YδὲsucedióἘγένετοqueen un shabatἐν σαββάτῳélαὐτὸνpasabaδιαπορεύεσθαιpor los sembrados,διὰ σπορίμωνyκαὶsus discípulosοἱ αὐτοῦ μαθηταὶarrancabanἔτιλλονyκαὶcomíanἤσθιονlas espigas,τοὺς στάχυαςfrotándolasψώχοντεςcon las manos.ταῖς χερσίν
Yδὲalgunosτινὲςde los fariseosτῶν Φαρισαίωνdijeron:εἶπαν«¿Por quéΤίhacenποιεῖτεlo queὃnoοὐκestá permitidoἔξεστινen shabat?».τοῖς σάββασιν
Yκαὶrespondiéndoles,ἀποκριθεὶς πρὸς αὐτοὺςJesúsὁ Ἰησοῦςdijo:εἶπεν«¿Ni siquieraΟὐδὲestoτοῦτοhan leído,ἀνέγνωτεlo queὃhizoἐποίησενDavidΔαυὶδcuandoὁπότεtuvo hambre,ἐπείνασενélαὐτὸςyκαὶlos que estabanοἱ ὄντεςcon él;μετ’ αὐτοῦ
cómoὡςentróεἰσῆλθενen la casaεἰς τὸν οἶκονde Dios,τοῦ θεοῦyκαὶtomandoλαβὼνlos panesτοὺς ἄρτουςde la presencia,τῆς προθέσεωςcomióἔφαγενyκαὶdioἔδωκενa los queτοῖςestabancon él,μετ’ αὐτοῦlos cualesοὓςnoοὐκestá permitidoἔξεστινcomerφαγεῖνsinoεἰ μὴsoloμόνουςa los sacerdotes?».τοὺς ἱερεῖς
Yκαὶlesαὐτοῖςdecía:ἔλεγεν«El Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουesἐστινSeñorΚύριόςdel shabat».τοῦ σαββάτου
YδὲsucedióἘγένετοqueen otro shabatἐν ἑτέρῳ σαββάτῳélαὐτὸνentróεἰσελθεῖνen la sinagogaεἰς τὴν συναγωγὴνyκαὶenseñaba;διδάσκεινyκαὶhabíaἦνallíἐκεῖun hombre,ἄνθρωποςyκαὶsu manoἡ αὐτοῦ χεὶρderechaἡ δεξιὰestabaἦνseca.ξηρά
Yδὲlos escribasοἱ γραμματεῖςyκαὶlos fariseosοἱ Φαρισαῖοιlo observaban,παρετηροῦντοpara versiεἰsanabaθεραπεύειen shabat,ἐν τῷ σαββάτῳparaἵναhallarεὕρωσινde qué acusarlo.κατηγορεῖν αὐτοῦ
Peroδὲélαὐτὸςconocíaᾔδειsus pensamientos,τοὺς αὐτῶν διαλογισμοὺςyδὲdijoεἶπενal hombreτῷ ἀνδρὶque teníaτῷ ἔχοντιla manoτὴν χεῖραseca:ξηρὰν«LevántateἜγειρεyκαὶponteστῆθιen medio».εἰς τὸ μέσονYκαὶlevantándose,ἀναστὰςse puso de pie.ἔστη
YδὲJesúsὁ Ἰησοῦςlesπρὸς αὐτούςdijo:εἶπεν«Lesὑμᾶςpregunto:Ἐπερωτῶ¿está permitidoεἰ ἔξεστινen shabatτῷ σαββάτῳhacer el bienἀγαθοποιῆσαιoἢhacer el mal,κακοποιῆσαιsalvarσῶσαιuna vidaψυχὴνoἢdestruirla?».ἀπολέσαι
Yκαὶmirándolos a todos alrededor,περιβλεψάμενος πάντας αὐτοὺςleαὐτῷdijo:εἶπεν«ExtiendeἜκτεινονtu mano».τὴν σου χεῖράYδὲélὁlo hizo,ἐποίησενyκαὶsu manoἡ αὐτοῦ χεὶρquedó restaurada.ἀπεκατεστάθη
Peroδὲellosαὐτοὶse llenaronἐπλήσθησανde furia insensata,ἀνοίαςyκαὶhablabanδιελάλουνentre síπρὸς ἀλλήλουςquéτίpodrían hacerἂν ποιήσαιενa Jesús.τῷ Ἰησοῦ
YδὲsucedióἘγένετοen estos díasἐν ταῖς ταύταις ἡμέραιςque élαὐτὸνsalióἐξελθεῖνal monteεἰς τὸ ὄροςa orar,προσεύξασθαιyκαὶpasó toda la nocheἦν διανυκτερεύωνen la oraciónἐν τῇ προσευχῇa Dios.τοῦ θεοῦ
Yκαὶcuandoὅτεse hizoἐγένετοde día,ἡμέραllamóπροσεφώνησενa sus discípulos,τοὺς αὐτοῦ μαθητὰςyκαὶescogióἐκλεξάμενοςde entre ellosἀπ’ αὐτῶνa doce,δώδεκαa los queοὓςtambiénκαὶllamóὠνόμασενapóstoles:ἀποστόλους
a Simón,Σίμωναal queὃνtambiénκαὶllamóὠνόμασενPedro,Πέτρονyκαὶa Andrés,Ἀνδρέανsu hermano,τὸν αὐτοῦ ἀδελφὸνyκαὶa Jacobo,Ἰάκωβονyκαὶa Juan,Ἰωάννηνyκαὶa Felipe,Φίλιππονyκαὶa Bartolomé,Βαρθολομαῖον
yκαὶa Mateo,Μαθθαῖονyκαὶa Tomás,Θωμᾶνyκαὶa Jacobo,Ἰάκωβονhijode Alfeo,Ἁλφαίουyκαὶa Simón,Σίμωναel llamadoτὸν καλούμενονZelote,Ζηλωτὴν
yκαὶa Judas,Ἰούδανhijode Jacobo,Ἰακώβουyκαὶa JudasἸούδανIscariote,Ἰσκαριὼθqueὃςllegó a serἐγένετοtraidor.προδότης
YΚαὶbajandoκαταβὰςcon ellos,μετ’ αὐτῶνse detuvoἔστηen un lugar llano,ἐπὶ τόπου πεδινοῦyκαὶhabíauna gran multitudπολὺς ὄχλοςde sus discípulos,μαθητῶν αὐτοῦyκαὶun gran númeroπολὺ πλῆθοςdel puebloτοῦ λαοῦde toda Judeaἀπὸ πάσης τῆς ἸουδαίαςyκαὶJerusalénἸερουσαλὴμyκαὶde la costaτῆς παραλίουde TiroΤύρουyκαὶSidón,Σιδῶνος
queοἳhabían venidoἦλθονa oírloἀκοῦσαι αὐτοῦyκαὶa ser sanadosἰαθῆναιde sus enfermedades;ἀπὸ τῶν αὐτῶν νόσωνyκαὶlos que eran atormentadosοἱ ἐνοχλούμενοιpor espíritus impurosἀπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτωνeran sanados.ἐθεραπεύοντο
Yκαὶtoda la multitudπᾶς ὁ ὄχλοςprocurabaἐζήτουνtocarlo,ἅπτεσθαι αὐτοῦporqueὅτιsalíaἐξήρχετοde élπαρ’ αὐτοῦpoder,δύναμιςyκαὶsanabaἰᾶτοa todos.πάντας
YΚαὶél,αὐτὸςalzandoἐπάραςsus ojosτοὺς αὐτοῦ ὀφθαλμοὺςhacia sus discípulos,εἰς τοὺς αὐτοῦ μαθητὰςdecía:ἔλεγεν«DichososΜακάριοιlos pobres,οἱ πτωχοίporqueὅτιde ustedesὑμετέραesἐστὶνel reinoἡ βασιλείαde Dios.τοῦ θεοῦ
Dichososμακάριοιlos queοἱahoraνῦνtienen hambre,πεινῶντεςporqueὅτιserán saciados.χορτασθήσεσθεDichososμακάριοιlos queοἱahoraνῦνlloran,κλαίοντεςporqueὅτιreirán.γελάσετε
DichososΜακάριοίson ustedesἐστεcuandoὅτανla genteοἱ ἄνθρωποιlosὑμᾶςodie,μισήσωσινyκαὶcuandoὅτανlosὑμᾶςexcluyan,ἀφορίσωσινyκαὶlos insulten,ὀνειδίσωσινyκαὶdesechenἐκβάλωσινsu nombreτὸ ὑμῶν ὄνομαcomo malo,ὡς πονηρὸνpor causaἕνεκαdel Hijoτοῦ υἱοῦdel Hombre.τοῦ ἀνθρώπου
Alégrenseχάρητεen aquel díaἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳyκαὶsalten de alegría,σκιρτήσατεporque,γὰρmiren,ἰδοὺsu recompensaὁ ὑμῶν μισθὸςes grandeπολὺςen el cielo;ἐν τῷ οὐρανῷporqueγὰρlo mismoκατὰ τὰ αὐτὰhacíanἐποίουνlos padresοἱ πατέρεςde ellosαὐτῶνcon los profetas.τοῖς προφήταις
Peroπλὴν¡ayοὐαὶde ustedes,ὑμῖνlos ricos!,τοῖς πλουσίοιςporqueὅτιya tienenἀπέχετεsu consuelo.τὴν ὑμῶν παράκλησιν
¡Ayοὐαὶde ustedes,ὑμῖνlos queοἱahoraνῦνestán saciados!,ἐμπεπλησμένοιporqueὅτιtendrán hambre.πεινάσετε¡Ayοὐαίde los queοἱahoraνῦνríen!,γελῶντεςporqueὅτιestarán de dueloπενθήσετεyκαὶllorarán.κλαύσετε
¡AyΟὐαὶcuandoὅτανtoda la genteπάντες οἱ ἄνθρωποιhable bienεἴπωσιν καλῶςde ustedes!,ὑμᾶςporqueγὰρlo mismoκατὰ τὰ αὐτὰhacíanἐποίουνlos padresοἱ πατέρεςde ellosαὐτῶνcon los falsos profetas.τοῖς ψευδοπροφήταις
PeroἈλλὰa ustedes,ὑμῖνlos que oyen,τοῖς ἀκούουσινles digo:λέγωamenἀγαπᾶτεa sus enemigos,τοὺς ὑμῶν ἐχθροὺςhagan bienποιεῖτε καλῶςa los queτοῖςlosὑμᾶςodian,μισοῦσιν
bendiganεὐλογεῖτεa los queτοὺςlosὑμᾶςmaldicen,καταρωμένουςorenπροσεύχεσθεpor los queπερὶ τῶνlosὑμᾶςmaltratan.ἐπηρεαζόντων
Al queτῷteσεgolpeeτύπτοντίen la mejilla,ἐπὶ τὴν σιαγόναpreséntaleπάρεχεtambiénκαὶla otra;τὴν ἄλληνyκαὶal queἀπὸ τοῦteσουquiteαἴροντόςel manto,τὸ ἱμάτιονno le impidasμὴ κωλύσῃςllevarsetambiénκαὶla túnica.τὸν χιτῶνα
A todo el queπαντὶteσεpida,αἰτοῦντίdale;δίδουyκαὶal queἀπὸ τοῦtomeαἴροντοςlo tuyo,τὰ σὰnoμὴse loreclames.ἀπαίτει
Yκαὶcomoκαθὼςquierenθέλετεqueἵναla genteοἱ ἄνθρωποιhagaποιῶσινcon ustedes,ὑμῖνasíὁμοίωςhaganποιεῖτεustedescon ellos.αὐτοῖς
YΚαὶsiεἰamanἀγαπᾶτεa los queτοὺςlosὑμᾶςaman,ἀγαπῶντας¿quéποίαméritoχάριςtienen?ἐστίν ὑμῖνPorqueγὰρtambiénκαὶlos pecadoresοἱ ἁμαρτωλοὶamanἀγαπῶσινa los queτοὺςlosαὐτοὺςaman.ἀγαπῶντας
