Después de estoΜετὰ τοῦτοviεἶδονcuatroτέσσαραςángelesἀγγέλουςde pieἑστῶταςen los cuatroἐπὶ τὰς τέσσαραςángulosγωνίαςde la tierra,τῆς γῆςque deteníanκρατοῦνταςlos cuatroτοὺς τέσσαραςvientosἀνέμουςde la tierra,τῆς γῆςpara queἵναnoμὴsoplaraπνέῃvientoἄνεμοςsobre la tierra,ἐπὶ τῆς γῆςniμήτεsobre el mar,ἐπὶ τῆς θαλάσσηςniμήτεsobre ningúnἐπὶ πᾶνárbol.δένδρον
Yκαὶviεἶδονotroἄλλονángelἄγγελονque subíaἀναβαίνονταdesde donde sale el sol,ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίουy teníaἔχονταel selloσφραγῖδαdel Diosθεοῦvivo;ζῶντοςyκαὶclamóἔκραξενa gran vozφωνῇ μεγάλῃa los cuatroτοῖς τέσσαρσινángelesἀγγέλοιςa quienesοἷς αὐτοῖςse había concedidoἐδόθηdañarἀδικῆσαιla tierraτὴν γῆνyκαὶel mar,τὴν θάλασσαν
diciendo:λέγων«NoΜὴdañenἀδικήσητεla tierra,τὴν γῆνniμήτεel mar,τὴν θάλασσανniμήτεlos árboles,τὰ δένδραhasta queἄχριhayamos selladoσφραγίσωμενen la frenteἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶνa los esclavosτοὺς δούλουςde nuestro Dios».τοῦ θεοῦ ἡμῶν
YΚαὶoíἤκουσαel númeroτὸν ἀριθμὸνde los sellados:τῶν ἐσφραγισμένωνciento cuarenta y cuatroἑκατὸν τεσσεράκοντα τέσσαρεςmilχιλιάδεςselladosἐσφραγισμένοιde todaἐκ πάσηςtribuφυλῆςde los hijosυἱῶνde Israel.Ἰσραήλ
De la tribuἐκ φυλῆςde Judá,Ἰούδαdoceδώδεκαmilχιλιάδεςsellados;ἐσφραγισμένοιde la tribuἐκ φυλῆςde Rubén,Ῥουβὴνdoceδώδεκαmil;χιλιάδεςde la tribuἐκ φυλῆςde Gad,Γὰδdoceδώδεκαmil;χιλιάδες
de la tribuἐκ φυλῆςde Aser,Ἀσὴρdoceδώδεκαmil;χιλιάδεςde la tribuἐκ φυλῆςde Neftalí,Νεφθαλὶμdoceδώδεκαmil;χιλιάδεςde la tribuἐκ φυλῆςde Manasés,Μανασσῆdoceδώδεκαmil;χιλιάδες
de la tribuἐκ φυλῆςde Simeón,Συμεὼνdoceδώδεκαmil;χιλιάδεςde la tribuἐκ φυλῆςde Leví,Λευὶdoceδώδεκαmil;χιλιάδεςde la tribuἐκ φυλῆςde Isacar,Ἰσσαχὰρdoceδώδεκαmil;χιλιάδες
de la tribuἐκ φυλῆςde Zabulón,Ζαβουλὼνdoceδώδεκαmil;χιλιάδεςde la tribuἐκ φυλῆςde José,Ἰωσὴφdoceδώδεκαmil;χιλιάδεςde la tribuἐκ φυλῆςde Benjamín,Βενιαμὶνdoceδώδεκαmilχιλιάδεςsellados.ἐσφραγισμένοι
Después de estoΜετὰ ταῦταmiré,εἶδονyκαὶmira,ἰδοὺuna granπολύςmultitud,ὄχλοςqueὃνnadieοὐδεὶςpodíaἐδύνατοcontar,ἀριθμῆσαι αὐτὸνde toda naciónἐκ παντὸς ἔθνουςyκαὶtribusφυλῶνyκαὶpueblosλαῶνyκαὶlenguas,γλωσσῶνde pieἑστῶτεςdelante del tronoἐνώπιον τοῦ θρόνουyκαὶdelante del Cordero,ἐνώπιον τοῦ ἀρνίουvestidosπεριβεβλημένουςde ropasστολὰςblancas,λευκάςyκαὶcon palmasφοίνικεςen las manos;ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν
yκαὶclamanκράζουσιa gran voz,φωνῇ μεγάλῃdiciendo:λέγοντες«La salvaciónἩ σωτηρίαpertenecea nuestro Dios,τῷ θεῷ ἡμῶνque está sentadoτῷ καθημένῳen el trono,ἐπὶ τῷ θρόνῳyκαὶal Cordero».τῷ ἀρνίῳ
Yκαὶtodosπάντεςlos ángelesοἱ ἄγγελοιestaban de pieεἱστήκεισανalrededorκύκλῳdel tronoτοῦ θρόνουyκαὶde los ancianosτῶν πρεσβυτέρωνyκαὶde los cuatroτῶν τεσσάρωνseres vivientes;ζῴωνyκαὶcayeronἔπεσανsobre sus rostrosἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶνdelante del trono,ἐνώπιον τοῦ θρόνουyκαὶadoraronπροσεκύνησανa Dios,τῷ θεῷ
diciendo:λέγοντες«Amén.ἈμήνLa bendiciónἡ εὐλογίαyκαὶla gloriaἡ δόξαyκαὶla sabiduríaἡ σοφίαyκαὶla acción de graciasἡ εὐχαριστίαyκαὶla honraἡ τιμὴyκαὶel poderἡ δύναμιςyκαὶla fuerzaἡ ἰσχὺςseana nuestro Diosτῷ θεῷ ἡμῶνpor los siglosεἰς τοὺς αἰῶναςde los siglos.τῶν αἰώνωνAmén».ἀμήν
YΚαὶunoεἷςde los ancianosἐκ τῶν πρεσβυτέρωνtomó la palabra,ἀπεκρίθηdiciéndome:λέγων μοι«EstosΟὗτοιque están vestidosοἱ περιβεβλημένοιde ropasτὰς στολὰςblancas,τὰς λευκὰς¿quiénesτίνεςsonεἰσὶνyκαὶde dóndeπόθενvinieron?».ἦλθον
Yκαὶleαὐτῷdije:εἴρηκα«Señor mío,Κύριέ μουtúσὺlo sabes».οἶδαςYκαὶmeμοιdijo:εἶπέν«EstosΟὗτοίsonεἰσινlos que vienenοἱ ἐρχόμενοιde la granἐκ τῆς τῆς μεγάληςaflicción,θλίψεωςyκαὶlavaronἔπλυνανsus ropasτὰς στολὰς αὐτῶνyκαὶlasαὐτὰςblanquearonἐλεύκανανen la sangreἐν τῷ αἵματιdel Cordero.τοῦ ἀρνίου
Por esoδιὰ τοῦτόestánεἰσινdelante del tronoἐνώπιον τοῦ θρόνουde Dios,τοῦ θεοῦyκαὶleαὐτῷrinden cultoλατρεύουσινdíaἡμέραςyκαὶnocheνυκτὸςen su santuario;ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦyκαὶel que está sentadoὁ καθήμενοςen el tronoἐπὶ τοῦ θρόνουextenderá su tiendaσκηνώσειsobre ellos.ἐπ’ αὐτούς
Ya noοὐ ἔτιtendrán hambreπεινάσουσινniοὐδὲtendrán sed,διψήσουσιν ἔτιni jamásοὐδὲ μὴcaeráπέσῃsobre ellosἐπ’ αὐτοὺςel solὁ ἥλιοςniοὐδὲningúnπᾶνcalor abrasador,καῦμα
porqueὅτιel Corderoτὸ ἀρνίονque está en medioτὸ ἀνὰ μέσονdel tronoτοῦ θρόνουlosαὐτούςpastorearáποιμανεῖyκαὶlosαὐτοὺςguiaráὁδηγήσειa fuentesἐπὶ πηγὰςde aguasὑδάτωνde vida;ζωῆςyκαὶDiosὁ θεὸςenjugaráἐξαλείψειtodaπᾶνlágrimaδάκρυονde sus ojos».ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν