YδὲreuniendoΣυγκαλεσάμενοςa los doce,τοὺς δώδεκαlesαὐτοῖςdioἔδωκενpoderδύναμινyκαὶautoridadἐξουσίανsobre todos los demonios,ἐπὶ πάντα τὰ δαιμόνιαyκαὶpara sanarθεραπεύεινenfermedades.νόσους
Yκαὶlosαὐτοὺςenvióἀπέστειλενa proclamarκηρύσσεινel reinoτὴν βασιλείανde Diosτοῦ θεοῦyκαὶa sanarἰᾶσθαιa los enfermos.τοὺς ἀσθενεῖς
Yκαὶlesπρὸς αὐτούςdijo:εἶπεν«No lleven nadaΜηδὲν αἴρετεpara el camino:εἰς τὴν ὁδόνniμήτεbastón,ῥάβδονniμήτεalforja,πήρανniμήτεpan,ἄρτονniμήτεdinero,ἀργύριονniμήτεtenganἔχεινdos túnicasδύο χιτῶναςcada uno.ἀνὰ
Yκαὶen cualquier casaεἰς ἣν ἂν οἰκίανen que entren,εἰσέλθητεquédenseμένετεallí,ἐκεῖyκαὶsalganἐξέρχεσθεdesde allí.ἐκεῖθεν
Yκαὶcuantosὅσοι ἂνnoμὴlosὑμᾶςreciban,δέχωνταιal salirἐξερχόμενοιde aquella ciudad,ἀπὸ τῆς ἐκείνης πόλεωςsacúdanseἀποτινάσσετεel polvoτὸν κονιορτὸνde sus pies,ἀπὸ τῶν ὑμῶν ποδῶνpara testimonioεἰς μαρτύριονcontra ellos».ἐπ’ αὐτούς
Yδὲsaliendo,ἐξερχόμενοιrecorríanδιήρχοντοlas aldeas,κατὰ τὰς κώμαςanunciando la buena noticiaεὐαγγελιζόμενοιyκαὶsanandoθεραπεύοντεςpor todas partes.πανταχοῦ
YδὲHerodesἩρῴδηςel tetrarcaὁ τετραάρχηςoyóἬκουσενtodoπάνταlo que sucedía,τὰ γινόμεναyκαὶestaba perplejo,διηπόρειporqueδιὰ τὸalgunosὑπό τινωνdecíanλέγεσθαιqueὅτιJuanἸωάννηςhabía resucitadoἠγέρθηde entre los muertos;ἐκ νεκρῶν
yδὲalgunos,ὑπό τινωνqueὅτιElíasἨλίαςhabía aparecido;ἐφάνηyδὲotros,ἄλλωνqueὅτιhabía resucitadoἀνέστηun profetaπροφήτης τιςde los antiguos.τῶν ἀρχαίων
YδὲHerodesὁ Ἡρῴδηςdijo:εἶπεν«A JuanἸωάννηνyoἐγὼlo decapité;ἀπεκεφάλισα¿quiénτίςes,ἐστινpues,δέesteοὗτοςde quienπερὶ οὗoigoἀκούωtales cosas?».τοιαῦταYκαὶprocurabaἐζήτειverlo.ἰδεῖν αὐτόν
YΚαὶal volverὑποστρέψαντεςlos apóstoles,οἱ ἀπόστολοιleαὐτῷcontaronδιηγήσαντοcuantoὅσαhabían hecho.ἐποίησανYκαὶtomándolos consigo,παραλαβὼν αὐτοὺςse retiróὑπεχώρησενaparteκατ’ ἰδίανa una ciudadεἰς πόλινllamadaκαλουμένηνBetsaida.Βηθσαϊδά
Peroδὲlas multitudes,οἱ ὄχλοιal saberlo,γνόντεςloαὐτῷsiguieron;ἠκολούθησανyκαὶrecibiéndolas,ἀποδεξάμενος αὐτοὺςlesαὐτοῖςhablabaἐλάλειdel reinoπερὶ τῆς βασιλείαςde Dios,τοῦ θεοῦyκαὶsanabaἰᾶτοa los queτοὺςteníanἔχονταςnecesidadχρείανde curación.θεραπείας
