Yδὲlos apóstolesοἱ ἀπόστολοιyκαὶlos hermanosοἱ ἀδελφοὶque estabanοἱ ὄντεςen Judeaκατὰ τὴν ἸουδαίανoyeronἬκουσανqueὅτιtambiénκαὶlas nacionesτὰ ἔθνηhabían recibidoἐδέξαντοla palabraτὸν λόγονde Dios.τοῦ θεοῦ
YδὲcuandoὅτεPedroΠέτροςsubióἀνέβηa Jerusalén,εἰς Ἰερουσαλήμlos de la circuncisiónοἱ ἐκ περιτομῆςdiscutíanδιεκρίνοντοcon él,πρὸς αὐτὸν
diciendo:λέγοντες ὅτι«EntrasteΕἰσῆλθεςen casa deπρὸςhombresἄνδραςincircuncisosἀκροβυστίαν ἔχονταςyκαὶcomisteσυνέφαγεςcon ellos».αὐτοῖς
EntoncesδὲPedroΠέτροςcomenzóἀρξάμενοςa explicarlesἐξετίθετο αὐτοῖςtodo por orden,καθεξῆςdiciendo:λέγων
«YoἘγὼestabaἤμηνen la ciudadἐν πόλειde JopeἸόππῃorando,προσευχόμενοςyκαὶviεἶδονen éxtasisἐν ἐκστάσειuna visión:ὅραμαalgoσκεῦός τιsemejante aὡςun gran lienzoὀθόνην μεγάληνque descendía,καταβαῖνονbajadoκαθιεμένηνdel cieloἐκ τοῦ οὐρανοῦpor las cuatro puntas,τέσσαρσιν ἀρχαῖςyκαὶllegóἦλθενhasta mí.ἄχρι ἐμοῦ
Y fijando en él los ojos,εἰς ἣν ἀτενίσαςlo observaba,κατενόουνyκαὶviεἶδονlos cuadrúpedosτὰ τετράποδαde la tierra,τῆς γῆςyκαὶlas fieras,τὰ θηρίαyκαὶlos reptiles,τὰ ἑρπετὰyκαὶlas avesτὰ πετεινὰdel cielo.τοῦ οὐρανοῦ
Yδὲoíἤκουσαtambiénκαὶuna vozφωνῆςque me decía:λεγούσης μοιLevántate,ἈναστάςPedro,Πέτρεmataθῦσονyκαὶcome.φάγε
Peroδέdije:εἶπονDe ninguna manera,ΜηδαμῶςSeñor;κύριεporqueὅτιnuncaοὐδέποτεha entradoεἰσῆλθενen mi bocaεἰς τὸ στόμα μουnada profanoκοινὸνoἢimpuro.ἀκάθαρτον
Yδὲla vozφωνὴme respondióἀπεκρίθηpor segunda vezἐκ δευτέρουdesde el cielo:ἐκ τοῦ οὐρανοῦLo queἋDiosὁ θεὸςha purificado,ἐκαθάρισενnoμὴlo llames tú profano.σὺ κοίνου
Estoτοῦτοsucedióδὲ ἐγένετοtres veces,ἐπὶ τρίςyκαὶtodoἅπανταvolvió a ser llevado arribaἀνεσπάσθη πάλινal cielo.εἰς τὸν οὐρανόν
Yκαὶde pronto,ἰδοὺen ese mismo momento,ἐξαυτῆςtres hombresτρεῖς ἄνδρεςenviadosἀπεσταλμένοιa míπρός μεdesde Cesareaἀπὸ Καισαρείαςse presentaronἐπέστησανen la casaἐπὶ τὴν οἰκίανdondeἐν ᾗestábamos.ἦμεν
Yδὲel Espírituτὸ πνεῦμάmeμοιdijoεἶπενque fuera con ellosσυνελθεῖν αὐτοῖςsin dudar nada.μηδὲν διακρίνανταYδὲfueronἦλθονtambiénκαὶconmigoσὺν ἐμοὶestosοὗτοιseis hermanos,οἱ ἓξ ἀδελφοὶyκαὶentramosεἰσήλθομενen la casaεἰς τὸν οἶκονde aquel hombre.τοῦ ἀνδρός
