Y seis días después,Καὶ μεθ’ ἡμέρας ἓξJesúsὁ Ἰησοῦςtoma consigoπαραλαμβάνειa Pedro,τὸν Πέτρονy a Jacoboκαὶ Ἰάκωβονy a Juanκαὶ Ἰωάννηνsu hermano,τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦy los llevaκαὶ ἀναφέρει αὐτοὺςaparteκατ’ ἰδίανa un monteεἰς ὄροςalto.ὑψηλὸν
Y se transformóκαὶ μετεμορφώθηdelante de ellos,ἔμπροσθεν αὐτῶνy su rostroκαὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦresplandecióἔλαμψενcomo el sol,ὡς ὁ ἥλιοςy sus ropasτὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦse volvieronἐγένετοblancasλευκὰcomo la luz.ὡς τὸ φῶς
Y mira,καὶ ἰδοὺse les aparecieronὤφθη αὐτοῖςMoisésΜωϋσῆςy Elías,καὶ Ἠλίαςconversandoσυλλαλοῦντεςcon él.μετ’ αὐτοῦ
Y respondiendoἀποκριθεὶς δὲPedro,ὁ Πέτροςdijoεἶπενa Jesús:τῷ Ἰησοῦ«Señor,Κύριεbuenoκαλόνesἐστινque estemosἡμᾶς εἶναιaquí;ὧδεsiεἰquieres,θέλειςharéποιήσωaquíὧδεtresτρεῖςtiendas:σκηνάςuna para ti,σοὶ μίανuna para Moisésκαὶ Μωϋσεῖ μίανy una para Elías».καὶ Ἠλίᾳ μίαν
Mientras élαὐτοῦaúnἔτιhablaba,λαλοῦντοςmira,ἰδοὺuna nubeνεφέληluminosaφωτεινὴlos cubrió con su sombra;ἐπεσκίασεν αὐτούςy mira,καὶ ἰδοὺuna vozφωνὴdesde la nube,ἐκ τῆς νεφέληςque decía:λέγουσα«EsteΟὗτόςesἐστινmi Hijo,ὁ υἱός μουel amado,ὁ ἀγαπητόςen quienἐν ᾧme complazco;εὐδόκησαescúchenlo».ἀκούετε αὐτοῦ
Y al oírlo,καὶ ἀκούσαντεςlos discípulosοἱ μαθηταὶcayeronἔπεσανsobre su rostroἐπὶ πρόσωπον αὐτῶνy tuvieron mucho miedo.καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα
Y se acercóκαὶ προσῆλθενJesús,ὁ Ἰησοῦςy tocándolos,καὶ ἁψάμενος αὐτῶνdijo:εἶπεν«Levántense,Ἐγέρθητεy noκαὶ μὴtengan miedo».φοβεῖσθε
Y alzandoἐπάραντες δὲlos ojos,τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶνno vieron a nadieοὐδένα εἶδονsinoεἰ μὴa Jesúsαὐτὸν Ἰησοῦνsolo.μόνον
Y mientras bajabanΚαὶ καταβαινόντων αὐτῶνdel monte,ἐκ τοῦ ὄρουςJesúsὁ Ἰησοῦςlesαὐτοῖςmandó,ἐνετείλατοdiciendo:λέγων«No digan a nadieΜηδενὶ εἴπητεla visiónτὸ ὅραμαhasta queἕως οὗel Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουresuciteἐγερθῇde entre los muertos».ἐκ νεκρῶν
Y le preguntaronκαὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸνlos discípulos,οἱ μαθηταὶdiciendo:λέγοντες«¿Por qué,Τίpues,οὖνdicenλέγουσινlos escribasοἱ γραμματεῖςqueὅτιElíasἨλίανtiene queδεῖvenirἐλθεῖνprimero?».πρῶτον
Y él,ὁ δὲrespondiendo,ἀποκριθεὶςdijo:εἶπεν«ElíasἨλίαςciertamenteμὲνviene,ἔρχεταιy restauraráκαὶ ἀποκαταστήσειtodas las cosas.πάντα
Peroδὲles digoλέγω ὑμῖνqueὅτιElíasἨλίαςyaἤδηvino,ἦλθενy noκαὶ οὐκloαὐτὸνreconocieron,ἐπέγνωσανsino queἀλλὰhicieronἐποίησανcon élἐν αὐτῷtodo lo queὅσαquisieron.ἠθέλησανAsíοὕτωςtambiénκαὶel Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουva aμέλλειpadecerπάσχεινa manos de ellos».ὑπ’ αὐτῶν
Entoncesτότεentendieronσυνῆκανlos discípulosοἱ μαθηταὶqueὅτιlesαὐτοῖςhabía habladoεἶπενde Juanπερὶ Ἰωάννουel Sumergidor.τοῦ βαπτιστοῦ
Y cuando llegaronΚαὶ ἐλθόντωνa la multitud,πρὸς τὸν ὄχλονse le acercóπροσῆλθεν αὐτῷun hombre,ἄνθρωποςarrodillándose ante élγονυπετῶν αὐτὸν
