YΚαὶentróεἰσῆλθενotra vezπάλινen una sinagoga,εἰς συναγωγήνyκαὶhabíaἦνallíἐκεῖun hombreἄνθρωποςque teníaἔχωνla manoτὴν χεῖραseca.ἐξηραμμένην
Yκαὶloαὐτὸνobservaban,παρετήρουνpara versiεἰloαὐτόνsanaríaθεραπεύσειen shabat,τοῖς σάββασινpara poderἵναacusarlo.κατηγορήσωσιν αὐτοῦ
Yκαὶdiceλέγειal hombreτῷ ἀνθρώπῳque teníaτῷ ἔχοντιla manoτὴν χεῖραseca:ξηράν«LevántateἜγειρεy ponteen medio».εἰς τὸ μέσον
Yκαὶlesαὐτοῖςdice:λέγει«¿Está permitidoἜξεστινen shabatτοῖς σάββασινhacer el bienἀγαθοποιῆσαιoἢhacer el mal,κακοποιῆσαιsalvarσῶσαιuna vidaψυχὴνoἢmatar?».ἀποκτεῖναιPero ellosδὲ οἱcallaban.ἐσιώπων
Yκαὶmirándolos alrededorπεριβλεψάμενος αὐτοὺςcon enojo,μετ’ ὀργῆςentristecidoσυλλυπούμενοςpor la durezaἐπὶ τῇ πωρώσειde su corazón,τῆς καρδίας αὐτῶνdiceλέγειal hombre:τῷ ἀνθρώπῳ«ExtiendeἜκτεινονla mano».τὴν χεῖραYκαὶla extendió,ἐξέτεινενyκαὶsu manoἡ χεὶρ αὐτοῦquedó restaurada.ἀπεκατεστάθη
Yκαὶsaliendoἐξελθόντεςlos fariseos,οἱ Φαρισαῖοιenseguidaεὐθὺςtomaban consejoσυμβούλιον ἐδίδουνcon los herodianosμετὰ τῶν Ἡρῳδιανῶνcontra él,κατ’ αὐτοῦparaὅπωςdestruirlo.ἀπολέσωσιν αὐτὸν
YΚαὶJesúsὁ Ἰησοῦςse retiróἀνεχώρησενcon sus discípulosμετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦhacia el mar;πρὸς τὴν θάλασσανyκαὶlo siguióἠκολούθησενuna gran multitudπολὺ πλῆθοςde Galilea,ἀπὸ τῆς Γαλιλαίαςyκαὶde Judea,ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας
yκαὶde Jerusalén,ἀπὸ Ἱεροσολύμωνyκαὶde Idumea,ἀπὸ τῆς Ἰδουμαίαςyκαὶdel otro lado del Jordán;πέραν τοῦ Ἰορδάνουyκαὶde los alrededores deπερὶTiroΤύρονyκαὶSidón,Σιδῶναuna gran multitud,πολύ πλῆθοςal oírἀκούοντεςcuántas cosasὅσαhacía,ἐποίειvinoἦλθονa él.πρὸς αὐτόν
Yκαὶdijoεἶπενa sus discípulosτοῖς μαθηταῖς αὐτοῦqueἵναleαὐτῷtuvieran listaπροσκαρτερῇuna barca pequeñaπλοιάριονa causa deδιὰla multitud,τὸν ὄχλονpara queἵναnoμὴloαὐτόνapretujaran.θλίβωσιν
Porqueγὰρhabía sanadoἐθεράπευσενa muchos,πολλοὺςde modo queὥστεse le echaban encimaἐπιπίπτειν αὐτῷparaἵναtocarloἅψωνται αὐτοῦcuantosὅσοιteníanεἶχονdolencias.μάστιγας
