Cuando,Ὡςpues,οὖνJesúsὁ Ἰησοῦςsupoἔγνωqueὅτιlos fariseosοἱ Φαρισαῖοιhabían oídoἤκουσανqueὅτιJesúsἸησοῦςhacíaποιεῖyκαὶsumergíaβαπτίζειmás discípulosπλείονας μαθητὰςque Juanἢ Ἰωάννης
—aunqueκαίτοιγεJesús mismoἸησοῦς αὐτὸςnoοὐκsumergía,ἐβάπτιζενsinoἀλλ’sus discípulos—,οἱ αὐτοῦ μαθηταὶ
dejóἀφῆκενJudeaτὴν Ἰουδαίανyκαὶse fueἀπῆλθενotra vezπάλινa Galilea.εἰς τὴν Γαλιλαίαν
Yδὲtenía queἔδειpasarδιέρχεσθαιpor Samaria.διὰ τῆς Σαμαρείας
Llega,ἔρχεταιpues,οὖνa una ciudadεἰς πόλινde Samariaτῆς ΣαμαρείαςllamadaλεγομένηνSicar,Συχὰρcercaπλησίονdel terrenoτοῦ χωρίουqueὃJacobἸακὼβdioἔδωκενa su hijoτῷ υἱῷ αὐτοῦJosé.τῷ Ἰωσὴφ
Yδὲestabaἦνallíἐκεῖla fuenteπηγὴde Jacob.τοῦ ἸακώβJesús,ὁ Ἰησοῦςpues,οὖνcansadoκεκοπιακὼςdel camino,ἐκ τῆς ὁδοιπορίαςse sentóἐκαθέζετοasíοὕτωςjunto a la fuente;ἐπὶ τῇ πηγῇeraἦνcomo la hora sexta.ὥρα ὡς ἕκτη
VieneἜρχεταιuna mujerγυνὴde Samariaἐκ τῆς Σαμαρείαςa sacarἀντλῆσαιagua.ὕδωρJesúsὁ Ἰησοῦςleαὐτῇdice:λέγει«DameΔός μοιde beber».πεῖν
Porqueγὰρsus discípulosοἱ αὐτοῦ μαθηταὶse habían idoἀπεληλύθεισανa la ciudadεἰς τὴν πόλινaἵναcomprarἀγοράσωσινcomida.τροφὰς
Leαὐτῷdiceλέγειentoncesοὖνla mujerἡ γυνὴsamaritana:ἡ Σαμαρῖτις«¿CómoΠῶςtú,σὺsiendoὢνjudío,Ἰουδαῖοςa míπαρ’ ἐμοῦme pidesαἰτεῖςde beber,πεῖνsiendo yoοὔσηςuna mujer samaritana?».γυναικὸς ΣαμαρίτιδοςPorqueγὰρlos judíosἸουδαῖοιnoοὐse tratanσυγχρῶνταιcon los samaritanos.Σαμαρίταις
JesúsἸησοῦςrespondióἀπεκρίθηyκαὶleαὐτῇdijo:εἶπεν«SiΕἰconocierasᾔδειςel donτὴν δωρεὰνde Dios,τοῦ θεοῦyκαὶquiénτίςesἐστινel queὁteσοιdice:λέγωνDameΔός μοιde beber,πεῖνtúσὺle habrías pedidoἂν ᾔτησαςa él,αὐτὸνyκαὶteσοιhabría dadoἔδωκεν ἄνagua viva».ὕδωρ ζῶν
La mujerἡ γυνήleαὐτῷdice:λέγει«Señor,Κύριεnoοὔτεtienesἔχειςcon qué sacar el agua,ἄντλημαyκαὶel pozoτὸ φρέαρesἐστὶνhondo;βαθύ¿de dónde,πόθενpues,οὖνtienesἔχειςel agua viva?τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν
¿Acasoμὴeresεἶtúσὺmayorμείζωνque nuestro padreτοῦ πατρὸς ἡμῶνJacob,Ἰακώβqueὃςnosἡμῖνdioἔδωκενel pozo,τὸ φρέαρyκαὶél mismoαὐτὸςbebióἔπιενde él,ἐξ αὐτοῦyκαὶsus hijosοἱ αὐτοῦ υἱοὶyκαὶsu ganado?».τὰ αὐτοῦ θρέμματα
JesúsἸησοῦςrespondióἀπεκρίθηyκαὶleαὐτῇdijo:εἶπεν«Todo el queΠᾶς ὁbebeπίνωνde esta aguaἐκ τοῦ τούτου ὕδατοςvolverá aπάλινtener sed;διψήσει
peroδ’el queὃς ἂνbebaπίῃdel aguaἐκ τοῦ ὕδατοςqueοὗyoἐγὼleαὐτῷdaré,δώσωde ningún modoοὐ μὴtendrá sedδιψήσειjamás,εἰς τὸν αἰῶναsino queἀλλὰel aguaτὸ ὕδωρqueὃyoleαὐτῷdaréδώσωse haráγενήσεταιen élἐν αὐτῷuna fuenteπηγὴde aguaὕδατοςque saltaἁλλομένουpara vida eterna».εἰς ζωὴν αἰώνιον
