Jesús,Ὁ Ἰησοῦςpues,οὖνseis díasἓξ ἡμερῶνantes de la Pascua,πρὸ τοῦ πάσχαllegóἦλθενa Betania,εἰς ΒηθανίανdondeὅπουestabaἦνLázaro,Λάζαροςa quienὃνJesúsἸησοῦςhabía levantadoἤγειρενde entre los muertos.ἐκ νεκρῶν
Leαὐτῷofrecieron,ἐποίησανpues,οὖνallíἐκεῖuna cena,δεῖπνονyκαὶMartaἡ Μάρθαservía;διηκόνειyδὲLázaroὁ Λάζαροςeraἦνunoεἷςde los que estaban recostados a la mesaἐκ τῶν ἀνακειμένωνcon él.σὺν αὐτῷ
EntoncesοὖνMaría,ἡ Μαριὰμtomandoλαβοῦσαuna libraλίτρανde perfumeμύρουde nardoνάρδουpuro,πιστικῆςmuy costoso,πολυτίμουungióἤλειψενlos piesτοὺς πόδαςde Jesúsτοῦ Ἰησοῦyκαὶleαὐτοῦsecóἐξέμαξενlos piesτοὺς πόδαςcon sus cabellos;ταῖς θριξὶν αὐτῆςyδὲla casaἡ οἰκίαse llenóἐπληρώθηdel olorἐκ τῆς ὀσμῆςdel perfume.τοῦ μύρου
PeroδὲJudasἸούδαςIscariote,ὁ Ἰσκαριώτηςunoεἷςde sus discípulos,τῶν μαθητῶν αὐτοῦel queὁloαὐτὸνiba aμέλλωνentregar,παραδιδόναιdice:λέγει
«¿Por quéΔιὰ τίnoοὐκse vendióἐπράθηeste perfumeτοῦτο τὸ μύρονpor trescientosτριακοσίωνdenariosδηναρίωνyκαὶse dioἐδόθηa los pobres?».πτωχοῖς
Peroδὲdijoεἶπενestoτοῦτοnoοὐχporqueὅτιleαὐτῷimportaranἔμελενlos pobres,περὶ τῶν πτωχῶνsinoἀλλ’porqueὅτιeraἦνladrónκλέπτηςy,καὶteniendoἔχωνla bolsa,τὸ γλωσσόκομονsustraíaἐβάσταζενlo que se echaba en ella.τὰ βαλλόμενα
Jesús,ὁ Ἰησοῦςpues,οὖνdijo:εἶπεν«Déjala;Ἄφες αὐτήνqueἵναloαὐτόguardeτηρήσῃpara el díaεἰς τὴν ἡμέρανde mi sepultura.τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου
Porqueγὰρa los pobresτοὺς πτωχοὺςsiempreπάντοτεlos tienenἔχετεcon ustedes,μεθ’ ἑαυτῶνperoδὲa míἐμὲnoοὐsiempreπάντοτεme tienen».ἔχετε
Una gran multitudὄχλος πολὺςde los judíosἐκ τῶν Ἰουδαίωνsupo,Ἔγνωpues,οὖνqueὅτιestabaἐστινallí,ἐκεῖyκαὶvinieron,ἦλθονnoοὐsoloμόνονpor Jesús,διὰ τὸν Ἰησοῦνsinoἀλλ’tambiénκαὶparaἵναverἴδωσινa Lázaro,τὸν Λάζαρονa quienὃνhabía levantadoἤγειρενde entre los muertos.ἐκ νεκρῶν
Peroδὲlos sumos sacerdotesοἱ ἀρχιερεῖςacordaronἐβουλεύσαντοmatarἵνα ἀποκτείνωσινtambiénκαὶa Lázaro,τὸν Λάζαρον
porqueὅτιpor causa de élδι’ αὐτὸνmuchosπολλοὶde los judíosτῶν Ἰουδαίωνse apartabanὑπῆγονyκαὶcreíanἐπίστευονen Jesús.εἰς τὸν Ἰησοῦν
Al día siguiente,Τῇ ἐπαύριονla gran multitudὁ ὄχλος πολὺςque había venidoὁ ἐλθὼνa la fiesta,εἰς τὴν ἑορτήνal oírἀκούσαντεςqueὅτιJesúsὁ Ἰησοῦςveníaἔρχεταιa Jerusalén,εἰς Ἱεροσόλυμα