Yδὲel díaἩ ἡμέραcomenzabaἤρξατοa declinar;κλίνεινyδὲacercándoseπροσελθόντεςlos doce,οἱ δώδεκαleαὐτῷdijeron:εἶπαν«DespideἈπόλυσονa la multitud,τὸν ὄχλονpara queἵναvayanπορευθέντεςa las aldeasεἰς τὰς κώμαςyκαὶcamposἀγροὺςde alrededor,κύκλῳse alojenκαταλύσωσινyκαὶhallenεὕρωσινprovisiones,ἐπισιτισμόνporqueὅτιaquíὧδεestamosἐσμένen un lugar desierto».ἐν τόπῳ ἐρήμῳ
Yδὲlesπρὸς αὐτούςdijo:εἶπεν«DenlesΔότε αὐτοῖςustedesὑμεῖςde comer».φαγεῖνYδὲellosοἱdijeron:εἶπαν«NoΟὐκtenemosεἰσὶν ἡμῖνmás queπλεῖον ἢcinco panesπέντε ἄρτοιyκαὶdos peces,δύο ἰχθύεςa no ser queεἰ μήτιvayamosπορευθέντεςnosotrosἡμεῖςa comprarἀγοράσωμενalimentosβρώματαpara todo este pueblo».εἰς πάντα τὸν τοῦτον λαὸν
Porqueγὰρeranἦσανunosὡσεὶcinco milπεντακισχίλιοιhombres.ἄνδρεςYδὲdijoεἶπενa sus discípulos:πρὸς τοὺς αὐτοῦ μαθητὰς«Háganlos recostarΚατακλίνατε αὐτοὺςpor grupos,κλισίαςde unosὡσεὶcincuentaπεντήκονταcada uno».ἀνὰ
Yκαὶlo hicieronἐποίησανasí,οὕτωςeκαὶhicieron recostarκατέκλινανa todos.ἅπαντας
Yδὲtomandoλαβὼνlos cinco panesτοὺς πέντε ἄρτουςyκαὶlos dos peces,τοὺς δύο ἰχθύαςalzando los ojosἀναβλέψαςal cielo,εἰς τὸν οὐρανὸνlosαὐτοὺςbendijoεὐλόγησενyκαὶpartió,κατέκλασενyκαὶse los dabaἐδίδουa los discípulosτοῖς μαθηταῖςpara que los sirvieranπαραθεῖναιa la multitud.τῷ ὄχλῳ
Yκαὶcomieronἔφαγονyκαὶse saciaronἐχορτάσθησανtodos;πάντεςyκαὶse recogióἤρθηlo queτὸlesαὐτοῖςsobróπερισσεῦσανde los pedazos:κλασμάτωνdoce cestas.δώδεκα κόφινοι
YΚαὶsucedióἐγένετοque, estandoἐν τῷ εἶναιélαὐτὸνorandoπροσευχόμενονa solas,κατὰ μόναςestaban con élσυνῆσαν αὐτῷlos discípulos;οἱ μαθηταίyκαὶlesαὐτοὺςpreguntó,ἐπηρώτησενdiciendo:λέγων«¿QuiénΤίναdicenλέγουσινlas multitudesοἱ ὄχλοιque soyεἶναιyo?».με
Yδὲellos,οἱrespondiendo,ἀποκριθέντεςdijeron:εἶπαν«JuanἸωάννηνel Sumergidor;τὸν βαπτιστήνyδὲotros,ἄλλοιElías;Ἠλίανyδὲotros,ἄλλοιqueὅτιha resucitadoἀνέστηun profetaπροφήτης τιςde los antiguos».τῶν ἀρχαίων
Yδὲlesαὐτοῖςdijo:εἶπεν«Yδὲustedes,Ὑμεῖς¿quiénτίναdicenλέγετεque soyεἶναιyo?».μεYδὲPedro,Πέτροςrespondiendo,ἀποκριθεὶςdijo:εἶπεν«El MesíasΤὸν χριστὸνde Dios».τοῦ θεοῦ
Peroδὲél,Ὁadvirtiéndoles severamente,ἐπιτιμήσας αὐτοῖςles ordenóπαρήγγειλενque no dijeranλέγεινestoτοῦτοa nadie,μηδενὶ
diciendo:εἰπὼν«Es necesarioΔεῖque el Hijoτὸν υἱὸνdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουpadezcaπαθεῖνmucho,πολλὰyκαὶsea despreciadoἀποδοκιμασθῆναιpor los ancianosἀπὸ τῶν πρεσβυτέρωνyκαὶlos sumos sacerdotesἀρχιερέωνyκαὶlos escribas,γραμματέωνyκαὶsea muerto,ἀποκτανθῆναιyκαὶal tercer díaτῇ τρίτῃ ἡμέρᾳresucite».ἐγερθῆναι
YδὲdecíaἜλεγενa todos:πρὸς πάντας«SiΕἴalgunoτιςquiereθέλειvenirἔρχεσθαιdetrás de mí,ὀπίσω μουniégueseἀρνησάσθωa sí mismo,ἑαυτὸνyκαὶtomeἀράτωsu cruzτὸν αὐτοῦ σταυρὸνcada día,καθ’ ἡμέρανyκαὶsígame.ἀκολουθείτω μοι
Porqueγὰρel queὃς ἂνquieraθέλῃsalvarσῶσαιsu vida,τὴν αὐτοῦ ψυχὴνlaαὐτήνperderá;ἀπολέσειperoδ’el queὃς ἂνpierdaἀπολέσῃsu vidaτὴν αὐτοῦ ψυχὴνpor causa de mí,ἕνεκεν ἐμοῦeseοὗτοςlaαὐτήνsalvará.σώσει
Porqueγὰρ¿de quéτίle sirveὠφελεῖταιa un hombreἄνθρωποςganarκερδήσαςel mundo entero,τὸν κόσμον ὅλονperoδὲperderseἀπολέσαςoἢarruinarseζημιωθείςa sí mismo?ἑαυτὸν
Porqueγὰρel queὃς ἂνse avergüenceἐπαισχυνθῇde míμεyκαὶde mis palabras,τοὺς ἐμοὺς λόγουςde esteτοῦτονse avergonzaráἐπαισχυνθήσεταιel Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουcuandoὅτανvengaἔλθῃen su gloria,ἐν τῇ αὐτοῦ δόξῃyκαὶen ladel Padreτοῦ πατρὸςyκαὶde los santos ángeles.τῶν ἁγίων ἀγγέλων
Yδὲlesὑμῖνdigoλέγωde verdad:ἀληθῶςhayεἰσίνalgunosτινεςde los que estánτῶν ἑστηκότωνaquíαὐτοῦqueοἳde ningún modoοὐ μὴgustaránγεύσωνταιla muerteθανάτουhasta queἕως ἂνveanἴδωσινel reinoτὴν βασιλείανde Dios».τοῦ θεοῦ
Yδὲsucedió,Ἐγένετοcomoὡσεὶocho díasὀκτὼ ἡμέραιdespués de estas palabras,μετὰ τοὺς τούτους λόγουςqueκαὶtomando consigoπαραλαβὼνa Pedro,Πέτρονyκαὶa Juan,Ἰωάννηνyκαὶa Jacobo,Ἰάκωβονsubióἀνέβηal monteεἰς τὸ ὄροςa orar.προσεύξασθαι
Yκαὶmientrasἐν τῷélαὐτὸνoraba,προσεύχεσθαιel aspectoτὸ εἶδοςde su rostroτοῦ προσώπου αὐτοῦse volvióἐγένετοotro,ἕτερονyκαὶsu ropa,ὁ ἱματισμὸς αὐτοῦblancaλευκὸςyresplandeciente.ἐξαστράπτων
Yκαὶmira,ἰδοὺdos hombresδύο ἄνδρεςconversabanσυνελάλουνcon él,αὐτῷlos cualesοἵτινεςeranἦσανMoisésΜωϋσῆςyκαὶElías,Ἠλίας
que,οἳapareciendoὀφθέντεςen gloria,ἐν δόξῃhablabanἔλεγονde su partida,τὴν αὐτοῦ ἔξοδονqueἣνibaἤμελλενa cumplirπληροῦνen Jerusalén.ἐν Ἰερουσαλήμ
