YδὲdijoΕἶπενa sus discípulos:πρὸς τοὺς αὐτοῦ μαθητὰς«Es imposibleἈνένδεκτόν ἐστινqueτοῦnoμὴvenganἐλθεῖνtropiezos;τὰ σκάνδαλαperoπλὴν¡ayοὐαὶde aquel por medio de quienδι’ οὗvienen!ἔρχεται
Más le valdríaλυσιτελεῖ αὐτῷqueεἰle pusieranπερίκειταιal cuelloπερὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦuna piedra de molinoλίθος μυλικὸςyκαὶlo arrojaranἔρριπταιal mar,εἰς τὴν θάλασσανqueἢhacer tropezarἵνα σκανδαλίσῃa unoἕναde estos pequeños.τῶν τούτων μικρῶν
Cuídense.προσέχετε ἑαυτοῖςSiἐὰνtu hermanoὁ σου ἀδελφόςpeca,ἁμάρτῃrepréndelo;ἐπιτίμησον αὐτῷyκαὶsiἐὰνcambia de mente,μετανοήσῃperdónalo.ἄφες αὐτῷ
Yκαὶsiἐὰνsiete vecesἑπτάκιςal díaτῆς ἡμέραςpecaἁμαρτήσῃcontra ti,εἰς σὲyκαὶsiete vecesἑπτάκιςvuelveἐπιστρέψῃa ti,πρὸς σὲdiciendo:λέγωνCambio de mente,Μετανοῶloαὐτῷperdonarás».ἀφήσεις
YΚαὶlos apóstolesοἱ ἀπόστολοιdijeronεἶπανal Señor:τῷ κυρίῳ«AuméntanosΠρόσθες ἡμῖνla fe».πίστιν
Yδὲel Señorὁ κύριοςdijo:εἶπεν«SiΕἰtuvieranἔχετεfeπίστινcomo un granoὡς κόκκονde mostaza,σινάπεωςdiríanἐλέγετε ἂνa esta morera:τῇ ταύτῃ συκαμίνῳDesarráigateἘκριζώθητιyκαὶplántateφυτεύθητιen el mar,ἐν τῇ θαλάσσῃyκαὶlesὑμῖνobedecería.ὑπήκουσεν ἂν
¿QuiénΤίςde ustedes,ἐξ ὑμῶνque tengaἔχωνun esclavoδοῦλονarandoἀροτριῶνταoἢpastoreando,ποιμαίνονταleαὐτῷdiráἐρεῖcuando vuelvaὃς εἰσελθόντιdel campo:ἐκ τοῦ ἀγροῦVenπαρελθὼνenseguida,Εὐθέωςrecuéstate a la mesa?ἀνάπεσε
¿Noοὐχὶleαὐτῷdiráἐρεῖmás bien:ἀλλ’Prepárame la cena,Ἑτοίμασον τί δειπνήσωyκαὶcíñeteπεριζωσάμενοςy sírvemeδιακόνει μοιhasta queἕωςyo haya comidoφάγωyκαὶbebido,πίωyκαὶdespués de estoμετὰ ταῦταcomerásφάγεσαιyκαὶbeberásπίεσαιtú?σύ
¿Acasoμὴda graciasἔχει χάρινal esclavoτῷ δούλῳporqueὅτιhizoἐποίησενlo que se le mandó?τὰ διαταχθέντα
Asíοὕτωςtambiénκαὶustedes,ὑμεῖςcuandoὅτανhayan hechoποιήσητεtodoπάνταlo que se les ha mandado,τὰ διαταχθέντα ὑμῖνdigan:λέγετεSomosἐσμενesclavosΔοῦλοιinútiles;ἀχρεῖοίhemos hechoπεποιήκαμενlo queὃdebíamosὠφείλομενhacer».ποιῆσαι
YΚαὶsucedióἐγένετοque, yendoἐν τῷ πορεύεσθαιa Jerusalén,εἰς Ἰερουσαλὴμélκαὶ αὐτὸςpasabaδιήρχετοentreδιὰ μέσονSamariaΣαμαρείαςyκαὶGalilea.Γαλιλαίας
Yκαὶal entrarεἰσερχομένου αὐτοῦen una aldea,εἴς τινα κώμηνle salieron al encuentroἀπήντησανdiez hombres leprosos,δέκα ἄνδρες λεπροὶqueοἳse pararonἔστησανa lo lejos,πόρρωθεν
yκαὶalzaronαὐτοὶ ἦρανla voz,φωνὴνdiciendo:λέγοντες«Jesús,ἸησοῦMaestro,ἐπιστάταten misericordiaἐλέησονde nosotros».ἡμᾶς
Yκαὶal verlos,ἰδὼνlesαὐτοῖςdijo:εἶπεν«VayanΠορευθέντεςymuéstrenseἐπιδείξατε ἑαυτοὺςa los sacerdotes».τοῖς ἱερεῦσινYκαὶsucedióἐγένετοque, mientrasἐν τῷiban,ὑπάγειν αὐτοὺςquedaron limpios.ἐκαθαρίσθησαν
Yδὲunoεἷςde ellos,ἐξ αὐτῶνal verἰδὼνqueὅτιhabía sido sanado,ἰάθηvolvióὑπέστρεψενglorificandoδοξάζωνa Diosτὸν θεόνa gran voz;μετὰ μεγάλης φωνῆς
yκαὶcayóἔπεσενrostro en tierraἐπὶ πρόσωπονa sus pies,παρὰ τοὺς αὐτοῦ πόδαςdándole gracias;εὐχαριστῶν αὐτῷyκαὶélαὐτὸςeraἦνsamaritano.Σαμαρίτης
YδὲrespondiendoἀποκριθεὶςJesús,ὁ Ἰησοῦςdijo:εἶπεν«¿NoΟὐχὶfueron limpiadosἐκαθαρίσθησανlos diez?οἱ δέκαYδὲlos nueve,οἱ ἐννέα¿dóndeποῦestán?
¿Noοὐχse hallóεὑρέθησανquien volvieraὑποστρέψαντεςa darδοῦναιgloriaδόξανa Diosτῷ θεῷsinoεἰ μὴeste extranjero?».ὁ οὗτος ἀλλογενὴς
Yκαὶleαὐτῷdijo:εἶπεν«LevántateἈναστὰςyvete;πορεύουtu feἡ σου πίστιςteσεha salvado».σέσωκέν
YδὲpreguntadoἘπερωτηθεὶςpor los fariseosὑπὸ τῶν Φαρισαίωνcuándoπότεvendríaἔρχεταιel reinoἡ βασιλείαde Dios,τοῦ θεοῦlesαὐτοῖςrespondióἀπεκρίθηyκαὶdijo:εἶπεν«El reinoἡ βασιλείαde Diosτοῦ θεοῦnoΟὐκvieneἔρχεταιde modo que se pueda observar,μετὰ παρατηρήσεως
niοὐδὲdirán:ἐροῦσινMiren,Ἰδοὺaquíὧδεestá,o:ἤAllí;Ἐκεῖporqueγὰρmiren,ἰδοὺel reinoἡ βασιλείαde Diosτοῦ θεοῦestáἐστινentre ustedes».ἐντὸς ὑμῶν
YδὲdijoΕἶπενa los discípulos:πρὸς τοὺς μαθητάς«VendránἘλεύσονταιdíasἡμέραιen queὅτεdesearánἐπιθυμήσετεverἰδεῖνunoμίανde los díasτῶν ἡμερῶνdel Hijoτοῦ υἱοῦdel Hombre,τοῦ ἀνθρώπουyκαὶnoοὐκloverán.ὄψεσθε
Yκαὶlesὑμῖνdirán:ἐροῦσινMiren,Ἰδοὺallí;ἐκεῖmiren,Ἰδοὺaquí.ὧδεNoμὴvayanἀπέλθητεniμηδὲlossigan.διώξητε
Porqueγὰρcomoὥσπερel relámpago,ἡ ἀστραπὴal relampaguear,ἀστράπτουσαalumbraλάμπειde un extremo del cieloἐκ τῆς ὑπὸ τὸν οὐρανὸνal otro,εἰς τὴν ὑπ’ οὐρανὸνasíοὕτωςseráἔσταιel Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουen su día.ἐν τῇ αὐτοῦ ἡμέρᾳ
Peroδὲprimeroπρῶτονes necesarioδεῖqueαὐτὸνpadezcaπαθεῖνmuchoπολλὰyκαὶsea despreciadoἀποδοκιμασθῆναιpor esta generación.ἀπὸ τῆς ταύτης γενεᾶς
Yκαὶcomoκαθὼςsucedióἐγένετοen los díasἐν ταῖς ἡμέραιςde Noé,Νῶεasíοὕτωςseráἔσταιtambiénκαὶen los díasἐν ταῖς ἡμέραιςdel Hijoτοῦ υἱοῦdel Hombre:τοῦ ἀνθρώπου
comían,ἤσθιονbebían,ἔπινονse casabanἐγάμουνyeran dados en casamiento,ἐγαμίζοντοhasta el día en queἄχρι ἧς ἡμέραςNoéΝῶεentróεἰσῆλθενen el arca;εἰς τὴν κιβωτόνyκαὶvinoἦλθενel diluvioὁ κατακλυσμὸςyκαὶlos destruyóἀπώλεσενa todos.πάντας
Asimismo,ὁμοίωςcomoκαθὼςsucedióἐγένετοen los díasἐν ταῖς ἡμέραιςde Lot:Λώτcomían,ἤσθιονbebían,ἔπινονcompraban,ἠγόραζονvendían,ἐπώλουνplantaban,ἐφύτευονedificaban;ᾠκοδόμουν
peroδὲel día en queᾗ ἡμέρᾳLotΛὼτsalióἐξῆλθενde Sodoma,ἀπὸ Σοδόμωνllovióἔβρεξενfuegoπῦρyκαὶazufreθεῖονdel cieloἀπ’ οὐρανοῦyκαὶlos destruyóἀπώλεσενa todos.πάντας
Asíκατὰ τὰ αὐτὰseráἔσταιel día en queᾗ ἡμέρᾳel Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουsea revelado.ἀποκαλύπτεται
En aquel día,ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳel queὃςestéἔσταιen la azoteaἐπὶ τοῦ δώματοςyκαὶtenga sus enseresτὰ σκεύη αὐτοῦen la casa,ἐν τῇ οἰκίᾳque noμὴbajeκαταβάτωa llevárselos;ἆραι αὐτάyκαὶel que estéὁen el campo,ἐν ἀγρῷigualmente,ὁμοίωςque noμὴvuelvaἐπιστρεψάτωatrás.εἰς τὰ ὀπίσω
Acuérdenseμνημονεύετεde la mujerτῆς γυναικὸςde Lot.Λώτ
El queὃς ἐὰνprocureζητήσῃconservarπεριποιήσασθαιsu vida,τὴν αὐτοῦ ψυχὴνlaαὐτήνperderá;ἀπολέσειyδ’el queὃς ἂνla pierda,ἀπολέσῃlaαὐτήνmantendrá viva.ζῳογονήσει
Lesὑμῖνdigoλέγωque esa nocheταύτῃ τῇ νυκτὶestaránἔσονταιdosδύοen una cama:ἐπὶ μιᾶς κλίνηςunoὁ εἷςserá tomadoπαραλημφθήσεταιyκαὶel otroὁ ἕτεροςserá dejado.ἀφεθήσεται
Dosδύοmujeresestarán moliendoἔσονται ἀλήθουσαιjuntas:ἐπὶ τὸ αὐτόunaἡ μίαserá tomadaπαραλημφθήσεταιyδὲla otraἡ ἑτέραserá dejada».ἀφεθήσεται
Dos estarán en el campo: uno será tomado y el otro será dejado.
Yκαὶrespondiendo,ἀποκριθέντεςleαὐτῷdicen:λέγουσιν«¿Dónde,ΠοῦSeñor?».κύριεYδὲélὁlesαὐτοῖςdijo:εἶπεν«DondeὍπουestéel cuerpo,τὸ σῶμαallíἐκεῖtambiénκαὶse juntaránἐπισυναχθήσονταιlos buitres».οἱ ἀετοὶ