Habíaδέen Cesareaἐν Καισαρείᾳun hombreἈνὴρ τιςllamadoὀνόματιCornelio,Κορνήλιοςcenturiónἑκατοντάρχηςde la cohorteἐκ σπείρηςllamadaτῆς καλουμένηςItaliana,Ἰταλικῆς
piadosoεὐσεβὴςyκαὶtemerosoφοβούμενοςde Diosτὸν θεὸνcon toda su casa,σὺν παντὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦque hacíaποιῶνmuchas limosnasἐλεημοσύνας πολλὰςal puebloτῷ λαῷyκαὶorabaδεόμενοςa Diosτοῦ θεοῦcontinuamente.διὰ παντός
Este vioεἶδενclaramenteφανερῶςen una visión,ἐν ὁράματιcomoὡσεὶ περὶa la hora novenaὥραν ἐνάτηνdel día,τῆς ἡμέραςa un ángelἄγγελονde Diosτοῦ θεοῦque entrabaεἰσελθόνταdonde él estabaπρὸς αὐτὸνyκαὶle decía:εἰπόντα αὐτῷ«Cornelio».Κορνήλιε
Él,ὁ δὲmirándolo fijamenteἀτενίσας αὐτῷyκαὶlleno de miedo,ἔμφοβος γενόμενοςdijo:εἶπεν«¿QuéΤίes,ἐστινSeñor?».κύριεYδὲleαὐτῷdijo:εἶπεν«Tus oracionesΑἱ προσευχαί σουyκαὶtus limosnasαἱ ἐλεημοσύναι σουhan subidoἀνέβησανcomo memoriaεἰς μνημόσυνονdelante de Dios.ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ
Yκαὶahoraνῦνenvíaπέμψονhombresἄνδραςa Jope,εἰς Ἰόππηνyκαὶhaz venirμετάπεμψαιa un tal Simón,Σίμωνά τιναqueὃςtiene por sobrenombreἐπικαλεῖταιPedro.Πέτρος
Esteοὗτοςse hospedaξενίζεταιcon un talπαρά τινιSimón,Σίμωνιcurtidor,βυρσεῖque tieneᾧ ἐστινsu casaοἰκίαjunto al mar».παρὰ θάλασσαν
Cuandoὡς δὲse fueἀπῆλθενel ángelὁ ἄγγελοςque le hablaba,ὁ λαλῶν αὐτῷllamóφωνήσαςa dosδύοde sus criados,τῶν οἰκετῶνyκαὶa un soldadoστρατιώτηνpiadosoεὐσεβῆde los que le servían continuamente,τῶν προσκαρτερούντων αὐτῷ
yκαὶhabiéndoles contadoἐξηγησάμενος αὐτοῖςtodo,ἅπανταlosαὐτοὺςenvióἀπέστειλενa Jope.εἰς τὴν Ἰόππην
Al día siguiente,Τῇ δὲ ἐπαύριονmientras ellos iban de caminoὁδοιπορούντων ἐκείνωνyκαὶse acercabanἐγγιζόντωνa la ciudad,τῇ πόλειPedroΠέτροςsubióἀνέβηa la azoteaἐπὶ τὸ δῶμαa orar,προσεύξασθαιcomo a la hora sexta.περὶ ὥραν ἕκτην
Yδὲtuvoἐγένετοmucha hambre,πρόσπεινοςyκαὶqueríaἤθελενcomer;γεύσασθαιyδὲmientras se lo preparaban,παρασκευαζόντων αὐτῶνle sobrevinoἐγένετο ἐπ’ αὐτὸνun éxtasis;ἔκστασις
yκαὶvioθεωρεῖel cieloτὸν οὐρανὸνabierto,ἀνεῳγμένονyκαὶque descendíaκαταβαῖνονalgoσκεῦός τιsemejante aὡςun gran lienzo,ὀθόνην μεγάληνatado por las cuatro puntas,τέσσαρσιν ἀρχαῖςque era bajadoκαθιέμενονa la tierra;ἐπὶ τῆς γῆς
en el cualἐν ᾧhabíaὑπῆρχενtoda clase deπάνταcuadrúpedosτὰ τετράποδαyκαὶreptilesἑρπετὰde la tierra,τῆς γῆςyκαὶavesπετεινὰdel cielo.τοῦ οὐρανοῦ
Yκαὶvinoἐγένετοuna vozφωνὴque leπρὸς αὐτόνdijo:«Levántate,ἈναστάςPedro,Πέτρεmataθῦσονyκαὶcome».φάγε
