«En verdad,Ἀμὴνen verdadἀμὴνlesὑμῖνdigo:λέγωel queὁnoμὴentraεἰσερχόμενοςpor la puertaδιὰ τῆς θύραςen el redilεἰς τὴν αὐλὴνde las ovejas,τῶν προβάτωνsino queἀλλὰsubeἀναβαίνωνpor otra parte,ἀλλαχόθενeseἐκεῖνοςesἐστὶνladrónκλέπτηςyκαὶbandido.λῃστής
Peroδὲel que entraὁ εἰσερχόμενοςpor la puertaδιὰ τῆς θύραςesἐστινpastorποιμήνde las ovejas.τῶν προβάτων
A este leτούτῳabreἀνοίγειel portero,ὁ θυρωρὸςyκαὶlas ovejasτὰ πρόβαταoyenἀκούειsu voz;τῆς φωνῆς αὐτοῦyκαὶa sus propias ovejasτὰ ἴδια πρόβαταlas llamaφωνεῖpor su nombreκατ’ ὄνομαyκαὶlasαὐτάsaca.ἐξάγει
Cuandoὅτανha sacado fueraἐκβάλῃa todasπάνταlas suyas,τὰ ἴδιαvaπορεύεταιdelanteἔμπροσθενde ellas,αὐτῶνyκαὶlas ovejasτὰ πρόβαταloαὐτῷsiguen,ἀκολουθεῖporqueὅτιconocenοἴδασινsu voz.τὴν φωνὴν αὐτοῦ
Peroδὲa un extrañoἀλλοτρίῳde ningún modoοὐ μὴlo seguirán,ἀκολουθήσουσινsino queἀλλὰhuiránφεύξονταιde él,ἀπ’ αὐτοῦporqueὅτιnoοὐκconocenοἴδασιla vozτὴν φωνήνde los extraños».τῶν ἀλλοτρίων
Esta figuraταύτην τὴν παροιμίανlesαὐτοῖςdijoεἶπενJesús;ὁ Ἰησοῦςperoδὲellosἐκεῖνοιnoοὐκentendieronἔγνωσανquéτίναeraἦνlo queἃlesαὐτοῖςhablaba.ἐλάλει
Jesús,ὁ Ἰησοῦςpues,οὖνlesαὐτοῖςdijoΕἶπενotra vez:πάλιν«En verdad,Ἀμὴνen verdadἀμὴνlesὑμῖνdigo:λέγω ὅτιyoἐγώsoyεἰμιla puertaἡ θύραde las ovejas.τῶν προβάτων
Todosπάντεςlos queὅσοιvinieronἦλθονantes de míπρὸ ἐμοῦsonεἰσὶνladronesκλέπταιyκαὶbandidos;λῃσταίperoἀλλ’las ovejasτὰ πρόβαταnoοὐκlosαὐτῶνoyeron.ἤκουσαν
Yoἐγώsoyεἰμιla puerta;ἡ θύραsiἐάνalguienτιςentraεἰσέλθῃpor mí,δι’ ἐμοῦserá salvo;σωθήσεταιyκαὶentraráεἰσελεύσεταιyκαὶsaldrá,ἐξελεύσεταιyκαὶhallaráεὑρήσειpastos.νομὴν
El ladrónὁ κλέπτηςnoοὐκvieneἔρχεταιsinoεἰ μὴparaἵναrobar,κλέψῃyκαὶmatar,θύσῃyκαὶdestruir;ἀπολέσῃyoἐγὼhe venidoἦλθονpara queἵναtenganἔχωσινvida,ζωὴνyκαὶla tenganἔχωσινen abundancia.περισσὸν
YoἘγώsoyεἰμιel buen pastor.ὁ ποιμὴν ὁ καλόςEl buen pastorὁ ποιμὴν ὁ καλὸςdaτίθησινsu vidaτὴν ψυχὴν αὐτοῦpor las ovejas.ὑπὲρ τῶν προβάτων
El asalariado,ὁ μισθωτὸςque no esοὐκ ὢνpastorποιμήνyκαὶde quienοὗnoοὐκsonἔστινpropiasἴδιαlas ovejas,τὰ πρόβαταveθεωρεῖvenirἐρχόμενονal lobo,τὸν λύκονyκαὶdejaἀφίησινlas ovejasτὰ πρόβαταyκαὶhuye;φεύγειyκαὶel loboὁ λύκοςlasαὐτὰarrebataἁρπάζειyκαὶlas dispersa,σκορπίζει
porqueὅτιesἐστινasalariadoμισθωτόςyκαὶnoοὐleαὐτῷimportanμέλειlas ovejas.περὶ τῶν προβάτων