Yκαὶsiἐὰνhacen bienἀγαθοποιῆτεa los queτοὺςlesὑμᾶςhacen bien,ἀγαθοποιοῦντας¿quéποίαméritoχάριςtienen?ἐστίν ὑμῖνTambiénκαὶlos pecadoresοἱ ἁμαρτωλοὶhacenποιοῦσινlo mismo.τὸ αὐτὸ
Yκαὶsiἐὰνprestanδανίσητεa aquellos de quienesπαρ’ ὧνesperanἐλπίζετεrecibir,λαβεῖν¿quéποίαméritoχάριςtienen?ἐστίν ὑμῖνTambiénκαὶlos pecadoresἁμαρτωλοὶprestanδανίζουσινa los pecadores,ἁμαρτωλοῖςparaἵναrecibirἀπολάβωσινotro tanto.τὰ ἴσα
Más bien,πλὴνamenἀγαπᾶτεa sus enemigos,τοὺς ὑμῶν ἐχθροὺςyκαὶhagan bien,ἀγαθοποιεῖτεyκαὶprestenδανίζετεsin esperar nada a cambio;μηδὲν ἀπελπίζοντεςyκαὶsu recompensaὁ ὑμῶν μισθὸςseráἔσταιgrande,πολύςyκαὶseránἔσεσθεhijosυἱοὶdel Altísimo,Ὑψίστουporqueὅτιélαὐτὸςesἐστινbondadosoχρηστόςcon los ingratosἐπὶ τοὺς ἀχαρίστουςyκαὶmalos.πονηρούς
Seanγίνεσθεcompasivos,οἰκτίρμονεςasí comoκαθὼςsu Padreὁ ὑμῶν πατὴρesἐστίνcompasivo.οἰκτίρμων
YΚαὶnoμὴjuzguen,κρίνετεyκαὶde ningún modoοὐ μὴserán juzgados;κριθῆτεyκαὶnoμὴcondenen,καταδικάζετεyκαὶde ningún modoοὐ μὴserán condenados;καταδικασθῆτεliberen,ἀπολύετεyκαὶserán liberados.ἀπολυθήσεσθε
Den,δίδοτεyκαὶse lesὑμῖνdará:δοθήσεταιuna medidaμέτρονbuena,καλὸνapretada,πεπιεσμένονsacudida,σεσαλευμένονrebosante,ὑπερεκχυννόμενονpondránδώσουσινen su regazo;εἰς τὸν ὑμῶν κόλπονporqueγὰρcon la medidaμέτρῳcon queᾧmidan,μετρεῖτεse lesὑμῖνmedirá a cambio».ἀντιμετρηθήσεται
YδὲlesαὐτοῖςdijoΕἶπενtambiénκαὶuna parábola:παραβολὴν«¿AcasoΜήτιpuedeδύναταιun ciegoτυφλὸςguiarὁδηγεῖνa un ciego?τυφλὸν¿Noοὐχὶcaeránἐμπεσοῦνταιambosἀμφότεροιen un hoyo?εἰς βόθυνον
El discípuloμαθητὴςnoοὐκestáἔστινpor encimaὑπὲρdel maestro;τὸν διδάσκαλονperoδὲtodo el queπᾶςesté bien formadoκατηρτισμένοςseráἔσταιcomoὡςsu maestro.ὁ αὐτοῦ διδάσκαλος
¿Yδὲpor quéτίmirasβλέπειςla astillaτὸ κάρφοςque estáτὸen el ojoἐν τῷ ὀφθαλμῷde tu hermano,τοῦ ἀδελφοῦ σουperoδὲla vigaτὴν δοκὸνque estáτὴνen tu propio ojoἐν τῷ ἰδίῳ ὀφθαλμῷnoοὐla adviertes?κατανοεῖς
¿Cómoπῶςpuedesδύνασαιdecirλέγεινa tu hermano:τῷ σου ἀδελφῷHermano,Ἀδελφέdejaἄφεςque saqueἐκβάλωla astillaτὸ κάρφοςque estáτὸen tu ojo,ἐν τῷ σου ὀφθαλμῷno viendoοὐ βλέπωνtú mismoαὐτὸςla vigaτὴν δοκὸνque está en tu ojo?ἐν τῷ σοῦ ὀφθαλμῷHipócrita,ὑποκριτάsacaἔκβαλεprimeroπρῶτονla vigaτὴν δοκὸνde tu ojo,ἐκ τοῦ σοῦ ὀφθαλμοῦyκαὶentoncesτότεverás con claridadδιαβλέψειςpara sacarἐκβαλεῖνla astillaτὸ κάρφοςque estáτὸen el ojoἐν τῷ ὀφθαλμῷde tu hermano.τοῦ ἀδελφοῦ σου
PorqueγάρnoΟὐhayἐστινárbol buenoδένδρον καλὸνque déποιοῦνfruto podrido,καρπὸν σαπρόνniοὐδὲtampocoπάλινárbol podridoδένδρον σαπρὸνque déποιοῦνfruto bueno.καρπὸν καλόν
Porqueγὰρcada árbolἕκαστον δένδρονse conoceγινώσκεταιpor su propio fruto;ἐκ τοῦ ἰδίου καρποῦporqueγὰρnoοὐrecogenσυλλέγουσινhigosσῦκαde los espinos,ἐξ ἀκανθῶνniοὐδὲvendimianτρυγῶσινuvasσταφυλὴνde una zarza.ἐκ βάτου
El hombre bueno,ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωποςdel buen tesoroἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦde su corazónτῆς αὐτοῦ καρδίαςsacaπροφέρειlo bueno;τὸ ἀγαθόνyκαὶel malo,ὁ πονηρὸςdel malἐκ τοῦ πονηροῦtesorosacaπροφέρειlo malo;τὸ πονηρόνporqueγὰρde la abundanciaἐκ περισσεύματοςdel corazónκαρδίαςhablaλαλεῖsu boca.τὸ αὐτοῦ στόμα
¿Yδέpor quéΤίmeμεllaman:καλεῖτεSeñor,ΚύριεSeñor,κύριεyκαὶnoοὐhacenποιεῖτεlo queἃdigo?λέγω
Todo el queπᾶς ὁvieneἐρχόμενοςa mí,πρός μεyκαὶoyeἀκούωνmis palabrasμου τῶν λόγωνyκαὶlasαὐτούςhace,ποιῶνlesὑμῖνmostraréὑποδείξωa quiénτίνιesἐστὶνsemejante:ὅμοιος
es semejanteὅμοιός ἐστινa un hombreἀνθρώπῳque edificabaοἰκοδομοῦντιuna casa,οἰκίανel cualὃςcavóἔσκαψενyκαὶahondó,ἐβάθυνενyκαὶpusoἔθηκενel cimientoθεμέλιονsobre la roca;ἐπὶ τὴν πέτρανyδὲcuando vinoγενομένηςuna inundación,πλημμύρηςel ríoὁ ποταμὸςrompióπροσέρηξενcontra aquella casa,τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃyκαὶnoοὐκpudoἴσχυσενsacudirla,σαλεῦσαι αὐτὴνporqueδιὰ τὸestaba bien edificada.καλῶς οἰκοδομῆσθαι αὐτήν
Peroδὲel que oyóὁ ἀκούσαςyκαὶnoμὴlashizoποιήσαςes semejanteὅμοιός ἐστινa un hombreἀνθρώπῳque edificóοἰκοδομήσαντιuna casaοἰκίανsobre la tierra,ἐπὶ τὴν γῆνsin cimiento;χωρὶς θεμελίουcontra la cualᾗrompióπροσέρηξενel río,ὁ ποταμόςyκαὶenseguidaεὐθὺςse derrumbó,συνέπεσενyκαὶfueἐγένετοgrandeμέγαla ruinaτὸ ῥῆγμαde aquella casa».τῆς οἰκίας ἐκείνης