YδὲPedroὁ Πέτροςyκαὶlos que estaban con élοἱ σὺν αὐτῷestabanἦσανcargadosβεβαρημένοιde sueño;ὕπνῳpero,δὲdespertando del todo,διαγρηγορήσαντεςvieronεἶδονsu gloriaτὴν αὐτοῦ δόξανyκαὶa los dos hombresτοὺς δύο ἄνδραςque estaban con él.τοὺς συνεστῶτας αὐτῷ
Yκαὶsucedióἐγένετοque, cuandoἐν τῷellosαὐτοὺςse apartabanδιαχωρίζεσθαιde él,ἀπ’ αὐτοῦPedroὁ Πέτροςdijoεἶπενa Jesús:πρὸς τὸν Ἰησοῦν«Maestro,Ἐπιστάταbuenoκαλόνesἐστινque estemosἡμᾶς εἶναιaquí;ὧδεyκαὶhagamosποιήσωμενtres tiendas:τρεῖς σκηνὰςunaμίανpara ti,σοὶyκαὶunaμίανpara Moisés,Μωϋσεῖyκαὶunaμίανpara Elías»,Ἠλίᾳnoμὴsabiendoεἰδὼςlo queὃdecía.λέγει
Yδὲmientras él decíaαὐτοῦ λέγοντοςesto,ταῦταvinoἐγένετοuna nubeνεφέληyκαὶlosαὐτούςcubría con su sombra;ἐπεσκίαζενyδὲtuvieron miedoἐφοβήθησανal entrarἐν τῷ εἰσελθεῖνellosαὐτοὺςen la nube.εἰς τὴν νεφέλην
Yκαὶvinoἐγένετοuna vozφωνὴdesde la nube,ἐκ τῆς νεφέληςque decía:λέγουσα«EsteΟὗτόςesἐστινmi Hijo,ὁ μου υἱόςel Elegido;ὁ ἐκλελεγμένοςescúchenlo».ἀκούετε αὐτοῦ
Yκαὶcuando se oyóἐν τῷ γενέσθαιla voz,τὴν φωνὴνJesúsἸησοῦςse encontrabaεὑρέθηsolo.μόνοςYκαὶellosαὐτοὶcallaron,ἐσίγησανyκαὶen aquellos díasἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραιςno contaronἀπήγγειλανa nadieοὐδενὶnadaοὐδὲνde lo queὧνhabían visto.ἑώρακαν
YδὲsucedióἘγένετοal día siguienteτῇ ἑξῆς ἡμέρᾳque, cuando bajaronκατελθόντων αὐτῶνdel monte,ἀπὸ τοῦ ὄρουςleαὐτῷsalió al encuentroσυνήντησενuna gran multitud.πολύς ὄχλος
Yκαὶmira,ἰδοὺun hombreἀνὴρde la multitudἀπὸ τοῦ ὄχλουgritó,ἐβόησενdiciendo:λέγων«Maestro,Διδάσκαλεteσουruegoδέομαίque miresἐπιβλέψαιa mi hijo,ἐπὶ τὸν μου υἱόνporqueὅτιesἐστινmiμοίúnico hijo;μονογενής
yκαὶmira,ἰδοὺun espírituπνεῦμαse apoderaλαμβάνειde él,αὐτόνyκαὶde repenteἐξαίφνηςgrita,κράζειyκαὶloαὐτὸνsacude con violencia,σπαράσσειcon espuma,μετὰ ἀφροῦyκαὶa duras penasμόγιςse apartaἀποχωρεῖde él,ἀπ’ αὐτοῦdestrozándolo.συντρῖβον αὐτόν
Yκαὶroguéἐδεήθηνa tus discípulosτῶν σου μαθητῶνqueἵναloαὐτόecharan,ἐκβάλωσινyκαὶnoοὐκpudieron».ἠδυνήθησαν