Yoἐγώsoyεἰμιel buen pastor,ὁ ποιμὴν ὁ καλόςyκαὶconozcoγινώσκωa las mías,τὰ ἐμὰyκαὶlas míasτὰ ἐμάmeμεconocen,γινώσκουσί
así comoκαθὼςel Padreὁ πατὴρmeμεconoceγινώσκειy yoκἀγὼconozcoγινώσκωal Padre;τὸν πατέραyκαὶdoyτίθημιmi vidaτὴν ψυχήν μουpor las ovejas.ὑπὲρ τῶν προβάτων
Yκαὶtengoἔχωotras ovejasἄλλα πρόβαταqueἃnoοὐκsonἔστινde este redil;ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτηςtambién a esasκἀκεῖναdeboδεῖ μεtraer,ἀγαγεῖνyκαὶoiránἀκούσουσινmi voz,τῆς φωνῆς μουyκαὶhabráγενήσονταιun solo rebaño,μία ποίμνηun solo pastor.εἷς ποιμήν
Por estoδιὰ τοῦτόmeμεamaἀγαπᾷel Padre:ὁ πατὴρporqueὅτιyoἐγὼdoyτίθημιmi vida,τὴν ψυχήν μουparaἵναvolver aπάλινtomarla.λάβω αὐτήν
Nadieοὐδεὶςmeἀπ’ ἐμοῦlaαὐτὴνquita,αἴρειsino queἀλλ’yoἐγὼlaαὐτὴνdoyτίθημιpor mí mismo.ἀπ’ ἐμαυτοῦTengoἔχωautoridadἐξουσίανpara darla,θεῖναι αὐτήνyκαὶtengoἔχωautoridadἐξουσίανpara volver aπάλινtomarla.λαβεῖν αὐτήνEste mandamientoταύτην τὴν ἐντολὴνrecibíἔλαβονde mi Padre».παρὰ τοῦ πατρός μου
Huboἐγένετοotra vezπάλινdivisiónΣχίσμαentre los judíosἐν τοῖς Ἰουδαίοιςpor estas palabras.διὰ τοὺς λόγους τούτους
Yδὲmuchosπολλοὶde ellosἐξ αὐτῶνdecían:ἔλεγον«Tieneἔχειun demonioΔαιμόνιονyκαὶestá loco;μαίνεται¿por quéτίloαὐτοῦescuchan?».ἀκούετε
Otrosἄλλοιdecían:ἔλεγον«Estas palabrasΤαῦτα τὰ ῥήματαnoοὐκsonἔστινde un endemoniado.δαιμονιζομένου¿Acasoμὴun demonioδαιμόνιονpuedeδύναταιabrirἀνοῖξαιlos ojosὀφθαλμοὺςde los ciegos?».τυφλῶν
Se celebrabaἘγένετοentoncesτότεen Jerusalénἐν τοῖς Ἱεροσολύμοιςla fiesta de la Dedicación.τὰ ἐγκαίνιαEraἦνinvierno,χειμὼν
yκαὶJesúsὁ Ἰησοῦςandabaπεριεπάτειen el templo,ἐν τῷ ἱερῷen el pórticoἐν τῇ στοᾷde Salomón.τοῦ Σολομῶνος
Los judíos,οἱ Ἰουδαῖοιpues,οὖνloαὐτὸνrodearonἐκύκλωσανyκαὶleαὐτῷdecían:ἔλεγον«¿Hasta cuándoἝως πότεnos tienes en suspenso?τὴν ψυχὴν ἡμῶν αἴρειςSiεἰtúσὺeresεἶel Mesías,ὁ χριστόςdínosloεἰπὲ ἡμῖνabiertamente».παρρησίᾳ
Jesúsὁ Ἰησοῦςlesαὐτοῖςrespondió:ἀπεκρίθη«Se loὑμῖνdije,Εἶπονyκαὶnoοὐcreen.πιστεύετεLas obrasτὰ ἔργαqueἃyoἐγὼhagoποιῶen el nombreἐν τῷ ὀνόματιde mi Padre,τοῦ πατρός μουesasταῦταdan testimonioμαρτυρεῖde mí.περὶ ἐμοῦ
Peroἀλλὰustedesὑμεῖςnoοὐcreen,πιστεύετεporqueὅτιnoοὐκsonἐστὲde mis ovejas.ἐκ τῶν προβάτων τῶν ἐμῶν
Mis ovejasτὰ πρόβατα τὰ ἐμὰoyenἀκούουσινmi voz,τῆς φωνῆς μουy yoκἀγὼlasαὐτάconozco,γινώσκωyκαὶmeμοιsiguen;ἀκολουθοῦσίν
