En aquel tiempoἘν ἐκείνῳ τῷ καιρῷoyóἤκουσενHerodesἩρῴδηςel tetrarcaὁ τετραάρχηςla famaτὴν ἀκοὴνde Jesús,Ἰησοῦ
y dijoκαὶ εἶπενa sus siervos:τοῖς παισὶν αὐτοῦ«EsteΟὗτόςesἐστινJuanἸωάννηςel Sumergidor;ὁ βαπτιστήςélαὐτὸςha resucitadoἠγέρθηde entre los muertos,ἀπὸ τῶν νεκρῶνy por esoκαὶ διὰ τοῦτοactúanἐνεργοῦσινen élἐν αὐτῷestos poderes».αἱ δυνάμεις
PorqueγὰρHerodesὉ Ἡρῴδηςhabía prendidoκρατήσαςa Juan,τὸν Ἰωάννηνlo había atadoἔδησεν αὐτὸνy puestoκαὶ ἀπέθετοen la cárcelἐν φυλακῇpor causaδιὰde Herodías,Ἡρῳδιάδαla mujerτὴν γυναῖκαde FelipeΦιλίππουsu hermano;τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ
porqueγὰρJuanὁ Ἰωάννηςleαὐτῷdecía:ἔλεγεν«NoΟὐκteσοιestá permitidoἔξεστίνtenerla».ἔχειν αὐτήν
Y queriendoκαὶ θέλωνmatarlo,αὐτὸν ἀποκτεῖναιtemíaἐφοβήθηa la multitud,τὸν ὄχλονporqueὅτιloαὐτὸνteníanεἶχονpor profeta.ὡς προφήτην
Peroδὲllegado el cumpleañosγενεσίοις γενομένοιςde Herodes,τοῦ Ἡρῴδουla hijaἡ θυγάτηρde Herodíasτῆς Ἡρῳδιάδοςbailóὠρχήσατοen medioἐν τῷ μέσῳde los invitados,y agradóκαὶ ἤρεσενa Herodes,τῷ Ἡρῴδῃ
por lo cualὅθενleαὐτῇprometióὡμολόγησενcon juramentoμετὰ ὅρκουdarleδοῦναιlo queὃ ἐὰνpidiera.αἰτήσηται
Y ella,ἡ δὲinstigadaπροβιβασθεῖσαpor su madre,ὑπὸ τῆς μητρὸς αὐτῆςdice:φησίν«DameΔός μοιaquí,ὧδεen una bandeja,ἐπὶ πίνακιla cabezaτὴν κεφαλὴνde JuanἸωάννουel Sumergidor».τοῦ βαπτιστοῦ
Y el reyκαὶ ὁ βασιλεὺςse entristeció,λυπηθεὶςpero a causaδιὰde los juramentosτοὺς ὅρκουςy de los que estaban a la mesa con él,καὶ τοὺς συνανακειμένουςmandóἐκέλευσενque se le diera,δοθῆναι
y envióκαὶ πέμψαςa decapitarἀπεκεφάλισενa Juanτὸν Ἰωάννηνen la cárcel.ἐν τῇ φυλακῇ
Y fue traídaκαὶ ἠνέχθηsu cabezaἡ κεφαλὴ αὐτοῦen una bandejaἐπὶ πίνακιy dadaκαὶ ἐδόθηa la muchacha,τῷ κορασίῳy ella la llevóκαὶ ἤνεγκενa su madre.τῇ μητρὶ αὐτῆς
Y acercándoseκαὶ προσελθόντεςsus discípulos,οἱ μαθηταὶ αὐτοῦtomaronἦρανel cadáverτὸ πτῶμαy lo enterraron;καὶ ἔθαψαν αὐτόνy fueronκαὶ ἐλθόντεςa dar la noticiaἀπήγγειλανa Jesús.τῷ Ἰησοῦ
Yδὲal oírloἈκούσαςJesús,ὁ Ἰησοῦςse retiróἀνεχώρησενde allíἐκεῖθενen una barcaἐν πλοίῳa un lugarεἰς τόπονdesierto,ἔρημονaparte;κατ’ ἰδίανy al saberloκαὶ ἀκούσαντεςlas multitudes,οἱ ὄχλοιlo siguieronἠκολούθησαν αὐτῷa pieπεζῇdesde las ciudades.ἀπὸ τῶν πόλεων
Y al salir,καὶ ἐξελθὼνvioεἶδενuna granπολὺνmultitud,ὄχλονy se le conmovieron las entrañasκαὶ ἐσπλαγχνίσθηpor ellos,ἐπ’ αὐτοῖςy sanóκαὶ ἐθεράπευσενa sus enfermos.τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν
Al atardecer,ὀψίας δὲ γενομένηςse le acercaronπροσῆλθον αὐτῷlos discípulos,οἱ μαθηταὶdiciendo:λέγοντες«El lugarὁ τόποςesἐστινdesierto,Ἔρημόςy la horaκαὶ ἡ ὥραyaἤδηha pasado;παρῆλθενdespideἀπόλυσονa las multitudesτοὺς ὄχλουςpara queἵναvayanἀπελθόντεςa las aldeasεἰς τὰς κώμαςy se comprenἀγοράσωσιν ἑαυτοῖςcomida».βρώματα
Pero Jesúsὁ δὲ Ἰησοῦςles dijo:εἶπεν αὐτοῖς«NoΟὐtienen necesidadχρείαν ἔχουσινde irse;ἀπελθεῖνdenlesδότε αὐτοῖςustedesὑμεῖςde comer».φαγεῖν
Y ellosοἱ δὲle dicen:λέγουσιν αὐτῷ«NoΟὐκtenemosἔχομενaquíὧδεsinoεἰ μὴcincoπέντεpanesἄρτουςy dosκαὶ δύοpeces».ἰχθύας
Y élὁ δὲdijo:εἶπεν«TráiganmelosΦέρετέ μοι αὐτούςaquí».ὧδε
Y mandandoκαὶ κελεύσαςa las multitudesτοὺς ὄχλουςrecostarseἀνακλιθῆναιsobre la hierba,ἐπὶ τοῦ χόρτουtomóλαβὼνlos cincoτοὺς πέντεpanesἄρτουςy los dosκαὶ τοὺς δύοpeces,ἰχθύαςy alzando los ojosἀναβλέψαςal cielo,εἰς τὸν οὐρανὸνbendijo,εὐλόγησενy partiendoκαὶ κλάσαςlos panes,τοὺς ἄρτουςse los dioἔδωκενa los discípulos,τοῖς μαθηταῖςy los discípulosοἱ δὲ μαθηταὶa las multitudes.τοῖς ὄχλοις
Y comieronκαὶ ἔφαγονtodosπάντεςy se saciaron;καὶ ἐχορτάσθησανy recogieronκαὶ ἦρανlo que sobróτὸ περισσεῦονde los pedazos:τῶν κλασμάτωνdoceδώδεκαcestasκοφίνουςllenas.πλήρεις
Y los que comieronοἱ δὲ ἐσθίοντεςeranἦσανunosὡσεὶcinco milπεντακισχίλιοιhombres,ἄνδρεςsin contarχωρὶςmujeresγυναικῶνy niños.καὶ παιδίων
Y enseguidaΚαὶ εὐθέωςobligóἠνάγκασενa los discípulosτοὺς μαθητὰςa subirἐμβῆναιa la barcaεἰς πλοῖονe ir delanteκαὶ προάγεινde élαὐτὸνa la otra orilla,εἰς τὸ πέρανmientrasἕως οὗél despedíaἀπολύσῃa las multitudes.τοὺς ὄχλους
Y después de despedirκαὶ ἀπολύσαςa las multitudes,τοὺς ὄχλουςsubióἀνέβηal monte,εἰς τὸ ὄροςaparte,κατ’ ἰδίανa orar;προσεύξασθαιy llegada la tarde,ὀψίας δὲ γενομένηςestabaἦνallíἐκεῖsolo.μόνος
