Yδὲcuando élαὐτοῦbajóΚαταβάντοςdel monte,ἀπὸ τοῦ ὄρουςlo siguieronἠκολούθησαν αὐτῷmuchas multitudes.ὄχλοι πολλοί
Y mira,καὶ ἰδοὺun leprosoλεπρὸςse acercóπροσελθὼνy se postrabaπροσεκύνειante él,αὐτῷdiciendo:λέγων«Señor,Κύριεsiἐὰνquieres,θέλῃςpuedesδύνασαίlimpiarme».με καθαρίσαι
Y extendiendoκαὶ ἐκτείναςla mano,τὴν χεῖραlo tocó,ἥψατο αὐτοῦdiciendo:λέγων«Quiero,Θέλωqueda limpio».καθαρίσθητιY enseguidaκαὶ εὐθέωςquedó limpioἐκαθαρίσθηde su lepra.αὐτοῦ ἡ λέπρα
Y le diceκαὶ λέγει αὐτῷJesús:ὁ Ἰησοῦς«Mira,Ὅραno se lo digasεἴπῃςa nadie;μηδενὶsinoἀλλὰve,ὕπαγεmuéstrateσεαυτὸν δεῖξονal sacerdoteτῷ ἱερεῖy presentaκαὶ προσένεγκονla ofrendaτὸ δῶρονqueὃmandóπροσέταξενMoisés,Μωϋσῆςpara testimonioεἰς μαρτύριονa ellos».αὐτοῖς
Yδὲcuando entróΕἰσελθόντος αὐτοῦen Capernaúm,εἰς Καφαρναοὺμse le acercóπροσῆλθεν αὐτῷun centurión,ἑκατόνταρχοςrogándoleπαρακαλῶν αὐτὸν
y diciendo:καὶ λέγων«Señor,Κύριεmi siervoὁ παῖς μουestá postradoβέβληταιen casa,ἐν τῇ οἰκίᾳparalítico,παραλυτικόςterriblementeδεινῶςatormentado».βασανιζόμενος
Y le dice:καὶ λέγει αὐτῷ«YoἘγὼiréἐλθὼνy lo sanaré».θεραπεύσω αὐτόν
Y respondiendoκαὶ ἀποκριθεὶςel centurión,ὁ ἑκατόνταρχοςdijo:ἔφη«Señor,Κύριεno soyοὐκ εἰμὶdignoἱκανὸςde queἵναentresεἰσέλθῃςbajo mi techo;μου ὑπὸ τὴν στέγηνsinoἀλλὰsolamenteμόνονdiεἰπὲuna palabra,λόγῳy mi siervoκαὶ ὁ παῖς μουserá curado.ἰαθήσεται
Porqueγὰρtambién yoκαὶ ἐγὼsoyεἰμιun hombreἄνθρωπόςbajo autoridad,ὑπὸ ἐξουσίανque tieneἔχωνsoldadosστρατιώταςbajo mis órdenes;ὑπ’ ἐμαυτὸνy digoκαὶ λέγωa este:τούτῳVe,Πορεύθητιy va;καὶ πορεύεταιy a otro:καὶ ἄλλῳVen,Ἔρχουy viene;καὶ ἔρχεταιy a mi esclavo:καὶ τῷ δούλῳ μουHazΠοίησονesto,τοῦτοy lo hace».καὶ ποιεῖ
Yδὲal oírloἀκούσαςJesús,ὁ Ἰησοῦςse maravilló,ἐθαύμασενy dijoκαὶ εἶπενa los que lo seguían:τοῖς ἀκολουθοῦσιν«En verdadἈμὴνles digoλέγω ὑμῖνque en nadieπαρ’ οὐδενὶen Israelἐν τῷ Ἰσραὴλhe halladoεὗρονtantaτοσαύτηνfe.πίστιν
Yδὲles digoλέγω ὑμῖνqueὅτιmuchosπολλοὶvendránἥξουσινdel orienteἀπὸ ἀνατολῶνy del occidente,καὶ δυσμῶνy se sentarán a la mesaκαὶ ἀνακλιθήσονταιcon Abraham,μετὰ ἈβραὰμIsaacκαὶ Ἰσαὰκy Jacobκαὶ Ἰακὼβen el reinoἐν τῇ βασιλείᾳde los cielos;τῶν οὐρανῶν
pero los hijosοἱ δὲ υἱοὶdel reinoτῆς βασιλείαςserán echadosἐκβληθήσονταιa la oscuridadεἰς τὸ σκότοςde afuera;τὸ ἐξώτερονallíἐκεῖseráἔσταιel llantoὁ κλαυθμὸςy el crujirκαὶ ὁ βρυγμὸςde dientes».τῶν ὀδόντων
