YΚαὶsaliendoἐξελθὼνJesúsὁ Ἰησοῦςdel templo,ἀπὸ τοῦ ἱεροῦse iba;ἐπορεύετοyκαὶse acercaronπροσῆλθονsus discípulosοἱ μαθηταὶ αὐτοῦpara mostrarleἐπιδεῖξαι αὐτῷlos edificiosτὰς οἰκοδομὰςdel templo.τοῦ ἱεροῦ
Pero él,δὲ ὁrespondiendo,ἀποκριθεὶςlesαὐτοῖςdijo:εἶπεν«¿NoΟὐvenβλέπετεtodo esto?πάντα ταῦταEn verdadἀμὴνlesὑμῖνdigo:λέγωnoοὐ μὴquedaráἀφεθῇaquíὧδεpiedraλίθοςsobre piedraἐπὶ λίθονqueὃςnoοὐsea derribada».καταλυθήσεται
Yδὲestando él sentadoΚαθημένου αὐτοῦen el monteἐπὶ τοῦ Ὄρουςde los Olivos,τῶν Ἐλαιῶνse le acercaronπροσῆλθον αὐτῷlos discípulosοἱ μαθηταὶen privado,κατ’ ἰδίανdiciendo:λέγοντες«Dinos,Εἰπὸν ἡμῖν¿cuándoπότεseráἔσταιesto,ταῦταyκαὶcuálτίserála señalτὸ σημεῖονde tu venidaτῆς σῆς παρουσίαςyκαὶdel finσυντελείαςde la era?».τοῦ αἰῶνος
YκαὶrespondiendoἀποκριθεὶςJesús,ὁ Ἰησοῦςlesαὐτοῖςdijo:εἶπεν«MirenΒλέπετεque nadieμή τιςlosὑμᾶςengañe.πλανήσῃ
Porqueγὰρmuchosπολλοὶvendránἐλεύσονταιen mi nombre,ἐπὶ τῷ ὀνόματί μουdiciendo:λέγοντες“YoἘγώsoyεἰμιel Mesías”,ὁ χριστόςyκαὶengañaránπλανήσουσινa muchos.πολλοὺς
Yδὲvan aμελλήσετεoírἀκούεινde guerrasπολέμουςyκαὶrumoresἀκοὰςde guerras;πολέμωνmiren,ὁρᾶτεnoμὴse alarmen,θροεῖσθεporqueγὰρtiene queδεῖsuceder,γενέσθαιperoἀλλ’aún noοὔπωesἐστὶνel fin.τὸ τέλος
Porqueγὰρse levantaráἐγερθήσεταιnaciónἔθνοςcontra nación,ἐπὶ ἔθνοςyκαὶreinoβασιλείαcontra reino;ἐπὶ βασιλείανyκαὶhabráἔσονταιhambresλιμοὶyκαὶterremotosσεισμοὶen distintos lugares.κατὰ τόπους
Peroδὲtodo estoπάντα ταῦταesprincipioἀρχὴde dolores de parto.ὠδίνων
EntoncesΤότεlosὑμᾶςentregaránπαραδώσουσινa la aflicciónεἰς θλῖψινyκαὶlosὑμᾶςmatarán,ἀποκτενοῦσινyκαὶseránἔσεσθεodiadosμισούμενοιpor todas las nacionesὑπὸ πάντων τῶν ἐθνῶνa causa deδιὰ τὸmi nombre.ὄνομά μου
Yκαὶentoncesτότεmuchosπολλοὶtropezarán,σκανδαλισθήσονταιyκαὶse entregaránπαραδώσουσινunos a otros,ἀλλήλουςyκαὶse odiaránμισήσουσινunos a otros.ἀλλήλους
Yκαὶmuchosπολλοὶfalsos profetasψευδοπροφῆταιse levantaránἐγερθήσονταιyκαὶengañaránπλανήσουσινa muchos.πολλούς
Yκαὶporδιὰ τὸhaberse multiplicadoπληθυνθῆναιla iniquidad,τὴν ἀνομίανel amorἡ ἀγάπηde la mayoríaτῶν πολλῶνse enfriará.ψυγήσεται