Y élδὲnosἡμῖνcontóἀπήγγειλενcómoπῶςhabía vistoεἶδενen su casaἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦal ángel,τὸν ἄγγελονque se presentóσταθένταyκαὶle dijo:εἰπόνταEnvíaἈπόστειλονa Jopeεἰς Ἰόππηνyκαὶhaz venirμετάπεμψαιa Simón,Σίμωναel que tiene por sobrenombreτὸν ἐπικαλούμενονPedro,Πέτρον
quienὃςteπρὸς σὲdiráλαλήσειpalabrasῥήματαpor las cualesἐν οἷςserás salvoσωθήσῃtúσὺyκαὶtoda tu casa.πᾶς ὁ οἶκός σου
Yδὲcuando comencéἐν τῷ ἄρξασθαί μεa hablar,λαλεῖνel Espíritu Santoτὸ πνεῦμα τὸ ἅγιονcayóἐπέπεσενsobre ellos,ἐπ’ αὐτοὺςcomo tambiénὥσπερ καὶsobre nosotrosἐφ’ ἡμᾶςal principio.ἐν ἀρχῇ
Yδὲme acordéἐμνήσθηνde la palabraτοῦ ῥήματοςdel Señor,τοῦ κυρίουcuando decía:ὡς ἔλεγενJuanἸωάννηςsumergióἐβάπτισενcon agua,ὕδατιperoδὲustedesὑμεῖςserán sumergidosβαπτισθήσεσθεen el Espíritu Santo.ἐν πνεύματι ἁγίῳ
Si,εἰpues,οὖνDiosὁ θεὸςlesαὐτοῖςdioἔδωκενel mismo donτὴν ἴσην δωρεὰνque a nosotros,ὡς καὶ ἡμῖνque hemos creídoπιστεύσασινen el Señorἐπὶ τὸν κύριονJesús el Mesías,Ἰησοῦν Χριστόν¿quiénτίςeraἤμηνyoἐγὼpara poderδυνατὸςestorbarκωλῦσαιa Dios?».τὸν θεόν
Al oír esto,ἀκούσαντες δὲ ταῦταse calmaron,ἡσύχασανyκαὶglorificaronἐδόξασανa Dios,τὸν θεὸνdiciendo:λέγοντες«Así queἌραtambiénκαὶa las nacionesτοῖς ἔθνεσινDiosὁ θεὸςha dadoἔδωκενel cambio de menteτὴν μετάνοιανpara vida».εἰς ζωὴν
Así queμὲν οὖνlos que habían sido dispersadosΟἱ διασπαρέντεςpor la aflicciónἀπὸ τῆς θλίψεωςque sobrevinoτῆς γενομένηςa causa de Estebanἐπὶ Στεφάνῳllegaronδιῆλθονhasta Fenicia,ἕως ΦοινίκηςyκαὶChipre,ΚύπρουyκαὶAntioquía,Ἀντιοχείαςsin hablarλαλοῦντεςla palabraτὸν λόγονa nadieμηδενὶsino soloεἰ μὴ μόνονa judíos.Ἰουδαίοις
Peroδέhabíaἦσανentre ellosἐξ αὐτῶνalgunosτινεςhombresἄνδρεςde ChipreΚύπριοιyκαὶde Cirene,Κυρηναῖοιlos cuales,οἵτινεςal llegarἐλθόντεςa Antioquía,εἰς Ἀντιόχειανhablabanἐλάλουνtambiénκαὶa los helenistas,πρὸς τοὺς Ἑλληνιστάςanunciando la buena noticiaεὐαγγελιζόμενοιdel Señor Jesús.τὸν κύριον Ἰησοῦν
