Después de estoΜετὰ ταῦταhabíaἦνuna fiestaἑορτὴde los judíos,τῶν ἸουδαίωνyκαὶJesúsἸησοῦςsubióἀνέβηa Jerusalén.εἰς Ἱεροσόλυμα
Yδὲhayἔστινen Jerusalén,ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοιςjunto a laἐπὶ τῇpuertade las Ovejas,προβατικῇun estanqueκολυμβήθραllamadoἡ ἐπιλεγομένηen hebreoἙβραϊστὶBetesda,Βηθεσδάque tieneἔχουσαcinco pórticos.πέντε στοὰς
En ellosἐν ταύταιςyacíaκατέκειτοuna multitudπλῆθοςde enfermos,τῶν ἀσθενούντωνciegos,τυφλῶνcojos,χωλῶνtullidos.ξηρῶν
Porque un ángel del Señor bajaba de tiempo en tiempo al estanque y agitaba el agua; y el primero que entraba después de agitarse el agua quedaba sano de cualquier enfermedad que tuviera.
Yδέestabaἦνallíἐκεῖun hombreτις ἄνθρωποςque llevabaἔχωνtreinta y ochoτριάκοντα ὀκτὼañosἔτηen su enfermedad.ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ
Jesús,ὁ Ἰησοῦςal verloτοῦτον ἰδὼνacostadoκατακείμενονyκαὶsaberγνοὺςqueὅτιllevabaἔχειyaἤδηmucho tiempoπολὺν χρόνονasí,leαὐτῷdice:λέγει«¿QuieresΘέλειςquedarγενέσθαιsano?».ὑγιὴς
El enfermoὁ ἀσθενῶνleαὐτῷrespondió:ἀπεκρίθη«Señor,Κύριεnoοὐκtengoἔχωa nadieἄνθρωπονqueἵναmeμεecheβάλῃen el estanqueεἰς τὴν κολυμβήθρανcuandoὅτανel aguaτὸ ὕδωρse agita;ταραχθῇyδὲmientrasἐν ᾧyoἐγὼvoy,ἔρχομαιotroἄλλοςbajaκαταβαίνειantes que yo».πρὸ ἐμοῦ
Jesúsὁ Ἰησοῦςleαὐτῷdice:λέγει«Levántate,Ἔγειρεtomaἆρονtu camillaτὸν σου κράβαττόνyκαὶanda».περιπάτει
Yκαὶenseguidaεὐθέωςel hombreὁ ἄνθρωποςquedóἐγένετοsano,ὑγιὴςyκαὶtomóἦρεsu camillaτὸν αὐτοῦ κράβαττονyκαὶandaba.περιεπάτειYδὲaquel díaἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳeraἮνshabat.σάββατον
Así queοὖνlos judíosοἱ Ἰουδαῖοιdecíanἔλεγονal que había sido sanado:τῷ τεθεραπευμένῳ«Esἐστινshabat,Σάββατόνyκαὶnoοὐκteσοιestá permitidoἔξεστίνllevarἆραιla camilla».τὸν κράβαττον
Peroδὲélὃςlesαὐτοῖςrespondió:ἀπεκρίθη«El queὉmeμεsanó,ποιήσας ὑγιῆeseἐκεῖνόςmeμοιdijo:εἶπενTomaἎρονtu camillaτὸν σου κράβαττόνyκαὶanda».περιπάτει
Leαὐτόνpreguntaron,ἠρώτησανpues:οὖν«¿QuiénΤίςesἐστινel hombreὁ ἄνθρωποςqueὁteσοιdijo:εἰπώνTómalaἎρονyκαὶanda?».περιπάτει
