Después de estoΜετὰ ταῦταoíἤκουσαcomoὡςuna granμεγάληνvozφωνὴνde una granπολλοῦmultitudὄχλουen el cielo,ἐν τῷ οὐρανῷque decía:λεγόντων«¡Aleluya!ἉλληλουϊάLa salvaciónἡ σωτηρίαyκαὶla gloriaἡ δόξαyκαὶel poderἡ δύναμιςpertenecena nuestro Dios,τοῦ θεοῦ ἡμῶν
porqueὅτιverdaderosἀληθιναὶyκαὶjustosδίκαιαιson sus juicios;αἱ κρίσεις αὐτοῦporqueὅτιha juzgadoἔκρινενa la granτὴν τὴν μεγάληνprostitutaπόρνηνqueἥτιςcorrompíaἔφθειρενla tierraτὴν γῆνcon su inmoralidad sexual,ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῆςyκαὶha vengadoἐξεδίκησενla sangreτὸ αἷμαde sus esclavosτῶν δούλων αὐτοῦde la manoἐκ χειρὸςde ella».αὐτῆς
Yκαὶpor segunda vezδεύτερονdijeron:εἴρηκαν«¡Aleluya!ἉλληλουϊάYκαὶel humoὁ καπνὸςde ellaαὐτῆςsubeἀναβαίνειpor los siglosεἰς τοὺς αἰῶναςde los siglos».τῶν αἰώνων
Yκαὶlos veinticuatroοἱ οἱ εἴκοσι τέσσαρεςancianosπρεσβύτεροιyκαὶlos cuatroτὰ τέσσαραseres vivientesζῷαcayeronἔπεσανyκαὶadoraronπροσεκύνησανa Dios,τῷ θεῷque está sentadoτῷ καθημένῳen el trono,ἐπὶ τῷ θρόνῳdiciendo:λέγοντες«Amén.Ἀμήν¡Aleluya!».Ἁλληλουϊά
YΚαὶsalióἐξῆλθενdel tronoἀπὸ τοῦ θρόνουuna vozφωνὴque decía:λέγουσα«AlabenΑἰνεῖτεa nuestro Dios,τῷ θεῷ ἡμῶνtodosπάντεςsus esclavos,οἱ δοῦλοι αὐτοῦyκαὶlos que le temen,οἱ φοβούμενοι αὐτόνpequeñosοἱ μικροὶyκαὶgrandes».οἱ μεγάλοι
Yκαὶoíἤκουσαcomoὡςla vozφωνὴνde una granπολλοῦmultitud,ὄχλουyκαὶcomoὡςla vozφωνὴνde muchasπολλῶνaguas,ὑδάτωνyκαὶcomoὡςla vozφωνὴνde fuertesἰσχυρῶνtruenos,βροντῶνque decía:λεγόντων«¡Aleluya!ἉλληλουϊάPorqueὅτιel SeñorκύριοςDiosὁ θεόςTodopoderosoὁ παντοκράτωρha comenzado a reinar.ἐβασίλευσεν
Alegrémonosχαίρωμενyκαὶregocijémonosἀγαλλιῶμενyκαὶdémosleδώσομεν αὐτῷla gloria,τὴν δόξανporqueὅτιhan llegadoἦλθενlas bodasὁ γάμοςdel Cordero,τοῦ ἀρνίουyκαὶsu esposaἡ γυνὴ αὐτοῦse ha preparado.ἡτοίμασεν ἑαυτήν
Yκαὶse leαὐτῇconcedióἐδόθηvestirseἵνα περιβάληταιde lino fino,βύσσινονresplandecienteλαμπρὸνy limpio;καθαρόνporqueτὸ γὰρel lino finoβύσσινονsonἐστίνlas acciones justasτὰ δικαιώματαde los santos».τῶν ἁγίων
YΚαὶmeμοιdice:λέγει«Escribe:ΓράψονDichososΜακάριοιlos que han sido invitadosοἱ κεκλημένοιa la cenaεἰς τὸ δεῖπνονde las bodasτοῦ γάμουdel Cordero».τοῦ ἀρνίουYκαὶmeμοιdice:λέγει«EstasΟὗτοιsonεἰσινpalabrasοἱ λόγοιverdaderasἀληθινοὶde Dios».τοῦ θεοῦ
Yκαὶcaíἔπεσαa sus piesἔμπροσθεν τῶν ποδῶν αὐτοῦpara adorarlo;προσκυνῆσαι αὐτῷyκαὶmeμοιdice:λέγει«Mira,Ὅραnoμήlo hagas;yo soyεἰμιcompañero de esclavitudσύνδουλόςtuyoσούyκαὶde tus hermanosτῶν ἀδελφῶν σουque tienenτῶν ἐχόντωνel testimonioτὴν μαρτυρίανde Jesús.ἸησοῦAdoraπροσκύνησονa Dios;τῷ θεῷporqueἡ γὰρel testimonioμαρτυρίαde JesúsἸησοῦesἐστινel espírituτὸ πνεῦμαde la profecía».τῆς προφητείας
YΚαὶviεἶδονel cieloτὸν οὐρανὸνabierto,ἠνεῳγμένονyκαὶmira,ἰδοὺun caballoἵπποςblanco,λευκόςyκαὶel que lo montabaὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτὸνse llamaκαλούμενοςFielπιστὸςyκαὶVerdadero,ἀληθινόςyκαὶcon justiciaἐν δικαιοσύνῃjuzgaκρίνειyκαὶpelea.πολεμεῖ