tomóἔλαβονlas ramasτὰ βαΐαde las palmerasτῶν φοινίκωνyκαὶsalióἐξῆλθονa su encuentro,εἰς ὑπάντησιν αὐτῷyκαὶgritaban:ἐκραύγαζον«¡Hosanna!ὩσαννάBenditoεὐλογημένοςel que vieneὁ ἐρχόμενοςen el nombreἐν ὀνόματιdel Señor,κυρίουel Reyκαὶ ὁ βασιλεὺςde Israel».τοῦ Ἰσραήλ
YδὲJesús,ὁ Ἰησοῦςhallandoεὑρὼνun asnillo,ὀνάριονse sentóἐκάθισενsobre él,ἐπ’ αὐτόcomoκαθώςestá escrito:ἐστιν γεγραμμένον
NoΜὴtemas,φοβοῦhijaθυγάτηρde Sion;Σιώνmira,ἰδοὺtu reyὁ βασιλεύς σουviene,ἔρχεταιsentadoκαθήμενοςsobre un pollinoἐπὶ πῶλονde asna.ὄνου
Estoταῦταnoοὐκlo entendieronἔγνωσανsus discípulosαὐτοῦ οἱ μαθηταὶal principio;τὸ πρῶτονperoἀλλ’cuandoὅτεJesúsἸησοῦςfue glorificado,ἐδοξάσθηentoncesτότεse acordaronἐμνήσθησανde queὅτιestoταῦταestabaἦνescritoγεγραμμέναde él,ἐπ’ αὐτῷy de queκαὶestoταῦταse loαὐτῷhabían hecho.ἐποίησαν
La gente,ὁ ὄχλοςpues,οὖνque estabaὁ ὢνcon élμετ’ αὐτοῦcuandoὅτεllamóἐφώνησενa Lázaroτὸν Λάζαρονdel sepulcroἐκ τοῦ μνημείουyκαὶloαὐτὸνlevantóἤγειρενde entre los muertosἐκ νεκρῶνdaba testimonio.ἐμαρτύρει
Por estoδιὰ τοῦτοtambiénκαὶla multitudὁ ὄχλοςsalió a su encuentro,ὑπήντησεν αὐτῷporqueὅτιoyeronἤκουσανque élαὐτὸνhabía hechoπεποιηκέναιesta señal.τοῦτο τὸ σημεῖον
Los fariseos,οἱ Φαρισαῖοιpues,οὖνdijeronεἶπανentre sí:πρὸς ἑαυτούς«Ya venΘεωρεῖτεqueὅτιnoοὐκconsiguenὠφελεῖτεnada.οὐδένMiren,ἴδεel mundoὁ κόσμοςse ha idoἀπῆλθενtras él».ὀπίσω αὐτοῦ
YδὲhabíaἮσανalgunosτινεςgriegosἝλληνέςentre los que subíanἐκ τῶν ἀναβαινόντωνa adorarἵνα προσκυνήσωσινen la fiesta.ἐν τῇ ἑορτῇ
Estos,οὗτοιpues,οὖνse acercaronπροσῆλθονa Felipe,Φιλίππῳel de Betsaidaτῷ ἀπὸ Βηθσαϊδὰde Galilea,τῆς Γαλιλαίαςyκαὶleαὐτὸνrogaban,ἠρώτωνdiciendo:λέγοντες«Señor,Κύριεqueremosθέλομενverἰδεῖνa Jesús».τὸν Ἰησοῦν
VaἔρχεταιFelipeὁ Φίλιπποςyκαὶse lo diceλέγειa Andrés;τῷ ἈνδρέᾳvanἔρχεταιAndrésἈνδρέαςyκαὶFelipeΦίλιπποςyκαὶse lo dicenλέγουσινa Jesús.τῷ Ἰησοῦ
YδὲJesúsὁ Ἰησοῦςlesαὐτοῖςresponde,ἀποκρίνεταιdiciendo:λέγων«Ha llegadoἘλήλυθενla horaἡ ὥραde queἵναel Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουsea glorificado.δοξασθῇ
En verdad,ἀμὴνen verdadἀμὴνlesὑμῖνdigo:λέγωsiἐὰνel granoὁ κόκκοςde trigoτοῦ σίτουnoμὴcaeπεσὼνen tierraεἰς τὴν γῆνy muere,ἀποθάνῃquedaμένειsolo;αὐτὸς μόνοςperoδὲsiἐὰνmuere,ἀποθάνῃdaφέρειmucho fruto.πολὺν καρπὸν
El que quiereὁ φιλῶνsu vidaτὴν ψυχὴν αὐτοῦlaαὐτήνpierde;ἀπολλύειyκαὶel que odiaὁ μισῶνsu vidaτὴν ψυχὴν αὐτοῦen este mundoἐν τῷ κόσμῳ τούτῳlaαὐτήνguardaráφυλάξειpara vida eterna.εἰς ζωὴν αἰώνιον
