YδὲdecíaἜλεγενtambiénκαὶa los discípulos:πρὸς τοὺς μαθητάς«Habíaἦνun hombreἌνθρωπός τιςricoπλούσιοςqueὃςteníaεἶχενun administrador,οἰκονόμονyκαὶesteοὗτοςfue acusadoδιεβλήθηante élαὐτῷde derrocharὡς διασκορπίζωνsus bienes.τὰ αὐτοῦ ὑπάρχοντα
Yκαὶllamándolo,φωνήσας αὐτὸνleαὐτῷdijo:εἶπεν¿QuéΤίes estoτοῦτοque oigoἀκούωde ti?περὶ σοῦDaἀπόδοςcuentaτὸν λόγονde tu administración,τῆς σου οἰκονομίαςporqueγὰρya noοὐ ἔτιpuedesδύνῃseguir administrando.οἰκονομεῖν
Yδὲel administradorὁ οἰκονόμοςdijoεἶπενpara sí:ἐν ἑαυτῷ¿QuéΤίharé,ποιήσωya queὅτιmi señorὁ μου κύριόςmeἀπ’ ἐμοῦquitaἀφαιρεῖταιla administración?τὴν οἰκονομίανCavarσκάπτεινnoοὐκpuedo;ἰσχύωmendigarἐπαιτεῖνme da vergüenza.αἰσχύνομαι
Ya séἔγνωνlo queτίharé,ποιήσωpara que,ἵναcuandoὅτανsea quitadoμετασταθῶde la administración,ἐκ τῆς οἰκονομίαςmeμεrecibanδέξωνταίen sus casas.εἰς τοὺς ἑαυτῶν οἴκους
Yκαὶllamandoπροσκαλεσάμενοςuno por unoἕνα ἕκαστονa los deudoresτῶν χρεοφειλετῶνde su señor,τοῦ ἑαυτοῦ κυρίουdecíaἔλεγενal primero:τῷ πρώτῳ¿CuántoΠόσονdebesὀφείλειςa mi señor?τῷ μου κυρίῳ
Yδὲélὁdijo:εἶπενCien batosἙκατὸν βάτουςde aceite.ἐλαίουYδὲleαὐτῷdijo:εἶπενTomaΔέξαιtu recibo,σου τὰ γράμματαyκαὶsentándoteκαθίσαςpronto,ταχέωςescribeγράψονcincuenta.πεντήκοντα
Despuésἔπειταdijoεἶπενa otro:ἑτέρῳYδὲtú,Σὺ¿cuántoπόσονdebes?ὀφείλειςYδὲélὁdijo:εἶπενCien corosἙκατὸν κόρουςde trigo.σίτουLeαὐτῷdice:λέγειTomaΔέξαιtu reciboσου τὰ γράμματαyκαὶescribeγράψονochenta.ὀγδοήκοντα
Yκαὶel señorὁ κύριοςelogióἐπῄνεσενal administradorτὸν οἰκονόμονinjustoτῆς ἀδικίαςporqueὅτιhabía obradoἐποίησενcon astucia;φρονίμωςporqueὅτιlos hijosοἱ υἱοὶde esta eraτοῦ τούτου αἰῶνοςsonεἰσινmás astutosφρονιμώτεροιcon su propia generaciónεἰς τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῶνque los hijosὑπὲρ τοὺς υἱοὺςde la luz.τοῦ φωτὸς
Y yoκαὶ ἐγὼlesὑμῖνdigo:λέγωháganseποιήσατε ἑαυτοῖςamigosφίλουςpor medio de las riquezasἐκ τοῦ μαμωνᾶinjustas,τῆς ἀδικίαςpara que,ἵναcuandoὅτανestas falten,ἐκλίπῃlosὑμᾶςrecibanδέξωνταιen las moradas eternas.εἰς τὰς σκηνάς αἰωνίους
El que es fielὉ πιστὸςen lo muy poco,ἐν ἐλαχίστῳtambiénκαὶen lo muchoἐν πολλῷesἐστινfiel;πιστόςyκαὶel queὁen lo muy pocoἐν ἐλαχίστῳes injusto,ἄδικοςtambiénκαὶen lo muchoἐν πολλῷesἐστινinjusto.ἄδικός
Si,εἰpues,οὖνen las riquezas injustasἐν τῷ ἀδίκῳ μαμωνᾷnoοὐκfueronἐγένεσθεfieles,πιστοὶ¿quiénτίςlesὑμῖνconfiaráπιστεύσειlo verdadero?τὸ ἀληθινὸν
Yκαὶsiεἰen lo ajenoἐν τῷ ἀλλοτρίῳnoοὐκfueronἐγένεσθεfieles,πιστοὶ¿quiénτίςlesὑμῖνdaráδώσειlo suyo?τὸ ὑμέτερον
Ningún criadoοὐδεὶς οἰκέτηςpuedeδύναταιservirδουλεύεινa dos señores;δυσὶ κυρίοιςporqueγὰρoἢodiaráμισήσειal unoτὸν ἕναyκαὶamaráἀγαπήσειal otro,τὸν ἕτερονoἢse aferraráἀνθέξεταιal unoἑνὸςyκαὶdespreciaráκαταφρονήσειal otro.τοῦ ἑτέρουNoοὐpuedenδύνασθεservirδουλεύεινa Diosθεῷyκαὶa las riquezas».μαμωνᾷ
Yδὲlos fariseos,οἱ Φαρισαῖοιque eranὑπάρχοντεςamigos del dinero,φιλάργυροιoíanἬκουονtodas estas cosas,πάντα ταῦταyκαὶse burlabanἐξεμυκτήριζονde él.αὐτόν
Yκαὶlesαὐτοῖςdijo:εἶπεν«UstedesὙμεῖςsonἐστεlos que se declaran justosοἱ δικαιοῦντεςa sí mismosἑαυτοὺςdelante de los hombres;ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπωνperoδὲDiosὁ θεὸςconoceγινώσκειsus corazones;τὰς ὑμῶν καρδίαςporqueὅτιlo queτὸentre los hombresἐν ἀνθρώποιςes altivo,ὑψηλὸνescosa detestableβδέλυγμαdelante de Dios.ἐνώπιον τοῦ θεοῦ
La leyὉ νόμοςyκαὶlos profetasοἱ προφῆταιlleganhasta Juan;μέχρι Ἰωάννουdesde entoncesἀπὸ τότεse anuncia la buena noticiaεὐαγγελίζεταιdel reinoἡ βασιλείαde Dios,τοῦ θεοῦyκαὶtodosπᾶςse abren paso a la fuerzaβιάζεταιhacia él.εἰς αὐτὴν
Peroδέesἐστινmás fácilΕὐκοπώτερονque pasenπαρελθεῖνel cieloτὸν οὐρανὸνyκαὶla tierra,τὴν γῆνqueἢcaigaπεσεῖνuna sola tildeμίαν κεραίανde la ley.τοῦ νόμου
Todo el queΠᾶς ὁdespideἀπολύωνa su mujerτὴν αὐτοῦ γυναῖκαyκαὶse casaγαμῶνcon otra,ἑτέρανcomete adulterio;μοιχεύειyκαὶel queὁse casaγαμῶνcon la despedidaἀπολελυμένηνpor su marido,ἀπὸ ἀνδρὸςcomete adulterio.μοιχεύει
Yδέhabíaἦνun hombreἌνθρωπος τιςrico,πλούσιοςyκαὶse vestíaἐνεδιδύσκετοde púrpuraπορφύρανyκαὶde lino fino,βύσσονhaciendo fiestaεὐφραινόμενοςcada díaκαθ’ ἡμέρανcon esplendor.λαμπρῶς
Yδέun pobreπτωχὸς τιςllamadoὀνόματιLázaroΛάζαροςestaba tendidoἐβέβλητοa su puerta,πρὸς τὸν αὐτοῦ πυλῶναcubierto de llagas,εἱλκωμένος
yκαὶdeseabaἐπιθυμῶνsaciarseχορτασθῆναιde lo que caíaἀπὸ τῶν πιπτόντωνde la mesaἀπὸ τῆς τραπέζηςdel rico;τοῦ πλουσίουy aunἀλλὰ καὶlos perrosοἱ κύνεςveníanἐρχόμενοιy le lamíanἐπέλειχονlas llagas.τὰ ἕλκη αὐτοῦ
Yδὲsucedióἐγένετοque murióἀποθανεῖνel pobre,τὸν πτωχὸνyκαὶfue llevadoἀπενεχθῆναι αὐτὸνpor los ángelesὑπὸ τῶν ἀγγέλωνal senoεἰς τὸν κόλπονde Abraham;Ἀβραάμyδὲmurióἀπέθανενtambiénκαὶel rico,ὁ πλούσιοςyκαὶfue sepultado.ἐτάφη
Yκαὶen el Hades,ἐν τῷ ᾅδῃalzandoἐπάραςsus ojos,τοὺς αὐτοῦ ὀφθαλμοὺςestandoὑπάρχωνen tormentos,ἐν βασάνοιςveὁρᾷde lejosἀπὸ μακρόθενa Abraham,Ἀβραὰμyκαὶa LázaroΛάζαρονen su seno.ἐν τοῖς αὐτοῦ κόλποις
Yκαὶél,αὐτὸςgritando,φωνήσαςdijo:εἶπενPadreΠάτερAbraham,Ἀβραάμten misericordiaἐλέησόνde mí,μεyκαὶenvíaπέμψονa LázaroΛάζαρονpara queἵναmojeβάψῃen aguaὕδατοςla puntaτὸ ἄκρονde su dedoτοῦ δακτύλου αὐτοῦyκαὶrefresqueκαταψύξῃmi lengua,τὴν μου γλῶσσάνporqueὅτιestoy sufriendoὀδυνῶμαιen esta llama.ἐν τῇ ταύτῃ φλογὶ
PeroδὲAbrahamἈβραάμdijo:εἶπενHijo,Τέκνονrecuerdaμνήσθητιqueὅτιrecibisteἀπέλαβεςtus bienesτὰ σου ἀγαθάen tu vida,ἐν τῇ σου ζωῇyκαὶLázaro,Λάζαροςigualmente,ὁμοίωςlos males;τὰ κακάperoδὲahoraνῦνes consoladoπαρακαλεῖταιaquí,ὧδεyδὲtúσὺsufres.ὀδυνᾶσαι
Yκαὶademás de todo esto,ἐν πᾶσι τούτοιςentre nosotrosμεταξὺ ἡμῶνyκαὶustedesὑμῶνse ha puestoἐστήρικταιuna gran sima,μέγα χάσμαde modo queὅπωςlos que quieranοἱ θέλοντεςpasarδιαβῆναιde aquíἔνθενa ustedesπρὸς ὑμᾶςnoμὴpuedan,δύνωνταιniμηδὲde allíἐκεῖθενcrucenδιαπερῶσινa nosotros.πρὸς ἡμᾶς
Yδέdijo:εἶπενTeσεruego,Ἐρωτῶpues,οὖνpadre,πάτερqueἵναloαὐτὸνenvíesπέμψῃςa la casaεἰς τὸν οἶκονde mi padre,τοῦ μου πατρός
porqueγὰρtengoἔχωcinco hermanos,πέντε ἀδελφούςpara queὅπωςlesαὐτοῖςadvierta seriamente,διαμαρτύρηταιa fin de queἵναnoμὴvenganἔλθωσινtambiénκαὶellosαὐτοὶa este lugarεἰς τὸν τοῦτον τόπονde tormento.τῆς βασάνου
PeroδὲAbrahamἈβραάμle dice:λέγειTienenἜχουσιa MoisésΜωϋσέαyκαὶa los profetas;τοὺς προφήταςque los escuchen.ἀκουσάτωσαν αὐτῶν
Yδὲélὁdijo:εἶπενNo,ΟὐχίpadreπάτερAbraham;Ἀβραάμperoἀλλ’siἐάνalgunoτιςde entre los muertosἀπὸ νεκρῶνvaπορευθῇa ellos,πρὸς αὐτοὺςcambiarán de mente.μετανοήσουσιν
Peroδὲleαὐτῷdijo:εἶπενSiΕἰnoοὐκescuchanἀκούουσινa MoisésΜωϋσέωςyκαὶa los profetas,τῶν προφητῶνtampocoοὐδ’se convenceránπεισθήσονταιaunqueἐάνalgunoτιςse levanteἀναστῇde entre los muertos».ἐκ νεκρῶν