YΚαὶentrandoεἰσελθὼνotra vezπάλινen Capernaúmεἰς Καφαρναοὺμdespués de algunos días,δι’ ἡμερῶνse oyóἠκούσθηqueὅτιestabaἐστίνen casa.ἐν οἴκῳ
Yκαὶse reunieronσυνήχθησανmuchos,πολλοὶde modo queὥστεya noμηκέτιcabíanχωρεῖνni siquieraμηδὲa la puerta;τὰ πρὸς τὴν θύρανyκαὶlesαὐτοῖςhablabaἐλάλειla palabra.τὸν λόγον
Yκαὶvienenἔρχονταιtrayéndoleφέροντες πρὸς αὐτὸνun paralítico,παραλυτικὸνllevadoαἰρόμενονpor cuatro.ὑπὸ τεσσάρων
Yκαὶcomo noμὴpodíanδυνάμενοιacercárseloπροσενέγκαι αὐτῷa causa deδιὰla multitud,τὸν ὄχλονquitaronἀπεστέγασανel techoτὴν στέγηνdondeὅπουél estaba,ἦνyκαὶhaciendo una abertura,ἐξορύξαντεςbajanχαλῶσιla camillaτὸν κράβαττονen la queὅπουyacíaκατέκειτοel paralítico.ὁ παραλυτικὸς
YκαὶviendoἰδὼνJesúsὁ Ἰησοῦςla feτὴν πίστινde ellos,αὐτῶνdiceλέγειal paralítico:τῷ παραλυτικῷ«Hijo,Τέκνονtus pecadosσου αἱ ἁμαρτίαιte son perdonados».ἀφίενταί
Yδέestabanἦσανallíἐκεῖsentadosκαθήμενοιalgunosτινεςde los escribas,τῶν γραμματέωνyκαὶpensabanδιαλογιζόμενοιen sus corazones:ἐν ταῖς αὐτῶν καρδίαις
«¿Por quéΤίhablaλαλεῖesteοὗτοςasí?οὕτωςBlasfema.βλασφημεῖ¿Quiénτίςpuedeδύναταιperdonarἀφιέναιpecadosἁμαρτίαςsinoεἰ μὴunoεἷςsolo,Dios?».ὁ θεός
Yκαὶenseguida,εὐθὺςconociendoἐπιγνοὺςJesúsὁ Ἰησοῦςen su espírituτῷ πνεύματι αὐτοῦqueὅτιpensabanδιαλογίζονταιasíοὕτωςdentro de sí,ἐν ἑαυτοῖςlesαὐτοῖςdice:λέγει«¿Por quéΤίpiensanδιαλογίζεσθεestas cosasταῦταen sus corazones?ἐν ταῖς ὑμῶν καρδίαις
¿Quéτίesἐστινmás fácil,εὐκοπώτερονdecirεἰπεῖνal paralítico:τῷ παραλυτικῷTus pecadosσου αἱ ἁμαρτίαιte son perdonados,Ἀφίενταίoἢdecir:εἰπεῖνLevántateἜγειρεyκαὶtomaἆρονtu camillaτὸν κράβαττόν σουyκαὶanda?περιπάτει
Puesδὲpara queἵναsepanεἰδῆτεqueὅτιel Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουtieneἔχειautoridadἐξουσίανen la tierraἐπὶ τῆς γῆςpara perdonarἀφιέναιpecados —ἁμαρτίαςdiceλέγειal paralítico—:τῷ παραλυτικῷ
A tiΣοὶte digo:λέγωlevántate,ἔγειρεtomaἆρονtu camillaτὸν κράβαττόν σουyκαὶveteὕπαγεa tu casa».εἰς τὸν οἶκόν σου
Yκαὶse levantó,ἠγέρθηyκαὶenseguida,εὐθὺςtomandoἄραςla camilla,τὸν κράβαττονsalióἐξῆλθενdelante de todos,ἔμπροσθεν πάντωνde modo queὥστεtodosπάνταςse asombrabanἐξίστασθαιyκαὶglorificabanδοξάζεινa Dios,τὸν θεὸνdiciendo:λέγοντας«Nuncaοὐδέποτεvimosεἴδομενalgo así».Οὕτως
YΚαὶsalióἐξῆλθενotra vezπάλινjunto al mar;παρὰ τὴν θάλασσανyκαὶtoda la multitudπᾶς ὁ ὄχλοςveníaἤρχετοa él,πρὸς αὐτόνyκαὶlesαὐτούςenseñaba.ἐδίδασκεν
Yκαὶal pasar,παράγωνvioεἶδενa Leví,Λευὶνelτὸνhijode Alfeo,τοῦ Ἁλφαίουsentadoκαθήμενονa la mesa de los impuestos,ἐπὶ τὸ τελώνιονyκαὶleαὐτῷdice:λέγει«Sígueme».Ἀκολούθει μοιYκαὶlevantándose,ἀναστὰςloαὐτῷsiguió.ἠκολούθησεν
YΚαὶsucede queγίνεταιestaba él sentado a la mesaκατακεῖσθαι αὐτὸνen su casa,ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦyκαὶmuchosπολλοὶrecaudadores de impuestosτελῶναιyκαὶpecadoresἁμαρτωλοὶse sentaban a la mesaσυνανέκειντοcon Jesúsτῷ Ἰησοῦyκαὶsus discípulos;τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦporqueγὰρeranἦσανmuchos,πολλοὶyκαὶloαὐτῷseguían.ἠκολούθουν