Siἐὰνalguienτιςmeἐμοίsirve,διακονῇque meἐμοὶsiga;ἀκολουθείτωyκαὶdondeὅπουyoἐγὼesté,εἰμὶallíἐκεῖestaráἔσταιtambiénκαὶmi servidor.ὁ διάκονος ὁ ἐμὸςSiἐάνalguienτιςmeἐμοὶsirve,διακονῇel Padreὁ πατήρloαὐτὸνhonrará.τιμήσει
AhoraΝῦνmi almaἡ ψυχή μουestá turbada;τετάρακται¿yκαὶquéτίdiré?εἴπω¿Padre,πάτερsálvameσῶσόν μεde esta hora?ἐκ τῆς ὥρας ταύτηςPeroἀλλὰpara estoδιὰ τοῦτοhe llegadoἦλθονa esta hora.εἰς τὴν ὥραν ταύτην
Padre,πάτερglorificaδόξασόνtu nombre».σου τὸ ὄνομαEntoncesοὖνvinoἦλθενuna vozφωνὴdel cielo:ἐκ τοῦ οὐρανοῦ«Lo he glorificado,Καὶ ἐδόξασαyκαὶlo glorificaréδοξάσωotra vez».πάλιν
La multitudὁ οὖν ὄχλοςque estaba allíὁ ἑστὼςyκαὶlo oyóἀκούσαςdecíaἔλεγενque había sidoγεγονέναιun trueno;βροντὴνotrosἄλλοιdecían:ἔλεγον«Un ángelἌγγελοςleαὐτῷha hablado».λελάληκεν
JesúsἸησοῦςrespondióἀπεκρίθηyκαὶdijo:εἶπεν«Esta vozἡ φωνὴ αὕτηnoΟὐha venidoγέγονενpor mí,δι’ ἐμὲsinoἀλλὰpor ustedes.δι’ ὑμᾶς
Ahoraνῦνesἐστὶνel juicioκρίσιςde este mundo;τοῦ κόσμου τούτουahoraνῦνel jefeὁ ἄρχωνde este mundoτοῦ κόσμου τούτουserá echadoἐκβληθήσεταιfuera.ἔξω
Y yo,κἀγὼsiἐὰνsoy levantadoὑψωθῶde la tierra,ἐκ τῆς γῆςatraeréἑλκύσωa todosπάνταςhacia mí».πρὸς ἐμαυτόν
Yδὲestoτοῦτοdecíaἔλεγενdando a entenderσημαίνωνde qué muerteποίῳ θανάτῳiba aἤμελλενmorir.ἀποθνῄσκειν
La multitudὁ ὄχλοςleαὐτῷrespondió:ἀπεκρίθη οὖν«NosotrosἩμεῖςhemos oídoἠκούσαμενde la leyἐκ τοῦ νόμουqueὅτιel Mesíasὁ χριστὸςpermaneceμένειpara siempre;εἰς τὸν αἰῶνα¿yκαὶcómoπῶςdicesλέγειςtúσὺqueὅτιel Hijoτὸν υἱὸνdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουtiene queδεῖser levantado?ὑψωθῆναι¿QuiénτίςesἐστινesteοὗτοςHijoὁ υἱὸςdel Hombre?».τοῦ ἀνθρώπου
Jesús,ὁ Ἰησοῦςpues,οὖνlesαὐτοῖςdijo:εἶπεν«TodavíaἜτιpor un poco de tiempoμικρὸν χρόνονla luzτὸ φῶςestáἐστινentre ustedes.ἐν ὑμῖνAndenπεριπατεῖτεmientrasὡςtienenἔχετεla luz,τὸ φῶςpara queἵναnoμὴlosὑμᾶςsorprendaκαταλάβῃla oscuridad;σκοτίαyκαὶel que andaὁ περιπατῶνen la oscuridadἐν τῇ σκοτίᾳnoοὐκsabeοἶδενadóndeποῦva.ὑπάγει
Mientrasὡςtienenἔχετεla luz,τὸ φῶςcreanπιστεύετεen la luz,εἰς τὸ φῶςpara queἵναlleguen a serγένησθεhijosυἱοὶde luz».φωτὸςEstoΤαῦταhablóἐλάλησενJesús,Ἰησοῦςyκαὶse fueἀπελθὼνy se ocultóἐκρύβηde ellos.ἀπ’ αὐτῶν
Peroδὲaunque había hechoαὐτοῦ πεποιηκότοςtantasτοσαῦταseñalesσημεῖαdelante de ellos,ἔμπροσθεν αὐτῶνnoοὐκcreíanἐπίστευονen él,εἰς αὐτόν
