Porqueγάρel reinoἡ βασιλείαde los cielosτῶν οὐρανῶνes semejanteὉμοία ἐστινa un hombre,ἀνθρώπῳdueño de casa,οἰκοδεσπότῃqueὅστιςsalióἐξῆλθενmuy de mañanaἅμα πρωῒa contratarμισθώσασθαιobrerosἐργάταςpara su viña.εἰς τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ
Y habiéndose puesto de acuerdoσυμφωνήσας δὲcon los obrerosμετὰ τῶν ἐργατῶνen un denarioἐκ δηναρίουal día,τὴν ἡμέρανlosαὐτοὺςenvióἀπέστειλενa su viña.εἰς τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ
Y saliendoκαὶ ἐξελθὼνcerca deπερὶla hora tercera,τρίτην ὥρανvioεἶδενa otrosἄλλουςque estabanἑστῶταςen la plazaἐν τῇ ἀγορᾷsin trabajo,ἀργούς
y lesκαὶ ἐκείνοιςdijo:εἶπενVayanὙπάγετεtambién ustedesκαὶ ὑμεῖςa la viña,εἰς τὸν ἀμπελῶναyκαὶlesὑμῖνdaréδώσωlo queὃ ἐὰνseaᾖjusto.δίκαιον
Y ellosοἱ δὲfueron.ἀπῆλθονSalió otra vezπάλιν ἐξελθὼνcerca deπερὶla hora sextaἕκτηνy de la novena,καὶ ἐνάτην ὥρανe hizoἐποίησενlo mismo.ὡσαύτως
Y cerca deδὲ περὶla undécima,τὴν ἑνδεκάτηνsalióἐξελθὼνy hallóεὗρενa otrosἄλλουςque estaban allí,ἑστῶταςy les dice:καὶ λέγει αὐτοῖς¿Por quéΤίestánἑστήκατεaquíὧδεtodo el díaὅλην τὴν ἡμέρανsin trabajo?ἀργοί
Le dicen:λέγουσιν αὐτῷPorqueὍτιnadieοὐδεὶςnosἡμᾶςha contratado.ἐμισθώσατοLes dice:λέγει αὐτοῖςVayanὙπάγετεtambién ustedesκαὶ ὑμεῖςa la viña.εἰς τὸν ἀμπελῶνα
Y al atardecer,ὀψίας δὲ γενομένηςel señorὁ κύριοςde la viñaτοῦ ἀμπελῶνοςdiceλέγειa su administrador:τῷ ἐπιτρόπῳ αὐτοῦLlamaΚάλεσονa los obrerosτοὺς ἐργάταςy págalesκαὶ ἀπόδος αὐτοῖςel salario,τὸν μισθὸνcomenzandoἀρξάμενοςpor los últimosἀπὸ τῶν ἐσχάτωνhasta los primeros.ἕως τῶν πρώτων
Y llegandoκαὶ ἐλθόντεςlos de cerca deοἱ περὶla hora undécima,τὴν ἑνδεκάτην ὥρανrecibieronἔλαβονcada unoἀνὰun denario.δηνάριον
Y al llegarκαὶ ἐλθόντεςlos primeros,οἱ πρῶτοιpensaronἐνόμισανqueὅτιrecibiríanλήμψονταιmás;πλεῖονpero también ellosκαὶ καὶ αὐτοίrecibieronἔλαβονcada unoτὸ ἀνὰun denario.δηνάριον
Y al recibirlo,λαβόντες δὲmurmurabanἐγόγγυζονcontra el dueño de la casa,κατὰ τοῦ οἰκοδεσπότου
diciendo:λέγοντεςEstos últimosΟὗτοι οἱ ἔσχατοιtrabajaronἐποίησανuna sola hora,μίαν ὥρανy losκαὶ αὐτοὺςhas hechoἐποίησαςigualesἴσουςa nosotros,ἡμῖνque hemos soportadoτοῖς βαστάσασιel pesoτὸ βάροςdel díaτῆς ἡμέραςy el calor abrasador.καὶ τὸν καύσωνα