Yκαὶla manoχεὶρdel Señorκυρίουestabaἦνcon ellos,μετ’ αὐτῶνyτεun gran númeroπολύς ἀριθμὸςcreyóὁ πιστεύσαςy se convirtióἐπέστρεψενal Señor.ἐπὶ τὸν κύριον
Yδὲla noticiaὁ λόγοςde estoπερὶ αὐτῶνllegóἠκούσθηa oídosεἰς τὰ ὦταde la asambleaτῆς ἐκκλησίαςque estabaτῆς οὔσηςen Jerusalén,ἐν Ἰερουσαλὴμyκαὶenviaronἐξαπέστειλανa BernabéΒαρναβᾶνhasta Antioquía.ἕως Ἀντιοχείας
El cual,ὃςcuando llegóπαραγενόμενοςyκαὶvioἰδὼνla graciaτὴν χάρινde Dios,τὴν τοῦ θεοῦse alegró,ἐχάρηyκαὶexhortabaπαρεκάλειa todosπάνταςa permanecerπροσμένεινen el Señorτῷ κυρίῳcon propósitoτῇ προθέσειde corazón;τῆς καρδίας
porqueὅτιeraἦνun hombreἀνὴρbueno,ἀγαθὸςyκαὶllenoπλήρηςdel Espíritu Santoπνεύματος ἁγίουyκαὶde fe.πίστεωςYκαὶuna gran multitudὄχλος ἱκανὸςfue añadidaπροσετέθηal Señor.τῷ κυρίῳ
Yδὲfueἐξῆλθενa Tarsoεἰς Ταρσὸνa buscarἀναζητῆσαιa Saulo;Σαῦλον
yκαὶcuando lo encontró,εὑρὼνlo llevóἤγαγενa Antioquía.εἰς ἈντιόχειανYδὲsucedió queἐγένετο αὐτοῖςdurante todo un añoκαὶ ἐνιαυτὸν ὅλονse reunieronσυναχθῆναιcon la asambleaἐν τῇ ἐκκλησίᾳyκαὶenseñaronδιδάξαιa mucha gente;ὄχλον ἱκανόνyτεen Antioquíaἐν Ἀντιοχείᾳlos discípulosτοὺς μαθητὰςfueron llamadosχρηματίσαιcristianosΧριστιανούςpor primera vez.πρώτως
En aquellos díasἘν ταύταις δὲ ταῖς ἡμέραιςbajaronκατῆλθονunos profetasπροφῆταιde Jerusalénἀπὸ Ἱεροσολύμωνa Antioquía.εἰς Ἀντιόχειαν
Yδὲlevantándoseἀναστὰςunoεἷςde ellos,ἐξ αὐτῶνllamadoὀνόματιAgabo,Ἅγαβοςdaba a entenderἐσήμανενpor el Espírituδιὰ τοῦ πνεύματοςque iba a haberμέλλειν ἔσεσθαιuna gran hambreλιμὸν μεγάληνen todo el mundo;ἐφ’ ὅλην τὴν οἰκουμένηνla cualἥτιςsucedióἐγένετοen tiempos de Claudio.ἐπὶ Κλαυδίου
Entoncesδὲlos discípulos,τῶν μαθητῶνcada unoἕκαστος αὐτῶνconforme a lo que tenía,καθὼς εὐπορεῖτό τιςdeterminaronὥρισανenviarπέμψαιayudaεἰς διακονίανa los hermanosτοῖς ἀδελφοῖςque habitabanκατοικοῦσινen Judea;ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ
lo cualὃtambiénκαὶhicieron,ἐποίησανenviándolaἀποστείλαντεςa los ancianosπρὸς τοὺς πρεσβυτέρουςpor manoδιὰ χειρὸςde BernabéΒαρναβᾶyκαὶde Saulo.Σαύλου