Yδὲalzando la vista,Ἀναβλέψαςvioεἶδενa los ricosτοὺς πλουσίουςque echabanβάλλονταςsus ofrendasτὰ αὐτῶν δῶραen el arca de las ofrendas.εἰς τὸ γαζοφυλάκιον
Yδέvioεἶδενa una viudaτινα χήρανpobreπενιχρὰνque echabaβάλλουσανallíἐκεῖdos leptos,δύο λεπτὰ
yκαὶdijo:εἶπεν«De verdadἈληθῶςlesὑμῖνdigoλέγωqueὅτιesta viuda pobreἡ χήρα ἡ πτωχὴ αὕτηechóἔβαλενmásπλεῖονque todos;πάντων
porqueγὰρtodos estosπάντες οὗτοιecharonἔβαλονcomo ofrendaεἰς τὰ δῶραde lo que les sobra;ἐκ τοῦ περισσεύοντος αὐτοῖςperoδὲella,αὕτηde su pobreza,ἐκ τοῦ αὐτῆς ὑστερήματοςechóἔβαλενtodo el sustentoπάντα τὸν βίονque tenía».ὃν εἶχεν
YΚαίcomo algunosτινωνdecíanλεγόντωνdel temploπερὶ τοῦ ἱεροῦqueὅτιestaba adornadoκεκόσμηταιcon hermosas piedrasλίθοις καλοῖςyκαὶofrendas votivas,ἀναθήμασινdijo:εἶπεν
«En cuanto a estoΤαῦταque ven,ἃ θεωρεῖτεvendránἐλεύσονταιdíasἡμέραιen queἐν αἷςnoοὐκquedaráἀφεθήσεταιpiedraλίθοςsobre piedraἐπὶ λίθῳqueὃςnoοὐsea derribada».καταλυθήσεται
Yδὲleαὐτὸνpreguntaron,Ἐπηρώτησανdiciendo:λέγοντες«Maestro,Διδάσκαλε¿cuándo,πότεpues,οὖνseráἔσταιesto,ταῦταyκαὶcuálτίserála señalτὸ σημεῖονde cuandoὅτανestoταῦταesté porμέλλῃsuceder?».γίνεσθαι
Yδὲélὁdijo:εἶπεν«MirenΒλέπετεque noμὴlos engañen;πλανηθῆτεporqueγὰρmuchosπολλοὶvendránἐλεύσονταιen mi nombre,ἐπὶ τῷ μου ὀνόματίdiciendo:λέγοντεςYoἘγώsoy,εἰμιy:καίEl tiempoὉ καιρὸςse ha acercado.ἤγγικενNoμὴvayanπορευθῆτεtras ellos.ὀπίσω αὐτῶν
Yδὲcuandoὅτανoiganἀκούσητεde guerrasπολέμουςyκαὶrevueltas,ἀκαταστασίαςnoμὴse aterroricen;πτοηθῆτεporqueγὰρes necesarioδεῖque estoταῦταsucedaγενέσθαιprimero,πρῶτονperoἀλλ’el finτὸ τέλοςnoοὐκseráenseguida».εὐθέως
Entoncesτότεlesαὐτοῖςdecía:ἔλεγεν«Se levantaráἘγερθήσεταιnaciónἔθνοςcontra nación,ἐπ’ ἔθνοςyκαὶreinoβασιλείαcontra reino;ἐπὶ βασιλείαν
yτεhabráἔσονταιgrandes terremotos,μεγάλοι σεισμοίyκαὶen distintos lugaresκατὰ τόπουςhambresλιμοὶyκαὶpestes;λοιμοὶyτεhabráἔσταιcosas espantosasφόβητράyκαὶgrandes señalesμεγάλα σημεῖαdel cielo.ἀπ’ οὐρανοῦ
Peroδὲantes de todo estoΠρὸ τούτων πάντωνlesἐφ’ ὑμᾶςecharán manoἐπιβαλοῦσιν τὰς χεῖρας αὐτῶνyκαὶlos perseguirán,διώξουσινentregándolosπαραδιδόντεςa las sinagogasεἰς τὰς συναγωγὰςyκαὶa las cárceles,φυλακάςllevándolosἀπαγομένουςante reyesἐπὶ βασιλεῖςyκαὶgobernadoresἡγεμόναςpor causaἕνεκενde mi nombre.τοῦ ὀνόματός μου
