcómoὡςfue puestoἐτέθηsu cuerpo.τὸ αὐτοῦ σῶμα
Yδὲal regresar,ὑποστρέψασαιprepararonἡτοίμασανespecias aromáticasἀρώματαyκαὶperfumes.μύραYΚαὶel shabatτὸ μὲν σάββατονdescansaron,ἡσύχασανconforme al mandamiento.κατὰ τὴν ἐντολήν