Peroδὲel que había sido sanadoὁ ἰαθεὶςnoοὐκsabíaᾔδειquiénτίςera,ἐστινporqueγὰρJesúsὁ Ἰησοῦςse había apartado,ἐξένευσενhabiendoὄντοςmucha genteὄχλουen el lugar.ἐν τῷ τόπῳ
Después de estoμετὰ ταῦταJesúsὁ Ἰησοῦςloαὐτὸνencuentraεὑρίσκειen el templo,ἐν τῷ ἱερῷyκαὶleαὐτῷdijo:εἶπεν«Mira,Ἴδεhas quedadoγέγοναςsano;ὑγιὴςno peques más,μηκέτι ἁμάρτανεpara queἵναnoμὴteσοίsucedaγένηταιalgo peor».τι χεῖρόν
El hombreὁ ἄνθρωποςse fueἀπῆλθενyκαὶanuncióἀνήγγειλενa los judíosτοῖς ἸουδαίοιςqueὅτιJesúsἸησοῦςeraἐστινel queὁloαὐτὸνhabía sanado.ποιήσας ὑγιῆ
Yκαὶpor estoδιὰ τοῦτοlos judíosοἱ Ἰουδαῖοιperseguíanἐδίωκονa Jesús,τὸν Ἰησοῦνporqueὅτιhacíaἐποίειestas cosasταῦταen shabat.ἐν σαββάτῳ
Peroδὲélὁlesαὐτοῖςrespondió:ἀπεκρίνατο«Mi PadreὉ πατήρ μουhasta ahoraἕως ἄρτιtrabaja,ἐργάζεταιy yo tambiénκἀγὼtrabajo».ἐργάζομαι
Por esto,διὰ τοῦτοpues,οὖνlos judíosοἱ Ἰουδαῖοιbuscabanἐζήτουνaún másμᾶλλονmatarlo,ἀποκτεῖναι αὐτὸνporqueὅτιnoοὐsoloμόνονquebrantabaἔλυεel shabat,τὸ σάββατονsino queἀλλὰtambiénκαὶllamabaἔλεγεa Diosτὸν θεόνsu propio Padre,ἴδιον πατέραhaciéndoseἑαυτὸν ποιῶνigualἴσονa Dios.τῷ θεῷ
Respondió,Ἀπεκρίνατοpues,οὖνJesúsὁ Ἰησοῦςyκαὶlesαὐτοῖςdecía:ἔλεγεν«En verdad,Ἀμὴνen verdadἀμὴνlesὑμῖνdigo:λέγωel Hijoὁ υἱὸςnoοὐpuedeδύναταιhacerποιεῖνnadaοὐδὲνpor sí mismo,ἀφ’ ἑαυτοῦsinoἐὰν μήlo queτιveβλέπῃhacerποιοῦνταal Padre;τὸν πατέραporqueγὰρlo queἃ ἂνélἐκεῖνοςhace,ποιῇesoταῦταtambiénκαὶlo haceποιεῖel Hijoὁ υἱὸςigualmente.ὁμοίως
Porqueγὰρel Padreὁ πατὴρquiereφιλεῖal Hijo,τὸν υἱὸνyκαὶleαὐτῷmuestraδείκνυσινtodoπάνταlo queἃél mismoαὐτὸςhace;ποιεῖyκαὶleαὐτῷmostraráδείξειobrasἔργαmayoresμείζοναque estas,τούτωνpara queἵναustedesὑμεῖςse maravillen.θαυμάζητε
Porqueγὰρasí comoὥσπερel Padreὁ πατὴρlevantaἐγείρειa los muertosτοὺς νεκροὺςyκαὶles da vida,ζῳοποιεῖasíοὕτωςtambiénκαὶel Hijoὁ υἱὸςda vidaζῳοποιεῖa los queοὓςquiere.θέλει
Porqueγὰρel Padreὁ πατὴρnoοὐδὲjuzgaκρίνειa nadie,οὐδέναsino queἀλλὰtodoπᾶσανel juicioτὴν κρίσινlo ha dadoδέδωκενal Hijo,τῷ υἱῷ
para queἵναtodosπάντεςhonrenτιμῶσιal Hijoτὸν υἱὸνcomoκαθὼςhonranτιμῶσιal Padre.τὸν πατέραEl queὁnoμὴhonraτιμῶνal Hijoτὸν υἱὸνnoοὐhonraτιμᾷal Padreτὸν πατέραqueτὸνloαὐτόνenvió.πέμψαντα
En verdad,Ἀμὴνen verdadἀμὴνlesὑμῖνdigoλέγωqueὅτιel queὁoyeἀκούωνmi palabraτὸν μου λόγονyκαὶcreeπιστεύωνal queτῷmeμεenvióπέμψαντίtieneἔχειvida eterna,ζωὴν αἰώνιονyκαὶnoοὐκvieneἔρχεταιa juicio,εἰς κρίσινsino queἀλλὰha pasadoμεταβέβηκενde la muerteἐκ τοῦ θανάτουa la vida.εἰς τὴν ζωήν
En verdad,Ἀμὴνen verdadἀμὴνlesὑμῖνdigoλέγωqueὅτιvieneἔρχεταιla hora,ὥραyκαὶesἐστινahora,νῦνcuandoὅτεlos muertosοἱ νεκροὶoiránἀκούσουσινla vozτῆς φωνῆςdel Hijoτοῦ υἱοῦde Dios,τοῦ θεοῦyκαὶlos que la oiganοἱ ἀκούσαντεςvivirán.ζήσουσιν
Porqueγὰρasí comoὥσπερel Padreὁ πατὴρtieneἔχειvidaζωὴνen sí mismo,ἐν ἑαυτῷasíοὕτωςtambiénκαὶdioἔδωκενal Hijoτῷ υἱῷtenerἔχεινvidaζωὴνen sí mismo;ἐν ἑαυτῷ
yκαὶleαὐτῷdioἔδωκενautoridadἐξουσίανpara juzgar,κρίσιν ποιεῖνporqueὅτιesἐστίνHijoυἱὸςde Hombre.ἀνθρώπου
Noμὴse maravillenθαυμάζετεde esto,τοῦτοporqueὅτιvieneἔρχεταιla horaὥραen queἐν ᾗtodosπάντεςlos que estánοἱen los sepulcrosἐν τοῖς μνημείοιςoiránἀκούσουσινsu voz,τῆς αὐτοῦ φωνῆς
yκαὶsaldrán:ἐκπορεύσονταιlos queοἱhicieronποιήσαντεςel bien,τὰ ἀγαθὰa resurrecciónεἰς ἀνάστασινde vida;ζωῆςyδὲlos queοἱpracticaronπράξαντεςel mal,τὰ φαῦλαa resurrecciónεἰς ἀνάστασινde juicio.κρίσεως
YoἐγὼnoΟὐpuedoδύναμαιhacerποιεῖνnadaοὐδένpor mí mismo;ἀπ’ ἐμαυτοῦsegúnκαθὼςoigo,ἀκούωjuzgo,κρίνωyκαὶmi juicioἡ ἡ ἐμὴ κρίσιςesἐστίνjusto,δικαίαporqueὅτιnoοὐbuscoζητῶmi voluntad,τὸ τὸ ἐμὸν θέλημαsinoἀλλὰla voluntadτὸ θέλημαdel queτοῦmeμεenvió.πέμψαντός
SiἘὰνyoἐγὼdoy testimonioμαρτυρῶde mí mismo,περὶ ἐμαυτοῦmi testimonioἡ μου μαρτυρίαnoοὐκesἔστινverdadero.ἀληθής
Otroἄλλοςesἐστὶνel que da testimonioὁ μαρτυρῶνde mí,περὶ ἐμοῦyκαὶséοἶδαqueὅτιesἐστινverdaderoἀληθήςel testimonioἡ μαρτυρίαqueἣνdaμαρτυρεῖde mí.περὶ ἐμοῦ
Ustedesὑμεῖςenviaronἀπεστάλκατεmensajerosa Juan,πρὸς Ἰωάννηνyκαὶél ha dado testimonioμεμαρτύρηκεde la verdad.τῇ ἀληθείᾳ
Peroδὲyoἐγὼnoοὐreciboλαμβάνωtestimonioτὴν μαρτυρίανde parte de un hombre;παρὰ ἀνθρώπουsino queἀλλὰdigoλέγωestoταῦταpara queἵναustedesὑμεῖςsean salvados.σωθῆτε
Élἐκεῖνοςeraἦνla lámparaὁ λύχνοςque ardeὁ καιόμενοςyκαὶalumbra,φαίνωνyδὲustedesὑμεῖςquisieronἠθελήσατεalegrarseἀγαλλιαθῆναιpor un tiempoπρὸς ὥρανen su luz.ἐν τῷ φωτὶ αὐτοῦ
Peroδὲyoἐγὼtengoἔχωun testimonioτὴν μαρτυρίανmayorμείζωque el de Juan;τοῦ Ἰωάννουporqueγὰρlas obrasτὰ ἔργαqueἃel Padreὁ πατὴρmeμοιha dadoδέδωκένpara queἵναlasαὐτάlleve a término,τελειώσωesas mismasαὐτὰobrasτὰ ἔργαqueἃhagoποιῶdan testimonioμαρτυρεῖde mí,περὶ ἐμοῦde queὅτιel Padreὁ πατήρmeμεha enviado.ἀπέσταλκεν
Yκαὶel Padreὁ πατὴρque me envió,πέμψας μεélἐκεῖνοςha dado testimonioμεμαρτύρηκενde mí.περὶ ἐμοῦNuncaπώποτεhan oídoἀκηκόατεsu vozφωνὴν αὐτοῦniοὔτε οὔτεhan vistoἑωράκατεsu aspecto,εἶδος αὐτοῦ
yκαὶnoοὐκtienenἔχετεsu palabraτὸν λόγον αὐτοῦpermaneciendoμένονταen ustedes,ἐν ὑμῖνporqueὅτιal queὃνélἐκεῖνοςenvió,ἀπέστειλενa esteτούτῳustedesὑμεῖςnoοὐle creen.πιστεύετε
Ustedes escudriñanἘραυνᾶτεlas Escrituras,τὰς γραφάςporqueὅτιpiensan queδοκεῖτεen ellasἐν αὐταῖςtienenἔχεινvida eterna;ζωὴν αἰώνιονyκαὶellasἐκεῖναίsonεἰσινlas que dan testimonioαἱ μαρτυροῦσαιde mí;περὶ ἐμοῦ
yκαὶnoοὐquierenθέλετεvenirἐλθεῖνa míπρός μεparaἵναtenerἔχητεvida.ζωὴν
Noοὐreciboλαμβάνωgloriaδόξανde parte de los hombres;παρὰ ἀνθρώπων
peroἀλλὰlos conozco a ustedes:ἔγνωκα ὑμᾶςnoοὐκtienenἔχετεel amorτὴν ἀγάπηνde Diosτοῦ θεοῦen ustedes.ἐν ἑαυτοῖς
Yoἐγὼhe venidoἐλήλυθαen el nombreἐν τῷ ὀνόματιde mi Padre,τοῦ πατρός μουyκαὶnoοὐmeμεreciben;λαμβάνετέsiἐὰνotroἄλλοςvieneἔλθῃen su propio nombre,ἐν τῷ ἰδίῳ ὀνόματι τῷa eseἐκεῖνονlo recibirán.λήμψεσθε
¿Cómoπῶςpuedenδύνασθεcreerπιστεῦσαιustedes,ὑμεῖςque recibenλαμβάνοντεςgloriaδόξανunos de otros,παρ’ ἀλλήλωνyκαὶnoοὐbuscanζητεῖτεla gloriaτὴν δόξανque viene delτὴν παρὰ τοῦúnicoμόνουDios?θεοῦ
Noμὴpiensenδοκεῖτεqueὅτιyoἐγὼlosὑμῶνacusaréκατηγορήσωante el Padre;πρὸς τὸν πατέραel que los acusaὁ κατηγορῶν ὑμῶνesἔστινMoisés,Μωϋσῆςen quienεἰς ὃνustedesὑμεῖςhan puesto su esperanza.ἠλπίκατε
Porqueγὰρsiεἰcreyeranἐπιστεύετεa Moisés,Μωϋσεῖme creeríanἐπιστεύετε ἂνa mí;ἐμοίporqueγὰρde míπερὶ ἐμοῦescribióἔγραψενél.ἐκεῖνος
Peroδὲsiεἰnoοὐcreenπιστεύετεa sus escritos,τοῖς ἐκείνου γράμμασιν¿cómoπῶςcreeránπιστεύσετεa mis palabras?».τοῖς ἐμοῖς ῥήμασιν