Y la barcaτὸ δὲ πλοῖονestabaἀπεῖχενyaἤδηa muchos estadiosσταδίους πολλοὺςde tierra,ἀπὸ τῆς γῆςsacudidaβασανιζόμενονpor las olas,ὑπὸ τῶν κυμάτωνporqueγὰρel vientoὁ ἄνεμοςeraἦνcontrario.ἐναντίος
Y en la cuartaτετάρτῃ δὲvigiliaφυλακῇde la nocheτῆς νυκτὸςvinoἦλθενa ellosπρὸς αὐτοὺςandandoπεριπατῶνsobre el mar.ἐπὶ τὴν θάλασσαν
Y los discípulos,οἱ δὲ μαθηταὶal verloἰδόντες αὐτὸνandandoπεριπατοῦνταsobre el mar,ἐπὶ τῆς θαλάσσηςse turbaron,ἐταράχθησανdiciendo:λέγοντες ὅτι«Esἐστινun fantasma».ΦάντασμάYκαὶgritaronἔκραξανde miedo.ἀπὸ τοῦ φόβου
Pero enseguidaεὐθὺς δὲJesúsὁ Ἰησοῦςlesαὐτοῖςhabló,ἐλάλησενdiciendo:λέγων«Ánimo,Θαρσεῖτεsoy yo;ἐγώ εἰμιnoμὴtengan miedo».φοβεῖσθε
Y respondiéndoleἈποκριθεὶς δὲ αὐτῷPedro,ὁ Πέτροςdijo:εἶπεν«Señor,Κύριεsiεἰeresεἶtú,σὺmándameκέλευσόν μεirἐλθεῖνa tiπρὸς σὲsobre las aguas».ἐπὶ τὰ ὕδατα
Y élὁ δὲdijo:εἶπεν«Ven».ἘλθέY bajandoκαὶ καταβὰςde la barca,ἀπὸ τοῦ πλοίουPedroΠέτροςanduvoπεριεπάτησενsobre las aguasἐπὶ τὰ ὕδαταy fueκαὶ ἦλθενhacia Jesús.πρὸς τὸν Ἰησοῦν
Peroδὲal verβλέπωνel vientoτὸν ἄνεμονfuerte,ἰσχυρὸνtuvo miedo,ἐφοβήθηy comenzandoκαὶ ἀρξάμενοςa hundirse,καταποντίζεσθαιgritó,ἔκραξενdiciendo:λέγων«Señor,Κύριεsálvame».σῶσόν με
Y enseguidaεὐθέως δὲJesús,ὁ Ἰησοῦςextendiendoἐκτείναςla mano,τὴν χεῖραlo agarróἐπελάβετο αὐτοῦy le dice:καὶ λέγει αὐτῷ«Hombre de poca fe,Ὀλιγόπιστε¿por quéεἰς τίdudaste?».ἐδίστασας
Y cuando ellos subieronκαὶ ἀναβάντων αὐτῶνa la barca,εἰς τὸ πλοῖονse calmóἐκόπασενel viento.ὁ ἄνεμος
Y los que estabanοἱ δὲen la barcaἐν τῷ πλοίῳse postraronπροσεκύνησανante él,αὐτῷdiciendo:λέγοντες«VerdaderamenteἈληθῶςeresεἶHijoυἱὸςde Dios».θεοῦ
Y cruzando al otro lado,Καὶ διαπεράσαντεςllegaronἦλθονa tierra,ἐπὶ τὴν γῆνa Genesaret.εἰς Γεννησαρέτ
Y al reconocerloκαὶ ἐπιγνόντες αὐτὸνlos hombresοἱ ἄνδρεςde aquel lugar,τοῦ τόπου ἐκείνουenviaronἀπέστειλανavisopor todaεἰς ὅληνaquella región de alrededor,τὴν περίχωρον ἐκείνηνy le trajeronκαὶ προσήνεγκαν αὐτῷa todosπάνταςlos que estaban mal,τοὺς κακῶς ἔχοντας
y le rogabanκαὶ παρεκάλουν αὐτὸνqueἵναsoloμόνονles dejara tocarἅψωνταιel flecoτοῦ κρασπέδουde su manto;τοῦ ἱματίου αὐτοῦy todos los queκαὶ ὅσοιlo tocaronἥψαντοquedaron sanos.διεσώθησαν