Yκαὶlos espíritusτὰ πνεύματαimpuros,τὰ ἀκάθαρταcuandoὅτανloαὐτὸνveían,ἐθεώρουνcaíanπροσέπιπτονdelante de élαὐτῷyκαὶgritaban,ἔκραζονdiciendo:λέγοντα«TúΣὺeresεἶel Hijoὁ υἱὸςde Dios».τοῦ θεοῦ
Yκαὶlesαὐτοῖςreprendíaἐπετίμαmuchoπολλὰpara queἵναnoμὴloαὐτὸνdieran a conocer.φανερὸν ποιήσωσιν
YΚαὶsubeἀναβαίνειal monte,εἰς τὸ ὄροςyκαὶllamaπροσκαλεῖταιa los queοὓςélαὐτόςquería;ἤθελενyκαὶfueronἀπῆλθονa él.πρὸς αὐτόν
Yκαὶdesignóἐποίησενa doceδώδεκαpara queἵναestuvieranὦσινcon élμετ’ αὐτοῦyκαὶparaἵναenviarlosἀποστέλλῃ αὐτοὺςa proclamar,κηρύσσειν
yκαὶa tenerἔχεινautoridadἐξουσίανpara echarἐκβάλλεινlos demonios.τὰ δαιμόνια
Yκαὶdesignóἐποίησενa los doce:τοὺς δώδεκαyκαὶa Simónτῷ Σίμωνιle pusoἐπέθηκενpor nombreὄνομαPedro;Πέτρον
yκαὶa Jacobo,Ἰάκωβονelτὸνhijode Zebedeo,τοῦ Ζεβεδαίουyκαὶa Juan,Ἰωάννηνel hermanoτὸν ἀδελφὸνde Jacobo,τοῦ Ἰακώβουyκαὶlesαὐτοῖςpusoἐπέθηκενpor nombreὀνόματαBoanerges,Βοανηργέςqueὅquiere decirἐστινHijosΥἱοὶdel Trueno;Βροντῆς
yκαὶa Andrés,Ἀνδρέανyκαὶa Felipe,Φίλιππονyκαὶa Bartolomé,Βαρθολομαῖονyκαὶa Mateo,Μαθθαῖονyκαὶa Tomás,Θωμᾶνyκαὶa Jacobo,Ἰάκωβονelτὸνhijode Alfeo,τοῦ Ἁλφαίουyκαὶa Tadeo,Θαδδαῖονyκαὶa SimónΣίμωναel cananista,τὸν Καναναῖον
yκαὶa JudasἸούδανIscariote,Ἰσκαριώθel queὃςtambiénκαὶloαὐτόνentregó.παρέδωκεν
YΚαὶvaἔρχεταιa casa;εἰς οἶκονyκαὶse juntaσυνέρχεταιotra vezπάλινla multitud,ὁ ὄχλοςde modo queὥστεellosαὐτοὺςni siquieraμηδὲpodíanμὴ δύνασθαιcomerφαγεῖνpan.ἄρτον
Yκαὶal oírloἀκούσαντεςlos suyos,οἱ παρ’ αὐτοῦsalieronἐξῆλθονpara apoderarse deκρατῆσαιél,αὐτόνporqueγὰρdecían:ἔλεγον«Está fuera de sí».ἐξέστη
Yκαὶlos escribasοἱ γραμματεῖςque habían bajadoοἱ καταβάντεςde Jerusalénἀπὸ Ἱεροσολύμωνdecían:ἔλεγον«Tieneἔχειa Beelzebul»,Βεελζεβοὺλy:καὶ«Por el jefeἐν τῷ ἄρχοντιde los demoniosτῶν δαιμονίωνechaἐκβάλλειlos demonios».τὰ δαιμόνια
Yκαὶllamándolos,προσκαλεσάμενος αὐτοὺςlesαὐτοῖςdecíaἔλεγενen parábolas:ἐν παραβολαῖς«¿CómoΠῶςpuedeδύναταιSatanásΣατανᾶςecharἐκβάλλεινa Satanás?Σατανᾶν