PeroδὲPedroΠέτροςdijo:εἶπεν«De ninguna manera,ΜηδαμῶςSeñor;κύριεporqueὅτιnuncaοὐδέποτεhe comidoἔφαγονnadaπᾶνprofanoκοινὸνniκαὶimpuro».ἀκάθαρτον
Yκαὶla vozφωνὴleπρὸς αὐτόνhablóotra vez,πάλινpor segunda vez:ἐκ δευτέρου«Lo queἋDiosὁ θεὸςha purificado,ἐκαθάρισενnoμὴlo llames tú profano».σὺ κοίνου
Estoτοῦτοsucedióδὲ ἐγένετοtres veces,ἐπὶ τρίςyκαὶenseguidaεὐθὺςel objetoτὸ σκεῦοςfue recogidoἀνελήμφθηal cielo.εἰς τὸν οὐρανόν
Y mientrasὩς δὲPedroὁ Πέτροςestaba perplejoδιηπόρειdentro de síἐν ἑαυτῷsobre quéτίpodría serἂν εἴηla visiónτὸ ὅραμαqueὃhabía visto,εἶδενde prontoἰδοὺlos hombresοἱ ἄνδρεςenviadosοἱ ἀπεσταλμένοιpor Cornelio,ὑπὸ τοῦ Κορνηλίουhabiendo preguntado porδιερωτήσαντεςla casaτὴν οἰκίανde Simón,τοῦ Σίμωνοςse presentaronἐπέστησανa la puerta,ἐπὶ τὸν πυλῶνα
yκαὶllamando,φωνήσαντεςpreguntabanἐπυνθάνοντοsiεἰse hospedabaξενίζεταιallíἐνθάδεSimón,Σίμωνel que tiene por sobrenombreὁ ἐπικαλούμενοςPedro.Πέτρος
Y mientrasτοῦ δὲPedroΠέτρουmeditabaδιενθυμουμένουsobre la visión,περὶ τοῦ ὁράματοςel Espírituτὸ πνεῦμαleαὐτῷdijo:εἶπεν«Mira,Ἰδοὺunos hombresἄνδρεςteσεbuscan;ζητοῦντές
levántate,ἀναστὰςpues,ἀλλὰdesciendeκατάβηθιyκαὶveπορεύουcon ellosσὺν αὐτοῖςsin dudar nada,μηδὲν διακρινόμενοςporqueὅτιyoἐγὼlosαὐτούςhe enviado».ἀπέσταλκα
YδὲPedroΠέτροςdescendióκαταβὰςa donde estaban los hombres,πρὸς τοὺς ἄνδραςy dijo:εἶπεν«Miren,Ἰδοὺyo soyἐγώ εἰμιel queὃνbuscan;ζητεῖτε¿cuálτίςes la causaἡ αἰτίαpor la queδι’ ἣνhan venido?».πάρεστε
Ellosοἱ δὲdijeron:εἶπαν«Cornelio,Κορνήλιοςcenturión,ἑκατοντάρχηςhombreἀνὴρjustoδίκαιοςyκαὶtemerosoφοβούμενοςde Dios,τὸν θεὸνde quien da buen testimonioμαρτυρούμενός τε ὑπὸtoda la naciónὅλου τοῦ ἔθνουςde los judíos,τῶν Ἰουδαίωνfue avisadoἐχρηματίσθηpor un santo ángelὑπὸ ἁγίου ἀγγέλουde que te hiciera venirμεταπέμψασθαί σεa su casaεἰς τὸν οἶκον αὐτοῦyκαὶoyeraἀκοῦσαιtus palabras».ῥήματα παρὰ σοῦ
Entoncesοὖνlosαὐτοὺςhizo entrarεἰσκαλεσάμενοςy los hospedó.ἐξένισενYδὲal día siguienteΤῇ ἐπαύριονse levantóἀναστὰςy salióἐξῆλθενcon ellos;σὺν αὐτοῖςyκαίalgunosτινεςde los hermanosτῶν ἀδελφῶνde Jopeτῶν ἀπὸ Ἰόππηςlo acompañaron.συνῆλθον αὐτῷ
Yδὲal otro díaτῇ ἐπαύριονentróεἰσῆλθενen Cesarea.εἰς τὴν ΚαισάρειανYδὲCornelioὁ Κορνήλιοςlosαὐτοὺςestaba esperando,ἦν προσδοκῶνhabiendo reunidoσυγκαλεσάμενοςa sus parientesτοὺς συγγενεῖς αὐτοῦyκαὶamigosφίλουςmás íntimos.τοὺς ἀναγκαίους
Yδὲcuandoὡς ἐγένετοPedroτὸν Πέτρονentró,τοῦ εἰσελθεῖνCornelioὁ Κορνήλιοςsalió a su encuentro,συναντήσας αὐτῷy cayendoπεσὼνa sus pies,ἐπὶ τοὺς πόδαςse postró.προσεκύνησεν
