YΚαὶal salir élἐκπορευομένου αὐτοῦdel templo,ἐκ τοῦ ἱεροῦleαὐτῷdiceλέγειunoεἷςde sus discípulos:τῶν μαθητῶν αὐτοῦ«Maestro,Διδάσκαλε¡miraἴδεqué piedrasποταποὶ λίθοιyκαὶqué edificios!».ποταπαὶ οἰκοδομαί
YκαὶJesúsὁ Ἰησοῦςleαὐτῷdijo:εἶπεν«¿VesΒλέπειςestos grandes edificios?ταύτας τὰς μεγάλας οἰκοδομάςNoοὐ μὴquedaráἀφεθῇaquíὧδεpiedraλίθοςsobre piedraἐπὶ λίθονqueὃςnoοὐ μὴsea derribada».καταλυθῇ
YΚαὶestando él sentadoκαθημένου αὐτοῦen el monteεἰς τὸ Ὄροςde los Olivos,τῶν Ἐλαιῶνfrente al templo,κατέναντι τοῦ ἱεροῦleαὐτὸνpreguntabanἐπηρώταen privadoκατ’ ἰδίανPedro,ΠέτροςJacobo,καὶ ἸάκωβοςJuanκαὶ ἸωάννηςyκαὶAndrés:Ἀνδρέας
«Dinos,Εἰπὸν ἡμῖν¿cuándoπότεseráἔσταιesto,ταῦταyκαὶcuálτίserála señalτὸ σημεῖονde cuandoὅτανtodo estoπάντα ταῦταesté porμέλλῃcumplirse?».συντελεῖσθαι
YδὲJesúsὁ Ἰησοῦςcomenzóἤρξατοa decirles:λέγειν αὐτοῖς«MirenΒλέπετεque nadieμή τιςlosὑμᾶςengañe.πλανήσῃ
Muchosπολλοὶvendránἐλεύσονταιen mi nombre,ἐπὶ τῷ ὀνόματί μουdiciendo:λέγοντες“YoἘγώsoy”,εἰμιyκαὶengañaránπλανήσουσινa muchos.πολλοὺς
Yδὲcuandoὅτανoiganἀκούσητεde guerrasπολέμουςyκαὶrumoresἀκοὰςde guerras,πολέμωνnoμὴse alarmen;θροεῖσθεtiene queδεῖsuceder,γενέσθαιperoἀλλ’aún noοὔπωesel fin.τὸ τέλος
Porqueγὰρse levantaráἐγερθήσεταιnaciónἔθνοςcontra nación,ἐπ’ ἔθνοςyκαὶreinoβασιλείαcontra reino;ἐπὶ βασιλείανhabráἔσονταιterremotosσεισμοὶen distintos lugares;κατὰ τόπουςhabráἔσονταιhambres.λιμοίEstoταῦταesprincipioἀρχὴde dolores de parto.ὠδίνων
Peroδὲustedes,ὑμεῖςcuídenseβλέπετεa sí mismos.ἑαυτούςLosὑμᾶςentregaránπαραδώσουσινa los tribunales,εἰς συνέδριαyκαὶen las sinagogasεἰς συναγωγὰςserán golpeados,δαρήσεσθεyκαὶante gobernadoresἐπὶ ἡγεμόνωνyκαὶreyesβασιλέωνcompareceránσταθήσεσθεpor causa de mí,ἕνεκεν ἐμοῦpara testimonioεἰς μαρτύριονa ellos.αὐτοῖς
Yκαὶprimeroπρῶτονes necesario queδεῖla buena noticiaτὸ εὐαγγέλιονsea proclamadaκηρυχθῆναιa todas las naciones.εἰς πάντα τὰ ἔθνη
Yκαὶcuandoὅτανlosὑμᾶςllevenἄγωσινpara entregarlos,παραδιδόντεςnoμὴse preocupen de antemanoπρομεριμνᾶτεpor lo queτίhan de hablar,λαλήσητεsinoἀλλ’hablenλαλεῖτεlo queὃ ἐὰν τοῦτοse lesὑμῖνdéδοθῇen aquella hora;ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳporqueγάρnoοὐsonἐστεustedesὑμεῖςlos que hablan,οἱ λαλοῦντεςsinoἀλλὰel Espíritu Santo.τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον
Yκαὶel hermanoἀδελφὸςentregaráπαραδώσειa la muerteεἰς θάνατονal hermano,ἀδελφὸνyκαὶel padreπατὴρal hijo;τέκνονyκαὶlos hijosτέκναse levantaránἐπαναστήσονταιcontra los padresἐπὶ γονεῖςyκαὶlosαὐτούςharán morir.θανατώσουσιν
Yκαὶseránἔσεσθεodiadosμισούμενοιpor todosὑπὸ πάντωνa causa deδιὰ τὸmi nombre;ὄνομά μουperoδὲel queὁpersevereὑπομείναςhasta el fin,εἰς τέλοςesteοὗτοςserá salvo.σωθήσεται
YδὲcuandoὍτανveanἴδητεla cosa detestableτὸ βδέλυγμαde la desolaciónτῆς ἐρημώσεωςpuestaἑστηκόταdondeὅπουnoοὐdebeδεῖ(el que lee,ὁ ἀναγινώσκωνque entienda),νοείτωentoncesτότεlos que esténοἱen Judea,ἐν τῇ Ἰουδαίᾳhuyanφευγέτωσανa los montes;εἰς τὰ ὄρη
el que estéὁen la azotea,ἐπὶ τοῦ δώματοςnoμὴbajeκαταβάτωniμηδὲentreεἰσελθάτωa sacarἆραιnadaτιde su casa;ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ
yκαὶel que estéὁen el campo,εἰς τὸν ἀγρὸνnoμὴse vuelvaἐπιστρεψάτωatrásεἰς τὰ ὀπίσωa tomarἆραιsu manto.τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ
Peroδὲ¡ayοὐαὶde las que estén encintasταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαιςyκαὶde las que den de mamarταῖς θηλαζούσαιςen aquellos días!ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις
Yδὲorenπροσεύχεσθεpara queἵναnoμὴsucedaγένηταιen invierno;χειμῶνος
porqueγὰρaquellos díasαἱ ἡμέραι ἐκεῖναιseránἔσονταιde una aflicciónθλῖψιςcomoοἵαnoοὐla ha habidoγέγονεν τοιαύτηdesde el principioἀπ’ ἀρχῆςde la creaciónκτίσεωςqueἣνDiosὁ θεὸςcreóἔκτισενhasta ahora,ἕως τοῦ νῦνniκαὶla habráγένηταιjamás.οὐ μὴ
Yκαὶsiεἰel Señorκύριοςnoμὴhubiera acortadoἐκολόβωσενlos días,τὰς ἡμέραςnoοὐκse salvaríaἂν ἐσώθηninguna carne;πᾶσα σάρξperoἀλλὰpor causa deδιὰlos escogidosτοὺς ἐκλεκτοὺςqueοὓςél escogió,ἐξελέξατοacortóἐκολόβωσενlos días.τὰς ἡμέρας
Yκαὶentonces,τότεsiἐάνalgunoτιςlesὑμῖνdice:εἴπῃ“Mira,Ἴδεaquíὧδεestáel Mesías”,ὁ χριστός“Mira,Ἴδεallí”,ἐκεῖnoμὴlocrean.πιστεύετε
Porqueγὰρse levantaránἐγερθήσονταιfalsos mesíasψευδόχριστοιyκαὶfalsos profetas,ψευδοπροφῆταιyκαὶdaránδώσουσινseñalesσημεῖαyκαὶprodigiosτέραταparaπρὸς τὸextraviar,ἀποπλανᾶνsiεἰfueraposible,δυνατὸνa los escogidos.τοὺς ἐκλεκτούς
Peroδὲustedes,ὑμεῖςcuídense;βλέπετεlesὑμῖνhe predichoπροείρηκαtodo.πάντα
PeroἈλλὰen aquellos días,ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραιςdespués deμετὰaquella aflicción,τὴν ἐκείνην θλῖψινel solὁ ἥλιοςse oscurecerá,σκοτισθήσεταιyκαὶla lunaἡ σελήνηnoοὐdaráδώσειsu resplandor,τὸ φέγγος αὐτῆς