La mujerἡ γυνήleπρὸς αὐτὸνdice:λέγει«Señor,Κύριεdameδός μοιesa agua,τοῦτο τὸ ὕδωρpara queἵναnoμὴtenga sedδιψῶniμηδὲtenga que venirδιέρχωμαιaquíἐνθάδεa sacarla».ἀντλεῖν
Leαὐτῇdice:Λέγει«Ve,Ὕπαγεllamaφώνησονa tu marido,τὸν σου ἄνδραyκαὶvenἐλθὲacá».ἐνθάδε
La mujerἡ γυνὴrespondióἀπεκρίθηyκαὶleαὐτῷdijo:εἶπεν«NoΟὐκtengoἔχωmarido».ἄνδραJesúsὁ Ἰησοῦςleαὐτῇdice:λέγει«BienΚαλῶςhas dicho:εἶπαςNoοὐκtengoἔχωmarido;Ἄνδρα
porqueγὰρhas tenidoἔσχεςcinco maridos,πέντε ἄνδραςyκαὶel queὃνahoraνῦνtienesἔχειςnoοὐκesἔστινtu marido;σου ἀνήρen estoτοῦτοhas dichoεἴρηκαςla verdad».ἀληθὲς
La mujerἡ γυνήleαὐτῷdice:λέγει«Señor,Κύριεveoθεωρῶqueὅτιtúσύeresεἶprofeta.προφήτης
Nuestros padresοἱ ἡμῶν πατέρεςadoraronπροσεκύνησανen este monte,ἐν τῷ τούτῳ ὄρειyκαὶustedesὑμεῖςdicenλέγετεqueὅτιen Jerusalénἐν Ἱεροσολύμοιςestáἐστὶνel lugarὁ τόποςdondeὅπουse debeδεῖadorar».προσκυνεῖν
Jesúsὁ Ἰησοῦςleαὐτῇdice:λέγει«Créeme,Πίστευέ μοιmujer:γύναιvieneἔρχεταιla horaὥραen queὅτεniοὔτεen este monteἐν τῷ τούτῳ ὄρειniοὔτεen Jerusalénἐν Ἱεροσολύμοιςadoraránπροσκυνήσετεal Padre.τῷ πατρί
Ustedesὑμεῖςadoranπροσκυνεῖτεlo queὃnoοὐκconocen;οἴδατεnosotrosἡμεῖςadoramosπροσκυνοῦμενlo queὃconocemos,οἴδαμενporqueὅτιla salvaciónἡ σωτηρίαvieneἐστίνde los judíos.ἐκ τῶν Ἰουδαίων
Peroἀλλὰvieneἔρχεταιla hora,ὥραyκαὶya es ahora,νῦν ἐστινen queὅτεlos verdaderos adoradoresοἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶadoraránπροσκυνήσουσινal Padreτῷ πατρὶen espírituἐν πνεύματιyκαὶen verdad;ἀληθείᾳporqueγὰρtambiénκαὶel Padreὁ πατὴρbuscaζητεῖa talesτοιούτουςque lo adoren.τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν
Diosὁ θεόςesEspíritu,πνεῦμαyκαὶlos que lo adoranτοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸνdebenδεῖadorarloπροσκυνεῖνen espírituἐν πνεύματιyκαὶen verdad».ἀληθείᾳ
La mujerἡ γυνήleαὐτῷdice:λέγει«SéΟἶδαqueὅτιvieneἔρχεταιel Mesías,Μεσσίαςel llamadoὁ λεγόμενοςUngido;χριστόςcuandoὅτανélἐκεῖνοςvenga,ἔλθῃnosἡμῖνanunciaráἀναγγελεῖtodas las cosas».ἅπαντα
Jesúsὁ Ἰησοῦςleαὐτῇdice:λέγει«YoἘγώsoy,εἰμιel que hablaὁ λαλῶνcontigo».σοι
YΚαὶen estoἐπὶ τούτῳllegaronἦλθανsus discípulos,οἱ αὐτοῦ μαθηταὶyκαὶse maravillabanἐθαύμαζονde queὅτιhablaraἐλάλειcon una mujer;μετὰ γυναικὸςsin embargo,μέντοιningunoοὐδεὶςdijo:εἶπεν¿QuéΤίbuscas?,ζητεῖςo:ἢ¿Por quéτίhablasλαλεῖςcon ella?μετ’ αὐτῆς