PeroδὲPedroΠέτροςloαὐτὸνlevantó,ἤγειρενdiciendo:λέγων«Levántate,Ἀνάστηθιque yo tambiénκαὶ ἐγὼ αὐτὸςsoyεἰμιhombre».ἄνθρωπός
Yκαὶconversandoσυνομιλῶνcon él,αὐτῷentró,εἰσῆλθενyκαὶhallóεὑρίσκειa muchosπολλούςreunidos.συνεληλυθότας
Yτεlesπρὸς αὐτούςdijo:ἔφη«UstedesὙμεῖςsabenἐπίστασθεcuánὡςprohibidoἀθέμιτόνesἐστινpara un judíoἀνδρὶ Ἰουδαίῳjuntarseκολλᾶσθαιoἢacercarseπροσέρχεσθαιa un extranjero;ἀλλοφύλῳpero a míκἀμοὶDiosὁ θεὸςme ha mostradoἔδειξενque a ningúnμηδέναhombreἄνθρωπονllameλέγεινprofanoκοινὸνoἢimpuro.ἀκάθαρτον
Por eso,διὸ καὶal ser llamado,μεταπεμφθείςvineἦλθονsin objeción.ἀναντιρρήτωςPregunto,πυνθάνομαιpues,οὖν¿por qué causaτίνι λόγῳmeμεhan hecho venir?».μετεπέμψασθέ
YΚαὶCornelioὁ Κορνήλιοςdijo:ἔφη«Hace cuatro días,Ἀπὸ τετάρτης ἡμέραςa esta hora,μέχρι ταύτης τῆς ὥραςestaba yoἤμηνorandoπροσευχόμενοςen mi casaἐν τῷ οἴκῳ μουa la hora novena;τὴν ἐνάτηνyκαὶde prontoἰδοὺun hombreἀνὴρcon ropaἐν ἐσθῆτιresplandecienteλαμπρᾷse pusoἔστηdelante de mí,ἐνώπιόν μου
yκαὶdijo:φησίCornelio,Κορνήλιεtu oraciónσου ἡ προσευχὴha sido oída,εἰσηκούσθηyκαὶtus limosnasαἱ ἐλεημοσύναι σουhan sido recordadasἐμνήσθησανdelante de Dios.ἐνώπιον τοῦ θεοῦ
Envía,πέμψονpues,οὖνa Jope,εἰς Ἰόππηνyκαὶhaz venirμετακάλεσαιa Simón,Σίμωναqueὃςtiene por sobrenombreἐπικαλεῖταιPedro;Πέτροςesteοὗτοςse hospedaξενίζεταιen casaἐν οἰκίᾳde Simón,Σίμωνοςcurtidor,βυρσέωςjunto al mar.παρὰ θάλασσαν
Así queοὖνenseguidaἐξαυτῆςenviéἔπεμψαpor ti,πρὸς σέy túσύ τεhas hecho bienκαλῶς ἐποίησαςen venir.παραγενόμενοςAhora,νῦνpues,οὖνtodos nosotrosπάντες ἡμεῖςestamos aquíπάρεσμενdelante de Diosἐνώπιον τοῦ θεοῦpara oírἀκοῦσαιtodo lo queπάντα τὰel Señorὑπὸ τοῦ κυρίουteσοιha mandado».προστεταγμένα
EntoncesδὲPedroΠέτροςabrióἈνοίξαςla bocaτὸ στόμαy dijo:εἶπεν«De verdadἘπ’ ἀληθείαςcomprendoκαταλαμβάνομαιqueὅτιDiosὁ θεόςnoοὐκhace acepción de personas,ἔστιν προσωπολήμπτης
sino queἀλλ’en toda naciónἐν παντὶ ἔθνειel queὁleαὐτὸνtemeφοβούμενοςyκαὶpracticaἐργαζόμενοςla justiciaδικαιοσύνηνleαὐτῷesἐστινagradable.δεκτὸς
Esta esla palabraτὸν λόγονqueὃνDiosenvióἀπέστειλενa los hijosτοῖς υἱοῖςde Israel,Ἰσραὴλanunciando la buena noticiaεὐαγγελιζόμενοςde la pazεἰρήνηνpor medio deδιὰJesús el Mesías:Ἰησοῦ ΧριστοῦesteοὗτόςesἐστινSeñorκύριοςde todos.πάντων
Ustedesὑμεῖςconocenοἴδατεlo que sucedióτὸ γενόμενον ῥῆμαen toda Judea,καθ’ ὅλης τῆς Ἰουδαίαςcomenzandoἀρξάμενοςdesde Galilea,ἀπὸ τῆς Γαλιλαίαςdespués deμετὰ τὸla inmersiónβάπτισμαqueὃproclamóἐκήρυξενJuan:Ἰωάννης