Pero él,ὁ δὲrespondiendo,ἀποκριθεὶςdijoεἶπενa unoἑνὶde ellos:αὐτῶνAmigo,Ἑταῖρεnoοὐκteσεhago injusticia;ἀδικῶ¿noοὐχὶte pusiste de acuerdoσυνεφώνησάςconmigoμοιen un denario?δηναρίου
Tomaἆρονlo tuyoτὸ σὸνy vete;καὶ ὕπαγεperoδὲquieroθέλωdarleδοῦναιa este últimoτούτῳ τῷ ἐσχάτῳlo mismo queὡς καὶa ti.σοί
¿Noοὐκmeμοιestá permitidoἔξεστίνhacerποιῆσαιlo queὃquieroθέλωcon lo mío?ἐν τοῖς ἐμοῖς¿Oἢtu ojoὁ ὀφθαλμός σουesἐστινmaloπονηρόςporqueὅτιyoἐγὼsoyεἰμιbueno?ἀγαθός
Así,οὕτωςlos últimosοἱ ἔσχατοιseránἔσονταιprimeros,πρῶτοιy los primeros,καὶ οἱ πρῶτοιúltimos».ἔσχατοι
Y subiendoΚαὶ ἀναβαίνωνJesúsὁ Ἰησοῦςa Jerusalén,εἰς Ἱεροσόλυμαtomóπαρέλαβενaparteκατ’ ἰδίανa los doceτοὺς δώδεκαdiscípulos,μαθητὰςy en el caminoκαὶ ἐν τῇ ὁδῷles dijo:εἶπεν αὐτοῖς
«Miren,Ἰδοὺsubimosἀναβαίνομενa Jerusalén,εἰς Ἱεροσόλυμαy el Hijoκαὶ ὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουserá entregadoπαραδοθήσεταιa los sumos sacerdotesτοῖς ἀρχιερεῦσινy a los escribas,καὶ γραμματεῦσινy lo condenaránκαὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸνa muerte,θανάτῳ
y lo entregaránκαὶ παραδώσουσιν αὐτὸνa las nacionesτοῖς ἔθνεσινpara queεἰς τὸse burlen de él,ἐμπαῖξαιlo azotenκαὶ μαστιγῶσαιy lo crucifiquen;καὶ σταυρῶσαιy al tercer díaκαὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳresucitará».ἐγερθήσεται
EntoncesΤότεse le acercóπροσῆλθεν αὐτῷla madreἡ μήτηρde los hijosτῶν υἱῶνde ZebedeoΖεβεδαίουcon sus hijos,μετὰ τῶν υἱῶν αὐτῆςpostrándoseπροσκυνοῦσαy pidiéndoleκαὶ αἰτοῦσά παρ’ αὐτοῦalgo.τι
Y élὁ δὲle dijo:εἶπεν αὐτῇ«¿QuéΤίquieres?».θέλειςElla le dice:λέγει αὐτῷ«OrdenaΕἰπὲqueἵναestosοὗτοι οἱdosδύοhijos míosυἱοί μουse sientenκαθίσωσινunoεἷςa tu derechaἐκ δεξιῶν σουy otroκαὶ εἷςa tu izquierdaἐξ εὐωνύμων σουen tu reino».ἐν τῇ βασιλείᾳ σου
Y respondiendoἀποκριθεὶς δὲJesús,ὁ Ἰησοῦςdijo:εἶπεν«NoΟὐκsabenοἴδατεlo queτίpiden.αἰτεῖσθε¿Puedenδύνασθεbeberπιεῖνla copaτὸ ποτήριονqueὃyoἐγὼvoy aμέλλωbeber?».πίνεινLe dicen:λέγουσιν αὐτῷ«Podemos».Δυνάμεθα