Entoncesοὖνla mujerἡ γυνὴdejóἀφῆκενsu cántaro,τὴν αὐτῆς ὑδρίανyκαὶse fueἀπῆλθενa la ciudad,εἰς τὴν πόλινyκαὶdiceλέγειa la gente:τοῖς ἀνθρώποις
«Vengan,Δεῦτεveanἴδετεa un hombreἄνθρωπονqueὃςmeμοιha dichoεἶπέtodo lo queπάντα ὅσαhe hecho.ἐποίησα¿No seráμήτι ἐστινesteοὗτόςel Mesías?».ὁ χριστός
Salieronἐξῆλθονde la ciudadἐκ τῆς πόλεωςyκαὶveníanἤρχοντοa él.πρὸς αὐτόν
Mientras tanto,Ἐν τῷ μεταξὺlos discípulosοἱ μαθηταὶleαὐτὸνrogaban,ἠρώτωνdiciendo:λέγοντες«Rabí,Ῥαββίcome».φάγε
Peroδὲélὁlesαὐτοῖςdijo:εἶπεν«YoἘγὼtengoἔχωpara comerφαγεῖνuna comidaβρῶσινqueἣνustedesὑμεῖςnoοὐκconocen».οἴδατε
Entoncesοὖνlos discípulosοἱ μαθηταὶse decíanἔλεγονunos a otros:πρὸς ἀλλήλους«¿AcasoΜήalguienτιςleαὐτῷha traídoἤνεγκενde comer?».φαγεῖν
Jesúsὁ Ἰησοῦςlesαὐτοῖςdice:λέγει«Mi comidaἘμὸν βρῶμάesἐστινhacerἵνα ποιήσωla voluntadτὸ θέλημαdel que me envióτοῦ πέμψαντός μεyκαὶllevar a términoτελειώσωsu obra.αὐτοῦ τὸ ἔργον
¿Noοὐχdicenλέγετεustedes:ὑμεῖςTodavíaἜτιfaltan cuatro mesesτετράμηνός ἐστινyκαὶvieneἔρχεταιla cosecha?ὁ θερισμὸςMiren,ἰδοὺlesὑμῖνdigo:λέγωalcenἐπάρατεlos ojosτοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶνyκαὶveanθεάσασθεlos campos,τὰς χώραςqueὅτιestánεἰσινblancosλευκαίpara la cosecha.πρὸς θερισμόνYaἤδη
el que siegaὁ θερίζωνrecibeλαμβάνειsalarioμισθὸνyκαὶrecogeσυνάγειfrutoκαρπὸνpara vida eterna,εἰς ζωὴν αἰώνιονpara queἵναse alegrenχαίρῃjuntosὁμοῦel que siembraὁ σπείρωνyκαὶel que siega.ὁ θερίζων
Porqueγὰρen estoἐν τούτῳesἐστὶνverdaderoἀληθινὸςel dicho:ὁ λόγοςUnoἌλλοςesἐστὶνel que siembra,ὁ σπείρωνyκαὶotroἄλλοςel que siega.ὁ θερίζων
Yoἐγὼlosὑμᾶςenviéἀπέστειλαa segarθερίζεινlo queὃustedesὑμεῖςnoοὐχhan trabajado;κεκοπιάκατεotrosἄλλοιhan trabajado,κεκοπιάκασινyκαὶustedesὑμεῖςhan entradoεἰσεληλύθατεen su trabajo».εἰς τὸν αὐτῶν κόπον
Yδὲmuchosπολλοὶde los samaritanosτῶν Σαμαριτῶνde aquella ciudadἘκ τῆς πόλεως ἐκείνηςcreyeronἐπίστευσανen élεἰς αὐτὸνpor la palabraδιὰ τὸν λόγονde la mujer,τῆς γυναικὸςque daba testimonio:μαρτυρούσης«MeμοιdijoΕἶπένtodo lo queπάντα ἃhe hecho».ἐποίησα
Así que,οὖνcuandoὡςlos samaritanosοἱ Σαμαρῖταιvinieronἦλθονa él,πρὸς αὐτὸνleαὐτὸνrogabanἠρώτωνque se quedaraμεῖναιcon ellos;παρ’ αὐτοῖςyκαὶse quedóἔμεινενallíἐκεῖdos días.δύο ἡμέρας
Yκαὶmuchos másπολλῷ πλείουςcreyeronἐπίστευσανpor su palabra,διὰ τὸν αὐτοῦ λόγον
yτεdecíanἔλεγονa la mujer:τῇ γυναικὶ«Ya noΟὐκέτιcreemosπιστεύομενpor lo que tú dijiste,διὰ τὴν σὴν λαλιὰνporqueγὰρnosotros mismosαὐτοὶlo hemos oído,ἀκηκόαμενyκαὶsabemosοἴδαμενqueὅτιesteοὗτόςesἐστινde verdadἀληθῶςel Salvadorὁ σωτὴρdel mundo».τοῦ κόσμου
