Y respondiendoΚαὶ ἀποκριθεὶςJesús,ὁ Ἰησοῦςlesαὐτοῖςhablóεἶπενotra vezπάλινen parábolas,ἐν παραβολαῖςdiciendo:λέγων
«El reinoἡ βασιλείαde los cielosτῶν οὐρανῶνha llegado a ser semejanteὩμοιώθηa un reyἀνθρώπῳ βασιλεῖqueὅστιςhizoἐποίησενun banquete de bodasγάμουςpara su hijo.τῷ υἱῷ αὐτοῦ
Y envióκαὶ ἀπέστειλενa sus esclavosτοὺς δούλους αὐτοῦa llamarκαλέσαιa los invitadosτοὺς κεκλημένουςa las bodas,εἰς τοὺς γάμουςy noκαὶ οὐκquisieronἤθελονvenir.ἐλθεῖν
Otra vezπάλινenvióἀπέστειλενa otrosἄλλουςesclavos,δούλουςdiciendo:λέγωνDiganΕἴπατεa los invitados:τοῖς κεκλημένοιςMiren,Ἰδοὺhe preparadoἡτοίμακαmi banquete;τὸ ἄριστόν μουmis torosοἱ ταῦροί μουy mis animales cebadosκαὶ τὰ σιτιστὰhan sido sacrificados,τεθυμέναy todoκαὶ πάνταestá preparado;ἕτοιμαvenganδεῦτεa las bodas.εἰς τοὺς γάμους
Pero ellos,οἱ δὲsin hacer caso,ἀμελήσαντεςse fueron,ἀπῆλθονunoὃς μὲνa su campoεἰς τὸν ἴδιον ἀγρόνy otroὃς δὲa su negocio;ἐπὶ τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ
y los demás,οἱ δὲ λοιποὶagarrandoκρατήσαντεςa sus esclavos,τοὺς δούλους αὐτοῦlos maltrataronὕβρισανy los mataron.καὶ ἀπέκτειναν
Y el reyὁ δὲ βασιλεὺςse enojó,ὠργίσθηy enviandoκαὶ πέμψαςsus tropas,τὰ στρατεύματα αὐτοῦdestruyóἀπώλεσενa aquellos asesinosτοὺς φονεῖς ἐκείνουςe incendióκαὶ ἐνέπρησενsu ciudad.τὴν πόλιν αὐτῶν
Entoncesτότεdiceλέγειa sus esclavos:τοῖς δούλοις αὐτοῦLa bodaὉ μὲν γάμοςestáἐστινpreparada,ἕτοιμόςpero los invitadosοἱ δὲ κεκλημένοιnoοὐκeranἦσανdignos.ἄξιοι
Vayan,πορεύεσθεpues,οὖνa las salidasἐπὶ τὰς διεξόδουςde los caminos,τῶν ὁδῶνy llamenκαὶ καλέσατεa las bodasεἰς τοὺς γάμουςa cuantosὅσους ἐὰνencuentren.εὕρητε
Y saliendoκαὶ ἐξελθόντεςaquellos esclavosοἱ δοῦλοι ἐκεῖνοιa los caminos,εἰς τὰς ὁδοὺςreunieronσυνήγαγονa todosπάνταςlos queοὓςencontraron,εὗρονmalosπονηρούςy buenos;τε καὶ ἀγαθούςy la bodaκαὶ ὁ γάμοςse llenóἐπλήσθηde comensales.ἀνακειμένων
Y al entrarεἰσελθὼν δὲel reyὁ βασιλεὺςa verθεάσασθαιa los comensales,τοὺς ἀνακειμένουςvioεἶδενallíἐκεῖa un hombreἄνθρωπονque noοὐκestaba vestidoἐνδεδυμένονcon trajeἔνδυμαde boda;γάμου
y le dice:καὶ λέγει αὐτῷAmigo,Ἑταῖρε¿cómoπῶςentrasteεἰσῆλθεςaquíὧδεsinμὴtenerἔχωνtrajeἔνδυμαde boda?γάμουY élὁ δὲenmudeció.ἐφιμώθη
Entoncesτότεel reyὁ βασιλεὺςdijoεἶπενa los servidores:τοῖς διακόνοιςÁtenloΔήσαντεςde piesαὐτοῦ πόδαςy manos,καὶ χεῖραςy échenloἐκβάλετε αὐτὸνa la oscuridadεἰς τὸ σκότοςde afuera;τὸ ἐξώτερονallíἐκεῖseráἔσταιel llantoὁ κλαυθμὸςy el crujirκαὶ ὁ βρυγμὸςde dientes.τῶν ὀδόντων
Porqueγάρmuchosπολλοὶsonεἰσινllamados,κλητοὶpero pocosὀλίγοι δὲescogidos».ἐκλεκτοί
