CuídenseΠροσέχετε δὲde noμὴhacerποιεῖνsu justiciaτὴν δικαιοσύνην ὑμῶνdelanteἔμπροσθενde la genteτῶν ἀνθρώπωνpara ser vistosπρὸς τὸ θεαθῆναιpor ellos;αὐτοῖςde otro modo,εἰ δὲ μή γεnoοὐκtienenἔχετεrecompensaμισθὸνjunto a su Padreπαρὰ τῷ πατρὶ ὑμῶνqueτῷestáen los cielos.ἐν τοῖς οὐρανοῖς
Así que,οὖνcuandoὍτανdesποιῇςlimosna,ἐλεημοσύνηνnoμὴtoques trompetaσαλπίσῃςdelante de ti,ἔμπροσθέν σουcomoὥσπερhacenποιοῦσινlos hipócritasοἱ ὑποκριταὶen las sinagogasἐν ταῖς συναγωγαῖςy en las calles,καὶ ἐν ταῖς ῥύμαιςpara ser glorificadosὅπως δοξασθῶσινpor la gente.ὑπὸ τῶν ἀνθρώπωνEn verdadἀμὴνles digo:λέγω ὑμῖνya tienen cobradaἀπέχουσινsu recompensa.τὸν μισθὸν αὐτῶν
Pero tú,σοῦ δὲcuando desποιοῦντοςlimosna,ἐλεημοσύνηνque noμὴsepaγνώτωtu izquierdaἡ ἀριστερά σουlo queτίhaceποιεῖtu derecha,ἡ δεξιά σου
para queὅπωςtu limosnaσου ἡ ἐλεημοσύνηseaᾖen lo secreto;ἐν τῷ κρυπτῷy tu Padre,καὶ ὁ πατήρ σουque veὁ βλέπωνen lo secreto,ἐν τῷ κρυπτῷte recompensará.ἀποδώσει σοι
Y cuandoΚαὶ ὅτανoren,προσεύχησθεnoοὐκseanἔσεσθεcomoὡςlos hipócritas,οἱ ὑποκριταίporqueὅτιles gustaφιλοῦσινorarπροσεύχεσθαιde pieἑστῶτεςen las sinagogasἐν ταῖς συναγωγαῖςy en las esquinasκαὶ ἐν ταῖς γωνίαιςde las plazas,τῶν πλατειῶνpara ser vistosὅπως φανῶσινpor la gente.τοῖς ἀνθρώποιςEn verdadἀμὴνles digo:λέγω ὑμῖνya tienen cobradaἀπέχουσιsu recompensa.τὸν μισθὸν αὐτῶν
Pero tú,σὺ δὲcuando ores,ὅταν προσεύχῃentraεἴσελθεen tu cuarto,εἰς τὸ ταμεῖόν σουy cerrandoκαὶ κλείσαςtu puerta,τὴν θύραν σουoraπρόσευξαιa tu Padreτῷ πατρί σουqueτῷestáen lo secreto;ἐν τῷ κρυπτῷy tu Padre,καὶ ὁ πατήρ σουque veὁ βλέπωνen lo secreto,ἐν τῷ κρυπτῷte recompensará.ἀποδώσει σοι
Y al orar,Προσευχόμενοι δὲnoμὴrepitan palabras vacíasβατταλογήσητεcomoὥσπερlos paganos,οἱ ἐθνικοίporqueγὰρpiensanδοκοῦσινqueὅτιpor su palabreríaἐν τῇ πολυλογίᾳ αὐτῶνserán escuchados.εἰσακουσθήσονται
Noμὴse hagan,ὁμοιωθῆτεpues,οὖνsemejantes a ellos;αὐτοῖςporqueγὰρsu Padreὁ πατὴρ ὑμῶνsabeοἶδενde quéὧνtienen necesidadχρείαν ἔχετεantes de queπρὸ τοῦustedesὑμᾶςle pidan.αἰτῆσαι αὐτόν
Ustedes,ὑμεῖςpues,οὖνorenπροσεύχεσθεasí:ΟὕτωςPadreΠάτερnuestroἡμῶνqueὁestásen los cielos,ἐν τοῖς οὐρανοῖςsantificado seaἁγιασθήτωtu nombre;τὸ ὄνομά σου
vengaἐλθέτωtu reino;ἡ βασιλεία σουhágaseγενηθήτωtu voluntad,τὸ θέλημά σουcomoὡςen el cielo,ἐν οὐρανῷtambiénκαὶen la tierra.ἐπὶ γῆς
