Yδὲantes de la fiestaΠρὸ τῆς ἑορτῆςde la Pascua,τοῦ πάσχαsabiendoεἰδὼςJesúsὁ Ἰησοῦςqueὅτιhabía llegadoἦλθενsu horaαὐτοῦ ἡ ὥραdeἵναpasarμεταβῇde este mundoἐκ τοῦ κόσμου τούτουal Padre,πρὸς τὸν πατέραhabiendo amadoἀγαπήσαςa los suyosτοὺς ἰδίουςque estabanτοὺςen el mundo,ἐν τῷ κόσμῳlosαὐτούςamóἠγάπησενhasta el fin.εἰς τέλος
Yκαὶdurante la cena,δείπνου γινομένουcomo el diabloτοῦ διαβόλουyaἤδηhabía puestoβεβληκότοςen el corazónεἰς τὴν καρδίανqueἵναJudas,Ἰούδαςhijode SimónΣίμωνοςIscariote,Ἰσκαριώτουloαὐτὸνentregara,παραδοῖ
sabiendoεἰδὼςqueὅτιel Padreὁ πατὴρleαὐτῷhabía dadoἔδωκενtodoπάνταen las manos,εἰς τὰς χεῖραςyκαὶqueὅτιhabía salidoἐξῆλθενde Diosἀπὸ θεοῦyκαὶa Diosπρὸς τὸν θεὸνvolvía,ὑπάγει
se levantaἐγείρεταιde la cenaἐκ τοῦ δείπνουyκαὶse quitaτίθησινel manto,τὰ ἱμάτιαyκαὶtomandoλαβὼνuna toalla,λέντιονse la ciñó.διέζωσεν ἑαυτόν
Luegoεἶταechaβάλλειaguaὕδωρen la palangana,εἰς τὸν νιπτῆραyκαὶcomenzóἤρξατοa lavarνίπτεινlos piesτοὺς πόδαςde los discípulosτῶν μαθητῶνyκαὶa secarlosἐκμάσσεινcon la toallaτῷ λεντίῳcon queᾧestabaἦνceñido.διεζωσμένος
Llega,ἔρχεταιpues,οὖνa Simón Pedro;πρὸς Σίμωνα Πέτρονy él leαὐτῷdice:λέγει«Señor,Κύριε¿túσύmeμουlavasνίπτειςlos pies?».τοὺς πόδας
JesúsἸησοῦςrespondióἀπεκρίθηyκαὶleαὐτῷdijo:εἶπεν«Lo queὋyoἐγὼhago,ποιῶtúσὺnoοὐκlo sabesοἶδαςahora,ἄρτιperoδὲlo entenderásγνώσῃdespués».μετὰ ταῦτα
PedroΠέτροςleαὐτῷdice:λέγει«De ningún modoΟὐ μὴmeμουlavarásνίψῃςlos piesτοὺς πόδαςjamás».εἰς τὸν αἰῶναJesúsἸησοῦςleαὐτῷrespondió:ἀπεκρίθη«SiἘὰνnoμὴteσεlavo,νίψωnoοὐκtienesἔχειςparteμέροςconmigo».μετ’ ἐμοῦ
Simón PedroΣίμων Πέτροςleαὐτῷdice:λέγει«Señor,Κύριεnoμὴsoloμόνονmis pies,τοὺς πόδας μουsinoἀλλὰtambiénκαὶlas manosτὰς χεῖραςyκαὶla cabeza».τὴν κεφαλήν
Jesúsὁ Ἰησοῦςleαὐτῷdice:λέγει«El que se ha bañadoὉ λελουμένοςnoοὐκnecesitaἔχει χρείανlavarseνίψασθαιmás queεἰ μὴlos pies,τοὺς πόδαςsino queἀλλ’estáἔστινtodoὅλοςlimpio;καθαρὸςyκαὶustedesὑμεῖςestánἐστεlimpios,καθαροίaunqueἀλλ’noοὐχὶtodos».πάντες
Porqueγὰρsabíaᾔδειquién lo iba a entregar;τὸν παραδιδόντα αὐτόνpor esoδιὰ τοῦτοdijo:εἶπεν ὅτι«NoΟὐχὶtodosπάντεςestánἐστεlimpios».καθαροί
Así que,οὖνcuandoὍτεlesαὐτῶνlavóἔνιψενlos pies,τοὺς πόδαςyκαὶtomóἔλαβενsu manto,τὰ ἱμάτια αὐτοῦyκαὶse recostó a la mesaἀνέπεσενotra vez,πάλινlesαὐτοῖςdijo:εἶπεν«¿EntiendenΓινώσκετεlo queτίlesὑμῖνhe hecho?πεποίηκα
UstedesὑμεῖςmeμεllamanφωνεῖτέMaestroὉ διδάσκαλοςyκαὶSeñor,Ὁ κύριοςyκαὶdicenλέγετεbien,καλῶςporqueγάρlo soy.εἰμὶ
Puesοὖνsiεἰyo,ἐγὼel Señorὁ κύριοςyκαὶel Maestro,ὁ διδάσκαλοςlesὑμῶνlavéἔνιψαlos pies,τοὺς πόδαςtambiénκαὶustedesὑμεῖςdebenὀφείλετεlavarseνίπτεινlos piesτοὺς πόδαςunos a otros.ἀλλήλων
Porqueγὰρlesὑμῖνhe dadoἔδωκαejemplo,ὑπόδειγμαpara que,ἵναcomoκαθὼςyoἐγὼlesὑμῖνhe hecho,ἐποίησαtambiénκαὶustedesὑμεῖςhagan.ποιῆτε
En verdad,ἀμὴνen verdadἀμὴνlesὑμῖνdigo:λέγωel esclavoδοῦλοςnoοὐκesἔστινmayorμείζωνque su señor,τοῦ κυρίου αὐτοῦniοὐδὲel enviadoἀπόστολοςmayorμείζωνque el queτοῦloαὐτόνenvió.πέμψαντος
Siεἰsabenοἴδατεestas cosas,ταῦταdichososμακάριοίsonἐστεsiἐὰνlasαὐτάhacen.ποιῆτε
Noοὐhabloλέγωde todos ustedes;περὶ πάντων ὑμῶνyoἐγὼséοἶδαa quiénesτίναςelegí;ἐξελεξάμηνperoἀλλ’espara queἵναse cumplaπληρωθῇla Escritura:ἡ γραφὴEl que comeὉ τρώγωνmi panμου τὸν ἄρτονlevantóἐπῆρενcontra míἐπ’ ἐμὲsu talón.τὴν πτέρναν αὐτοῦ
Desde ahoraἀπ’ ἄρτιse loὑμῖνdigo,λέγωantes de queπρὸ τοῦsuceda,γενέσθαιpara que,ἵναcuandoὅτανsuceda,γένηταιcreanπιστεύσητεqueὅτιyoἐγώsoy.εἰμι
En verdad,ἀμὴνen verdadἀμὴνlesὑμῖνdigo:λέγωel que recibeὁ λαμβάνωνal queἄν τιναyo envíe,πέμψωme recibe a mí;ἐμὲ λαμβάνειyδὲel queὁme recibe a mí,ἐμὲ λαμβάνωνrecibeλαμβάνειal queτὸνmeμεenvió».πέμψαντά
Dichoεἰπὼνesto,ΤαῦταJesúsὁ Ἰησοῦςse turbóἐταράχθηen espíritu,τῷ πνεύματιyκαὶdio testimonioἐμαρτύρησενyκαὶdijo:εἶπεν«En verdad,Ἀμὴνen verdadἀμὴνlesὑμῖνdigoλέγωqueὅτιunoεἷςde ustedesἐξ ὑμῶνmeμεentregará».παραδώσει
Los discípulosοἱ μαθηταὶse mirabanἔβλεπονunos a otros,εἰς ἀλλήλουςsin saberἀπορούμενοιde quiénπερὶ τίνοςhablaba.λέγει
Unoεἷςde sus discípulos,ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦal queὃνJesúsὁ Ἰησοῦςamaba,ἠγάπαestaba recostadoἦν ἀνακείμενοςen el senoἐν τῷ κόλπῳde Jesús.τοῦ Ἰησοῦ
Simón Pedro,Σίμων Πέτροςpues,οὖνle hace señasνεύειa esteτούτῳpara que pregunteπυθέσθαιquiénτίςeraἂν εἴηaquel de quienπερὶ οὗhablaba.λέγει
Él,ἐκεῖνοςrecostándoseἀναπεσὼνasíοὕτωςsobre el pechoἐπὶ τὸ στῆθοςde Jesús,τοῦ Ἰησοῦleαὐτῷdice:λέγει«Señor,Κύριε¿quiénτίςes?».ἐστιν
Jesúsὁ Ἰησοῦςresponde:ἀποκρίνεται«EsἐστινaquelἘκεῖνόςpara quienᾧyoἐγὼmojeβάψωel bocadoτὸ ψωμίονyκαὶse loαὐτῷdé».δώσωEntonces,οὖνmojandoβάψαςel bocado,τὸ ψωμίονse lo daδίδωσινa Judas,Ἰούδᾳhijode SimónΣίμωνοςIscariote.Ἰσκαριώτου
Yκαὶdespués del bocado,μετὰ τὸ ψωμίονentoncesτότεentróεἰσῆλθενen élεἰς ἐκεῖνονSatanás.ὁ ΣατανᾶςJesús,ὁ Ἰησοῦςpues,οὖνleαὐτῷdice:λέγει«Lo queὋhaces,ποιεῖςhazloποίησονpronto».τάχιον
Peroδὲningunoοὐδεὶςde los que estaban recostados a la mesaτῶν ἀνακειμένωνentendióἔγνωpara quéπρὸς τίleαὐτῷdijoεἶπενesto.τοῦτο
Porqueγὰρalgunosτινὲςpensaban,ἐδόκουνcomoἐπεὶJudasἸούδαςteníaεἶχενla bolsa,τὸ γλωσσόκομονqueὅτιJesúsὁ Ἰησοῦςleαὐτῷdecía:λέγειCompraἈγόρασονlo queὧνnecesitamosχρείαν ἔχομενpara la fiesta;εἰς τὴν ἑορτήνoἢqueἵναdieraδῷalgoτιa los pobres.τοῖς πτωχοῖς
Él,ἐκεῖνοςpues,οὖνtomandoλαβὼνel bocado,τὸ ψωμίονsalióἐξῆλθενenseguida.εὐθύςYδὲeraἦνde noche.νύξ
CuandoὍτεsalió,ἐξῆλθενpues,οὖνJesúsἸησοῦςdice:λέγει«AhoraΝῦνha sido glorificadoἐδοξάσθηel Hijoὁ υἱὸςdel Hombre,τοῦ ἀνθρώπουyκαὶDiosὁ θεὸςha sido glorificadoἐδοξάσθηen él.ἐν αὐτῷ
SiεἰDiosὁ θεὸςha sido glorificadoἐδοξάσθηen él,ἐν αὐτῷDiosὁ θεὸςtambiénκαὶloαὐτὸνglorificaráδοξάσειen sí mismo,ἐν αὑτῷyκαὶloαὐτόνglorificaráδοξάσειenseguida.εὐθὺς
Hijitos,τεκνίαtodavíaἔτιestaréεἰμιcon ustedesμεθ’ ὑμῶνun poco.μικρὸνMeμεbuscarán;ζητήσετέyκαὶcomoκαθὼςdijeεἶπονa los judíos:τοῖς ἸουδαίοιςAdondeὅτι Ὅπουyoἐγὼvoy,ὑπάγωustedesὑμεῖςnoοὐpuedenδύνασθεvenir,ἐλθεῖνtambiénκαὶa ustedesὑμῖνse lo digoλέγωahora.ἄρτι
Un mandamientoἐντολὴνnuevoκαινὴνlesὑμῖνdoy:δίδωμιqueἵναse amenἀγαπᾶτεunos a otros;ἀλλήλουςcomoκαθὼςyo los he amado,ἠγάπησα ὑμᾶςqueἵναtambiénκαὶustedesὑμεῖςse amenἀγαπᾶτεunos a otros.ἀλλήλους
En estoἐν τούτῳconoceránγνώσονταιtodosπάντεςqueὅτιsonἐστεmis discípulos:ἐμοὶ μαθηταίsiἐὰνtienenἔχητεamorἀγάπηνunos por otros».ἐν ἀλλήλοις
Simón PedroΣίμων Πέτροςleαὐτῷdice:Λέγει«Señor,Κύριε¿adóndeποῦvas?».ὑπάγειςJesúsἸησοῦςrespondió:ἀπεκρίθη«AdondeὍπουvoy,ὑπάγωnoοὐmeμοιpuedesδύνασαίseguirἀκολουθῆσαιahora;νῦνperoδὲme seguirásἀκολουθήσειςdespués».ὕστερον
Pedroὁ Πέτροςleαὐτῷdice:λέγει«Señor,Κύριε¿por quéδιὰ τίnoοὐpuedoδύναμαίseguirteσοι ἀκολουθῆσαιahora?ἄρτιMi vidaτὴν ψυχήν μουdaréθήσωpor ti».ὑπὲρ σοῦ
JesúsἸησοῦςresponde:ἀποκρίνεται«¿Tu vidaΤὴν ψυχήν σουdarásθήσειςpor mí?ὑπὲρ ἐμοῦEn verdad,ἀμὴνen verdadἀμὴνteσοιdigo:λέγωnoοὐ μὴcantaráφωνήσῃel galloἀλέκτωρsin queἕως οὗmeμεhayas negadoἀρνήσῃtres veces».τρίς