Y llamandoΚαὶ προσκαλεσάμενοςa sus doce discípulos,τοὺς δώδεκα μαθητὰς αὐτοῦles dioἔδωκεν αὐτοῖςautoridadἐξουσίανsobre los espíritusπνευμάτωνimpuros,ἀκαθάρτωνpara echarlosὥστε ἐκβάλλειν αὐτὰy para sanarκαὶ θεραπεύεινtoda enfermedadπᾶσαν νόσονy toda dolencia.καὶ πᾶσαν μαλακίαν
Yδὲlos nombresτὰ ὀνόματάde los doceτῶν δώδεκαapóstolesἀποστόλωνsonἐστινestos:ταῦταprimero,πρῶτοςSimón,Σίμωνel llamadoὁ λεγόμενοςPedro,Πέτροςy Andrésκαὶ Ἀνδρέαςsu hermano;ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦJacobo,Ἰάκωβοςelὁhijode Zebedeo,τοῦ Ζεβεδαίουy Juanκαὶ Ἰωάννηςsu hermano;ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ
FelipeΦίλιπποςy Bartolomé;καὶ ΒαρθολομαῖοςTomásΘωμᾶςy Mateo,καὶ Μαθθαῖοςel recaudador de impuestos;ὁ τελώνηςJacobo,Ἰάκωβοςelὁhijode Alfeo,τοῦ Ἁλφαίουy Tadeo;καὶ Θαδδαῖος
SimónΣίμωνel cananista,ὁ Καναναῖοςy Judasκαὶ Ἰούδαςel Iscariote,ὁ Ἰσκαριώτηςel queὁtambiénκαὶlo entregó.παραδοὺς αὐτόν
A estosΤούτουςdoceτοὺς δώδεκαenvióἀπέστειλενJesús,ὁ Ἰησοῦςdespués de darles instrucciones,παραγγείλας αὐτοῖςdiciendo:λέγων«Noμὴvayanἀπέλθητεpor caminoΕἰς ὁδὸνde las naciones,ἐθνῶνniκαὶ μὴentrenεἰσέλθητεen ciudadεἰς πόλινde samaritanos;Σαμαριτῶν
sinoδὲvayanπορεύεσθεmás bienμᾶλλονa las ovejasπρὸς τὰ πρόβαταperdidasτὰ ἀπολωλόταde la casaοἴκουde Israel.Ἰσραήλ
Yδὲyendo,πορευόμενοιproclamen,κηρύσσετεdiciendo:λέγοντες ὅτιSe ha acercadoἬγγικενel reinoἡ βασιλείαde los cielos.τῶν οὐρανῶν
Sanenθεραπεύετεenfermos,ἀσθενοῦνταςresucitenἐγείρετεmuertos,νεκροὺςlimpienκαθαρίζετεleprosos,λεπροὺςechenἐκβάλλετεdemonios;δαιμόνιαgratisδωρεὰνrecibieron,ἐλάβετεdenδότεgratis.δωρεὰν
Noμὴse procurenκτήσησθεoro,χρυσὸνni plata,μηδὲ ἄργυρονni cobreμηδὲ χαλκὸνen sus cintos;εἰς τὰς ζώνας ὑμῶν
niμὴalforjaπήρανpara el camino,εἰς ὁδὸνni dosμηδὲ δύοtúnicas,χιτῶναςni sandalias,μηδὲ ὑποδήματαni bastón;μηδὲ ῥάβδονporqueγὰρel obreroὁ ἐργάτηςes dignoἄξιοςde su alimento.τῆς τροφῆς αὐτοῦ
Yδ’en cualquierεἰς ἣν ἂνciudadπόλινo aldeaἢ κώμηνen que entren,εἰσέλθητεaverigüenἐξετάσατεquiénτίςen ellaἐν αὐτῇesἐστινdigno,ἄξιόςy quédense allíκἀκεῖ μείνατεhasta queἕως ἂνsalgan.ἐξέλθητε
Yδὲal entrarεἰσερχόμενοιen la casa,εἰς τὴν οἰκίανsalúdenla.ἀσπάσασθε αὐτήν
Y siκαὶ ἐὰν μὲνla casaἡ οἰκίαesᾖdigna,ἀξίαvengaἐλθάτωsu pazἡ εἰρήνη ὑμῶνsobre ella;ἐπ’ αὐτήνpero siἐὰν δὲnoμὴesᾖdigna,ἀξίαsu pazἡ εἰρήνη ὑμῶνvuelvaἐπιστραφήτωa ustedes.πρὸς ὑμᾶς
Y a cualquiera queκαὶ ὃς ἂνnoμὴlosὑμᾶςrecibaδέξηταιniμηδὲescucheἀκούσῃsus palabras,τοὺς λόγους ὑμῶνal salirἐξερχόμενοι ἔξωde aquella casaτῆς οἰκίας ἐκείνηςo ciudad,ἢ τῆς πόλεωςsacúdanseἐκτινάξατεel polvoτὸν κονιορτὸνde los pies.τῶν ποδῶν ὑμῶν