yκαὶlas estrellasοἱ ἀστέρεςiránἔσονταιcayendoπίπτοντεςdel cielo,ἐκ τοῦ οὐρανοῦyκαὶlos poderesαἱ δυνάμειςque estánαἱen los cielosἐν τοῖς οὐρανοῖςserán sacudidos.σαλευθήσονται
Yκαὶentoncesτότεveránὄψονταιal Hijoτὸν υἱὸνdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουviniendoἐρχόμενονen nubesἐν νεφέλαιςcon gran poderμετὰ πολλῆς δυνάμεωςyκαὶgloria.δόξης
Yκαὶentoncesτότεenviaráἀποστελεῖa los ángeles,τοὺς ἀγγέλουςyκαὶreuniráἐπισυνάξειa los escogidosτοὺς ἐκλεκτοὺςde los cuatro vientos,ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμωνdesde el extremoἀπ’ ἄκρουde la tierraγῆςhasta el extremoἕως ἄκρουdel cielo.οὐρανοῦ
Yδὲde la higueraἈπὸ τῆς συκῆςaprendanμάθετεla parábola:τὴν παραβολήνcuandoὅτανyaἤδηsu ramaὁ κλάδος αὐτῆςse poneγένηταιtiernaἁπαλὸςyκαὶechaἐκφύῃlas hojas,τὰ φύλλαsabenγινώσκετεqueὅτιel veranoτὸ θέροςestáἐστίνcerca.ἐγγὺς
Asíοὕτωςtambiénκαὶustedes,ὑμεῖςcuandoὅτανveanἴδητεque sucedenγινόμεναestas cosas,ταῦταsepanγινώσκετεqueὅτιestáἐστινcerca,ἐγγύςa las puertas.ἐπὶ θύραις
En verdadἀμὴνlesὑμῖνdigoλέγωqueὅτιde ningún modoοὐ μὴpasaráπαρέλθῃesta generaciónἡ γενεὰ αὕτηhasta queμέχρις οὗtodo estoπάντα ταῦταsuceda.γένηται
El cieloὁ οὐρανὸςyκαὶla tierraἡ γῆpasarán,παρελεύσονταιperoδὲmis palabrasοἱ λόγοι μουnoοὐ μὴpasarán.παρελεύσονται
Peroδὲen cuanto aΠερὶaquel díaτῆς ἡμέρας ἐκείνηςoἢla hora,τῆς ὥραςnadieοὐδεὶςsabe,οἶδενniοὐδὲlos ángelesοἱ ἄγγελοιen el cielo,ἐν οὐρανῷniοὐδὲel Hijo,ὁ υἱόςsinoεἰ μὴel Padre.ὁ πατήρ
Cuídense,βλέπετεmanténganse despiertos;ἀγρυπνεῖτεporqueγὰρnoοὐκsabenοἴδατεcuándoπότεesἐστινel tiempo.ὁ καιρός
Escomoὡςun hombreἄνθρωποςque se fue de viaje:ἀπόδημοςdejóἀφεὶςsu casa,τὴν οἰκίαν αὐτοῦyκαὶdioδοὺςautoridadτὴν ἐξουσίανa sus esclavos,τοῖς δούλοις αὐτοῦa cada unoἑκάστῳsu tarea,τὸ ἔργον αὐτοῦyκαὶal porteroτῷ θυρωρῷle mandóἐνετείλατοqueἵναvelara.γρηγορῇ
Velen,γρηγορεῖτεpues,οὖνporqueγὰρnoοὐκsabenοἴδατεcuándoπότεvieneἔρχεταιel señorὁ κύριοςde la casa:τῆς οἰκίαςsi al anochecer,ἢ ὀψὲo a medianoche,ἢ μεσονύκτιονo al canto del gallo,ἢ ἀλεκτοροφωνίαςo de madrugada;ἢ πρωΐ
no sea queμὴvengaἐλθὼνde repenteἐξαίφνηςy losὑμᾶςencuentreεὕρῃdurmiendo.καθεύδοντας
Yδὲlo queὃa ustedesὑμῖνles digo,λέγωa todosπᾶσινlo digo:λέγωVelen».γρηγορεῖτε