Les dice:λέγει αὐτοῖς«Mi copa,Τὸ ποτήριόν μουciertamente,μὲνla beberán;πίεσθεpero el sentarseτὸ δὲ καθίσαιa mi derechaἐκ δεξιῶν μουy a mi izquierdaκαὶ ἐξ εὐωνύμωνnoοὐκesἔστινmíoἐμὸνdarlo,δοῦναιsino queἀλλ’es para aquellos para quienesοἷςlo ha preparadoἡτοίμασταιmi Padre».ὑπὸ τοῦ πατρός μου
Y al oírloΚαὶ ἀκούσαντεςlos diez,οἱ δέκαse indignaronἠγανάκτησανcontraπερὶlos dosτῶν δύοhermanos.ἀδελφῶν
Pero Jesús,ὁ δὲ Ἰησοῦςllamándolos,προσκαλεσάμενος αὐτοὺςdijo:εἶπεν«SabenΟἴδατεqueὅτιlos gobernantesοἱ ἄρχοντεςde las nacionesτῶν ἐθνῶνlasαὐτῶνdominan,κατακυριεύουσινy los grandesκαὶ οἱ μεγάλοιlesαὐτῶνimponen su autoridad.κατεξουσιάζουσιν
Noοὐχseráἔσταιasíοὕτωςentre ustedes;ἐν ὑμῖνsinoἀλλ’que el queὃς ἂνquieraθέλῃllegar a serγενέσθαιgrandeμέγαςentre ustedesἐν ὑμῖνseráἔσταιsu servidor,ὑμῶν διάκονος
y el queκαὶ ὃς ἂνquieraθέλῃserεἶναιel primeroπρῶτοςentre ustedesἐν ὑμῖνseráἔσταιsu esclavo;ὑμῶν δοῦλος
así comoὥσπερel Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουnoοὐκvinoἦλθενpara ser servido,διακονηθῆναιsinoἀλλὰpara servir,διακονῆσαιy para darκαὶ δοῦναιsu vidaτὴν ψυχὴν αὐτοῦen rescateλύτρονpor muchos».ἀντὶ πολλῶν
Y al salirΚαὶ ἐκπορευομένωνellosαὐτῶνde Jericó,ἀπὸ Ἰεριχὼlo siguióἠκολούθησεν αὐτῷuna granπολύςmultitud.ὄχλος
Y mira,καὶ ἰδοὺdosδύοciegosτυφλοὶsentadosκαθήμενοιjunto al camino,παρὰ τὴν ὁδόνal oírἀκούσαντεςqueὅτιJesúsἸησοῦςpasaba,παράγειgritaron,ἔκραξανdiciendo:λέγοντες«Señor,Κύριεten misericordiaἐλέησονde nosotros,ἡμᾶςHijoυἱὸςde David».Δαυίδ
Y la multitudὁ δὲ ὄχλοςlosαὐτοῖςreprendióἐπετίμησενpara queἵναcallaran;σιωπήσωσινpero ellosοἱ δὲgritabanἔκραξανmás,μεῖζονdiciendo:λέγοντες«Señor,Κύριεten misericordiaἐλέησονde nosotros,ἡμᾶςHijoυἱὸςde David».Δαυίδ
Y deteniéndoseκαὶ στὰςJesús,ὁ Ἰησοῦςlosαὐτοὺςllamóἐφώνησενy dijo:καὶ εἶπεν«¿QuéΤίquierenθέλετεque les haga?».ποιήσω ὑμῖν
Le dicen:λέγουσιν αὐτῷ«Señor,Κύριεqueἵναse abranἀνοιγῶσινnuestros ojos».οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν
Y conmovidas sus entrañas,σπλαγχνισθεὶς δὲJesúsὁ Ἰησοῦςlesαὐτῶνtocóἥψατοlos ojos,τῶν ὀμμάτωνy enseguidaκαὶ εὐθέωςrecobraron la vista,ἀνέβλεψανy lo siguieron.καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