YδὲrespondiendoἀποκριθεὶςJesús,ὁ Ἰησοῦςdijo:εἶπεν«¡OhὮgeneraciónγενεὰincrédulaἄπιστοςyκαὶpervertida!διεστραμμένη¿Hasta cuándoἕως πότεestaréἔσομαιcon ustedesπρὸς ὑμᾶςyκαὶlosὑμῶνsoportaré?ἀνέξομαιTraeπροσάγαγεaquíὧδεa tu hijo».τὸν σου υἱόν
Yδὲmientras élαὐτοῦtodavíaἔτιse acercaba,προσερχομένουel demonioτὸ δαιμόνιονloαὐτὸνderribóἔρρηξενyκαὶlo sacudió con violencia.συνεσπάραξενPeroδὲJesúsὁ Ἰησοῦςreprendióἐπετίμησενal espíritu impuro,τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳyκαὶsanóἰάσατοal muchacho,τὸν παῖδαyκαὶse loαὐτὸνdevolvióἀπέδωκενa su padre.τῷ αὐτοῦ πατρὶ
Yδὲtodosπάντεςse asombrabanἐξεπλήσσοντοde la grandezaἐπὶ τῇ μεγαλειότητιde Dios.τοῦ θεοῦYδὲmientras todosΠάντωνse maravillabanθαυμαζόντωνde todoἐπὶ πᾶσινlo queοἷςhacía,ἐποίειdijoεἶπενa sus discípulos:πρὸς τοὺς αὐτοῦ μαθητὰς
«PonganΘέσθεustedesὑμεῖςen sus oídosεἰς τὰ ὑμῶν ὦταestas palabras:τοὺς τούτους λόγουςporqueγὰρel Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουva aμέλλειser entregadoπαραδίδοσθαιen manosεἰς χεῖραςde hombres».ἀνθρώπων
Peroδὲellosοἱno entendíanἠγνόουνesta palabra,τὸ τοῦτο ῥῆμαyκαὶlesἀπ’ αὐτῶνestaba encubiertaἦν παρακεκαλυμμένονpara queἵναnoμὴlaαὐτόpercibieran;αἴσθωνταιyκαὶtenían miedoἐφοβοῦντοde preguntarleἐρωτῆσαι αὐτὸνacerca de esta palabra.περὶ τοῦ τούτου ῥήματος
YδὲsurgióΕἰσῆλθενentre ellosἐν αὐτοῖςel pensamientoδιαλογισμὸςde quiénτὸ τίςde ellosαὐτῶνseríaἂν εἴηel mayor.μείζων
PeroδὲJesús,ὁ Ἰησοῦςconociendoεἰδὼςel pensamientoτὸν διαλογισμὸνde su corazón,τῆς καρδίας αὐτῶνtomóἐπιλαβόμενοςun niño,παιδίονyloαὐτὸpusoἔστησενjunto a sí,παρ’ ἑαυτῷ
yκαὶlesαὐτοῖςdijo:εἶπεν«El queὋς ἂνrecibaδέξηταιa este niñoτοῦτο τὸ παιδίονen mi nombre,ἐπὶ τῷ μου ὀνόματίme recibeδέχεταιa mí;ἐμὲyκαὶel queὃς ἂνme recibaδέξηταιa mí,ἐμὲrecibeδέχεταιal que me envió;τὸν ἀποστείλαντά μεporqueγὰρel más pequeñoὁ μικρότεροςentre todos ustedes,ἐν πᾶσιν ὑμῖνeseοὗτόςesἐστινgrande».μέγας
YδὲrespondiendoἈποκριθεὶςJuan,Ἰωάννηςdijo:εἶπεν«Maestro,Ἐπιστάταvimosεἴδομένa unoτιναque echabaἐκβάλλονταdemoniosδαιμόνιαen tu nombre,ἐν τῷ σου ὀνόματίyκαὶse lo impedíamos,ἐκωλύομεν αὐτὸνporqueὅτιnoοὐκsigueἀκολουθεῖcon nosotros».μεθ’ ἡμῶν