En verdadἀμὴνles digoλέγω ὑμῖνque en el díaἐν ἡμέρᾳdel juicioκρίσεωςseráἔσταιmás tolerableἀνεκτότερονpara la tierraγῇde SodomaΣοδόμωνy Gomorraκαὶ Γομόρρωνqueἢpara aquella ciudad.τῇ πόλει ἐκείνῃ
Miren,Ἰδοὺyoἐγὼlosὑμᾶςenvíoἀποστέλλωcomo ovejasὡς πρόβαταen medioἐν μέσῳde lobos;λύκωνsean,γίνεσθεpues,οὖνprudentesφρόνιμοιcomo las serpientesὡς οἱ ὄφειςy sencillosκαὶ ἀκέραιοιcomo las palomas.ὡς αἱ περιστεραί
Yδὲcuídenseπροσέχετεde los hombres,ἀπὸ τῶν ἀνθρώπωνporqueγὰρlosὑμᾶςentregaránπαραδώσουσινa los tribunalesεἰς συνέδριαy en sus sinagogasκαὶ ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶνlosὑμᾶςazotarán;μαστιγώσουσιν
y aunκαὶ δὲante gobernadoresἐπὶ ἡγεμόναςy reyesκαὶ βασιλεῖςserán llevadosἀχθήσεσθεpor causaἕνεκενde mí,ἐμοῦpara testimonioεἰς μαρτύριονa ellosαὐτοῖςy a las naciones.καὶ τοῖς ἔθνεσιν
Peroδὲcuandoὅτανlosὑμᾶςentreguen,παραδῶσινnoμὴse preocupenμεριμνήσητεde cómoπῶςo quéἢ τίhablarán;λαλήσητεporqueγὰρen aquella horaἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳse les daráδοθήσεται ὑμῖνlo queτίhan de hablar;λαλήσητε
porqueγὰρnoοὐsonἐστεustedesὑμεῖςlos que hablan,οἱ λαλοῦντεςsinoἀλλὰel Espírituτὸ πνεῦμαde su Padreτοῦ πατρὸς ὑμῶνque hablaτὸ λαλοῦνen ustedes.ἐν ὑμῖν
Yδὲel hermanoἀδελφὸςentregaráπαραδώσειa la muerteεἰς θάνατονal hermano,ἀδελφὸνy el padreκαὶ πατὴρal hijo;τέκνονy los hijosκαὶ τέκναse levantaránἐπαναστήσονταιcontra los padresἐπὶ γονεῖςy los harán morir.καὶ θανατώσουσιν αὐτούς
Y seránκαὶ ἔσεσθεodiadosμισούμενοιpor todosὑπὸ πάντωνa causaδιὰde mi nombre;τὸ ὄνομά μουpero el queὁ δὲpersevereὑπομείναςhasta el fin,εἰς τέλοςesteοὗτοςserá salvo.σωθήσεται
Yδὲcuandoὅτανlosὑμᾶςpersiganδιώκωσινen esta ciudad,ἐν τῇ πόλει ταύτῃhuyanφεύγετεa la otra;εἰς τὴν ἑτέρανporqueγὰρen verdadἀμὴνles digoλέγω ὑμῖνque noοὐ μὴterminarán de recorrerτελέσητεlas ciudadesτὰς πόλειςde Israelτοῦ Ἰσραὴλantes queἕως ἂνvengaἔλθῃel Hijoὁ υἱὸςdel Hombre.τοῦ ἀνθρώπου
El discípuloμαθητὴςnoΟὐκestáἔστινpor encimaὑπὲρdel maestro,τὸν διδάσκαλονniοὐδὲel esclavoδοῦλοςpor encimaὑπὲρde su señor.τὸν κύριον αὐτοῦ
Le bastaἀρκετὸνal discípuloτῷ μαθητῇllegar a serἵνα γένηταιcomo su maestro,ὡς ὁ διδάσκαλος αὐτοῦy al esclavoκαὶ ὁ δοῦλοςcomo su señor.ὡς ὁ κύριος αὐτοῦSiεἰal dueño de la casaτὸν οἰκοδεσπότηνllamaronἐπεκάλεσανBeelzebul,Βεελζεβοὺλ¡cuánto másπόσῳ μᾶλλονa los de su casa!τοὺς οἰκιακοὺς αὐτοῦ
Así queοὖνnoΜὴlesαὐτούςtengan miedo;φοβηθῆτεporqueγάρno hay nadaοὐδὲν ἐστινencubiertoκεκαλυμμένονque noὃ οὐκvaya a ser revelado,ἀποκαλυφθήσεταιniκαὶocultoκρυπτὸνque noὃ οὐvaya a saberse.γνωσθήσεται
Lo queὃles digoλέγω ὑμῖνen la oscuridad,ἐν τῇ σκοτίᾳdíganloεἴπατεen la luz;ἐν τῷ φωτίy lo queκαὶ ὃoyenἀκούετεal oído,εἰς τὸ οὖςproclámenloκηρύξατεdesde las azoteas.ἐπὶ τῶν δωμάτων
