YΚαὶcuandoὅτεse acercanἐγγίζουσινa Jerusalén,εἰς Ἱεροσόλυμαa Betfagéεἰς Βηθφαγὴyκαὶa Betania,Βηθανίανjunto al monteπρὸς τὸ Ὄροςde los Olivos,τῶν Ἐλαιῶνenvíaἀποστέλλειa dosδύοde sus discípulosτῶν μαθητῶν αὐτοῦ
yκαὶlesαὐτοῖςdice:λέγει«VayanὙπάγετεa la aldeaεἰς τὴν κώμηνque está frente aτὴν κατέναντιustedes,ὑμῶνyκαὶenseguida,εὐθὺςal entrarεἰσπορευόμενοιen ella,εἰς αὐτὴνhallaránεὑρήσετεun pollinoπῶλονatado,δεδεμένονsobre el cualἐφ’ ὃνnadieοὐδεὶς ἀνθρώπωνse ha sentadoἐκάθισενtodavía;οὔπωdesátenloλύσατε αὐτὸνyκαὶtráiganlo.φέρετε
Yκαὶsiἐάνalguienτιςlesὑμῖνdice:εἴπῃ¿Por quéΤίhacenποιεῖτεesto?,τοῦτοdigan:εἴπατεEl SeñorὉ κύριοςloαὐτοῦnecesita,χρείαν ἔχειyκαὶenseguidaεὐθὺςloαὐτὸνdevuelveἀποστέλλει πάλινacá».ὧδε
Yκαὶfueron,ἀπῆλθονyκαὶhallaronεὗρονun pollinoπῶλονatadoδεδεμένονjunto a una puerta,πρὸς θύρανafuera,ἔξωen la calle,ἐπὶ τοῦ ἀμφόδουyκαὶloαὐτόνdesatan.λύουσιν
Yκαίalgunosτινεςde los que estabanτῶν ἑστηκότωνallíἐκεῖlesαὐτοῖςdecían:ἔλεγον«¿QuéΤίhacenποιεῖτεdesatandoλύοντεςel pollino?».τὸν πῶλον
Y ellosδὲ οἱlesαὐτοῖςdijeronεἶπανcomoκαθὼςJesúsὁ Ἰησοῦςhabía dicho;εἶπενyκαὶlosαὐτούςdejaron.ἀφῆκαν
Yκαὶtraenφέρουσινel pollinoτὸν πῶλονa Jesús,πρὸς τὸν Ἰησοῦνyκαὶechan encimaἐπιβάλλουσιν αὐτῷsus mantos,τὰ ἱμάτια αὐτῶνyκαὶse sentóἐκάθισενsobre él.ἐπ’ αὐτόν
Yκαὶmuchosπολλοὶtendieronἔστρωσανsus mantosτὰ ἱμάτια αὐτῶνen el camino,εἰς τὴν ὁδόνyδὲotros,ἄλλοιramasστιβάδαςque cortabanκόψαντεςde los campos.ἐκ τῶν ἀγρῶν
Yκαὶlos que iban delanteοἱ προάγοντεςyκαὶlos que seguíanοἱ ἀκολουθοῦντεςgritaban:ἔκραζον«¡Hosanna!ὩσαννάBenditoΕὐλογημένοςel que vieneὁ ἐρχόμενοςen el nombreἐν ὀνόματιdel Señor.κυρίου
BenditoΕὐλογημένηel reinoἡ βασιλείαque viene,ἐρχομένηde nuestro padreτοῦ πατρὸς ἡμῶνDavid.Δαυίδ¡HosannaὩσαννὰen las alturas!».ἐν τοῖς ὑψίστοις
YΚαὶentróεἰσῆλθενen Jerusalén,εἰς Ἱεροσόλυμαen el templo;εἰς τὸ ἱερόνyκαὶmirándolo todoπεριβλεψάμενος πάνταalrededor,περιβλεψάμενοςcomo ya era tarde,ὀψὲ ἤδη οὔσης τῆς ὥραςsalióἐξῆλθενa Betaniaεἰς Βηθανίανcon los doce.μετὰ τῶν δώδεκα
YΚαὶal día siguiente,τῇ ἐπαύριονcuando salieronἐξελθόντων αὐτῶνde Betania,ἀπὸ Βηθανίαςtuvo hambre.ἐπείνασεν