Peroδὲel queὁpersevereὑπομείναςhasta el fin,εἰς τέλοςesteοὗτοςserá salvo.σωθήσεται
Yκαὶestaτοῦτοbuena noticiaτὸ εὐαγγέλιονdel reinoτῆς βασιλείαςserá proclamadaκηρυχθήσεταιen todoἐν ὅλῃel mundo habitado,τῇ οἰκουμένῃpara testimonioεἰς μαρτύριονa todas las naciones;πᾶσιν τοῖς ἔθνεσινyκαὶentoncesτότεvendráἥξειel fin.τὸ τέλος
Así que,οὖνcuandoὍτανveanἴδητεla cosa detestableτὸ βδέλυγμαde la desolación,τῆς ἐρημώσεωςde la que se hablóτὸ ῥηθὲνpor medio del profetaδιὰ τοῦ προφήτουDaniel,Δανιὴλpuestaἑστὸςenἐνellugar santoτόπῳ ἁγίῳ(el que lee,ὁ ἀναγινώσκωνque entienda),νοείτω
entoncesτότεlos que esténοἱen Judea,ἐν τῇ Ἰουδαίᾳhuyanφευγέτωσανa los montes;ἐπὶ τὰ ὄρη
el que estéὁen la azotea,ἐπὶ τοῦ δώματοςnoμὴbajeκαταβάτωa sacarἆραιlas cosasτὰde su casa;ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ
yκαὶel que estéὁen el campo,ἐν τῷ ἀγρῷnoμὴse vuelvaἐπιστρεψάτωatrásὀπίσωa tomarἆραιsu manto.τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ
Peroδὲ¡ayοὐαὶde las que estén encintasταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαιςyκαὶde las que den de mamarταῖς θηλαζούσαιςen aquellos días!ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις
Yδὲorenπροσεύχεσθεpara queἵναsu huidaἡ φυγὴ ὑμῶνnoμὴseaγένηταιen inviernoχειμῶνοςniμηδὲen shabat;σαββάτῳ
porqueγὰρhabráἔσταιentoncesτότεuna gran aflicción,θλῖψις μεγάληcomoοἵαnoοὐla ha habidoγέγονενdesde el principioἀπ’ ἀρχῆςdel mundoκόσμουhasta ahora,ἕως τοῦ νῦνniοὐδ’la habráγένηταιjamás.οὐ μὴ
Yκαὶsiεἰaquellos díasαἱ ἡμέραι ἐκεῖναιnoμὴfueran acortados,ἐκολοβώθησανnoοὐκse salvaríaἂν ἐσώθηninguna carne;πᾶσα σάρξperoδὲpor causa deδιὰlos escogidos,τοὺς ἐκλεκτοὺςaquellos díasαἱ ἡμέραι ἐκεῖναιserán acortados.κολοβωθήσονται
Entonces,τότεsiἐάνalgunoτιςlesὑμῖνdice:εἴπῃ“Miren,Ἰδοὺaquíὧδεestáel Mesías”,ὁ χριστόςoἤ“Aquí”,Ὧδεnoμὴlocrean.πιστεύσητε
Porqueγὰρse levantaránἐγερθήσονταιfalsos mesíasψευδόχριστοιyκαὶfalsos profetas,ψευδοπροφῆταιyκαὶdaránδώσουσινgrandes señalesμεγάλα σημεῖαyκαὶprodigios,τέραταparaὥστεengañar,πλανῆσαιsiεἰfueraposible,δυνατὸνaunκαὶa los escogidos.τοὺς ἐκλεκτούς
Miren,ἰδοὺlesὑμῖνhe predichoπροείρηκαesto.