EntoncesΤότεlos fariseosοἱ Φαρισαῖοιfueronπορευθέντεςe hicieron planesσυμβούλιον ἔλαβονparaὅπωςatraparloαὐτὸν παγιδεύσωσινen alguna palabra.ἐν λόγῳ
Y le envíanκαὶ ἀποστέλλουσιν αὐτῷsus discípulosτοὺς μαθητὰς αὐτῶνcon los herodianos,μετὰ τῶν Ἡρῳδιανῶνdiciendo:λέγοντες«Maestro,Διδάσκαλεsabemosοἴδαμενqueὅτιeresεἶverazἀληθὴςy que enseñasκαὶ διδάσκειςel caminoτὴν ὁδὸνde Diosτοῦ θεοῦen verdad,ἐν ἀληθείᾳy noκαὶ οὐteσοιimportaμέλειnadie,περὶ οὐδενόςporqueγὰρnoοὐte fijasβλέπειςen la aparienciaεἰς πρόσωπονde los hombres.ἀνθρώπων
Dinos,εἰπὸν ἡμῖνpues,οὖν¿quéτίteσοιparece?δοκεῖ¿Está permitidoἔξεστινdarδοῦναιtributoκῆνσονal César,Καίσαριo no?».ἢ οὔ
PeroδὲJesús,ὁ Ἰησοῦςconociendoγνοὺςsu malicia,τὴν πονηρίαν αὐτῶνdijo:εἶπεν«¿Por quéΤίmeμεponen a prueba,πειράζετεhipócritas?ὑποκριταί
Muéstrenmeἐπιδείξατέ μοιla monedaτὸ νόμισμαdel tributo».τοῦ κήνσουY ellosοἱ δὲle trajeronπροσήνεγκαν αὐτῷun denario.δηνάριον
Y les dice:καὶ λέγει αὐτοῖς«¿De quiénΤίνοςesesta imagenἡ εἰκὼν αὕτηy la inscripción?».καὶ ἡ ἐπιγραφή
Le dicen:λέγουσιν αὐτῷ«Del César».ΚαίσαροςEntoncesτότεles dice:λέγει αὐτοῖς«Devuelvan,Ἀπόδοτεpues,οὖνal CésarΚαίσαριlo que es del César,τὰ Καίσαροςy a Diosκαὶ τῷ θεῷlo que es de Dios».τὰ τοῦ θεοῦ
Y al oírlo,καὶ ἀκούσαντεςse maravillaron;ἐθαύμασανy dejándolo,καὶ ἀφέντες αὐτὸνse fueron.ἀπῆλθαν
Aquel díaἘν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳse le acercaronπροσῆλθον αὐτῷunos saduceos,Σαδδουκαῖοιque dicenλέγοντεςque noμὴhayεἶναιresurrección,ἀνάστασινy le preguntaron,καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν
diciendo:λέγοντες«Maestro,ΔιδάσκαλεMoisésΜωϋσῆςdijo:εἶπενSiἘάνalgunoτιςmuereἀποθάνῃsinμὴtenerἔχωνhijos,τέκναsu hermanoὁ ἀδελφὸς αὐτοῦse casaráἐπιγαμβρεύσειcon su mujerτὴν γυναῖκα αὐτοῦy levantaráκαὶ ἀναστήσειdescendenciaσπέρμαa su hermano.τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ
Había,ἦσανpues,δὲentre nosotrosπαρ’ ἡμῖνsieteἑπτὰhermanos;ἀδελφοίy el primeroκαὶ ὁ πρῶτοςse casóγήμαςy murió,ἐτελεύτησενy como noκαὶ μὴteníaἔχωνdescendencia,σπέρμαdejóἀφῆκενsu mujerτὴν γυναῖκα αὐτοῦa su hermano.τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ
De la misma maneraὁμοίωςtambiénκαὶel segundo,ὁ δεύτεροςy el tercero,καὶ ὁ τρίτοςhasta el séptimo.ἕως τῶν ἑπτά
Yδὲdespuésὕστερονde todosπάντωνmurióἀπέθανενla mujer.ἡ γυνή
En la resurrección,ἐν τῇ ἀναστάσειpues,οὖν¿de cuálτίνοςde los sieteτῶν ἑπτὰseráἔσταιmujer?γυνήPorqueγὰρtodosπάντεςlaαὐτήνtuvieron».ἔσχον
Y respondiendoἈποκριθεὶς δὲJesús,ὁ Ἰησοῦςles dijo:εἶπεν αὐτοῖς«Se equivocan,Πλανᾶσθεporque noμὴconocenεἰδότεςlas Escriturasτὰς γραφὰςniμηδὲel poderτὴν δύναμινde Dios.τοῦ θεοῦ
Porqueγὰρen la resurrecciónἐν τῇ ἀναστάσειniοὔτεse casanγαμοῦσινniοὔτεson dados en casamiento,γαμίζονταιsino queἀλλ’sonεἰσινcomo ángelesὡς ἄγγελοιde Diosθεοῦen el cielo.ἐν τῷ οὐρανῷ
Y en cuanto aπερὶ δὲla resurrecciónτῆς ἀναστάσεωςde los muertos,τῶν νεκρῶν¿noοὐκhan leídoἀνέγνωτεlo queτὸDiosὑπὸ τοῦ θεοῦlesὑμῖνdijo,ῥηθὲνcuando dice:λέγοντος
YoἘγώsoyεἰμιel Diosὁ θεὸςde Abraham,Ἀβραὰμy el Diosκαὶ ὁ θεὸςde Isaac,Ἰσαὰκy el Diosκαὶ ὁ θεὸςde Jacob?ἸακώβNoοὐκesἔστινDiosὁ θεὸςde muertos,νεκρῶνsinoἀλλὰde vivos».ζώντων
Y al oírlo,καὶ ἀκούσαντεςlas multitudesοἱ ὄχλοιse asombrabanἐξεπλήσσοντοde su enseñanza.ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ
Pero los fariseos,Οἱ δὲ Φαρισαῖοιal oírἀκούσαντεςqueὅτιhabía hecho callarἐφίμωσενa los saduceos,τοὺς Σαδδουκαίουςse reunieronσυνήχθησανen un mismo lugar;ἐπὶ τὸ αὐτό
y unoκαὶ εἷςde ellos,ἐξ αὐτῶνexperto en la ley,νομικὸςleαὐτόνpreguntóἐπηρώτησενpara ponerlo a prueba:πειράζων
«Maestro,Διδάσκαλε¿cuálποίαesel granμεγάληmandamientoἐντολὴen la ley?».ἐν τῷ νόμῳ
Y élὁ δὲle dijo:ἔφη αὐτῷ«AmarásἈγαπήσειςal Señorκύριονtu Diosτὸν θεόν σουcon todoἐν ὅλῃtu corazón,τῇ καρδίᾳ σουy con todaκαὶ ἐν ὅλῃtu alma,τῇ ψυχῇ σουy con todaκαὶ ἐν ὅλῃtu mente.τῇ διανοίᾳ σου
Esteαὕτηesἐστὶνel grandeἡ μεγάληy primerκαὶ πρώτηmandamiento.ἐντολή
Y el segundoΔευτέρα δὲes semejanteὁμοίαa este:αὐτῇAmarásἈγαπήσειςa tu prójimoτὸν πλησίον σουcomoὡςa ti mismo.σεαυτόν
De estos dosἐν ταύταις ταῖς δυσὶνmandamientosἐντολαῖςdependeκρέματαιtodaὅλοςla leyὁ νόμοςy los profetas».καὶ οἱ προφῆται
Y estando reunidosΣυνηγμένων δὲlos fariseos,τῶν ΦαρισαίωνJesúsὁ Ἰησοῦςlesαὐτοὺςpreguntó,ἐπηρώτησεν
diciendo:λέγων«¿QuéΤίlesὑμῖνpareceδοκεῖacerca del Mesías?περὶ τοῦ χριστοῦ¿De quiénτίνοςesἐστινhijo?».υἱόςLe dicen:λέγουσιν αὐτῷ«De David».Τοῦ Δαυίδ
Les dice:λέγει αὐτοῖς«¿Cómo,Πῶςpues,οὖνDavid,Δαυὶδpor el Espíritu,ἐν πνεύματιloαὐτὸνllamaκαλεῖSeñor,κύριονdiciendo:λέγων
DijoΕἶπενel Señorκύριοςa mi Señor:τῷ κυρίῳ μουSiéntateΚάθουa mi derecha,ἐκ δεξιῶν μουhasta queἕως ἂνpongaθῶa tus enemigosτοὺς ἐχθρούς σουdebajoὑποκάτωde tus pies?τῶν ποδῶν σου
Pues siεἰ οὖνDavidΔαυὶδloαὐτὸνllamaκαλεῖSeñor,κύριον¿cómoπῶςesἐστινsu hijo?».υἱὸς αὐτοῦ
Y nadieκαὶ οὐδεὶςpodíaἐδύνατοresponderleἀποκριθῆναι αὐτῷuna palabra,λόγονniοὐδὲnadieτιςse atrevióἐτόλμησένdesde aquel díaἀπ’ ἐκείνης τῆς ἡμέραςa preguntarleἐπερωτῆσαι αὐτὸνnada más.οὐκέτι