YΚαὶviεἶδονcuandoὅτεel Corderoτὸ ἀρνίονabrióἤνοιξενunoμίανde los sieteἐκ τῶν ἑπτὰsellos,σφραγίδωνyκαὶoíἤκουσαa unoἑνὸςde los cuatroἐκ τῶν τεσσάρωνseres vivientesζῴωνque decíaλέγοντοςcomoὡςcon vozφωνῇde trueno:βροντῆς«Ven».Ἔρχου
Yκαὶmiré,εἶδονyκαὶmira,ἰδοὺun caballoἵπποςblanco;λευκόςyκαὶel que estaba montadoὁ καθήμενοςen élἐπ’ αὐτὸνteníaἔχωνun arco;τόξονyκαὶse leαὐτῷdioἐδόθηuna corona,στέφανοςyκαὶsalióἐξῆλθενvenciendoνικῶνyκαὶpara vencer.ἵνα νικήσῃ
YΚαὶcuandoὅτεabrióἤνοιξενel segundoτὴν δευτέρανsello,τὴν σφραγῖδαoíἤκουσαal segundoτοῦ δευτέρουser vivienteζῴουque decía:λέγοντος«Ven».Ἔρχου
Yκαὶsalióἐξῆλθενotroἄλλοςcaballo,ἵπποςrojo como el fuego;πυρρόςyκαὶal que estaba montadoτῷ καθημένῳen élἐπ’ αὐτὸνse leαὐτῷconcedióἐδόθηquitarλαβεῖνla pazτὴν εἰρήνηνde la tierra,ἐκ τῆς γῆςyκαὶqueἵναse mataranσφάξουσινunos a otros;ἀλλήλουςyκαὶse leαὐτῷdioἐδόθηuna granμεγάληespada.μάχαιρα
YΚαὶcuandoὅτεabrióἤνοιξεel tercerτὴν τρίτηνsello,τὴν σφραγῖδαoíἤκουσαal tercerτοῦ τρίτουser vivienteζῴουque decía:λέγοντος«Ven».ἜρχουYκαὶmiré,εἶδονyκαὶmira,ἰδοὺun caballoἵπποςnegro;μέλαςyκαὶel que estaba montadoὁ καθήμενοςen élἐπ’ αὐτὸνteníaἔχωνuna balanzaζυγὸνen su mano.ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ
Yκαὶoíἤκουσαcomoὡςuna vozφωνὴνen medioἐν μέσῳde los cuatroτῶν τεσσάρωνseres vivientes,ζῴωνque decía:λέγουσαν«Un litroΧοῖνιξde trigoσίτουpor un denario,δηναρίουyκαὶtresτρεῖςlitrosχοίνικεςde cebadaκριθῶνpor un denario;δηναρίουperoκαὶnoμὴdañesἀδικήσῃςel aceiteτὸ ἔλαιονniκαὶel vino».τὸν οἶνον
YΚαὶcuandoὅτεabrióἤνοιξενel cuartoτὴν τετάρτηνsello,τὴν σφραγῖδαoíἤκουσαla vozφωνὴνdel cuartoτοῦ τετάρτουser vivienteζῴουque decía:λέγοντος«Ven».Ἔρχου
Yκαὶmiré,εἶδονyκαὶmira,ἰδοὺun caballoἵπποςpálido;χλωρόςyκαὶel que estaba montadoὁ καθήμενοςencima de élἐπάνω αὐτοῦtenía por nombreὄνομα αὐτῷla Muerte,ὁ Θάνατοςyκαὶel Hadesὁ ᾅδηςlo seguía;ἠκολούθει μετ’ αὐτοῦyκαὶse lesαὐτοῖςdioἐδόθηautoridadἐξουσίαsobre la cuarta parteἐπὶ τὸ τέταρτονde la tierra,τῆς γῆςpara matarἀποκτεῖναιcon espadaἐν ῥομφαίᾳyκαὶcon hambreἐν λιμῷyκαὶcon mortandadἐν θανάτῳyκαὶpor medio deὑπὸlas fierasτῶν θηρίωνde la tierra.τῆς γῆς