cómoὡςDiosὁ θεὸςungióἔχρισενcon el Espíritu Santoπνεύματι ἁγίῳyκαὶcon poderδυνάμειa JesúsἸησοῦν αὐτὸνde Nazaret,τὸν ἀπὸ Ναζαρέθel cualὃςanduvoδιῆλθενhaciendo el bienεὐεργετῶνyκαὶsanandoἰώμενοςa todosπάνταςlos oprimidosτοὺς καταδυναστευομένουςpor el diablo,ὑπὸ τοῦ διαβόλουporqueὅτιDiosὁ θεὸςestabaἦνcon él.μετ’ αὐτοῦ
Yκαὶnosotrosἡμεῖςsomos testigosμάρτυρεςde todo lo queπάντων ὧνhizo,ἐποίησενtantoἔν τεen la regiónτῇ χώρᾳde los judíosτῶν Ἰουδαίωνcomoκαὶen Jerusalén;Ἰερουσαλήμa quienὃνtambiénκαὶmataronἀνεῖλανcolgándoloκρεμάσαντεςde un madero.ἐπὶ ξύλου
A esteτοῦτονDiosὁ θεὸςlo resucitóἤγειρενal tercer día,τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳyκαὶleαὐτὸνconcedióἔδωκενmanifestarse,ἐμφανῆ γενέσθαι
noοὐa todo el pueblo,παντὶ τῷ λαῷsinoἀλλὰa los testigosμάρτυσιescogidos de antemanoτοῖς προκεχειροτονημένοιςpor Dios,ὑπὸ τοῦ θεοῦa nosotros,ἡμῖνqueοἵτινεςcomimosσυνεφάγομενyκαὶbebimosσυνεπίομενcon élαὐτῷdespués queμετὰ τὸresucitóἀναστῆναι αὐτὸνde entre los muertos.ἐκ νεκρῶν
Yκαὶnosἡμῖνmandóπαρήγγειλενque predicáramosκηρύξαιal pueblo,τῷ λαῷyκαὶtestificáramosδιαμαρτύρασθαιqueὅτιélοὗτόςesἐστινel queὁDiosὑπὸ τοῦ θεοῦha puestoὡρισμένοςpor juezκριτὴςde vivosζώντωνyκαὶmuertos.νεκρῶν
De esteτούτῳdan testimonioμαρτυροῦσινtodos los profetas:πάντες οἱ προφῆταιtodo el queπάντα τὸνcreeπιστεύονταen élεἰς αὐτόνrecibeλαβεῖνel perdónἄφεσινde los pecadosἁμαρτιῶνpor su nombre».διὰ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ
Mientras Pedro aún decíaἜτι λαλοῦντος τοῦ Πέτρουestas palabras,τὰ ῥήματα ταῦταel Espíritu Santoτὸ πνεῦμα τὸ ἅγιονcayóἐπέπεσεsobre todosἐπὶ πάνταςlos que oíanτοὺς ἀκούονταςla palabra.τὸν λόγον
Yκαὶlos creyentesοἱ πιστοὶde la circuncisiónἐκ περιτομῆςqueὅσοιhabían venidoσυνῆλθανcon Pedroτῷ Πέτρῳse asombraronἐξέστησανde queὅτιtambiénκαὶsobre las nacionesἐπὶ τὰ ἔθνηse derramaraἐκκέχυταιel donἡ δωρεὰdel Espíritu Santo;τοῦ ἁγίου πνεύματος
porqueγὰρlosαὐτῶνoíanἤκουονhablarλαλούντωνen lenguasγλώσσαιςyκαὶengrandecerμεγαλυνόντωνa Dios.τὸν θεόνEntoncesτότεPedroΠέτροςrespondió:ἀπεκρίθη
«¿PuedeδύναταιacasoΜήτιalguienτιςimpedirκωλῦσαίel agua,τὸ ὕδωρpara que noτοῦ μὴsean sumergidosβαπτισθῆναιestos,τούτουςqueοἵτινεςhan recibidoἔλαβονel Espíritu Santoτὸ πνεῦμα τὸ ἅγιονigual queὡς καὶnosotros?».ἡμεῖς
Yδὲmandóπροσέταξενqueαὐτοὺςfueran sumergidosβαπτισθῆναιen el nombreἐν τῷ ὀνόματιde Jesús el Mesías.Ἰησοῦ ΧριστοῦEntoncesτότεleαὐτὸνrogaronἠρώτησανque se quedaraἐπιμεῖναιalgunos días.ἡμέρας τινάς