En aquel tiempoἘν ἐκείνῳ τῷ καιρῷibaἐπορεύθηJesúsὁ Ἰησοῦςun shabatτοῖς σάββασινpor los sembrados;διὰ τῶν σπορίμωνy sus discípulosοἱ δὲ μαθηταὶ αὐτοῦtuvieron hambre,ἐπείνασανy comenzaronκαὶ ἤρξαντοa arrancarτίλλεινespigasστάχυαςy a comer.καὶ ἐσθίειν
Y los fariseos,οἱ δὲ Φαρισαῖοιal verlo,ἰδόντεςle dijeron:εἶπαν αὐτῷ«Mira,Ἰδοὺtus discípulosοἱ μαθηταί σουhacenποιοῦσινlo queὃnoοὐκestá permitidoἔξεστινhacerποιεῖνen shabat».ἐν σαββάτῳ
Pero élὁ δὲles dijo:εἶπεν αὐτοῖς«¿NoΟὐκhan leídoἀνέγνωτεlo queτίhizoἐποίησενDavidΔαυὶδcuandoὅτεtuvo hambre,ἐπείνασενély los queκαὶ οἱestabancon él;μετ’ αὐτοῦ
cómoπῶςentróεἰσῆλθενen la casaεἰς τὸν οἶκονde Dios,τοῦ θεοῦy comieronκαὶ ἔφαγονlos panesτοὺς ἄρτουςde la presencia,τῆς προθέσεωςqueὃnoοὐκleαὐτῷestaba permitidoἐξὸν ἦνcomer,φαγεῖνniοὐδὲa los queτοῖς μετ’estabancon él,αὐτοῦsinoεἰ μὴsoloμόνοιςa los sacerdotes?τοῖς ἱερεῦσιν
¿Oἢnoοὐκhan leídoἀνέγνωτεen la leyἐν τῷ νόμῳqueὅτιen shabatτοῖς σάββασινlos sacerdotesοἱ ἱερεῖςen el temploἐν τῷ ἱερῷprofananβεβηλοῦσινel shabatτὸ σάββατονy quedanκαὶ εἰσινsin culpa?ἀναίτιοί
Puesδὲles digoλέγω ὑμῖνqueὅτιalgo mayorμεῖζόνque el temploτοῦ ἱεροῦestáἐστινaquí.ὧδε
Y siεἰ δὲhubieran entendidoἐγνώκειτεquéτίsignifica:ἐστινMisericordiaἜλεοςquiero,θέλωy noκαὶ οὐsacrificio,θυσίανnoοὐκhabrían condenadoἂν κατεδικάσατεa los que no tienen culpa.τοὺς ἀναιτίους
Porqueγάρel Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουesἐστινSeñorκύριοςdel shabat».τοῦ σαββάτου
Y yéndoseΚαὶ μεταβὰςde allí,ἐκεῖθενentróἦλθενen la sinagogaεἰς τὴν συναγωγὴνde ellos.αὐτῶν
Y mira,καὶ ἰδοὺhabíaun hombreἄνθρωποςque teníaἔχωνuna manoχεῖραseca.ξηράνY le preguntaron,καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸνdiciendo:λέγοντες«¿Está permitidoΕἰ ἔξεστιsanarθεραπεύεινen shabat?»,τοῖς σάββασινpara poderἵναacusarlo.κατηγορήσωσιν αὐτοῦ
Y élὁ δὲles dijo:εἶπεν αὐτοῖς«¿QuéΤίς ἔσταιhombreἄνθρωποςde ustedesἐξ ὑμῶνqueὃςtengaἕξειuna oveja,πρόβατον ἕνsiκαὶ ἐὰνestaτοῦτοcaeἐμπέσῃen un hoyoεἰς βόθυνονen shabat,τοῖς σάββασινnoοὐχὶlaαὐτὸagarraráκρατήσειy la sacará?καὶ ἐγερεῖ
¡Puesοὖνcuánto másπόσῳvaleδιαφέρειun hombreἄνθρωποςque una oveja!προβάτουAsí queὥστεestá permitidoἔξεστινhacerποιεῖνel bienκαλῶςen shabat».τοῖς σάββασιν
Entoncesτότεdiceλέγειal hombre:τῷ ἀνθρώπῳ«ExtiendeἜκτεινόνtu mano».σου τὴν χεῖραY la extendió,καὶ ἐξέτεινενy quedó restaurada,καὶ ἀπεκατεστάθηsanaὑγιὴςcomo la otra.ὡς ἡ ἄλλη
Y los fariseos,δὲ οἱ Φαρισαῖοιal salir,ἐξελθόντεςhicieron planesσυμβούλιον ἔλαβονcontra élκατ’ αὐτοῦparaὅπωςdestruirlo.αὐτὸν ἀπολέσωσιν
Pero Jesús,Ὁ δὲ Ἰησοῦςal saberlo,γνοὺςse retiróἀνεχώρησενde allí.ἐκεῖθενY lo siguieronκαὶ ἠκολούθησαν αὐτῷmuchos,πολλοίy los sanóκαὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺςa todos,πάντας
y les mandó con firmezaκαὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖςque noἵνα μὴloαὐτὸνdieran a conocer,φανερὸν ποιήσωσιν
para queἵναse cumplieraπληρωθῇlo dichoτὸ ῥηθὲνpor medioδιὰde IsaíasἨσαΐουel profeta,τοῦ προφήτουque dice:λέγοντος
«MiraἸδοὺa mi siervo,ὁ παῖς μουa quienὃνescogí,ᾑρέτισαmi amado,ὁ ἀγαπητός μουen quienεἰς ὃνse complaceεὐδόκησενmi alma.ἡ ψυχή μουPondréθήσωmi Espírituτὸ πνεῦμά μουsobre él,ἐπ’ αὐτόνy anunciaráκαὶ ἀπαγγελεῖel derechoκρίσινa las naciones.τοῖς ἔθνεσιν
Noοὐκdisputaráἐρίσειniοὐδὲgritará,κραυγάσειniοὐδὲoiráἀκούσειnadieτιςsu vozτὴν φωνὴν αὐτοῦen las plazas.ἐν ταῖς πλατείαις
La cañaκάλαμονquebradaσυντετριμμένονnoοὐromperá,κατεάξειy la mechaκαὶ λίνονmortecinaτυφόμενονnoοὐapagará,σβέσειhasta queἕως ἂνhaga triunfarἐκβάλῃ εἰς νῖκοςel derecho.τὴν κρίσιν
Y en su nombreκαὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦesperaránἐλπιοῦσινlas naciones».ἔθνη
EntoncesΤότεle fue traídoπροσηνέχθη αὐτῷun endemoniado,δαιμονιζόμενοςciegoτυφλὸςy mudo;καὶ κωφόςy lo sanó,καὶ ἐθεράπευσεν αὐτόνde modo queὥστεel mudoτὸν κωφὸνhablabaλαλεῖνy veía.καὶ βλέπειν
Y todasκαὶ πάντεςlas multitudesοἱ ὄχλοιse asombrabanἐξίσταντοy decían:καὶ ἔλεγον«¿AcasoΜήτιesἐστινesteοὗτόςel Hijoὁ υἱὸςde David?».Δαυίδ
Pero los fariseos,οἱ δὲ Φαρισαῖοιal oírlo,ἀκούσαντεςdijeron:εἶπον«EsteΟὗτοςnoοὐκechaἐκβάλλειa los demoniosτὰ δαιμόνιαsinoεἰ μὴpor Beelzebul,ἐν τῷ Βεελζεβοὺλjefeἄρχοντιde los demonios».τῶν δαιμονίων
Y conociendoεἰδὼς δὲsus pensamientos,τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶνles dijo:εἶπεν αὐτοῖς«Todo reinoΠᾶσα βασιλείαdivididoμερισθεῖσαcontra sí mismoκαθ’ ἑαυτῆςqueda desolado,ἐρημοῦταιy todaκαὶ πᾶσαciudadπόλιςo casaἢ οἰκίαdivididaμερισθεῖσαcontra sí mismaκαθ’ ἑαυτῆςnoοὐse mantendrá en pie.σταθήσεται
Y siκαὶ εἰSatanásὁ Σατανᾶςechaἐκβάλλειa Satanás,τὸν Σατανᾶνcontra sí mismoἐφ’ ἑαυτὸνestá dividido;ἐμερίσθη¿cómo,πῶςpues,οὖνse mantendrá en pieσταθήσεταιsu reino?ἡ βασιλεία αὐτοῦ
Y siκαὶ εἰyoἐγὼechoἐκβάλλωa los demoniosτὰ δαιμόνιαpor Beelzebul,ἐν Βεελζεβοὺλ¿por quiénἐν τίνιlos echanἐκβάλλουσινlos hijosοἱ υἱοὶde ustedes?ὑμῶνPor esoδιὰ τοῦτοellosαὐτοὶseránἔσονταιsus jueces.κριταὶ ὑμῶν
Pero siεἰ δὲyoἐγὼechoἐκβάλλωa los demoniosτὰ δαιμόνιαpor el Espírituἐν πνεύματιde Dios,θεοῦentoncesἄραha llegadoἔφθασενa ustedesἐφ’ ὑμᾶςel reinoἡ βασιλείαde Dios.τοῦ θεοῦ
¿Oἢcómoπῶςpuedeδύναταίalguienτιςentrarεἰσελθεῖνen la casaεἰς τὴν οἰκίανdel fuerteτοῦ ἰσχυροῦy arrebatarleκαὶ ἁρπάσαιsus bienes,τὰ σκεύη αὐτοῦsiἐὰνprimeroπρῶτονnoμὴataδήσῃal fuerte?τὸν ἰσχυρόνY entoncesκαὶ τότεsaquearáδιαρπάσειsu casa.τὴν οἰκίαν αὐτοῦ
El queὁnoμὴestáὢνconmigo,μετ’ ἐμοῦcontra míκατ’ ἐμοῦestá;ἐστινy el queκαὶ ὁnoμὴrecogeσυνάγωνconmigo,μετ’ ἐμοῦdispersa.σκορπίζει
Por esoδιὰ τοῦτοles digo:λέγω ὑμῖνtodo pecadoπᾶσα ἁμαρτίαy blasfemiaκαὶ βλασφημίαserá perdonadoἀφεθήσεταιa los hombres;τοῖς ἀνθρώποιςpero la blasfemiaἡ δὲ βλασφημίαcontra el Espírituτοῦ πνεύματοςnoοὐκserá perdonada.ἀφεθήσεται
Y cualquiera queκαὶ ὃς ἐὰνdigaεἴπῃuna palabraλόγονcontra el Hijoκατὰ τοῦ υἱοῦdel Hombre,τοῦ ἀνθρώπουleαὐτῷserá perdonado;ἀφεθήσεταιpero cualquiera queὃς δ’ ἂνhableεἴπῃcontra el Espíritu Santo,κατὰ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίουnoοὐκleαὐτῷserá perdonado,ἀφεθήσεταιniοὔτεen esta eraἐν τούτῳ τῷ αἰῶνιniοὔτεen la venidera.ἐν τῷ μέλλοντι
OἪhaganποιήσατεbuenoκαλὸνel árbolτὸ δένδρονy buenoκαὶ καλόνsu fruto,τὸν καρπὸν αὐτοῦoἢhaganποιήσατεpodridoσαπρὸνel árbolτὸ δένδρονy podridoκαὶ σαπρόνsu fruto;τὸν καρπὸν αὐτοῦporqueγὰρpor el frutoἐκ τοῦ καρποῦse conoceγινώσκεταιel árbol.τὸ δένδρον
Críasγεννήματαde víboras,ἐχιδνῶν¿cómoπῶςpuedenδύνασθεhablarλαλεῖνcosas buenas,ἀγαθὰsiendoὄντεςmalos?πονηροὶPorqueγὰρde la abundanciaἐκ τοῦ περισσεύματοςdel corazónτῆς καρδίαςhablaλαλεῖla boca.τὸ στόμα
El hombreὁ ἄνθρωποςbueno,ἀγαθὸςdel buen tesoroἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦsacaἐκβάλλειcosas buenas;ἀγαθάy el hombreκαὶ ὁ ἄνθρωποςmalo,πονηρὸςdel mal tesoroἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦsacaἐκβάλλειcosas malas.πονηρά
Yδὲles digoλέγω ὑμῖνqueὅτιde toda palabraπᾶν ῥῆμα περὶ αὐτοῦociosaἀργὸνqueὃhablenλαλήσουσινlos hombresοἱ ἄνθρωποιdaránἀποδώσουσινcuentaλόγονen el díaἐν ἡμέρᾳdel juicio.κρίσεως
Porqueγὰρpor tus palabrasἐκ τῶν λόγων σουserás declarado justo,δικαιωθήσῃy por tus palabrasκαὶ ἐκ τῶν λόγων σουserás condenado».καταδικασθήσῃ
EntoncesΤότεle respondieronἀπεκρίθησαν αὐτῷalgunosτινεςde los escribasτῶν γραμματέωνy fariseos,καὶ Φαρισαίωνdiciendo:λέγοντες«Maestro,Διδάσκαλεqueremosθέλομενverἰδεῖνde tiἀπὸ σοῦuna señal».σημεῖον
Pero él,ὁ δὲrespondiendo,ἀποκριθεὶςles dijo:εἶπεν αὐτοῖς«Una generaciónΓενεὰmalaπονηρὰy adúlteraκαὶ μοιχαλὶςbuscaἐπιζητεῖuna señal,σημεῖονy noκαὶ οὐse le daráδοθήσεται αὐτῇseñalσημεῖονsinoεἰ μὴla señalτὸ σημεῖονde JonásἸωνᾶel profeta.τοῦ προφήτου
Porqueγὰρasí comoὥσπερJonásἸωνᾶςestuvoἦνen el vientreἐν τῇ κοιλίᾳdel monstruo marinoτοῦ κήτουςtres díasτρεῖς ἡμέραςy tres noches,καὶ τρεῖς νύκταςasíοὕτωςestaráἔσταιel Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουen el corazónἐν τῇ καρδίᾳde la tierraτῆς γῆςtres díasτρεῖς ἡμέραςy tres noches.καὶ τρεῖς νύκτας