Nuestro panτὸν ἄρτον ἡμῶνde cada díaτὸν ἐπιούσιονdánosloδὸς ἡμῖνhoy;σήμερον
y perdónanosκαὶ ἄφες ἡμῖνnuestras deudas,τὰ ὀφειλήματα ἡμῶνcomoὡςtambiénκαὶnosotrosἡμεῖςhemos perdonadoἀφήκαμενa nuestros deudores;τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν
y noκαὶ μὴnosἡμᾶςmetasεἰσενέγκῃςen tentación,εἰς πειρασμόνsinoἀλλὰlíbranosῥῦσαι ἡμᾶςdel maligno.ἀπὸ τοῦ πονηροῦ
Porqueγὰρsiἐὰνperdonanἀφῆτεa la genteτοῖς ἀνθρώποιςsus faltas,τὰ παραπτώματα αὐτῶνtambiénκαὶsu Padreὁ πατὴρ ὑμῶνcelestialὁ οὐράνιοςlos perdonaráἀφήσειa ustedes;ὑμῖν
pero siἐὰν δὲnoμὴperdonanἀφῆτεa la gente,τοῖς ἀνθρώποιςtampocoοὐδὲsu Padreὁ πατὴρ ὑμῶνperdonaráἀφήσειsus faltas.τὰ παραπτώματα ὑμῶν
Y cuandoὍταν δὲayunen,νηστεύητεnoμὴse ponganγίνεσθεsombríosσκυθρωποίcomoὡςlos hipócritas;οἱ ὑποκριταὶporqueγὰρdesfiguranἀφανίζουσινsus rostrosτὰ πρόσωπα αὐτῶνpara queὅπωςla genteτοῖς ἀνθρώποιςveaφανῶσινque ayunan.νηστεύοντεςEn verdadἀμὴνles digo:λέγω ὑμῖνya tienen cobradaἀπέχουσινsu recompensa.τὸν μισθὸν αὐτῶν
Pero tú,σὺ δὲcuando ayunes,νηστεύωνungeἄλειψαίtu cabezaσου τὴν κεφαλὴνy lavaκαὶ νίψαιtu rostro,τὸ πρόσωπόν σου
para que noὅπως μὴveaφανῇςla genteτοῖς ἀνθρώποιςque ayunas,νηστεύωνsinoἀλλὰtu Padre,τῷ πατρί σουqueτῷestáen lo secreto;ἐν τῷ κρυφαίῳy tu Padre,καὶ ὁ πατήρ σουque veὁ βλέπωνen lo secreto,ἐν τῷ κρυφαίῳte recompensará.ἀποδώσει σοι
NoΜὴacumulenθησαυρίζετεpara ustedesὑμῖνtesorosθησαυροὺςen la tierra,ἐπὶ τῆς γῆςdondeὅπουla polillaσὴςy la carcomaκαὶ βρῶσιςdestruyen,ἀφανίζειy dondeκαὶ ὅπουlos ladronesκλέπταιabren boquetesδιορύσσουσινy roban;καὶ κλέπτουσιν
sinoδὲacumulenθησαυρίζετεpara ustedesὑμῖνtesorosθησαυροὺςen el cielo,ἐν οὐρανῷdondeὅπουni la polillaοὔτε σὴςni la carcomaοὔτε βρῶσιςdestruyen,ἀφανίζειy dondeκαὶ ὅπουlos ladronesκλέπταιnoοὐabren boquetesδιορύσσουσινniοὐδὲroban.κλέπτουσιν
Porqueγάρdondeὅπουestáἐστινtu tesoro,ὁ θησαυρός σουallíἐκεῖestaráἔσταιtambiénκαὶtu corazón.ἡ καρδία σου
La lámparaὉ λύχνοςdel cuerpoτοῦ σώματόςesἐστινel ojo.ὁ ὀφθαλμόςAsí que,οὖνsiἐὰνtu ojoὁ ὀφθαλμός σουestáᾖsano,ἁπλοῦςtodo tu cuerpoὅλον τὸ σῶμά σουestaráἔσταιlleno de luz;φωτεινὸν
pero siἐὰν δὲtu ojoὁ ὀφθαλμός σουestáᾖmalo,πονηρὸςtodo tu cuerpoὅλον τὸ σῶμά σουestaráἔσταιa oscuras.σκοτεινὸνAsí que,οὖνsiεἰla luzτὸ φῶςqueτὸhayen tiἐν σοὶesἐστίνoscuridad,σκότος¡cuán grandeπόσονserála oscuridad!τὸ σκότος