PeroδὲJesúsὁ Ἰησοῦςleπρὸς αὐτὸνdijo:εἶπεν«NoΜὴse lo impidan;κωλύετεporqueγὰρel queὃςnoοὐκestáἔστινcontra ustedes,καθ’ ὑμῶνestáἐστινa favor de ustedes».ὑπὲρ ὑμῶν
YδὲsucedióἘγένετοque, cuandoἐν τῷse cumplíanσυμπληροῦσθαιlos díasτὰς ἡμέραςde su ascensión,τῆς αὐτοῦ ἀναλήμψεωςélκαὶ αὐτὸςafirmóἐστήρισενsu rostroτὸ πρόσωπονpara irτοῦ πορεύεσθαιa Jerusalén.εἰς Ἰερουσαλήμ
Yκαὶenvióἀπέστειλενmensajerosἀγγέλουςdelante de sí;πρὸ προσώπου αὐτοῦyκαὶfueronπορευθέντεςyentraronεἰσῆλθονen una aldeaεἰς κώμηνde samaritanosΣαμαριτῶνpara prepararleὡς ἑτοιμάσαι αὐτῷalojamiento;
peroκαὶnoοὐκloαὐτόνrecibieron,ἐδέξαντοporqueὅτιsu rostroτὸ αὐτοῦ πρόσωπονestaba dirigidoἦν πορευόμενονhacia Jerusalén.εἰς Ἰερουσαλήμ
Yδὲal verloἰδόντεςlos discípulosοἱ μαθηταὶJacoboἸάκωβοςyκαὶJuan,Ἰωάννηςdijeron:εἶπαν«Señor,Κύριε¿quieresθέλειςque digamosεἴπωμενque bajeκαταβῆναιfuegoπῦρdel cieloἀπὸ τοῦ οὐρανοῦyκαὶlosαὐτούςconsuma?».ἀναλῶσαι
Pero,δὲvolviéndose,στραφεὶςlosαὐτοῖςreprendió.ἐπετίμησεν
Yκαὶse fueronἐπορεύθησανa otra aldea.εἰς ἑτέραν κώμην
YΚαὶmientras ibanπορευομένων αὐτῶνpor el camino,ἐν τῇ ὁδῷunoτιςleπρὸς αὐτόνdijo:εἶπέν«TeσοιseguiréἈκολουθήσωadondequiera queὅπου ἐὰνvayas».ἀπέρχῃ
YκαὶJesúsὁ Ἰησοῦςleαὐτῷdijo:εἶπεν«Las zorrasΑἱ ἀλώπεκεςtienenἔχουσινmadrigueras,φωλεοὺςyκαὶlas avesτὰ πετεινὰdel cielo,τοῦ οὐρανοῦnidos;κατασκηνώσειςperoδὲel Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουnoοὐκtieneἔχειdóndeποῦrecostarκλίνῃla cabeza».τὴν κεφαλὴν
Yδὲdijoεἶπενa otro:πρὸς ἕτερον«Sígueme».Ἀκολούθει μοιPeroδὲélὁdijo:εἶπεν«Señor,Κύριεpermítemeἐπίτρεψόν μοιirἀπελθόντιprimeroπρῶτονa enterrarθάψαιa mi padre».τὸν μου πατέρα
Peroδὲleαὐτῷdijo:εἶπεν«Deja queἌφεςlos muertosτοὺς νεκροὺςentierrenθάψαιa sus muertos;τοὺς ἑαυτῶν νεκρούςperoδὲtú,σὺveἀπελθὼνyanuncia por todas partesδιάγγελλεel reinoτὴν βασιλείανde Dios».τοῦ θεοῦ
Yδὲotroἕτεροςtambiénκαὶdijo:εἶπεν«Teσοιseguiré,ἈκολουθήσωSeñor;κύριεperoδὲprimeroπρῶτονpermítemeἐπίτρεψόν μοιdespedirmeἀποτάξασθαιde los de mi casa».τοῖς εἰς τὸν μου οἶκόν
PeroδὲJesúsὁ Ἰησοῦςdijo:εἶπεν«NadieΟὐδεὶςque poneἐπιβαλὼνla manoτὴν χεῖραen el aradoἐπ’ ἄροτρονyκαὶmiraβλέπωνhacia atrásεἰς τὰ ὀπίσωesἐστινaptoεὔθετόςpara el reinoτῇ βασιλείᾳde Dios».τοῦ θεοῦ