Yκαὶviendoἰδὼνde lejosἀπὸ μακρόθενuna higueraσυκῆνque teníaἔχουσανhojas,φύλλαfueἦλθενa ver siεἰacasoἄραhallabaεὑρήσειalgoτιen ella;ἐν αὐτῇyκαὶal llegarἐλθὼνa ella,ἐπ’ αὐτὴνno halló nadaοὐδὲν εὗρενsinoεἰ μὴhojas,φύλλαporqueγὰρnoοὐκeraἦνtiempoὁ καιρὸςde higos.σύκων
Yκαὶrespondiendo,ἀποκριθεὶςleαὐτῇdijo:εἶπεν«Que nuncaΜηκέτιjamásεἰς τὸν αἰῶναnadieμηδεὶςcomaφάγοιfrutoκαρπὸνde ti».ἐκ σοῦYκαὶsus discípulosοἱ μαθηταὶ αὐτοῦlo oían.ἤκουον
YΚαὶlleganἔρχονταιa Jerusalén.εἰς ἹεροσόλυμαYκαὶentrandoεἰσελθὼνen el templo,εἰς τὸ ἱερὸνcomenzóἤρξατοa echar fueraἐκβάλλεινa los que vendíanτοὺς πωλοῦνταςyκαὶa los que comprabanτοὺς ἀγοράζονταςen el templo,ἐν τῷ ἱερῷyκαὶvolcóκατέστρεψενlas mesasτὰς τραπέζαςde los cambistasτῶν κολλυβιστῶνyκαὶlos asientosτὰς καθέδραςde los que vendíanτῶν πωλούντωνlas palomas;τὰς περιστερὰς
yκαὶnoοὐκpermitíaἤφιενqueἵναnadieτιςllevaraδιενέγκῃun objetoσκεῦοςa través del templo.διὰ τοῦ ἱεροῦ
Yκαὶenseñabaἐδίδασκενyκαὶlesαὐτοῖςdecía:ἔλεγεν«¿NoΟὐestá escrito:γέγραπταιMi casaὉ οἶκός μουserá llamadaκληθήσεταιcasaοἶκοςde oraciónπροσευχῆςpara todas las naciones?πᾶσιν τοῖς ἔθνεσινPeroδὲustedesὑμεῖςlaαὐτὸνhan hechoπεποιήκατεcuevaσπήλαιονde bandidos».λῃστῶν
Yκαὶlo oyeronἤκουσανlos sumos sacerdotesοἱ ἀρχιερεῖςyκαὶlos escribas,οἱ γραμματεῖςyκαὶbuscabanἐζήτουνcómoπῶςdestruirlo;ἀπολέσωσιν αὐτὸνporqueγὰρleαὐτόνtenían miedo,ἐφοβοῦντοpuesγὰρtoda la multitudπᾶς ὁ ὄχλοςestaba asombradaἐξεπλήσσετοde su enseñanza.ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ
YΚαὶcuandoὅτανllegabaἐγένετοla tarde,ὀψὲsalíanἐξεπορεύοντοfuera de la ciudad.ἔξω τῆς πόλεως
YΚαὶpasandoπαραπορευόμενοιpor la mañana,πρωῒvieronεἶδονla higueraτὴν συκῆνsecaἐξηραμμένηνdesde las raíces.ἐκ ῥιζῶν
YκαὶacordándoseἀναμνησθεὶςPedro,ὁ Πέτροςleαὐτῷdice:λέγει«Rabí,Ῥαββίmira,ἴδεla higueraἡ συκῆqueἣνmaldijisteκατηράσωse ha secado».ἐξήρανται
YκαὶrespondiendoἀποκριθεὶςJesús,ὁ Ἰησοῦςlesαὐτοῖςdice:λέγει«TenganἜχετεfeπίστινen Dios.θεοῦ