NadieΟὐδεὶςpuedeδύναταιservirδουλεύεινa dos señores;δυσὶ κυρίοιςporqueἢ γὰρodiaráμισήσειal unoτὸν ἕναy amaráκαὶ ἀγαπήσειal otro,τὸν ἕτερονoἢse aferraráἀνθέξεταιal unoἑνὸςy despreciaráκαὶ καταφρονήσειal otro.τοῦ ἑτέρουNoοὐpuedenδύνασθεservirδουλεύεινa Diosθεῷy a las riquezas.καὶ μαμωνᾷ
Por esoΔιὰ τοῦτοles digo:λέγω ὑμῖνnoμὴse preocupenμεριμνᾶτεpor su vida,τῇ ψυχῇ ὑμῶνquéτίcomerán,φάγητεniμηδὲpor su cuerpo,τῷ σώματι ὑμῶνquéτίvestirán.ἐνδύσησθε¿Noοὐχὶesἐστιla vidaἡ ψυχὴmásπλεῖόνque el alimento,τῆς τροφῆςy el cuerpoκαὶ τὸ σῶμαmásἐνδύματοςque el vestido?τοῦ ἐνδύματος
Mirenἐμβλέψατεlas avesεἰς τὰ πετεινὰdel cielo:τοῦ οὐρανοῦnoὅτι οὐsiembran,σπείρουσινniοὐδὲcosechan,θερίζουσινniοὐδὲrecogenσυνάγουσινen graneros;εἰς ἀποθήκαςy su Padreκαὶ ὁ πατὴρ ὑμῶνcelestialὁ οὐράνιοςlas alimenta.τρέφει αὐτά¿Noοὐχvalenδιαφέρετεustedesὑμεῖςmucho másμᾶλλονque ellas?αὐτῶν
¿Y quiénτίς δὲde ustedes,ἐξ ὑμῶνpreocupándose,μεριμνῶνpuedeδύναταιañadirπροσθεῖναιun soloἕναcodoπῆχυνa la duraciónἐπὶ τὴν ἡλικίανde su vida?αὐτοῦ
Y porκαὶ περὶel vestido,ἐνδύματος¿por quéτίse preocupan?μεριμνᾶτεObservenκαταμάθετεlos liriosτὰ κρίναdel campo,τοῦ ἀγροῦcómoπῶςcrecen:αὐξάνουσινnoοὐse fatiganκοπιῶσινniοὐδὲhilan;νήθουσιν
peroδὲles digoλέγω ὑμῖνqueὅτιniοὐδὲSalomón,Σολομὼνen todaἐν πάσῃsu gloria,τῇ δόξῃ αὐτοῦse vistióπεριεβάλετοcomoὡςunoἓνde estos.τούτων
Y siεἰ δὲa la hierbaτὸν χόρτονdel campo,τοῦ ἀγροῦque hoyσήμερονesὄνταy mañanaκαὶ αὔριονes echadaβαλλόμενονal horno,εἰς κλίβανονDiosὁ θεὸςla visteἀμφιέννυσινasí,οὕτως¿noοὐharámucho másπολλῷ μᾶλλονpor ustedes,ὑμᾶςgente de poca fe?ὀλιγόπιστοι
Noμὴse preocupen,μεριμνήσητεpues,οὖνdiciendo:λέγοντες¿QuéΤίcomeremos?,φάγωμενo:ἤ¿QuéΤίbeberemos?,πίωμενo:ἤ¿Con quéΤίnos vestiremos?περιβαλώμεθα
Porqueγὰρtodas estas cosasπάντα ταῦταlas buscan con afánἐπιζητοῦσινlas naciones;τὰ ἔθνηyγὰρsu Padreὁ πατὴρ ὑμῶνcelestialὁ οὐράνιοςsabeοἶδενqueὅτιustedes necesitanχρῄζετεtodas ellas.τούτων ἁπάντων
Busquenζητεῖτε δὲprimeroπρῶτονel reinoτὴν βασιλείανy su justicia,καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦy todas estas cosasκαὶ ταῦτα πάνταlesὑμῖνserán añadidas.προστεθήσεται
Así queοὖνnoμὴse preocupenμεριμνήσητεpor el mañana,εἰς τὴν αὔριονporqueγὰρel mañanaἡ αὔριονse preocuparáμεριμνήσειpor sí mismo.αὑτῆςLe bastaἀρκετὸνa cada díaτῇ ἡμέρᾳsu propio mal.ἡ κακία αὐτῆς