Sus ojosοἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦson llamaφλὸξde fuego,πυρόςyκαὶen su cabezaἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦhaymuchasπολλάdiademas;διαδήματαy tieneἔχωνun nombreὄνομαescritoγεγραμμένονqueὃnadieοὐδεὶςconoceοἶδενsinoεἰ μὴél mismo.αὐτός
Yκαὶestá vestidoπεριβεβλημένοςde una ropaἱμάτιονteñidaβεβαμμένονen sangre,αἵματιyκαὶsu nombreτὸ ὄνομα αὐτοῦes llamado:κέκληταιLa Palabraὁ Λόγοςde Dios.τοῦ Θεοῦ
Yκαὶlos ejércitosτὰ στρατεύματαque estánτὰen el cieloἐν τῷ οὐρανῷloαὐτῷseguíanἠκολούθειen caballosἐφ’ ἵπποιςblancos,λευκοῖςvestidosἐνδεδυμένοιde lino fino,βύσσινονblancoλευκὸνy limpio.καθαρόν
Yκαὶde su bocaἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦsaleἐκπορεύεταιuna espadaῥομφαίαafilada,ὀξεῖαparaἵναherirπατάξῃcon ellaἐν αὐτῇa las naciones;τὰ ἔθνηyκαὶélαὐτὸςlasαὐτοὺςpastorearáποιμανεῖcon varaἐν ῥάβδῳde hierro;σιδηρᾷyκαὶélαὐτὸςpisaπατεῖel lagarτὴν ληνὸνdel vinoτοῦ οἴνουdel furorτοῦ θυμοῦde la iraτῆς ὀργῆςde Diosτοῦ θεοῦTodopoderoso.τοῦ παντοκράτορος
Yκαὶen su ropaἐπὶ τὸ ἱμάτιονyκαὶen su musloἐπὶ τὸν μηρὸν αὐτοῦtieneἔχειescritoγεγραμμένονeste nombre:ὄνομαReyΒασιλεὺςde reyesβασιλέωνyκαὶSeñorκύριοςde señores.κυρίων
YΚαὶviεἶδονa unἕναángelἄγγελονde pieἑστῶταen el sol,ἐν τῷ ἡλίῳyκαὶclamóἔκραξενa gran voz,φωνῇ μεγάλῃdiciendoλέγωνa todasπᾶσι τοῖςlas avesὀρνέοιςque vuelanτοῖς πετομένοιςen medio del cielo:ἐν μεσουρανήματι«Vengan,Δεῦτεreúnanseσυνάχθητεpara la granεἰς τὸ τὸ μέγαcenaδεῖπνονde Dios,τοῦ θεοῦ
para queἵναcomanφάγητεcarnesσάρκαςde reyes,βασιλέωνyκαὶcarnesσάρκαςde comandantes,χιλιάρχωνyκαὶcarnesσάρκαςde poderosos,ἰσχυρῶνyκαὶcarnesσάρκαςde caballosἵππωνyκαὶde los que los montan,τῶν καθημένων ἐπ’ αὐτῶνyκαὶcarnesσάρκαςde todos,πάντωνlibresἐλευθέρων τεyκαὶesclavos,δούλωνpequeñosκαὶ μικρῶνyκαὶgrandes».μεγάλων
Yκαὶviεἶδονa la bestiaτὸ θηρίονyκαὶa los reyesτοὺς βασιλεῖςde la tierraτῆς γῆςyκαὶa sus ejércitos,τὰ στρατεύματα αὐτῶνreunidosσυνηγμέναpara hacerποιῆσαιla guerraτὸν πόλεμονcontraμετὰel que montabaτοῦ καθημένου ἐπὶel caballoτοῦ ἵππουyκαὶcontraμετὰsu ejército.τοῦ στρατεύματος αὐτοῦ
Yκαὶfue apresadaἐπιάσθηla bestia,τὸ θηρίονyκαὶcon ellaμετ’ αὐτοῦel falso profetaὁ ψευδοπροφήτηςque había hechoὁ ποιήσαςlas señalesτὰ σημεῖαen su presencia,ἐνώπιον αὐτοῦcon las cualesἐν οἷςengañóἐπλάνησενa los que recibieronτοὺς λαβόνταςla marcaτὸ χάραγμαde la bestiaτοῦ θηρίουyκαὶa los que adorabanτοὺς προσκυνοῦνταςsu imagen;τῇ εἰκόνι αὐτοῦlos dosοἱ δύοfueron arrojadosἐβλήθησανvivosζῶντεςal lagoεἰς τὴν λίμνηνde fuegoτοῦ πυρὸςque ardeτῆς καιομένηςcon azufre.ἐν θείῳ
Yκαὶlos demásοἱ λοιποὶfueron muertosἀπεκτάνθησανcon la espadaἐν τῇ ῥομφαίᾳdel que montabaτοῦ καθημένου ἐπὶel caballo,τοῦ ἵππουla que salíaτῇ ἐξελθούσῃde su boca;ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦyκαὶtodasπάνταlas avesτὰ ὄρνεαse saciaronἐχορτάσθησανde sus carnes.ἐκ τῶν σαρκῶν αὐτῶν