Los hombresἄνδρεςde NíniveΝινευῖταιse levantaránἀναστήσονταιen el juicioἐν τῇ κρίσειcon esta generaciónμετὰ τῆς γενεᾶς ταύτηςy la condenarán,καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήνporqueὅτιcambiaron de menteμετενόησανante la proclamaciónεἰς τὸ κήρυγμαde Jonás;Ἰωνᾶy miren,καὶ ἰδοὺalgo másπλεῖονque JonásἸωνᾶestá aquí.ὧδε
La reinaβασίλισσαdel surνότουse levantaráἐγερθήσεταιen el juicioἐν τῇ κρίσειcon esta generaciónμετὰ τῆς γενεᾶς ταύτηςy la condenará,καὶ κατακρινεῖ αὐτήνporqueὅτιvinoἦλθενde los extremosἐκ τῶν περάτωνde la tierraτῆς γῆςa oírἀκοῦσαιla sabiduríaτὴν σοφίανde Salomón;Σολομῶνοςy miren,καὶ ἰδοὺalgo másπλεῖονque SalomónΣολομῶνοςestá aquí.ὧδε
CuandoὍταν δὲel espírituτὸ πνεῦμαimpuroἀκάθαρτονsaleἐξέλθῃdel hombre,ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπουandaδιέρχεταιpor lugaresδι’ τόπωνsin aguaἀνύδρωνbuscandoζητοῦνdescanso,ἀνάπαυσινy noκαὶ οὐχlohalla.εὑρίσκει
Entoncesτότεdice:λέγειVolveréἐπιστρέψωa mi casa,Εἰς τὸν οἶκόν μουde dondeὅθενsalí.ἐξῆλθονY al llegar,καὶ ἐλθὸνla hallaεὑρίσκειdesocupada,σχολάζονταbarridaσεσαρωμένονy arreglada.καὶ κεκοσμημένον
Entoncesτότεvaπορεύεταιy tomaκαὶ παραλαμβάνειconsigoμεθ’ ἑαυτοῦotros sieteἑπτὰ ἕτεραespíritusπνεύματαpeoresπονηρότεραque él,ἑαυτοῦy entranκαὶ εἰσελθόνταy habitanκατοικεῖallí;ἐκεῖy el finalκαὶ τὰ ἔσχαταde aquel hombreτοῦ ἀνθρώπου ἐκείνουllega a serγίνεταιpeorχείροναque el principio.τῶν πρώτωνAsíοὕτωςseráἔσταιtambiénκαὶcon esta generaciónτῇ γενεᾷ ταύτῃmala».τῇ πονηρᾷ
MientrasδὲélαὐτοῦaúnἜτιhablabaλαλοῦντοςa las multitudes,τοῖς ὄχλοιςmira,ἰδοὺsu madreἡ μήτηρy sus hermanosκαὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦestabanεἱστήκεισανafuera,ἔξωbuscandoζητοῦντεςhablarle.αὐτῷ λαλῆσαι
Yδέalguienτιςle dijo:εἶπεν αὐτῷ«Mira,Ἰδοὺtu madreἡ μήτηρ σουy tus hermanosκαὶ οἱ ἀδελφοί σουestánἑστήκασινafuera,ἔξωbuscandoζητοῦντέςhablarte».σοι λαλῆσαι
Pero él,ὁ δὲrespondiendo,ἀποκριθεὶςdijoεἶπενal que le hablaba:τῷ λέγοντι αὐτῷ«¿QuiénΤίςesἐστινmi madre,ἡ μήτηρ μουy quiénesκαὶ τίνεςsonεἰσὶνmis hermanos?».οἱ ἀδελφοί μου
Y extendiendoκαὶ ἐκτείναςsu manoτὴν χεῖρα αὐτοῦhacia sus discípulos,ἐπὶ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦdijo:εἶπεν«Miren,Ἰδοὺmi madreἡ μήτηρ μουy mis hermanos.καὶ οἱ ἀδελφοί μου
Porqueγὰρtodo el queὅστις ἂνhaceποιήσῃla voluntadτὸ θέλημαde mi Padreτοῦ πατρός μουqueτοῦestáen los cielos,ἐν οὐρανοῖςeseαὐτόςesἐστίνmi hermano,μου ἀδελφὸςy hermana,καὶ ἀδελφὴy madre».καὶ μήτηρ