Esto les serviráἀποβήσεται ὑμῖνpara dar testimonio.εἰς μαρτύριον
Propónganse,θέτεpues,οὖνen sus corazonesἐν ταῖς ὑμῶν καρδίαιςnoμὴpreparar de antemanoπρομελετᾶνsu defensa;ἀπολογηθῆναι
porqueγὰρyoἐγὼlesὑμῖνdaréδώσωpalabraστόμαyκαὶsabiduría,σοφίανa la queᾗnoοὐpodránδυνήσονταιresistirἀντιστῆναιniἢcontradecirἀντειπεῖνtodosἅπαντεςsus adversarios.οἱ ἀντικείμενοι ὑμῖν
Yδὲserán entregadosπαραδοθήσεσθεaunκαὶpor padres,ὑπὸ γονέωνyκαὶhermanos,ἀδελφῶνyκαὶparientes,συγγενῶνyκαὶamigos;φίλωνyκαὶharán morirθανατώσουσινa algunos de ustedes,ἐξ ὑμῶν
yκαὶserán odiadosἔσεσθε μισούμενοιpor todosὑπὸ πάντωνa causa de mi nombre.διὰ τὸ μου ὄνομά
Yκαὶniοὐ μὴun cabelloθρὶξde su cabezaἐκ τῆς ὑμῶν κεφαλῆςperecerá.ἀπόληται
Con su perseveranciaἐν τῇ ὑμῶν ὑπομονῇganenκτήσασθεsus vidas.τὰς ὑμῶν ψυχὰς
YδὲcuandoὍτανveanἴδητεa JerusalénἸερουσαλήμrodeadaκυκλουμένηνde ejércitos,ὑπὸ στρατοπέδωνsepanγνῶτεentoncesτότεqueὅτιsu desolaciónἡ αὐτῆς ἐρήμωσιςse ha acercado.ἤγγικεν
Entonces,τότεlos que esténοἱen Judea,ἐν τῇ Ἰουδαίᾳhuyanφευγέτωσανa los montes;εἰς τὰ ὄρηyκαὶlos que esténοἱen medio de ella,ἐν μέσῳ αὐτῆςváyanse;ἐκχωρείτωσανyκαὶlos que esténοἱen los campos,ἐν ταῖς χώραιςnoμὴentrenεἰσερχέσθωσανen ella;εἰς αὐτήν
porqueὅτιestosαὗταίsonεἰσινdíasἡμέραιde castigo,ἐκδικήσεωςpara queτοῦse cumplaπλησθῆναιtodo lo que está escrito.πάντα τὰ γεγραμμένα
¡Ayοὐαὶde las que estén encintasταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαιςyκαὶde las que amamantenταῖς θηλαζούσαιςen aquellos días!ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραιςPorqueγὰρhabráἔσταιgran angustiaμεγάλη ἀνάγκηsobre la tierra,ἐπὶ τῆς γῆςeκαὶiraὀργὴcontra este pueblo;τῷ τούτῳ λαῷ
yκαὶcaeránπεσοῦνταιa filo de espada,στόματι μαχαίρηςyκαὶserán llevados cautivosαἰχμαλωτισθήσονταιa todas las naciones;εἰς τὰ πάντα ἔθνηyκαὶJerusalénἸερουσαλὴμserá pisoteadaἔσται πατουμένηpor las nacionesὑπὸ ἐθνῶνhasta queἄχρι οὗse cumplanπληρωθῶσινlos tiemposκαιροὶde las naciones.ἐθνῶν
YΚαὶhabráἔσονταιseñalesσημεῖαen el sol,ἐν ἡλίῳyκαὶen la luna,σελήνῃyκαὶen las estrellas;ἄστροιςyκαὶsobre la tierra,ἐπὶ τῆς γῆςangustiaσυνοχὴde las naciones,ἐθνῶνperplejasἐν ἀπορίᾳpor el estruendoἤχουςdel marθαλάσσηςyκαὶde las olas;σάλου
