Yδὲcuando nacióγεννηθέντοςJesúsΤοῦ Ἰησοῦen Belénἐν Βηθλέεμde Judea,τῆς Ἰουδαίαςen los díasἐν ἡμέραιςde HerodesἩρῴδουel rey,τοῦ βασιλέωςmira,ἰδοὺunos magosμάγοιde orienteἀπὸ ἀνατολῶνllegaronπαρεγένοντοa Jerusalén,εἰς Ἱεροσόλυμα
diciendo:λέγοντες«¿DóndeΠοῦestáἐστινel reyὁ βασιλεὺςde los judíosτῶν Ἰουδαίωνque ha nacido?τεχθεὶςPorqueγὰρvimosεἴδομενsu estrellaαὐτοῦ τὸν ἀστέραen su salida,ἐν τῇ ἀνατολῇy hemos venidoκαὶ ἤλθομενa postrarnosπροσκυνῆσαιante él».αὐτῷ
Yδὲal oírἀκούσαςestoel reyὁ βασιλεὺςHerodes,Ἡρῴδηςse turbó,ἐταράχθηy todaκαὶ πᾶσαJerusalénἹεροσόλυμαcon él.μετ’ αὐτοῦ
Y reuniendoκαὶ συναγαγὼνa todosπάνταςlos sumos sacerdotesτοὺς ἀρχιερεῖςy escribasκαὶ γραμματεῖςdel pueblo,τοῦ λαοῦles preguntabaἐπυνθάνετο παρ’ αὐτῶνdóndeποῦnaceγεννᾶταιel Mesías.ὁ χριστὸς
Y ellosοἱ δὲle dijeron:εἶπαν αὐτῷ«En BelénἘν Βηθλέεμde Judea,τῆς Ἰουδαίαςporqueγὰρasíοὕτωςestá escritoγέγραπταιpor medioδιὰdel profeta:τοῦ προφήτου
Y tú,Καὶ σύBelén,Βηθλέεμtierraγῆde Judá,Ἰούδαde ningún modoοὐδαμῶςeresεἶla más pequeñaἐλαχίστηentre los gobernantesἐν τοῖς ἡγεμόσινde Judá;Ἰούδαporqueγὰρde tiἐκ σοῦsaldráἐξελεύσεταιun guíaἡγούμενοςqueὅστιςpastorearáποιμανεῖa mi pueblo,τὸν λαόν μουIsrael».τὸν Ἰσραήλ
EntoncesΤότεHerodes,Ἡρῴδηςllamandoκαλέσαςen secretoλάθρᾳa los magos,τοὺς μάγουςaveriguó con exactitudἠκρίβωσενde ellosπαρ’ αὐτῶνel tiempoτὸν χρόνονde la estrellaτοῦ ἀστέροςque aparecía.φαινομένου
Y enviándolosκαὶ πέμψας αὐτοὺςa Belén,εἰς Βηθλέεμdijo:εἶπεν«VayanΠορευθέντεςe indaguenἐξετάσατεcon exactitudἀκριβῶςacerca del niño;περὶ τοῦ παιδίουy cuandoἐπὰν δὲlo encuentren,εὕρητεavísenme,ἀπαγγείλατέ μοιpara queὅπωςtambién yoκἀγὼvayaἐλθὼνy me postreπροσκυνήσωante él».αὐτῷ
Y ellos,οἱ δὲhabiendo oídoἀκούσαντεςal rey,τοῦ βασιλέωςse fueron;ἐπορεύθησανy mira,καὶ ἰδοὺla estrellaὁ ἀστὴρqueὃνhabían vistoεἶδονen su salidaἐν τῇ ἀνατολῇiba delanteπροῆγενde ellos,αὐτούςhasta queἕωςllegóἐλθὼνy se detuvoἐστάθηencima deἐπάνωdondeοὗestabaἦνel niño.τὸ παιδίον
Yδὲal verἰδόντεςla estrella,τὸν ἀστέραse alegraronἐχάρησανcon una alegríaχαρὰνmuyσφόδραgrande.μεγάλην
Y entrandoκαὶ ἐλθόντεςen la casa,εἰς τὴν οἰκίανvieronεἶδονal niñoτὸ παιδίονcon Maríaμετὰ Μαρίαςsu madre,τῆς μητρὸς αὐτοῦy cayendoκαὶ πεσόντεςen tierra,se postraronπροσεκύνησανante él;αὐτῷy abriendoκαὶ ἀνοίξαντεςsus tesoros,τοὺς θησαυροὺς αὐτῶνle ofrecieronπροσήνεγκαν αὐτῷregalos:δῶραoro,χρυσὸνe incienso,καὶ λίβανονy mirra.καὶ σμύρναν
Y advertidosκαὶ χρηματισθέντεςen sueñosκατ’ ὄναρde que noμὴvolvieranἀνακάμψαιa Herodes,πρὸς Ἡρῴδηνse retiraronἀνεχώρησανa su tierraεἰς τὴν χώραν αὐτῶνpor otro camino.δι’ ἄλλης ὁδοῦ
Y cuando ellosδὲ αὐτῶνse retiraron,Ἀναχωρησάντωνmira,ἰδοὺun ángelἄγγελοςdel Señorκυρίουse apareceφαίνεταιen sueñosκατ’ ὄναρa José,τῷ Ἰωσὴφdiciendo:λέγων«Levántate,Ἐγερθεὶςtomaπαράλαβεal niñoτὸ παιδίονy a su madre,καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦy huyeκαὶ φεῦγεa Egipto,εἰς Αἴγυπτονy quédateκαὶ ἴσθιallíἐκεῖhasta queἕως ἂνyo te diga;εἴπω σοιporqueγὰρHerodesἩρῴδηςvaμέλλειa buscarζητεῖνal niñoτὸ παιδίονpara destruirlo».τοῦ ἀπολέσαι αὐτό
Y él,ὁ δὲlevantándose,ἐγερθεὶςtomóπαρέλαβεal niñoτὸ παιδίονy a su madreκαὶ τὴν μητέρα αὐτοῦde noche,νυκτὸςy se retiróκαὶ ἀνεχώρησενa Egipto;εἰς Αἴγυπτον
y estuvoκαὶ ἦνallíἐκεῖhastaἕωςla muerteτῆς τελευτῆςde Herodes,Ἡρῴδουpara queἵναse cumplieraπληρωθῇlo dichoτὸ ῥηθὲνpor el Señorὑπὸ κυρίουpor medioδιὰdel profeta,τοῦ προφήτουque dice:λέγοντος«De EgiptoἘξ Αἰγύπτουllaméἐκάλεσαa mi hijo».τὸν υἱόν μου
EntoncesΤότεHerodes,Ἡρῴδηςal verἰδὼνqueὅτιhabía sido burladoἐνεπαίχθηpor los magos,ὑπὸ τῶν μάγωνse enfurecióἐθυμώθηmucho,λίανy mandóκαὶ ἀποστείλαςmatarἀνεῖλενa todosπάνταςlos niñosτοὺς παῖδαςqueτοὺςhabíaen Belénἐν Βηθλέεμy en todosκαὶ ἐν πᾶσιsus alrededores,τοῖς ὁρίοις αὐτῆςde dos añosἀπὸ διετοῦςpara abajo,καὶ κατωτέρωconforme al tiempoκατὰ τὸν χρόνονqueὃνhabía averiguado con exactitudἠκρίβωσενde los magos.παρὰ τῶν μάγων
Entoncesτότεse cumplióἐπληρώθηlo dichoτὸ ῥηθὲνpor medioδιὰde JeremíasἸερεμίουel profeta,τοῦ προφήτουque dice:λέγοντος
«Una vozΦωνὴse oyóἠκούσθηen Ramá,ἐν Ῥαμὰllantoκλαυθμὸςy gran lamento:καὶ ὀδυρμὸς πολύςRaquelῬαχὴλllorandoκλαίουσαa sus hijos,τὰ τέκνα αὐτῆςy noκαὶ οὐκqueríaἤθελενser consolada,παρακληθῆναιporqueὅτιya noοὐκexisten».εἰσίν
Yδὲcuando murióΤελευτήσαντοςHerodes,τοῦ Ἡρῴδουmira,ἰδοὺun ángelἄγγελοςdel Señorκυρίουse apareceφαίνεταιen sueñosκατ’ ὄναρa Joséτῷ Ἰωσὴφen Egipto,ἐν Αἰγύπτῳ
diciendo:λέγων«Levántate,Ἐγερθεὶςtomaπαράλαβεal niñoτὸ παιδίονy a su madre,καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦy veκαὶ πορεύουa la tierraεἰς γῆνde Israel,Ἰσραήλporqueγὰρhan muertoτεθνήκασινlos que buscabanοἱ ζητοῦντεςla vidaτὴν ψυχὴνdel niño».τοῦ παιδίου
Y él,ὁ δὲlevantándose,ἐγερθεὶςtomóπαρέλαβεal niñoτὸ παιδίονy a su madre,καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦy entróκαὶ εἰσῆλθενen la tierraεἰς γῆνde Israel.Ἰσραήλ
Peroδὲal oírἀκούσαςqueὅτιArquelaoἈρχέλαοςreinabaβασιλεύειen Judeaτῆς Ἰουδαίαςen lugarἀντὶde su padreτοῦ πατρὸς αὐτοῦHerodes,Ἡρῴδουtuvo miedoἐφοβήθηde irἀπελθεῖνallá;ἐκεῖy advertidoχρηματισθεὶς δὲen sueños,κατ’ ὄναρse retiróἀνεχώρησενa la regiónεἰς τὰ μέρηde Galilea,τῆς Γαλιλαίας
y llegando,καὶ ἐλθὼνhabitóκατῴκησενen una ciudadεἰς πόλινllamadaλεγομένηνNazaret,Ναζαρέτpara queὅπωςse cumplieraπληρωθῇlo dichoτὸ ῥηθὲνpor medioδιὰde los profetas:τῶν προφητῶν ὅτι«Será llamadoκληθήσεταιnazareno».Ναζωραῖος