En verdadἀμὴνlesὑμῖνdigoλέγωqueὅτιcualquiera queὃς ἂνdigaεἴπῃa este monte:τῷ ὄρει τούτῳQuítateἌρθητιyκαὶéchateβλήθητιal mar,εἰς τὴν θάλασσανyκαὶnoμὴdudeδιακριθῇen su corazón,ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦsino queἀλλὰcreaπιστεύῃqueὅτιlo queὃdiceλαλεῖsucede,γίνεταιleαὐτῷserá hecho.ἔσται
Por esoδιὰ τοῦτοlesὑμῖνdigo:λέγωtodoπάνταcuantoὅσαorenπροσεύχεσθεyκαὶpidan,αἰτεῖσθεcreanπιστεύετεqueὅτιlo han recibido,ἐλάβετεyκαὶseráἔσταιpara ustedes.ὑμῖν
Yκαὶcuandoὅτανestén de pieστήκετεorando,προσευχόμενοιperdonen,ἀφίετεsiεἴtienenἔχετεalgoτιcontra alguien,κατά τινοςpara queἵναtambiénκαὶsu Padreὁ πατὴρ ὑμῶνque estáὁen los cielosἐν τοῖς οὐρανοῖςlesὑμῖνperdoneἀφῇsus faltas.τὰ παραπτώματα ὑμῶν
Pero si ustedes no perdonan, tampoco su Padre que está en los cielos perdonará sus faltas».
YΚαὶvienenἔρχονταιotra vezπάλινa Jerusalén.εἰς ἹεροσόλυμαYκαὶmientras él andabaπεριπατοῦντος αὐτοῦpor el templo,ἐν τῷ ἱερῷvienenἔρχονταιa élπρὸς αὐτὸνlos sumos sacerdotes,οἱ ἀρχιερεῖςlos escribasκαὶ οἱ γραμματεῖςyκαὶlos ancianos,οἱ πρεσβύτεροι
yκαὶleαὐτῷdecían:ἔλεγον«¿Con quéἘν ποίᾳautoridadἐξουσίᾳhacesποιεῖςestas cosas?ταῦτα¿Oἢquiénτίςteσοιdioἔδωκενesta autoridadτὴν ἐξουσίαν ταύτηνparaἵναhacerποιῇςestas cosas?».ταῦτα
YδὲJesúsὁ Ἰησοῦςlesαὐτοῖςdijo:εἶπεν«LesὑμᾶςharéἘπερωτήσωuna pregunta,ἕνα λόγονy respóndanme;καὶ ἀποκρίθητέ μοιyκαὶlesὑμῖνdiréἐρῶcon quéἐν ποίᾳautoridadἐξουσίᾳhagoποιῶestas cosas.ταῦτα
La inmersiónτὸ βάπτισμαde Juan,τὸ Ἰωάννου¿eraἦνdel cieloἐξ οὐρανοῦoἢde los hombres?ἐξ ἀνθρώπωνRespóndanme».ἀποκρίθητέ μοι
Yκαὶdiscutíanδιελογίζοντοentre sí,πρὸς ἑαυτοὺςdiciendo:λέγοντες«¿QuéΤίdiremos?εἴπωμενSiἐὰνdecimos:εἴπωμενDel cielo,Ἐξ οὐρανοῦdirá:ἐρεῖ¿Por qué,Διὰ τίpues,οὖνnoοὐκleαὐτῷcreyeron?ἐπιστεύσατε
¿Peroἀλλὰdiremos:εἴπωμενDe los hombres?».Ἐξ ἀνθρώπωνTemíanἐφοβοῦντοa la multitud,τὸν ὄχλονporqueγὰρtodosἅπαντεςteníanεἶχονa Juanτὸν Ἰωάννηνcomoὅτιverdaderoὄντωςprofeta.προφήτης ἦν
Yκαὶrespondiendoἀποκριθέντεςa Jesús,τῷ Ἰησοῦdicen:λέγουσιν«NoΟὐκsabemos».οἴδαμενYκαὶJesúsὁ Ἰησοῦςlesαὐτοῖςdice:λέγει«TampocoΟὐδὲyoἐγὼlesὑμῖνdigoλέγωcon quéἐν ποίᾳautoridadἐξουσίᾳhagoποιῶestas cosas».ταῦτα