y yoκἀγὼlesαὐτοῖςdoyδίδωμιvida eterna,ζωὴν αἰώνιονyκαὶde ningún modoοὐ μὴpereceránἀπόλωνταιjamás,εἰς τὸν αἰῶναyκαὶnadieοὐχ τιςlasαὐτὰarrebataráἁρπάσειde mi mano.ἐκ τῆς χειρός μου
Mi Padre —ὁ πατήρ μουlo queὃmeμοιha dadoδέδωκένesἐστίνmayorμεῖζωνque todo—,πάντωνyκαὶnadieοὐδεὶςpuedeδύναταιarrebatarἁρπάζεινlasde la manoἐκ τῆς χειρὸςdel Padre.τοῦ πατρός
Yoἐγὼyκαὶel Padreὁ πατὴρsomosἐσμενuno».ἕν
Los judíosοἱ ἸουδαῖοιtomaronἘβάστασαν οὖνotra vezπάλινpiedrasλίθουςparaἵναapedrearlo.λιθάσωσιν αὐτόν
Jesúsὁ Ἰησοῦςlesαὐτοῖςrespondió:ἀπεκρίθη«MuchasΠολλὰbuenas obrasκαλὰ ἔργαlesὑμῖνhe mostradoἔδειξαde parte del Padre;ἐκ τοῦ πατρός¿por cuálδιὰ ποῖονde ellasαὐτῶν ἔργονmeἐμὲapedrean?».λιθάζετε
Los judíosοἱ Ἰουδαῖοιleαὐτῷrespondieron:ἀπεκρίθησαν«Noοὐteσεapedreamosλιθάζομένpor una buena obra,Περὶ καλοῦ ἔργουsinoἀλλὰpor blasfemia,περὶ βλασφημίαςyκαὶporqueὅτιtú,σὺsiendoὢνhombre,ἄνθρωποςte hacesποιεῖς σεαυτὸνDios».θεόν
Jesúsὁ Ἰησοῦςlesαὐτοῖςrespondió:ἀπεκρίθη«¿NoΟὐκestáἔστινescritoγεγραμμένονen su ley:ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶνYoὅτι Ἐγὼdije:εἶπαUstedes sonἐστεdioses?Θεοί
Siεἰllamóεἶπενdiosesθεοὺςa aquellosἐκείνουςa quienesπρὸς οὓςvinoἐγένετοla palabraὁ λόγοςde Dios —τοῦ θεοῦyκαὶla Escrituraἡ γραφήnoοὐpuedeδύναταιser anulada—,λυθῆναι
¿al queὃνel Padreὁ πατὴρsantificóἡγίασενyκαὶenvióἀπέστειλενal mundo,εἰς τὸν κόσμονustedesὑμεῖςle dicen:λέγετεBlasfemas,ὅτι Βλασφημεῖςporqueὅτιdije:εἶπονSoyεἰμιHijoΥἱὸςde Dios?τοῦ θεοῦ
Siεἰnoοὐhagoποιῶlas obrasτὰ ἔργαde mi Padre,τοῦ πατρός μουnoμὴmeμοιcrean;πιστεύετέ
peroδὲsiεἰlas hago,ποιῶaunqueκἂνnoμὴme crean a mí,πιστεύητε ἐμοὶcreanπιστεύετεa las obras,τοῖς ἔργοιςpara queἵναsepanγνῶτεyκαὶentiendanγινώσκητεqueὅτιel Padreὁ πατὴρestá en mí,ἐν ἐμοὶy yoκἀγὼen el Padre».ἐν τῷ πατρί
Buscaban,ἐζήτουνpues,οὖνotra vezπάλινprenderlo;αὐτὸν πιάσαιyκαὶse les escapóἐξῆλθενde las manos.ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν
YΚαὶse fueἀπῆλθενotra vezπάλινal otro ladoπέρανdel Jordán,τοῦ Ἰορδάνουal lugarεἰς τὸν τόπονdondeὅπουJuanἸωάννηςhabía estadoἦνsumergiendoβαπτίζωνal principio,τὸ πρῶτονyκαὶse quedóἔμεινενallí.ἐκεῖ
Yκαὶmuchosπολλοὶveníanἦλθονa élπρὸς αὐτὸνyκαὶdecían:ἔλεγον ὅτι«JuanἸωάννηςno hizoἐποίησενningunaοὐδένseñal,σημεῖονperoδὲtodo lo queπάντα ὅσαJuanἸωάννηςdijoεἶπενde esteπερὶ τούτουeraἦνverdad».ἀληθῆ
Yκαὶmuchosπολλοὶcreyeronἐπίστευσανen élεἰς αὐτὸνallí.ἐκεῖ