YΚαὶcuandoὅτεabrióἤνοιξενel quintoτὴν πέμπτηνsello,σφραγῖδαviεἶδονdebajoὑποκάτωdel altarτοῦ θυσιαστηρίουlas almasτὰς ψυχὰςde los que habían sido inmoladosτῶν ἐσφαγμένωνpor causa deδιὰ τὸνla palabraλόγονde Diosτοῦ θεοῦyκαὶpor causa delδιὰ τὴνtestimonioμαρτυρίανqueἣνtenían.εἶχον
Yκαὶclamabanἔκραξανa gran voz,φωνῇ μεγάλῃdiciendo:λέγοντες«¿HastaἝωςcuándo,πότεSoberanoὁ δεσπότηςsantoὁ ἅγιοςyκαὶverdadero,ἀληθινόςnoοὐjuzgasκρίνειςyκαὶvengasἐκδικεῖςnuestra sangreτὸ αἷμα ἡμῶνde los que habitanἐκ τῶν κατοικούντωνsobre la tierra?».ἐπὶ τῆς γῆς
Yκαὶse le dioἐδόθη αὐτοῖςa cada unoἑκάστῳuna ropaστολὴblanca,λευκήyκαὶse lesαὐτοῖςdijoἐρρέθηqueἵναdescansaranἀναπαύσονταιtodavíaἔτιun poco de tiempo,χρόνον μικρόνhasta queἕωςse completaraπληρωθῶσινtambiénκαὶel número desus compañeros de esclavitudοἱ σύνδουλοι αὐτῶνyκαὶsus hermanosοἱ ἀδελφοὶ αὐτῶνqueοἱhabían deμέλλοντεςser muertosἀποκτέννεσθαιcomoὡςellos.καὶ αὐτοί
YΚαὶmiréεἶδονcuandoὅτεabrióἤνοιξενel sextoτὴν ἕκτηνsello,τὴν σφραγῖδαyκαὶhuboἐγένετοun granμέγαςterremoto;σεισμὸςyκαὶel solὁ ἥλιοςse volvióἐγένετοnegroμέλαςcomoὡςtela de sacoσάκκοςhecha de pelo,τρίχινοςyκαὶla lunaἡ σελήνηenteraὅληse volvióἐγένετοcomoὡςsangre;αἷμα
yκαὶlas estrellasοἱ ἀστέρεςdel cieloτοῦ οὐρανοῦcayeronἔπεσανa la tierra,εἰς τὴν γῆνcomoὡςla higueraσυκῆdeja caerβάλλειsus higos verdesτοὺς ὀλύνθους αὐτῆςcuando es sacudidaσειομένηpor un fuerteὑπὸ μεγάλουviento.ἀνέμου
Yκαὶel cieloὁ οὐρανὸςse retiróἀπεχωρίσθηcomoὡςun rolloβιβλίονque se enrolla,ἑλισσόμενονyκαὶtodoπᾶνmonteὄροςeκαὶislaνῆσοςfueron removidosἐκινήθησανde sus lugares.ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν
Yκαὶlos reyesοἱ βασιλεῖςde la tierra,τῆς γῆςyκαὶlos grandes,οἱ μεγιστᾶνεςyκαὶlos comandantes,οἱ χιλίαρχοιyκαὶlos ricos,οἱ πλούσιοιyκαὶlos poderosos,οἱ ἰσχυροὶyκαὶtodoπᾶςesclavoδοῦλοςyκαὶlibre,ἐλεύθεροςse escondieronἔκρυψαν ἑαυτοὺςen las cuevasεἰς τὰ σπήλαιαyκαὶentre las peñasεἰς τὰς πέτραςde los montes;τῶν ὀρέων
yκαὶdecíanλέγουσινa los montesτοῖς ὄρεσινyκαὶa las peñas:ταῖς πέτραις«CaiganΠέσετεsobre nosotros,ἐφ’ ἡμᾶςyκαὶescóndannosκρύψατε ἡμᾶςdel rostroἀπὸ προσώπουdel que está sentadoτοῦ καθημένουen el tronoἐπὶ τοῦ θρόνουyκαὶde la iraἀπὸ τῆς ὀργῆςdel Cordero;τοῦ ἀρνίου
porqueὅτιha llegadoἦλθενel gran díaἡ ἡμέρα ἡ μεγάληde la iraτῆς ὀργῆςde ellos,αὐτῶν¿yκαὶquiénτίςpodráδύναταιmantenerse en pie?».σταθῆναι