para queἵναse cumplieraπληρωθῇla palabraὁ λόγοςdel profetaτοῦ προφήτουIsaías,Ἠσαΐουqueὃνdijo:εἶπενSeñor,Κύριε¿quiénτίςha creídoἐπίστευσενa nuestro mensaje?τῇ ἀκοῇ ἡμῶν¿Yκαὶa quiénτίνιse ha reveladoἀπεκαλύφθηel brazoὁ βραχίωνdel Señor?κυρίου
Por estoδιὰ τοῦτοnoοὐκpodíanἠδύναντοcreer,πιστεύεινporqueὅτιIsaíasἨσαΐαςdijoεἶπενtambién:πάλιν
Lesαὐτῶνha cegadoΤετύφλωκενlos ojosτοὺς ὀφθαλμοὺςyκαὶlesαὐτῶνha endurecidoἐπώρωσενel corazón,τὴν καρδίανpara queἵναnoμὴveanἴδωσινcon los ojos,τοῖς ὀφθαλμοῖςni entiendanκαὶ νοήσωσινcon el corazón,τῇ καρδίᾳni se conviertan,καὶ στραφῶσινyκαὶyo los sane.ἰάσομαι αὐτούς
EstoταῦταdijoεἶπενIsaíasἨσαΐαςporqueὅτιvioεἶδενsu gloria,τὴν δόξαν αὐτοῦyκαὶhablóἐλάλησενde él.περὶ αὐτοῦ
Sin embargo,ὅμως μέντοιaunκαὶde los jefesἐκ τῶν ἀρχόντωνmuchosπολλοὶcreyeronἐπίστευσανen él;εἰς αὐτόνperoἀλλὰpor causa deδιὰlos fariseosτοὺς Φαρισαίουςnoοὐχlo confesaban,ὡμολόγουνpara noἵνα μὴser expulsados de la sinagoga.ἀποσυνάγωγοι γένωνται
Porqueγὰρamaronἠγάπησανla gloriaτὴν δόξανde los hombresτῶν ἀνθρώπωνmás queμᾶλλον ἤπερla gloriaτὴν δόξανde Dios.τοῦ θεοῦ
PeroδὲJesúsἸησοῦςclamóἔκραξενyκαὶdijo:εἶπεν«El que creeὉ πιστεύωνen mí,εἰς ἐμὲnoοὐcreeπιστεύειen mí,εἰς ἐμὲsinoἀλλὰen el queεἰς τὸνmeμεenvió;πέμψαντά
yκαὶel queὁmeἐμὲve,θεωρῶνveθεωρεῖal queτὸνmeμεenvió.πέμψαντά
Yo,ἐγὼla luz,φῶςhe venidoἐλήλυθαal mundo,εἰς τὸν κόσμονpara queἵναtodo el queπᾶς ὁcreeπιστεύωνen míεἰς ἐμὲnoμὴpermanezcaμείνῃen la oscuridad.ἐν τῇ σκοτίᾳ
Yκαὶsiἐάνalguienτίςoyeἀκούσῃmis palabrasμου τῶν ῥημάτωνyκαὶnoμὴlas guarda,φυλάξῃyoἐγὼnoοὐloαὐτόνjuzgo;κρίνωporqueγὰρnoοὐvineἦλθονa juzgarἵνα κρίνωal mundo,τὸν κόσμονsinoἀλλ’a salvarἵνα σώσωal mundo.τὸν κόσμον
El queὁmeἐμὲrechazaἀθετῶνyκαὶnoμὴrecibeλαμβάνωνmis palabrasτὰ ῥήματά μουtieneἔχειquien lo juzgue:τὸν κρίνοντα αὐτόνla palabraὁ λόγοςqueὃνhe hablado,ἐλάλησαesaἐκεῖνοςloαὐτὸνjuzgaráκρινεῖen el último día.ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ
Porqueὅτιyoἐγὼnoοὐκhe habladoἐλάλησαpor mi propia cuenta,ἐξ ἐμαυτοῦsino queἀλλ’el Padreὁ πατὴρque me envió,πέμψας μεél mismoαὐτόςmeμοιha dadoδέδωκενmandamientoἐντολὴνde quéτίdecirεἴπωyκαὶquéτίhablar.λαλήσω
Yκαὶséοἶδαqueὅτιsu mandamientoἡ ἐντολὴ αὐτοῦesἐστινvida eterna.ζωὴ αἰώνιόςAsí queοὖνlo queἃyoἐγὼhablo,λαλῶlo habloλαλῶtal comoκαθὼς οὕτωςel Padreὁ πατήρme loμοιha dicho».εἴρηκέν