YΚαὶviεἶδονotroἄλλονángelἄγγελονpoderosoἰσχυρὸνque descendíaκαταβαίνονταdel cielo,ἐκ τοῦ οὐρανοῦenvueltoπεριβεβλημένονen una nube,νεφέληνyκαὶel arcoírisἡ ἶριςsobre su cabeza,ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦyκαὶsu rostroτὸ πρόσωπον αὐτοῦcomoὡςel sol,ὁ ἥλιοςyκαὶsus piesοἱ πόδες αὐτοῦcomoὡςcolumnasστῦλοιde fuego;πυρός
yκαὶteníaἔχωνen su manoἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦun rollitoβιβλαρίδιονabierto;ἠνεῳγμένονyκαὶpusoἔθηκενsu pieτὸν πόδα αὐτοῦderechoτὸν δεξιὸνsobre el mar,ἐπὶ τῆς θαλάσσηςyδὲel izquierdoτὸν εὐώνυμονsobre la tierra;ἐπὶ τῆς γῆς
yκαὶclamóἔκραξενa gran voz,φωνῇ μεγάλῃcomoὥσπερrugeμυκᾶταιun león;λέωνyκαὶcuandoὅτεclamó,ἔκραξενlos sieteαἱ ἑπτὰtruenosβρονταὶhicieron oírἐλάλησανsus voces.τὰς ἑαυτῶν φωνάς
Yκαὶcuandoὅτεlos sieteαἱ ἑπτὰtruenosβρονταίhablaron,ἐλάλησανyo ibaἤμελλονa escribir;γράφεινyκαὶoíἤκουσαuna vozφωνὴνdel cieloἐκ τοῦ οὐρανοῦque decía:λέγουσαν«SellaΣφράγισονlo queἃlos sieteαἱ ἑπτὰtruenosβρονταίhan dicho,ἐλάλησανyκαὶnoμὴloαὐτὰescribas».γράψῃς
Yκαὶel ángelὁ ἄγγελοςqueὃνviεἶδονde pieἑστῶταsobre el marἐπὶ τῆς θαλάσσηςyκαὶsobre la tierraἐπὶ τῆς γῆςlevantóἦρενsu manoτὴν χεῖρα αὐτοῦderechaτὴν δεξιὰνhacia el cielo,εἰς τὸν οὐρανόν
yκαὶjuróὤμοσενpor el que viveτῷ ζῶντιpor los siglosεἰς τοὺς αἰῶναςde los siglos,τῶν αἰώνωνqueὃςcreóἔκτισενel cieloτὸν οὐρανὸνyκαὶlo que hay en él,τὰ ἐν αὐτῷyκαὶla tierraτὴν γῆνyκαὶlo que hay en ella,τὰ ἐν αὐτῇyκαὶel marτὴν θάλασσανyκαὶlo que hay en él,τὰ ἐν αὐτῇqueὅτιya noοὐκέτιhabráἔσταιmás tiempo,χρόνος
sino queἀλλ’en los díasἐν ταῖς ἡμέραιςde la vozτῆς φωνῆςdel séptimoτοῦ ἑβδόμουángel,ἀγγέλουcuandoὅτανesté porμέλλῃtocar la trompeta,σαλπίζεινse habrá consumadoκαὶ ἐτελέσθηel misterioτὸ μυστήριονde Dios,τοῦ θεοῦcomoὡςlo anunció como buena noticiaεὐηγγέλισενa sus esclavosτοὺς ἑαυτοῦ δούλουςlos profetas.τοὺς προφήτας
YΚαὶla vozἡ φωνὴqueἣνoíἤκουσαdel cieloἐκ τοῦ οὐρανοῦme hablóλαλοῦσαν μετ’ ἐμοῦotra vez,πάλινy dijo:καὶ λέγουσαν«Ve,Ὕπαγεtomaλάβεel rolloτὸ βιβλίονque está abiertoτὸ ἠνεῳγμένονen la manoἐν τῇ χειρὶdel ángelτοῦ ἀγγέλουque está de pieτοῦ ἑστῶτοςsobre el marἐπὶ τῆς θαλάσσηςyκαὶsobre la tierra».ἐπὶ τῆς γῆς
Yκαὶfuiἀπῆλθαal ángel,πρὸς τὸν ἄγγελονy le dijeλέγων αὐτῷque me dieraδοῦναί μοιel rollito.τὸ βιβλαρίδιονYκαὶmeμοιdijo:λέγει«Toma,Λάβεyκαὶcómelo;κατάφαγε αὐτόyκαὶamargaráπικρανεῖtu estómago,σου τὴν κοιλίανperoἀλλ’en tu bocaἐν τῷ στόματί σουseráἔσταιdulceγλυκὺcomoὡςla miel».μέλι
Yκαὶtoméἔλαβονel rollitoτὸ βιβλαρίδιονde la manoἐκ τῆς χειρὸςdel ángel,τοῦ ἀγγέλουyκαὶlo comí;κατέφαγον αὐτόyκαὶen mi bocaἐν τῷ στόματί μουeraἦνdulceγλυκύcomoὡςla miel;μέλιyκαὶcuandoὅτεlo hube comido,ἔφαγον αὐτόmi estómagoἡ κοιλία μουse amargó.ἐπικράνθη
YΚαὶmeμοιdicen:λέγουσίν«Es necesarioΔεῖque profeticesσε προφητεῦσαιotra vezπάλινsobre muchosἐπὶ πολλοῖςpueblosλαοῖςyκαὶnacionesἔθνεσινyκαὶlenguasγλώσσαιςyκαὶreyes».βασιλεῦσιν