Yκαὶsiἐὰνun reinoβασιλείαse divideμερισθῇcontra sí mismo,ἐφ’ ἑαυτὴνese reinoἡ βασιλεία ἐκείνηnoοὐpuedeδύναταιmantenerse en pie.σταθῆναι
Yκαὶsiἐὰνuna casaοἰκίαse divideμερισθῇcontra sí misma,ἐφ’ ἑαυτὴνesa casaἡ οἰκία ἐκείνηnoοὐpodráδυνήσεταιmantenerse en pie.σταθῆναι
YκαὶsiεἰSatanásὁ Σατανᾶςse ha levantadoἀνέστηcontra sí mismoἐφ’ ἑαυτὸνyκαὶse ha dividido,ἐμερίσθηnoοὐpuedeδύναταιmantenerse en pie,στῆναιsino queἀλλὰha llegado su fin.τέλος ἔχει
Peroἀλλ’nadieοὐδεὶςpuedeδύναταιentrarεἰσελθὼνen la casaεἰς τὴν οἰκίανdel fuerteτοῦ ἰσχυροῦy saquearδιαρπάσαιsus bienes,τὰ σκεύη αὐτοῦsiἐὰνprimeroπρῶτονnoμὴataδήσῃal fuerte;τὸν ἰσχυρὸνyκαὶentoncesτότεsaquearáδιαρπάσειsu casa.τὴν οἰκίαν αὐτοῦ
En verdadἈμὴνlesὑμῖνdigoλέγωqueὅτιtodoπάνταserá perdonadoἀφεθήσεταιa los hijosτοῖς υἱοῖςde los hombres:τῶν ἀνθρώπωνlos pecadosτὰ ἁμαρτήματαyκαὶlas blasfemias,αἱ βλασφημίαιcuantasὅσα ἐὰνblasfemen;βλασφημήσωσιν
peroδ’cualquiera queὃς ἂνblasfemeβλασφημήσῃcontra el Espíritu Santoεἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιονnoοὐκtieneἔχειperdónἄφεσινjamás,εἰς τὸν αἰῶναsino queἀλλὰesἐστινreoἔνοχόςde un pecado eterno».ἁμαρτήματος αἰωνίου
Porqueὅτιdecían:ἔλεγον«Tieneἔχειun espírituΠνεῦμαimpuro».ἀκάθαρτον
YΚαὶvienenἔρχονταιsu madreἡ μήτηρ αὐτοῦyκαὶsus hermanos,οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦyκαὶquedándoseστήκοντεςafuera,ἔξωenviaronἀπέστειλαν πρὸς αὐτὸνa llamarlo.καλοῦντες αὐτόν
Yκαὶuna multitudὄχλοςestaba sentadaἐκάθητοalrededor de él,περὶ αὐτὸνyκαὶleαὐτῷdicen:λέγουσιν«Mira,Ἰδοὺtu madreἡ μήτηρ σουyκαὶtus hermanosοἱ ἀδελφοί σουteσεbuscanζητοῦσίνafuera».ἔξω
Yκαὶrespondiéndoles,ἀποκριθεὶς αὐτοῖςdice:λέγει«¿QuiénΤίςesἐστινmi madre,ἡ μήτηρ μουoἢquiénesmis hermanos?».οἱ ἀδελφοί μου
Yκαὶmirandoπεριβλεψάμενοςa los queτοὺςestaban sentadosκαθημένουςen círculoκύκλῳalrededor de él,περὶ αὐτὸνdice:λέγει«Miren,Ἴδεmi madreἡ μήτηρ μουyκαὶmis hermanos.οἱ ἀδελφοί μου
Porqueγὰρcualquiera queὃς ἂνhagaποιήσῃla voluntadτὸ θέλημαde Dios,τοῦ θεοῦeseοὗτοςesἐστίνmi hermano,ἀδελφός μουyκαὶhermana,ἀδελφὴyκαὶmadre».μήτηρ