Y noκαὶ μὴtemanφοβεῖσθεa los que matanἀπὸ τῶν ἀποκτεννόντωνel cuerpo,τὸ σῶμαperoδὲnoμὴpuedenδυναμένωνmatarἀποκτεῖναιel alma;τὴν ψυχὴνtemanφοβεῖσθε δὲmás bienμᾶλλονa aquel que puedeτὸν δυνάμενονdestruirἀπολέσαιalmaκαὶ ψυχὴνy cuerpoκαὶ σῶμαen la Gehena.ἐν γεέννῃ
¿Noοὐχὶse vendenπωλεῖταιdosδύοpajarillosστρουθίαpor un cuarto?ἀσσαρίουY niκαὶ οὐunoἓνde ellosἐξ αὐτῶνcaeráπεσεῖταιa tierraἐπὶ τὴν γῆνsin su Padre.ἄνευ τοῦ πατρὸς ὑμῶν
Yδὲde ustedes,ὑμῶνhastaκαὶlos cabellosαἱ τρίχεςde la cabezaτῆς κεφαλῆςestánεἰσίνtodosπᾶσαιcontados.ἠριθμημέναι
Así queοὖνnoμὴteman;φοβεῖσθεustedesὑμεῖςvalen másδιαφέρετεque muchosπολλῶνpajarillos.στρουθίων
Así queοὖνtodo el queΠᾶς ὅστιςse declareὁμολογήσειpor míἐν ἐμοὶdelanteἔμπροσθενde los hombres,τῶν ἀνθρώπωνyo tambiénκἀγὼme declararéὁμολογήσωpor élἐν αὐτῷdelanteἔμπροσθενde mi Padreτοῦ πατρός μουqueτοῦestáen los cielos.ἐν οὐρανοῖς
Peroδ’cualquiera queὅστις ἂνmeμεniegueἀρνήσηταίdelanteἔμπροσθενde los hombres,τῶν ἀνθρώπωνyo tambiénκἀγὼloαὐτὸνnegaréἀρνήσομαιdelanteἔμπροσθενde mi Padreτοῦ πατρός μουqueτοῦestáen los cielos.ἐν οὐρανοῖς
NoΜὴpiensenνομίσητεqueὅτιvineἦλθονa traerβαλεῖνpazεἰρήνηνa la tierra;ἐπὶ τὴν γῆνnoοὐκvineἦλθονa traerβαλεῖνpaz,εἰρήνηνsinoἀλλὰespada.μάχαιραν
Porqueγὰρvineἦλθονa ponerδιχάσαιal hombreἄνθρωπονen contra deκατὰsu padre,τοῦ πατρὸς αὐτοῦy a la hijaκαὶ θυγατέραen contra deκατὰsu madre,τῆς μητρὸς αὐτῆςy a la nueraκαὶ νύμφηνen contra deκατὰsu suegra;τῆς πενθερᾶς αὐτῆς
y los enemigosκαὶ ἐχθροὶdel hombreτοῦ ἀνθρώπουseránlos de su casa.οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ
El que quiereὁ φιλῶνa padreπατέραo madreἢ μητέραmás queὑπὲρa mí,ἐμὲnoοὐκesἔστινdignoἄξιοςde mí;μουy el que quiereκαὶ ὁ φιλῶνa hijoυἱὸνo hijaἢ θυγατέραmás queὑπὲρa mí,ἐμὲnoοὐκesἔστινdignoἄξιοςde mí.μου
Y el queκαὶ ὃςnoοὐtomaλαμβάνειsu cruzτὸν σταυρὸν αὐτοῦy sigueκαὶ ἀκολουθεῖdetrás de mí,ὀπίσω μουnoοὐκesἔστινdignoἄξιοςde mí.μου
El que hallaὁ εὑρὼνsu vidaτὴν ψυχὴν αὐτοῦlaαὐτήνperderá;ἀπολέσειy el que pierdeκαὶ ὁ ἀπολέσαςsu vidaτὴν ψυχὴν αὐτοῦpor causaἕνεκενde mí,ἐμοῦlaαὐτήνhallará.εὑρήσει
El queὉlos recibeδεχόμενοςa ustedes,ὑμᾶςme recibeδέχεταιa mí;ἐμὲy el queκαὶ ὁme recibeδεχόμενοςa mí,ἐμὲrecibeδέχεταιal queτὸνme envió.ἀποστείλαντά με
El que recibeὁ δεχόμενοςa un profetaπροφήτηνpor serεἰς ὄνομαprofeta,προφήτουrecompensaμισθὸνde profetaπροφήτουrecibirá;λήμψεταιy el que recibeκαὶ ὁ δεχόμενοςa un justoδίκαιονpor serεἰς ὄνομαjusto,δικαίουrecompensaμισθὸνde justoδικαίουrecibirá.λήμψεται
Y cualquiera queκαὶ ὃς ἂνdé de beberποτίσῃsolamenteμόνονun vaso deποτήριονaguafrescaψυχροῦa unoἕναde estos pequeñosτῶν μικρῶν τούτωνpor serεἰς ὄνομαdiscípulo,μαθητοῦen verdadἀμὴνles digoλέγω ὑμῖνque de ningún modoοὐ μὴperderáἀπολέσῃsu recompensa».τὸν μισθὸν αὐτοῦ