y diciendo:καὶ λέγων«Señor,Κύριεten misericordiaἐλέησόνde mi hijo,μου τὸν υἱόνporqueὅτιes lunáticoσεληνιάζεταιy sufreκαὶ πάσχειterriblemente;κακῶςporqueγὰρmuchas vecesπολλάκιςcaeπίπτειen el fuego,εἰς τὸ πῦρy muchas vecesκαὶ πολλάκιςen el agua.εἰς τὸ ὕδωρ
Y lo trajeκαὶ προσήνεγκα αὐτὸνa tus discípulos,τοῖς μαθηταῖς σουy noκαὶ οὐκpudieronἠδυνήθησανsanarlo».αὐτὸν θεραπεῦσαι
Y respondiendoἀποκριθεὶς δὲJesús,ὁ Ἰησοῦςdijo:εἶπεν«¡OhὮgeneraciónγενεὰincrédulaἄπιστοςy pervertida!καὶ διεστραμμένη¿Hasta cuándoἕως πότεestaréἔσομαιcon ustedes?μεθ’ ὑμῶν¿Hasta cuándoἕως πότεlosὑμῶνsoportaré?ἀνέξομαιTráiganmeloφέρετέ μοι αὐτὸνaquí».ὧδε
Y Jesúsκαὶ ὁ Ἰησοῦςloαὐτῷreprendió,ἐπετίμησενy el demonioκαὶ τὸ δαιμόνιονsalióἐξῆλθενde él;ἀπ’ αὐτοῦy el muchachoκαὶ ὁ παῖςquedó sanoἐθεραπεύθηdesde aquella hora.ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης
EntoncesΤότεlos discípulosοἱ μαθηταὶse acercaronπροσελθόντεςa Jesús,τῷ Ἰησοῦaparte,κατ’ ἰδίανy dijeron:εἶπον«¿Por quéΔιὰ τίnosotrosἡμεῖςnoοὐκpudimosἠδυνήθημενecharlo fuera?».ἐκβαλεῖν αὐτό
Y élὁ δὲles dice:λέγει αὐτοῖς«Por su poca fe.Διὰ τὴν ὀλιγοπιστίαν ὑμῶνPorqueγὰρen verdadἀμὴνles digoλέγω ὑμῖνque siἐὰνtienenἔχητεfeπίστινcomoὡςun granoκόκκονde mostaza,σινάπεωςdiránἐρεῖτεa este monte:τῷ ὄρει τούτῳPásateΜετάβαde aquíἔνθενallá,ἐκεῖy se pasará;καὶ μεταβήσεταιy nadaκαὶ οὐδὲνlesὑμῖνserá imposible».ἀδυνατήσει
Pero esta clase no sale sino con oración y ayuno.
Y mientras se reuníanΣυστρεφομένων δὲ αὐτῶνen Galilea,ἐν τῇ ΓαλιλαίᾳJesúsὁ Ἰησοῦςlesαὐτοῖςdijo:εἶπεν«El Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουva aΜέλλειser entregadoπαραδίδοσθαιen manosεἰς χεῖραςde hombres,ἀνθρώπων
y lo matarán,καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόνy al tercer díaκαὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳresucitará».ἐγερθήσεταιY se entristecieronκαὶ ἐλυπήθησανmucho.σφόδρα
Y cuando llegaronἘλθόντων δὲ αὐτῶνa Capernaúm,εἰς Καφαρναοὺμse acercaronπροσῆλθονa Pedroτῷ Πέτρῳlos que cobrabanοἱ λαμβάνοντεςlas dos dracmas,τὰ δίδραχμαy dijeron:καὶ εἶπαν«¿Su maestroὉ διδάσκαλος ὑμῶνnoοὐpagaτελεῖlas dos dracmas?».τὰ δίδραχμα
Él dice:λέγει«Sí».ΝαίY cuando entróκαὶ ἐλθόνταen la casa,εἰς τὴν οἰκίανJesúsὁ Ἰησοῦςse le adelantó,προέφθασεν αὐτὸνdiciendo:λέγων«¿QuéΤίteσοιparece,δοκεῖSimón?ΣίμωνLos reyesοἱ βασιλεῖςde la tierra,τῆς γῆς¿de quiénesἀπὸ τίνωνcobranλαμβάνουσινimpuestosτέληo tributo?ἢ κῆνσον¿De sus hijos,ἀπὸ τῶν υἱῶν αὐτῶνo de los extraños?».ἢ ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίων
Y cuando él dijo:εἰπόντος δέ«De los extraños»,Ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίωνJesúsὁ Ἰησοῦςleαὐτῷdijo:ἔφη«EntoncesἌρα γεlos hijosοἱ υἱοίestánεἰσινlibres.ἐλεύθεροί
Pero para queἵνα δὲnoμὴlosαὐτούςhagamos tropezar,σκανδαλίσωμενveπορευθεὶςal mar,εἰς θάλασσανechaβάλεel anzuelo,ἄγκιστρονy tomaκαὶ ἆρονel primerτὸν πρῶτονpezἰχθὺνque suba;ἀναβάνταy al abrirleκαὶ ἀνοίξαςla boca,τὸ στόμα αὐτοῦhallarásεὑρήσειςun estatero;στατῆραtómaloἐκεῖνον λαβὼνy dáseloδὸς αὐτοῖςpor míἀντὶ ἐμοῦy por ti».καὶ σοῦ