Yκαὶlos escribasοἱ γραμματεῖςde los fariseos,τῶν Φαρισαίωνviendoἰδόντεςqueὅτιcomíaἐσθίειcon los pecadoresμετὰ τῶν ἁμαρτωλῶνyκαὶrecaudadores de impuestos,τελωνῶνdecíanἔλεγονa sus discípulos:τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ«¿Por quéὍτιcomeἐσθίειcon los recaudadores de impuestosμετὰ τῶν τελωνῶνyκαὶpecadores?».ἁμαρτωλῶν
Yκαὶal oírloἀκούσαςJesús,ὁ Ἰησοῦςlesαὐτοῖςdice:λέγει«NoΟὐtienenἔχουσινnecesidadχρείανde médicoἰατροῦlos sanos,οἱ ἰσχύοντεςsinoἀλλ’los que están mal;οἱ κακῶς ἔχοντεςnoοὐκvineἦλθονa llamarκαλέσαιa justos,δικαίουςsinoἀλλὰa pecadores».ἁμαρτωλούς
YΚαὶlos discípulosοἱ μαθηταὶde JuanἸωάννουyκαὶlos fariseosοἱ Φαρισαῖοιestabanἦσανayunando;νηστεύοντεςyκαὶvienenἔρχονταιyκαὶleαὐτῷdicen:λέγουσιν«¿Por quéΔιὰ τίayunanνηστεύουσινlos discípulosοἱ μαθηταὶde JuanἸωάννουyκαὶlos discípulosοἱ μαθηταὶde los fariseos,τῶν Φαρισαίωνperoδὲtus discípulosοἱ σοὶ μαθηταὶnoοὐayunan?».νηστεύουσιν
YκαὶJesúsὁ Ἰησοῦςlesαὐτοῖςdijo:εἶπεν«¿AcasoΜὴpuedenδύνανταιayunarνηστεύεινlos invitados a la bodaοἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνοςmientrasἐν ᾧel novioὁ νυμφίοςestáἐστινcon ellos?μετ’ αὐτῶνMientrasὅσον χρόνονtienenἔχουσινal novioτὸν νυμφίονcon ellos,μετ’ αὐτῶνnoοὐpuedenδύνανταιayunar.νηστεύειν
Peroδὲvendránἐλεύσονταιdíasἡμέραιcuandoὅτανel novioὁ νυμφίοςlesἀπ’ αὐτῶνserá quitado,ἀπαρθῇyκαὶentoncesτότεayunaránνηστεύσουσινen aquel día.ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ
NadieΟὐδεὶςcoseἐπιράπτειun remiendoἐπίβλημαde tela sin encogerῥάκους ἀγνάφουen un vestido viejo;ἐπὶ ἱμάτιον παλαιόνde otro modo,εἰ δὲ μήel remiendoτὸ πλήρωμαtiraαἴρειde él,ἀπ’ αὐτοῦlo nuevoτὸ καινὸνde lo viejo,τοῦ παλαιοῦyκαὶse haceγίνεταιpeorχεῖρονla rotura.σχίσμα
Yκαὶnadieοὐδεὶςechaβάλλειvino nuevoοἶνον νέονen odres viejos;εἰς ἀσκοὺς παλαιούςde otro modo,εἰ δὲ μήel vinoὁ οἶνοςreventaráῥήξειlos odres,τοὺς ἀσκούςyκαὶse pierdenἀπόλλυταιel vinoὁ οἶνοςyκαὶlos odres;οἱ ἀσκοίsino queἀλλὰvino nuevoοἶνον νέονen odres nuevos».εἰς ἀσκοὺς καινούς
YΚαὶsucedió queἐγένετοun shabatἐν τοῖς σάββασινélαὐτὸνpasabaπαραπορεύεσθαιpor los sembrados,διὰ τῶν σπορίμωνyκαὶsus discípulosοἱ μαθηταὶ αὐτοῦcomenzaronἤρξαντοa abrirse caminoὁδὸν ποιεῖνarrancandoτίλλοντεςlas espigas.τοὺς στάχυας
Yκαὶlos fariseosοἱ Φαρισαῖοιleαὐτῷdecían:ἔλεγον«Mira,Ἴδε¿por quéτίhacenποιοῦσινen shabatτοῖς σάββασινlo queὃnoοὐκestá permitido?».ἔξεστιν
Yκαὶlesαὐτοῖςdice:λέγει«¿NuncaΟὐδέποτεhan leídoἀνέγνωτεlo queτίhizoἐποίησενDavidΔαυὶδcuandoὅτεtuvo necesidadχρείαν ἔσχενyκαὶtuvo hambre,ἐπείνασενélαὐτὸςyκαὶlos queοἱestabancon él;μετ’ αὐτοῦ
cómoπῶςentróεἰσῆλθενen la casaεἰς τὸν οἶκονde Diosτοῦ θεοῦen tiempos deἐπὶAbiatar,Ἀβιαθὰρsumo sacerdote,ἀρχιερέωςyκαὶcomióἔφαγενlos panesτοὺς ἄρτουςde la presencia,τῆς προθέσεωςqueοὓςnoοὐκestá permitidoἔξεστινcomerφαγεῖνsinoεἰ μὴa los sacerdotes,τοὺς ἱερεῖςyκαὶdioἔδωκενtambiénκαὶa los queτοῖςestabanοὖσινcon él?».σὺν αὐτῷ
Yκαὶlesαὐτοῖςdecía:ἔλεγεν«El shabatΤὸ σάββατονfue hechoἐγένετοpor causa del ser humano,διὰ τὸν ἄνθρωπονyκαὶnoοὐχel ser humanoὁ ἄνθρωποςpor causa del shabat.διὰ τὸ σάββατον
Así queὥστεel Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουesἐστινSeñorκύριόςtambiénκαὶdel shabat».τοῦ σαββάτου