Yδὲen aquellos díasἘν ταῖς ἡμέραις ἐκείναιςse presentaπαραγίνεταιJuanἸωάννηςel Sumergidor,ὁ βαπτιστὴςproclamandoκηρύσσωνen el desiertoἐν τῇ ἐρήμῳde Judeaτῆς Ἰουδαίας
y diciendo:καὶ λέγων«Cambien de mente,Μετανοεῖτεporqueγὰρse ha acercadoἤγγικενel reinoἡ βασιλείαde los cielos».τῶν οὐρανῶν
Porqueγάρesteοὗτοςesἐστινel anunciadoὁ ῥηθεὶςpor medioδιὰde IsaíasἨσαΐουel profeta,τοῦ προφήτουque dice:λέγοντος«VozΦωνὴde uno que clamaβοῶντοςen el desierto:ἐν τῇ ἐρήμῳPreparenἙτοιμάσατεel caminoτὴν ὁδὸνdel Señor,κυρίουhaganποιεῖτεrectasεὐθείαςsus sendas».τὰς τρίβους αὐτοῦ
Yδὲel mismo Juanαὐτὸς ὁ Ἰωάννηςteníaεἶχενsu vestidoτὸ ἔνδυμα αὐτοῦde peloἀπὸ τριχῶνde camello,καμήλουy un cinturónκαὶ ζώνηνde cueroδερματίνηνalrededor deπερὶsus lomos;τὴν ὀσφὺν αὐτοῦy su comidaἡ δὲ τροφὴ αὐτοῦeraἦνlangostasἀκρίδεςy mielκαὶ μέλιsilvestre.ἄγριον
Entoncesτότεsalíaἐξεπορεύετοhacia élπρὸς αὐτὸνJerusalén,Ἱεροσόλυμαy todaκαὶ πᾶσαJudea,ἡ Ἰουδαίαy todaκαὶ πᾶσαla región de alrededorἡ περίχωροςdel Jordán,τοῦ Ἰορδάνου
y eran sumergidosκαὶ ἐβαπτίζοντοpor élὑπ’ αὐτοῦen el ríoἐν τῷ ποταμῷJordán,Ἰορδάνῃconfesandoἐξομολογούμενοιsus pecados.τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν
Yδὲal verἸδὼνa muchosπολλοὺςde los fariseosτῶν Φαρισαίωνy saduceosκαὶ Σαδδουκαίωνque veníanἐρχομένουςa su inmersión,ἐπὶ τὸ βάπτισμα αὐτοῦles dijo:εἶπεν αὐτοῖς«CríasΓεννήματαde víboras,ἐχιδνῶν¿quiénτίςles enseñóὑπέδειξεν ὑμῖνa huirφυγεῖνde la iraἀπὸ τῆς ὀργῆςque viene?μελλούσης
Den,ποιήσατεpues,οὖνfrutoκαρπὸνdignoἄξιονdel cambio de mente;τῆς μετανοίας
y noκαὶ μὴpiensenδόξητεdecirλέγεινdentro de ustedes:ἐν ἑαυτοῖςPor padreΠατέραtenemosἔχομενa Abraham;τὸν Ἀβραάμporqueγὰρles digoλέγω ὑμῖνqueὅτιDiosὁ θεὸςpuedeδύναταιlevantarἐγεῖραιde estas piedrasἐκ τῶν λίθων τούτωνhijosτέκναa Abraham.τῷ Ἀβραάμ
Yδὲyaἤδηel hachaἡ ἀξίνηestá puestaκεῖταιa la raízπρὸς τὴν ῥίζανde los árboles;τῶν δένδρωνasí queοὖνtodo árbolπᾶν δένδρονque noμὴdaποιοῦνbuen frutoκαρπὸν καλὸνes cortadoἐκκόπτεταιy echadoκαὶ βάλλεταιal fuego.εἰς πῦρ
YoἘγὼ μὲνlos sumerjoὑμᾶς βαπτίζωen aguaἐν ὕδατιpara cambio de mente;εἰς μετάνοιανpero el que vieneὁ δὲ ἐρχόμενοςdetrás de míὀπίσω μουesἐστινmás fuerteἰσχυρότερόςque yo;μούno soyοὐκ εἰμὶdignoἱκανὸςde llevarβαστάσαιsus sandalias;οὗ τὰ ὑποδήματαélαὐτὸςlos sumergiráὑμᾶς βαπτίσειen el Espíritu Santoἐν πνεύματι ἁγίῳy fuego.καὶ πυρί
Su aventadorοὗ τὸ πτύονestáen su mano,ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦy limpiará por completoκαὶ διακαθαριεῖsu era,τὴν ἅλωνα αὐτοῦy recogeráκαὶ συνάξειsu trigoτὸν σῖτον αὐτοῦen el granero;εἰς τὴν ἀποθήκηνpero la pajaτὸ δὲ ἄχυρονla quemaráκατακαύσειcon fuegoπυρὶque no se apaga».ἀσβέστῳ
EntoncesΤότεse presentaπαραγίνεταιJesús,ὁ Ἰησοῦςde Galilea,ἀπὸ τῆς Γαλιλαίαςen el Jordán,ἐπὶ τὸν Ἰορδάνηνante Juan,πρὸς τὸν Ἰωάννηνpara ser sumergidoτοῦ βαπτισθῆναιpor él.ὑπ’ αὐτοῦ
Pero Juanὁ δὲ Ἰωάννηςse lo impedía,διεκώλυεν αὐτὸνdiciendo:λέγων«YoἘγὼtengo necesidadχρείαν ἔχωde ser sumergidoβαπτισθῆναιpor ti,ὑπὸ σοῦ¿y túκαὶ σὺvienesἔρχῃa mí?».πρός με
Y respondiendoἀποκριθεὶς δὲJesús,ὁ Ἰησοῦςle dijo:εἶπεν πρὸς αὐτόν«DejaἌφεςahora,ἄρτιporqueγὰρasíοὕτωςnosἡμῖνconvieneπρέπον ἐστὶνcumplirπληρῶσαιtoda justicia».πᾶσαν δικαιοσύνηνEntoncesτότεlo deja.ἀφίησιν αὐτόν
YδὲsumergidoβαπτισθεὶςJesús,ὁ Ἰησοῦςenseguidaεὐθὺςsubióἀνέβηdel agua;ἀπὸ τοῦ ὕδατοςy mira,καὶ ἰδοὺse abrieronἠνεῴχθησανlos cielos,οἱ οὐρανοίy vioκαὶ εἶδενal Espírituπνεῦμαde Diosθεοῦdescendiendoκαταβαῖνονcomo palomaὡσεὶ περιστερὰνyviniendoἐρχόμενονsobre él.ἐπ’ αὐτόν
Y mira,καὶ ἰδοὺuna vozφωνὴde los cielosἐκ τῶν οὐρανῶνque decía:λέγουσα«EsteΟὗτόςesἐστινmi Hijo,ὁ υἱός μουel amado,ὁ ἀγαπητόςen quienἐν ᾧme complazco».εὐδόκησα