Así que,οὖνsiἐὰνlesὑμῖνdicen:εἴπωσιν“Miren,Ἰδοὺestáἐστίνen el desierto”,ἐν τῇ ἐρήμῳnoμὴsalgan;ἐξέλθητε“Miren,Ἰδοὺestáen los cuartos”,ἐν τοῖς ταμείοιςnoμὴlocrean.πιστεύσητε
Porqueγὰρasí comoὥσπερel relámpagoἡ ἀστραπὴsaleἐξέρχεταιdel orienteἀπὸ ἀνατολῶνyκαὶse veφαίνεταιhastaἕωςel occidente,δυσμῶνasíοὕτωςseráἔσταιla venidaἡ παρουσίαdel Hijoτοῦ υἱοῦdel Hombre.τοῦ ἀνθρώπου
Dondequiera queὅπου ἐὰνestéᾖel cadáver,τὸ πτῶμαallíἐκεῖse juntaránσυναχθήσονταιlos buitres.οἱ ἀετοί
Yδὲenseguida,Εὐθέωςdespués deμετὰla aflicciónτὴν θλῖψινde aquellos días,τῶν ἡμερῶν ἐκείνωνel solὁ ἥλιοςse oscurecerá,σκοτισθήσεταιyκαὶla lunaἡ σελήνηnoοὐdaráδώσειsu resplandor,τὸ φέγγος αὐτῆςyκαὶlas estrellasοἱ ἀστέρεςcaeránπεσοῦνταιdel cielo,ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦyκαὶlos poderesαἱ δυνάμειςde los cielosτῶν οὐρανῶνserán sacudidos.σαλευθήσονται
Yκαὶentoncesτότεapareceráφανήσεταιen el cieloἐν τῷ οὐρανῷla señalτὸ σημεῖονdel Hijoτοῦ υἱοῦdel Hombre;τοῦ ἀνθρώπουyκαὶentoncesτότεharán lamentoκόψονταιtodas las tribusπᾶσαι αἱ φυλαὶde la tierra,τῆς γῆςyκαὶveránὄψονταιal Hijoτὸν υἱὸνdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουviniendoἐρχόμενονsobre las nubesἐπὶ τῶν νεφελῶνdel cieloτοῦ οὐρανοῦcon poderμετὰ δυνάμεωςyκαὶgran gloria.πολλῆς δόξης
Yκαὶenviaráἀποστελεῖa sus ángelesτοὺς ἀγγέλους αὐτοῦcon una gran trompeta,μετὰ μεγάλης σάλπιγγοςyκαὶreuniránἐπισυνάξουσινa sus escogidosτοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦde los cuatro vientos,ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμωνdesde un extremoἀπ’ ἄκρωνde los cielosοὐρανῶνhasta el otro.ἕως τῶν ἄκρων αὐτῶν
Yδὲde la higueraἈπὸ τῆς συκῆςaprendanμάθετεla parábola:τὴν παραβολήνcuandoὅτανyaἤδηsu ramaὁ κλάδος αὐτῆςse poneγένηταιtiernaἁπαλὸςyκαὶechaἐκφύῃlas hojas,τὰ φύλλαsabenγινώσκετεqueὅτιel veranoτὸ θέροςestá cerca.ἐγγὺς
Asíοὕτωςtambiénκαὶustedes,ὑμεῖςcuandoὅτανveanἴδητεtodo esto,πάντα ταῦταsepanγινώσκετεqueὅτιestáἐστινcerca,ἐγγύςa las puertas.ἐπὶ θύραις
En verdadἀμὴνlesὑμῖνdigoλέγωqueὅτιnoοὐ μὴpasaráπαρέλθῃesta generaciónἡ γενεὰ αὕτηhasta queἕως ἂνtodo estoπάντα ταῦταsuceda.γένηται
El cieloὁ οὐρανὸςyκαὶla tierraἡ γῆpasarán,παρελεύσεταιperoδὲmis palabrasοἱ λόγοι μουnoοὐ μὴpasarán.παρέλθωσιν
Peroδὲen cuanto aΠερὶaquel díaτῆς ἡμέρας ἐκείνηςyκαὶhora,ὥραςnadieοὐδεὶςsabe,οἶδενniοὐδὲlos ángelesοἱ ἄγγελοιde los cielos,τῶν οὐρανῶνniοὐδὲel Hijo,ὁ υἱόςsinoεἰ μὴsoloμόνοςel Padre.ὁ πατὴρ
Porqueγὰρcomoὥσπερlos díasαἱ ἡμέραιde Noé,τοῦ Νῶεasíοὕτωςseráἔσταιla venidaἡ παρουσίαdel Hijoτοῦ υἱοῦdel Hombre.τοῦ ἀνθρώπου
Porqueγὰρcomoὡςen los díasἐν ταῖς ἡμέραιςantesταῖς πρὸdel diluvioτοῦ κατακλυσμοῦestabanἦσανcomiendoτρώγοντεςyκαὶbebiendo,πίνοντεςcasándoseγαμοῦντεςyκαὶdando en casamiento,γαμίζοντεςhastaἄχριel día en queἧς ἡμέραςentróεἰσῆλθενNoéΝῶεen el arca,εἰς τὴν κιβωτόν
yκαὶnoοὐκse dieron cuentaἔγνωσανhasta queἕωςvinoἦλθενel diluvioὁ κατακλυσμὸςyκαὶse los llevóἦρενa todos,ἅπανταςasíοὕτωςseráἔσταιtambiénκαὶla venidaἡ παρουσίαdel Hijoτοῦ υἱοῦdel Hombre.τοῦ ἀνθρώπου
Entoncesτότεestaránἔσονταιdosδύοen el campo:ἐν τῷ ἀγρῷunoεἷςserá tomadoπαραλαμβάνεταιyκαὶotroεἷςserá dejado.ἀφίεται
Dosδύοmujeres estaránmoliendoἀλήθουσαιen el molino:ἐν τῷ μύλῳunaμίαserá tomadaπαραλαμβάνεταιyκαὶotraμίαserá dejada.ἀφίεται
Velen,γρηγορεῖτεpues,οὖνporqueὅτιnoοὐκsabenοἴδατεqué díaποίᾳ ἡμέρᾳvieneἔρχεταιsu Señor.ὁ κύριος ὑμῶν
Peroδὲsepanγινώσκετεesto:ἐκεῖνοsiεἰel dueño de la casaὁ οἰκοδεσπότηςsupieraᾔδειen qué vigiliaποίᾳ φυλακῇvieneἔρχεταιel ladrón,ὁ κλέπτηςvelaríaἐγρηγόρησεν ἂνyκαὶnoοὐκdejaríaἂν εἴασενque le abrieran un boqueteδιορυχθῆναιen su casa.τὴν οἰκίαν αὐτοῦ
Por esoδιὰ τοῦτοtambiénκαὶustedesὑμεῖςesténγίνεσθεpreparados,ἕτοιμοιporqueὅτιa la hora queᾗ ὥρᾳnoοὐpiensanδοκεῖτεvieneἔρχεταιel Hijoὁ υἱὸςdel Hombre.τοῦ ἀνθρώπου
¿QuiénΤίςes,ἐστὶνpues,ἄραel esclavoὁ δοῦλοςfielπιστὸςyκαὶprudente,φρόνιμοςa quienὃνel señorὁ κύριοςpusoκατέστησενal frente deἐπὶsu servidumbre,τῆς οἰκετείας αὐτοῦpara darlesτοῦ δοῦναι αὐτοῖςel alimentoτὴν τροφὴνa su tiempo?ἐν καιρῷ
Dichosoμακάριοςaquel esclavoὁ δοῦλος ἐκεῖνοςal queὃνsu señor,ὁ κύριος αὐτοῦcuando venga,ἐλθὼνencuentreεὑρήσειhaciendoποιοῦνταasí.οὕτως
En verdadἀμὴνlesὑμῖνdigoλέγωqueὅτιloαὐτόνpondráκαταστήσειal frente deἐπὶtodosπᾶσινsus bienes.τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ
Peroδὲsiἐὰνaquel esclavo maloὁ ἐκεῖνος δοῦλος κακὸςdiceεἴπῃen su corazón:ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ“Mi señorμου ὁ κύριοςtarda”,Χρονίζει
yκαὶcomienzaἄρξηταιa golpearτύπτεινa sus compañeros de esclavitud,τοὺς συνδούλους αὐτοῦyδὲcomeἐσθίῃyκαὶbebeπίνῃcon los borrachos,μετὰ τῶν μεθυόντων
vendráἥξειel señorὁ κύριοςde aquel esclavoτοῦ δούλου ἐκείνουen un díaἐν ἡμέρᾳqueᾗnoοὐesperaπροσδοκᾷyκαὶa una horaἐν ὥρᾳqueᾗnoοὐsabe,γινώσκει
yκαὶloαὐτὸνpartirá en dos,διχοτομήσειyκαὶle asignaráθήσειsu parteτὸ μέρος αὐτοῦcon los hipócritas;μετὰ τῶν ὑποκριτῶνallíἐκεῖseráἔσταιel llantoὁ κλαυθμὸςyκαὶel crujirὁ βρυγμὸςde dientes.τῶν ὀδόντων