Y dijoκαὶ εἶπενJesúsὁ Ἰησοῦςal centurión:τῷ ἑκατοντάρχῃ«Ve;Ὕπαγεcomoὡςcreíste,ἐπίστευσαςteσοιsea hecho».γενηθήτωY el siervoκαὶ ὁ παῖςfue curadoἰάθηen aquella hora.ἐν τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ
Y llegandoΚαὶ ἐλθὼνJesúsὁ Ἰησοῦςa la casaεἰς τὴν οἰκίανde Pedro,Πέτρουvioεἶδενa su suegraτὴν πενθερὰν αὐτοῦpostradaβεβλημένηνy con fiebre.καὶ πυρέσσουσαν
Y le tocóκαὶ ἥψατοla mano,τῆς χειρὸς αὐτῆςy la dejóκαὶ ἀφῆκεν αὐτὴνla fiebre;ὁ πυρετόςy se levantóκαὶ ἠγέρθηy le servía.καὶ διηκόνει αὐτῷ
Yδὲllegada la tarde,Ὀψίας γενομένηςle trajeronπροσήνεγκαν αὐτῷmuchosπολλούςendemoniados;δαιμονιζομένουςy echóκαὶ ἐξέβαλενa los espíritusτὰ πνεύματαcon una palabra,λόγῳy sanóκαὶ ἐθεράπευσενa todosπάνταςlos que estaban mal,τοὺς κακῶς ἔχοντας
para queὅπωςse cumplieraπληρωθῇlo dichoτὸ ῥηθὲνpor medioδιὰde IsaíasἨσαΐουel profeta,τοῦ προφήτουque dice:λέγοντος«ÉlΑὐτὸςtomóἔλαβενnuestras debilidades,τὰς ἀσθενείας ἡμῶνy cargó conκαὶ ἐβάστασενlas enfermedades».τὰς νόσους
YδὲviendoἸδὼνJesúsὁ Ἰησοῦςmuchas multitudesπολλοὺς ὄχλουςa su alrededor,περὶ αὐτὸνmandóἐκέλευσενpasarἀπελθεῖνal otro lado.εἰς τὸ πέραν
Y acercándoseκαὶ προσελθὼνun escriba,εἷς γραμματεὺςle dijo:εἶπεν αὐτῷ«Maestro,Διδάσκαλεteσοιseguiréἀκολουθήσωadondequiera queὅπου ἐὰνvayas».ἀπέρχῃ
Y le diceκαὶ λέγει αὐτῷJesús:ὁ Ἰησοῦς«Las zorrasΑἱ ἀλώπεκεςtienenἔχουσινmadrigueras,φωλεοὺςy las avesκαὶ τὰ πετεινὰdel cielo,τοῦ οὐρανοῦnidos;κατασκηνώσειςpero el Hijoὁ δὲ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουnoοὐκtieneἔχειdóndeποῦrecostarκλίνῃla cabeza».τὴν κεφαλὴν
Y otroἕτερος δὲde los discípulosτῶν μαθητῶνle dijo:εἶπεν αὐτῷ«Señor,Κύριεpermítemeἐπίτρεψόν μοιprimeroπρῶτονirἀπελθεῖνy enterrarκαὶ θάψαιa mi padre».τὸν πατέρα μου
Pero Jesúsὁ δὲ Ἰησοῦςle dice:λέγει αὐτῷ«Sígueme,Ἀκολούθει μοιy dejaκαὶ ἄφεςque los muertosτοὺς νεκροὺςentierrenθάψαιa sus muertos».τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς
YΚαὶcuando élαὐτῷsubióἐμβάντιa la barca,εἰς πλοῖονlo siguieronἠκολούθησαν αὐτῷsus discípulos.οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ
Y mira,καὶ ἰδοὺse levantóἐγένετοuna granμέγαςsacudidaσεισμὸςen el mar,ἐν τῇ θαλάσσῃde modo queὥστεla barcaτὸ πλοῖονera cubiertaκαλύπτεσθαιpor las olas;ὑπὸ τῶν κυμάτωνpero élαὐτὸς δὲdormía.ἐκάθευδεν
Y acercándose,καὶ προσελθόντεςlo despertaron,ἤγειραν αὐτὸνdiciendo:λέγοντες«Señor,Κύριεsálvanos,σῶσονque perecemos».ἀπολλύμεθα
Y les dice:καὶ λέγει αὐτοῖς«¿Por quéΤίtienen miedo,δειλοί ἐστεgente de poca fe?».ὀλιγόπιστοιEntonces,τότεlevantándose,ἐγερθεὶςreprendióἐπετίμησενa los vientosτοῖς ἀνέμοιςy al mar,καὶ τῇ θαλάσσῃy se hizoκαὶ ἐγένετοuna granμεγάληcalma.γαλήνη
Y los hombresοἱ δὲ ἄνθρωποιse maravillaron,ἐθαύμασανdiciendo:λέγοντες«¿Qué clase deΠοταπόςhombreesἐστινeste,οὗτοςqueὅτιhastaκαὶlos vientosοἱ ἄνεμοιy el marκαὶ ἡ θάλασσαleαὐτῷobedecen?».ὑπακούουσιν
Y cuando llegóΚαὶ ἐλθόντος αὐτοῦal otro lado,εἰς τὸ πέρανa la regiónεἰς τὴν χώρανde los gadarenos,τῶν Γαδαρηνῶνle salieron al encuentroὑπήντησαν αὐτῷdosδύοendemoniadosδαιμονιζόμενοιque salíanἐξερχόμενοιde los sepulcros,ἐκ τῶν μνημείωνmuyλίανferoces,χαλεποὶde modo queὥστεnadieμὴ τινὰpodíaἰσχύεινpasarπαρελθεῖνpor aquel camino.διὰ τῆς ὁδοῦ ἐκείνης
Y mira,καὶ ἰδοὺgritaron,ἔκραξανdiciendo:λέγοντες«¿QuéΤίtenemosnosotrosἡμῖνque vercontigo,καὶ σοίHijoυἱὲde Dios?τοῦ θεοῦ¿Vinisteἦλθεςaquíὧδεa atormentarnosβασανίσαι ἡμᾶςantes de tiempo?».πρὸ καιροῦ
Yδὲlejosμακρὰνde ellosἀπ’ αὐτῶνhabíaἦνuna manadaἀγέληde muchos cerdosχοίρων πολλῶνpaciendo.βοσκομένη
Y los demoniosοἱ δὲ δαίμονεςle rogaban,παρεκάλουν αὐτὸνdiciendo:λέγοντες«SiΕἰnosἡμᾶςechas,ἐκβάλλειςenvíanosἀπόστειλον ἡμᾶςa la manadaεἰς τὴν ἀγέληνde cerdos».τῶν χοίρων
Y les dijo:καὶ εἶπεν αὐτοῖς«Vayan».ὙπάγετεY ellos,οἱ δὲsaliendo,ἐξελθόντεςse fueronἀπῆλθονa los cerdos;εἰς τοὺς χοίρουςy mira,καὶ ἰδοὺtodaπᾶσαla manadaἡ ἀγέληse lanzóὥρμησενdespeñadero abajoκατὰ τοῦ κρημνοῦal mar,εἰς τὴν θάλασσανy murieronκαὶ ἀπέθανονen las aguas.ἐν τοῖς ὕδασιν
Y los que los apacentabanοἱ δὲ βόσκοντεςhuyeron,ἔφυγονy yendoκαὶ ἀπελθόντεςa la ciudad,εἰς τὴν πόλινcontaronἀπήγγειλανtodo,πάνταtambiénκαὶlo de los endemoniados.τὰ τῶν δαιμονιζομένων
Y mira,καὶ ἰδοὺtoda la ciudadπᾶσα ἡ πόλιςsalióἐξῆλθενal encuentroεἰς ὑπάντησινde Jesús;τῷ Ἰησοῦy al verlo,καὶ ἰδόντες αὐτὸνle rogaronπαρεκάλεσανqueὅπωςse fueraμεταβῇde su territorio.ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν