YΚαὶaparecióὤφθηen el cieloἐν τῷ οὐρανῷuna granμέγαseñal:σημεῖονuna mujerγυνὴvestidaπεριβεβλημένηdel sol,τὸν ἥλιονyκαὶla lunaἡ σελήνηdebajo deὑποκάτωsus pies,τῶν ποδῶν αὐτῆςyκαὶsobre su cabezaἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆςuna coronaστέφανοςde doceδώδεκαestrellas;ἀστέρων
yκαὶestaba encinta,ἐν γαστρὶ ἔχουσαyκαὶclamabaκράζειcon dolores de parto,ὠδίνουσαatormentadaκαὶ βασανιζομένηpor dar a luz.τεκεῖν
Yκαὶaparecióὤφθηotraἄλλοseñalσημεῖονen el cielo:ἐν τῷ οὐρανῷyκαὶmira,ἰδοὺun granμέγαςdragónδράκωνrojo como el fuego,πυρρόςque teníaἔχωνsieteἑπτὰcabezasκεφαλὰςyκαὶdiezδέκαcuernos,κέραταyκαὶsobre sus cabezasἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦsieteἑπτὰdiademas.διαδήματα
Yκαὶsu colaἡ οὐρὰ αὐτοῦarrastraσύρειla tercera parteτὸ τρίτονde las estrellasτῶν ἀστέρωνdel cielo,τοῦ οὐρανοῦyκαὶlasαὐτοὺςarrojóἔβαλενa la tierra.εἰς τὴν γῆνYκαὶel dragónὁ δράκωνse puso de pieἕστηκενdelante deἐνώπιονla mujerτῆς γυναικὸςque estaba a puntoτῆς μελλούσηςde dar a luz,τεκεῖνparaἵναdevorarκαταφάγῃa su hijoτὸ τέκνον αὐτῆςen cuanto naciera.ὅταν τέκῃ
Yκαὶdio a luzἔτεκενun hijoυἱόνvarón,ἄρσενqueὃςha deμέλλειpastorearποιμαίνεινa todasπάνταlas nacionesτὰ ἔθνηcon varaἐν ῥάβδῳde hierro;σιδηρᾷyκαὶsu hijoτὸ τέκνον αὐτῆςfue arrebatadoἡρπάσθηhacia Diosπρὸς τὸν θεὸνyκαὶhacia su trono.πρὸς τὸν θρόνον αὐτοῦ
Yκαὶla mujerἡ γυνὴhuyóἔφυγενal desierto,εἰς τὴν ἔρημονdondeὅπου ἐκεῖtieneἔχειun lugarτόπονpreparadoἡτοιμασμένονpor Dios,ἀπὸ τοῦ θεοῦpara queἵναallíἐκεῖlaαὐτὴνsustentenτρέφωσινdurante mil doscientos sesentaχιλίας διακοσίας ἑξήκονταdías.ἡμέρας
YΚαὶhuboἐγένετοguerraπόλεμοςen el cielo:ἐν τῷ οὐρανῷMiguelὁ Μιχαὴλyκαὶsus ángelesοἱ ἄγγελοι αὐτοῦpelearonτοῦ πολεμῆσαιcontra el dragón;μετὰ τοῦ δράκοντοςyκαὶel dragónὁ δράκωνyκαὶsus ángelesοἱ ἄγγελοι αὐτοῦpelearon,ἐπολέμησεν
peroκαὶnoοὐκprevalecieron,ἴσχυσενniοὐδὲse hallóεὑρέθηyaἔτιlugarτόποςpara ellosαὐτῶνen el cielo.ἐν τῷ οὐρανῷ
Yκαὶfue arrojadoἐβλήθηel granὁ ὁ μέγαςdragón,δράκωνla serpienteὁ ὄφιςantigua,ὁ ἀρχαῖοςque se llamaὁ καλούμενοςdiabloΔιάβολοςyκαὶSatanás,ὁ Σατανᾶςel que engañaὁ πλανῶνal mundoτὴν οἰκουμένηνentero;ὅληνfue arrojadoἐβλήθηa la tierra,εἰς τὴν γῆνyκαὶsus ángelesοἱ ἄγγελοι αὐτοῦfueron arrojadosἐβλήθησανcon él.μετ’ αὐτοῦ
YΚαὶoíἤκουσαuna granμεγάληνvozφωνὴνen el cielo,ἐν τῷ οὐρανῷque decía:λέγουσαν«AhoraἌρτιha llegadoἐγένετοla salvación,ἡ σωτηρίαyκαὶel poder,ἡ δύναμιςyκαὶel reinoἡ βασιλείαde nuestro Dios,τοῦ θεοῦ ἡμῶνyκαὶla autoridadἡ ἐξουσίαde su Mesías;τοῦ χριστοῦ αὐτοῦporqueὅτιha sido arrojadoἐβλήθηel acusadorὁ κατήγωρde nuestros hermanos,τῶν ἀδελφῶν ἡμῶνel que los acusaὁ κατηγορῶν αὐτοὺςdelante deἐνώπιονnuestro Diosτοῦ θεοῦ ἡμῶνdíaἡμέραςyκαὶnoche.νυκτός
Yκαὶellosαὐτοὶloαὐτὸνvencieronἐνίκησανporδιὰla sangreτὸ αἷμαdel Corderoτοῦ ἀρνίουyκαὶpor la palabraδιὰ τὸν λόγονde su testimonio,τῆς μαρτυρίας αὐτῶνyκαὶnoοὐκamaronἠγάπησανsu vidaτὴν ψυχὴν αὐτῶνhastaἄχριla muerte.θανάτου
Por eso,διὰ τοῦτοalégrense,εὐφραίνεσθεcielos,οἱ οὐρανοὶyκαὶlos que habitanοἱ σκηνοῦντεςen ellos.ἐν αὐτοῖς¡Ayοὐαὶde la tierraτὴν γῆνyκαὶdel mar!,τὴν θάλασσανporqueὅτιel diabloὁ διάβολοςha descendidoκατέβηa ustedesπρὸς ὑμᾶςconἔχωνgranμέγανfuror,θυμὸνsabiendoεἰδὼςqueὅτιtieneἔχειpocoὀλίγονtiempo».καιρὸν
YΚαὶcuandoὅτεel dragónὁ δράκωνvioεἶδενqueὅτιhabía sido arrojadoἐβλήθηa la tierra,εἰς τὴν γῆνpersiguióἐδίωξενa la mujerτὴν γυναῖκαqueἥτιςhabía dado a luzἔτεκενal hijo varón.τὸν ἄρσενα
Yκαὶse le dieronἐδόθησανa la mujerτῇ γυναικὶlas dosαἱ δύοalasπτέρυγεςde la granτοῦ τοῦ μεγάλουáguila,ἀετοῦpara queἵναvolaraπέτηταιal desierto,εἰς τὴν ἔρημονa su lugar,εἰς τὸν τόπον αὐτῆςdondeὅπουes sustentadaτρέφεται ἐκεῖpor un tiempo,καιρὸνyκαὶtiempos,καιροὺςyκαὶla mitadἥμισυde un tiempo,καιροῦlejos deἀπὸla presenciaπροσώπουde la serpiente.τοῦ ὄφεως
Yκαὶla serpienteὁ ὄφιςarrojóἔβαλενde su boca,ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦtrasὀπίσωla mujer,τῆς γυναικὸςaguaὕδωρcomoὡςun río,ποταμόνpara queἵναfuera arrastrada por el río.αὐτὴν ποταμοφόρητον ποιήσῃ
Peroκαὶla tierraἡ γῆayudóἐβοήθησενa la mujer,τῇ γυναικίyκαὶabrióἤνοιξενla tierraἡ γῆsu bocaτὸ στόμα αὐτῆςyκαὶse tragóκατέπιενel ríoτὸν ποταμὸνqueὃνel dragónὁ δράκωνhabía arrojadoἔβαλενde su boca.ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ
Yκαὶel dragónὁ δράκωνse enfurecióὠργίσθηcontra la mujer,ἐπὶ τῇ γυναικίyκαὶse fueἀπῆλθενa hacerποιῆσαιguerraπόλεμονcontraμετὰel restoτῶν λοιπῶνde su descendencia,τοῦ σπέρματος αὐτῆςlos que guardanτῶν τηρούντωνlos mandamientosτὰς ἐντολὰςde Diosτοῦ θεοῦyκαὶtienenἐχόντωνel testimonioτὴν μαρτυρίανde Jesús.Ἰησοῦ
Yκαὶse detuvoἐστάθηsobre la arenaἐπὶ τὴν ἄμμονdel mar.τῆς θαλάσσης