Yδὲdespués de los dos díasΜετὰ τὰς δύο ἡμέραςsalióἐξῆλθενde allíἐκεῖθενpara Galilea.εἰς τὴν Γαλιλαίαν
PorqueγὰρJesús mismoαὐτὸς Ἰησοῦςhabía dado testimonioἐμαρτύρησενde queὅτιun profetaπροφήτηςnoοὐκtieneἔχειhonraτιμὴνen su propia tierra.ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι
Así que,οὖνcuandoὅτεllegóἦλθενa Galilea,εἰς τὴν Γαλιλαίανlos galileosοἱ Γαλιλαῖοιloαὐτὸνrecibieron,ἐδέξαντοhabiendo vistoἑωρακότεςtodo lo queπάντα ὅσαhizoἐποίησενen Jerusalénἐν Ἱεροσολύμοιςdurante la fiesta;ἐν τῇ ἑορτῇporqueγὰρtambiénκαὶellosαὐτοὶhabían idoἦλθονa la fiesta.εἰς τὴν ἑορτήν
Vino,Ἦλθενpues,οὖνotra vezπάλινa Canáεἰς τὴν Κανὰde Galilea,τῆς Γαλιλαίαςdondeὅπουhabía convertidoἐποίησενel aguaτὸ ὕδωρen vino.οἶνονYκαὶhabíaἦνun oficial del reyτις βασιλικὸςcuyo hijoοὗ ὁ υἱὸςestaba enfermoἠσθένειen Capernaúm.ἐν Καφαρναούμ
Este,οὗτοςal oírἀκούσαςqueὅτιJesúsἸησοῦςhabía llegadoἥκειde Judeaἐκ τῆς Ἰουδαίαςa Galilea,εἰς τὴν Γαλιλαίανfueἀπῆλθενa élπρὸς αὐτὸνyκαὶle rogabaἠρώταqueἵναbajaraκαταβῇyκαὶsanaraἰάσηταιa su hijo,τὸν αὐτοῦ υἱόνporqueγὰρestaba a punto deἤμελλενmorir.ἀποθνῄσκειν
EntoncesοὖνJesúsὁ Ἰησοῦςleπρὸς αὐτόνdijo:εἶπεν«SiἘὰνnoμὴvenἴδητεseñalesσημεῖαyκαὶprodigios,τέραταde ningún modoοὐ μὴcreerán».πιστεύσητε
El oficial del reyὁ βασιλικόςleπρὸς αὐτὸνdice:λέγει«Señor,Κύριεbajaκατάβηθιantes de queπρὶνmueraἀποθανεῖνmi niño».τὸ μου παιδίον
Jesúsὁ Ἰησοῦςleαὐτῷdice:λέγει«Vete;Πορεύουtu hijoὁ σου υἱόςvive».ζῇEl hombreὁ ἄνθρωποςcreyóἐπίστευσενla palabraτῷ λόγῳqueὃνJesúsὁ Ἰησοῦςleαὐτῷdijo,εἶπενyκαὶse puso en camino.ἐπορεύετο
Yδὲmientras élαὐτοῦyaἤδηbajaba,καταβαίνοντοςsus esclavosοἱ αὐτοῦ δοῦλοιleαὐτῷsalieron al encuentro,ὑπήντησανdiciendoλέγοντεςqueὅτιsu muchachoὁ αὐτοῦ παῖςvivía.ζῇ
Lesπαρ’ αὐτῶνpreguntó,ἐπύθετοpues,οὖνla horaτὴν ὥρανen queἐν ᾗhabía empezado a mejorar;κομψότερον ἔσχενyοὖνleαὐτῷdijeron:εἶπαν«Ayer,Ἐχθὲςa la hora séptima,ὥραν ἑβδόμηνleαὐτὸνdejóἀφῆκενla fiebre».ὁ πυρετός
Entoncesοὖνel padreὁ πατὴρcomprendióἔγνωqueὅτιeraaquella la horaἐκείνῃ τῇ ὥρᾳen queἐν ᾗJesúsὁ Ἰησοῦςleαὐτῷhabía dicho:εἶπεν«Tu hijoὉ σου υἱόςvive»;ζῇyκαὶcreyóἐπίστευσενélαὐτὸςyκαὶtoda su casa.ὅλη ἡ οἰκία αὐτοῦ
Yδὲestaτοῦτοsegunda señalδεύτερον σημεῖονhizoἐποίησενtambiénπάλινJesús,ὁ Ἰησοῦςal volverἐλθὼνde Judeaἐκ τῆς Ἰουδαίαςa Galilea.εἰς τὴν Γαλιλαίαν