Por tanto,Ὅθενhermanos santos,ἀδελφοὶ ἅγιοιpartícipesμέτοχοιdel llamamientoκλήσεωςcelestial,ἐπουρανίουconsiderenκατανοήσατεal apóstolτὸν ἀπόστολονyκαὶsumo sacerdoteἀρχιερέαde nuestra confesión,τῆς ὁμολογίας ἡμῶνJesús,Ἰησοῦν
el cual esὄνταfielπιστὸνal que lo constituyó,τῷ ποιήσαντι αὐτὸνcomoὡςtambiénκαὶlo fueMoisésΜωϋσῆςen su casa.ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ
Porqueγὰρesteοὗτοςha sido tenido por dignoἠξίωταιde másπλείονοςgloriaδόξηςque Moisés,παρὰ Μωϋσῆνtanto cuantoκαθ’ ὅσονmayorπλείοναhonraτιμὴνque la casaτοῦ οἴκουtieneἔχειel que la construyó.ὁ κατασκευάσας αὐτόν
Porqueγὰρtoda casaπᾶς οἶκοςes construidaκατασκευάζεταιpor alguno;ὑπό τινοςperoδὲel que construyóὁ κατασκευάσαςtodas las cosasπάνταes Dios.θεός
YκαὶMoisésΜωϋσῆς μὲνfue fielπιστὸςen toda su casaἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦcomo siervo,ὡς θεράπωνpara testimonioεἰς μαρτύριονde lo que se iba a decir;τῶν λαληθησομένων
peroδὲel MesíasΧριστὸςlo fuecomo Hijoὡς υἱὸςsobre su casa,ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦyesaὃςcasa somosοἶκός ἐσμενnosotros,ἡμεῖςsiἐὰνretenemos firmeκατάσχωμενla valentíaτὴν παρρησίανyκαὶel motivo de gloriaτὸ καύχημαde la esperanza.τῆς ἐλπίδος
Por lo cual,Διόcomoκαθὼςdiceλέγειel Espíritu Santo:τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιονHoy,Σήμερονsiἐὰνoyenἀκούσητεsu voz,τῆς φωνῆς αὐτοῦ
noμὴendurezcanσκληρύνητεsus corazones,τὰς καρδίας ὑμῶνcomoὡςen la provocación,ἐν τῷ παραπικρασμῷen el díaκατὰ τὴν ἡμέρανde la pruebaτοῦ πειρασμοῦen el desierto,ἐν τῇ ἐρήμῳ
dondeοὗsus padresοἱ πατέρες ὑμῶνme tentaronἐπείρασανponiéndome a prueba,ἐν δοκιμασίᾳyκαὶvieronεἶδονmis obrasτὰ ἔργα μου
cuarentaτεσσεράκονταaños.ἔτηPor esoδιὸme disgustéπροσώχθισαcon esta generación,τῇ γενεᾷ ταύτῃyκαὶdije:εἶπονSiempreἈεὶse extravíanπλανῶνταιen su corazón,τῇ καρδίᾳy ellosαὐτοὶ δὲnoοὐκconocieronἔγνωσανmis caminos.τὰς ὁδούς μου
Asíὡςjuréὤμοσαen mi ira:ἐν τῇ ὀργῇ μουNo entraránΕἰ εἰσελεύσονταιa mi reposo.εἰς τὴν κατάπαυσίν μου
Miren,βλέπετεhermanos,ἀδελφοίque noμήποτεhayaἔσταιen ningunoἔν τινιde ustedesὑμῶνun corazónκαρδίαmaloπονηρὰde incredulidadἀπιστίαςque se aparteἐν τῷ ἀποστῆναιdel Diosἀπὸ θεοῦvivo;ζῶντος
antes bien,ἀλλὰexhórtenseπαρακαλεῖτεunos a otrosἑαυτοὺςcada día,καθ’ ἑκάστην ἡμέρανmientrasἄχρις οὗse dice:καλεῖταιHoy,τὸ Σήμερονpara queἵναningunoμὴ τιςde ustedesἐξ ὑμῶνse endurezcaσκληρυνθῇpor el engañoἀπάτῃdel pecado.τῆς ἁμαρτίας
Porqueγὰρhemos llegado a serγεγόναμενpartícipesμέτοχοιdel Mesías,τοῦ Χριστοῦsiἐάνπερretenemosκατάσχωμενfirmeβεβαίανhasta el finμέχρι τέλουςel principioτὴν ἀρχὴνdeτῆςnuestraconfianza;ὑποστάσεως
mientras se dice:ἐν τῷ λέγεσθαιHoy,Σήμερονsiἐὰνoyenἀκούσητεsu voz,τῆς φωνῆς αὐτοῦnoΜὴendurezcanσκληρύνητεsus corazones,τὰς καρδίας ὑμῶνcomoὡςen la provocación.ἐν τῷ παραπικρασμῷ
Porqueγὰρ¿quiénes,τίνεςhabiendo oído,ἀκούσαντεςprovocaron?παρεπίκραναν¿Noἀλλ’ οὐfueron todosπάντεςlos que salieronοἱ ἐξελθόντεςde Egiptoἐξ Αἰγύπτουpor medio de Moisés?διὰ Μωϋσέως
¿Yδὲcon quiénesτίσινse disgustóπροσώχθισενcuarenta años?τεσσεράκοντα ἔτη¿No fueοὐχὶcon los que pecaron,τοῖς ἁμαρτήσασινcuyosὧνcuerposτὰ κῶλαcayeronἔπεσενen el desierto?ἐν τῇ ἐρήμῳ
¿Yδὲa quiénesτίσινjuróὤμοσενque noμὴentraríanεἰσελεύσεσθαιa su reposo,εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦsinoεἰ μὴa los que desobedecieron?τοῖς ἀπειθήσασιν
Yκαὶvemosβλέπομενqueὅτιnoοὐκpudieronἠδυνήθησανentrarεἰσελθεῖνa causa de su incredulidad.δι’ ἀπιστίαν