desfalleciendoἀποψυχόντωνlos hombresἀνθρώπωνde miedoἀπὸ φόβουyκαὶpor la expectaciónπροσδοκίαςde lo que vendráτῶν ἐπερχομένωνsobre el mundo habitado;τῇ οἰκουμένῃporqueγὰρlos poderesαἱ δυνάμειςde los cielosτῶν οὐρανῶνserán sacudidos.σαλευθήσονται
Yκαὶentoncesτότεveránὄψονταιal Hijoτὸν υἱὸνdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουviniendoἐρχόμενονen una nubeἐν νεφέλῃcon poderμετὰ δυνάμεωςyκαὶgran gloria.πολλῆς δόξης
Yδὲcuando comiencenἀρχομένωνa sucederγίνεσθαιestas cosas,τούτωνenderécenseἀνακύψατεyκαὶlevantenἐπάρατεla cabeza,τὰς κεφαλὰς ὑμῶνporqueδιότιsu redenciónἡ ὑμῶν ἀπολύτρωσιςse acerca».ἐγγίζει
YΚαὶlesαὐτοῖςdijoεἶπενuna parábola:παραβολὴν«MirenἼδετεla higueraτὴν συκῆνyκαὶtodos los árboles.πάντα τὰ δένδρα
Cuandoὅτανyaἤδηbrotan,προβάλωσινal verlo,βλέποντεςsabenγινώσκετεpor ustedes mismosἀφ’ ἑαυτῶνqueὅτιel veranoτὸ θέροςyaἤδηestáἐστίνcerca.ἐγγὺς
Asíοὕτωςtambiénκαὶustedes,ὑμεῖςcuandoὅτανveanἴδητεque sucedenγινόμεναestas cosas,ταῦταsepanγινώσκετεqueὅτιel reinoἡ βασιλείαde Diosτοῦ θεοῦestáἐστινcerca.ἐγγύς
En verdadἀμὴνlesὑμῖνdigoλέγωqueὅτιde ningún modoοὐ μὴpasaráπαρέλθῃesta generaciónἡ αὕτη γενεὰhasta queἕως ἂνtodoπάνταsuceda.γένηται
El cieloὁ οὐρανὸςyκαὶla tierraἡ γῆpasarán,παρελεύσονταιperoδὲmis palabrasοἱ μου λόγοιde ningún modoοὐ μὴpasarán.παρελεύσονται
Peroδὲcuídense,Προσέχετε ἑαυτοῖςno sea queμήποτεsus corazonesὑμῶν αἱ καρδίαιse carguenβαρηθῶσινcon la disipaciónἐν κραιπάλῃyκαὶla embriaguezμέθῃyκαὶlas preocupacionesμερίμναιςde esta vida,βιωτικαῖςyκαὶaquel díaἡ ἡμέρα ἐκείνηvengaἐπιστῇsobre ustedesἐφ’ ὑμᾶςde repenteαἰφνίδιος
como una trampa;ὡς παγίςporqueγὰρvendráἐπεισελεύσεταιsobre todosἐπὶ πάνταςlos que habitanτοὺς καθημένουςsobre la fazἐπὶ πρόσωπονde toda la tierra.πάσης τῆς γῆς
Velen,ἀγρυπνεῖτεpues,δὲen todo tiempo,ἐν παντὶ καιρῷrogandoδεόμενοιqueἵναtengan fuerzaκατισχύσητεpara escaparἐκφυγεῖνde todas estas cosasταῦτα πάνταqueτὰvan aμέλλονταsuceder,γίνεσθαιyκαὶpara estar en pieσταθῆναιdelante del Hijoἔμπροσθεν τοῦ υἱοῦdel Hombre».τοῦ ἀνθρώπου
Yδὲde díaτὰς ἡμέραςenseñabaἮν διδάσκωνen el templo,ἐν τῷ ἱερῷyδὲde nocheτὰς νύκταςsalíaἐξερχόμενοςy pasaba la nocheηὐλίζετοen el monteεἰς τὸ ὄροςllamadoτὸ καλούμενονde los Olivos.Ἐλαιῶν
Yκαὶtodo el puebloπᾶς ὁ λαὸςmadrugabaὤρθριζενpara ir a élπρὸς αὐτὸνen el temploἐν τῷ ἱερῷa oírlo.ἀκούειν αὐτοῦ