YΚαὶcuandoὅτανabrióἤνοιξενel séptimoτὴν ἑβδόμηνsello,τὴν σφραγῖδαhuboἐγένετοsilencioσιγὴen el cieloἐν τῷ οὐρανῷcomoὡςpor media hora.ἡμιώριον
Yκαὶviεἶδονa los sieteτοὺς ἑπτὰángelesἀγγέλουςqueοἳestán de pieἑστήκασινdelante de Dios,ἐνώπιον τοῦ θεοῦyκαὶse lesαὐτοῖςdieronἐδόθησανsieteἑπτὰtrompetas.σάλπιγγες
YΚαὶvinoἦλθενotroἄλλοςángel,ἄγγελοςyκαὶse puso de pieἐστάθηjunto al altar,ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίουconἔχωνun incensarioλιβανωτὸνde oro;χρυσοῦνyκαὶse leαὐτῷdioἐδόθηmuchoπολλὰinciensoθυμιάματαpara queἵναlo ofrecieraδώσειcon las oracionesταῖς προσευχαῖςde todosπάντωνlos santosτῶν ἁγίωνsobreἐπὶel altarτὸ θυσιαστήριονde oroτὸ χρυσοῦνque estáτὸdelante del trono.ἐνώπιον τοῦ θρόνου
Yκαὶel humoὁ καπνὸςdel inciensoτῶν θυμιαμάτωνsubióἀνέβηcon las oracionesταῖς προσευχαῖςde los santos,τῶν ἁγίωνde la manoἐκ χειρὸςdel ángel,τοῦ ἀγγέλουdelante de Dios.ἐνώπιον τοῦ θεοῦ
Yκαὶel ángelὁ ἄγγελοςtomóεἴληφενel incensario,τὸν λιβανωτόνyκαὶloαὐτὸνllenóἐγέμισενdel fuegoἐκ τοῦ πυρὸςdel altar,τοῦ θυσιαστηρίουyκαὶlo arrojóἔβαλενa la tierra;εἰς τὴν γῆνyκαὶhuboἐγένοντοtruenosβρονταὶyκαὶvocesφωναὶyκαὶrelámpagosἀστραπαὶyκαὶun terremoto.σεισμός
YΚαὶlos sieteοἱ ἑπτὰángelesἄγγελοιque teníanοἱ ἔχοντεςlas sieteτὰς ἑπτὰtrompetasσάλπιγγαςse prepararonἡτοίμασαν αὑτοὺςpara tocarlas.ἵνα σαλπίσωσιν
YΚαὶel primeroὁ πρῶτοςtocó la trompeta,ἐσάλπισενyκαὶhuboἐγένετοgranizoχάλαζαyκαὶfuegoπῦρmezcladosμεμιγμέναcon sangre,ἐν αἵματιyκαὶfueron arrojadosἐβλήθηa la tierra;εἰς τὴν γῆνyκαὶla tercera parteτὸ τρίτονde la tierraτῆς γῆςse quemó,κατεκάηyκαὶla tercera parteτὸ τρίτονde los árbolesτῶν δένδρωνse quemó,κατεκάηyκαὶtodaπᾶςla hierbaχόρτοςverdeχλωρὸςse quemó.κατεκάη
YΚαὶel segundoὁ δεύτεροςángelἄγγελοςtocó la trompeta,ἐσάλπισενyκαὶcomoὡςuna granμέγαmontañaὄροςardiendoκαιόμενονen fuegoπυρὶfue arrojadaἐβλήθηal mar;εἰς τὴν θάλασσανyκαὶla tercera parteτὸ τρίτονdel marτῆς θαλάσσηςse convirtió enἐγένετοsangre,αἷμα
yκαὶmurióἀπέθανεla tercera parteτὸ τρίτονde las criaturasτῶν κτισμάτωνque estaban en el mar,τῶν ἐν τῇ θαλάσσῃlas que teníanτὰ ἔχονταvida,ψυχάςyκαὶla tercera parteτὸ τρίτονde las navesτῶν πλοίωνfue destruida.διεφθάρησαν
YΚαὶel tercerὁ τρίτοςángelἄγγελοςtocó la trompeta,ἐσάλπισενyκαὶcayóἔπεσενdel cieloἐκ τοῦ οὐρανοῦuna granμέγαςestrella,ἀστὴρardiendoκαιόμενοςcomoὡςuna lámpara,λαμπάςyκαὶcayóἔπεσενsobre la tercera parteἐπὶ τὸ τρίτονde los ríosτῶν ποταμῶνyκαὶsobre las fuentesἐπὶ τὰς πηγὰςde las aguas.τῶν ὑδάτων
Yκαὶel nombreτὸ ὄνομαde la estrellaτοῦ ἀστέροςse llamaλέγεταιAjenjo;ὁ Ἄψινθοςyκαὶla tercera parteτὸ τρίτονde las aguasτῶν ὑδάτωνse convirtióἐγένετοen ajenjo,εἰς ἄψινθονyκαὶmuchosπολλοὶde los hombresτῶν ἀνθρώπωνmurieronἀπέθανονpor las aguas,ἐκ τῶν ὑδάτωνporqueὅτιse habían vuelto amargas.ἐπικράνθησαν
YΚαὶel cuartoὁ τέταρτοςángelἄγγελοςtocó la trompeta,ἐσάλπισενyκαὶfue heridaἐπλήγηla tercera parteτὸ τρίτονdel sol,τοῦ ἡλίουyκαὶla tercera parteτὸ τρίτονde la luna,τῆς σελήνηςyκαὶla tercera parteτὸ τρίτονde las estrellas,τῶν ἀστέρωνpara queἵναse oscurecieraσκοτισθῇla tercera parteτὸ τρίτονde ellos,αὐτῶνyκαὶel díaἡ ἡμέραnoμὴalumbraraφάνῃen su tercera parte,τὸ τρίτον αὐτῆςyκαὶlo mismoὁμοίωςla noche.ἡ νὺξ
YΚαὶmiré,εἶδονyκαὶoíἤκουσαunἑνὸςáguilaἀετοῦque volabaπετομένουen medio del cielo,ἐν μεσουρανήματιdiciendoλέγοντοςa gran voz:φωνῇ μεγάλῃ«¡Ay,Οὐαὶay,οὐαὶayοὐαὶde los que habitanτοὺς κατοικοῦνταςsobre la tierra,ἐπὶ τῆς γῆςporἐκlos restantesτῶν λοιπῶνtoquesφωνῶνde trompetaτῆς σάλπιγγοςde los tresτῶν τριῶνángelesἀγγέλωνque están a puntoτῶν μελλόντωνde tocar!».σαλπίζειν