«HermanosἌνδρες ἀδελφοὶyκαὶpadres,πατέρεςescuchenἀκούσατέmiμουdefensaτῆς ἀπολογίαςque ahoraνυνὶpresentoante ustedes».πρὸς ὑμᾶς
Yδὲal oírἈκούσαντεςqueὅτιlesαὐτοῖςhablabaπροσεφώνειen lengua hebrea,τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳguardaronπαρέσχονaún másμᾶλλονsilencio.ἡσυχίανYκαὶél dice:φησίν
«YoἘγώsoyεἰμιun hombreἀνὴρjudío,Ἰουδαῖοςnacidoγεγεννημένοςen Tarsoἐν Ταρσῷde Cilicia,τῆς Κιλικίαςperoδὲcriadoἀνατεθραμμένοςen esta ciudad,ἐν τῇ πόλει ταύτῃinstruidoπεπαιδευμένοςa los piesπαρὰ τοὺς πόδαςde GamalielΓαμαλιήλcon exactitudκατὰ ἀκρίβειανen la leyτοῦ νόμουde nuestros padres,πατρῴουsiendoὑπάρχωνcelosoζηλωτὴςde Dios,τοῦ θεοῦcomoκαθὼςtodos ustedesπάντες ὑμεῖςlo sonἐστεhoy.σήμερον
Yoὃςperseguíἐδίωξαeste Caminoταύτην τὴν ὁδὸνhasta la muerte,ἄχρι θανάτουatandoδεσμεύωνyκαὶentregandoπαραδιδοὺςa las cárcelesεἰς φυλακὰςa hombresἄνδραςyτε καὶmujeres,γυναῖκας
comoὡςtambiénκαὶel sumo sacerdoteὁ ἀρχιερεὺςmeμοιes testigo,μαρτυρεῖyκαὶtodoπᾶνel consejo de ancianos;τὸ πρεσβυτέριονde quienesπαρ’ ὧνtambiénκαὶrecibíδεξάμενοςcartasἐπιστολὰςpara los hermanos,πρὸς τοὺς ἀδελφοὺςeibaἐπορευόμηνa Damascoεἰς Δαμασκὸνpara traerἄξωνtambiénκαὶa los que estaban allí,τοὺς ἐκεῖσε ὄνταςatados,δεδεμένουςa Jerusalén,εἰς Ἰερουσαλὴμpara queἵναfueran castigados.τιμωρηθῶσιν
YδέsucedióἘγένετοque,yendo yo de caminoμοι πορευομένῳyκαὶacercándomeἐγγίζοντιa Damasco,τῇ Δαμασκῷhacia el mediodía,περὶ μεσημβρίανde repenteἐξαίφνηςuna granἱκανὸνluzφῶςdel cieloἐκ τοῦ οὐρανοῦresplandecióπεριαστράψαιalrededor de mí;περὶ ἐμέ
yτεcaíἔπεσάal suelo,εἰς τὸ ἔδαφοςyκαὶoíἤκουσαuna vozφωνῆςque me decía:λεγούσης μοιSaulo,ΣαοὺλSaulo,Σαούλ¿por quéτίmeμεpersigues?διώκεις
Yδὲyoἐγὼrespondí:ἀπεκρίθην¿QuiénΤίςeres,εἶSeñor?κύριεYτεmeπρὸς ἐμέdijo:εἶπένYo soyἘγώ εἰμιJesúsἸησοῦςel nazareno,ὁ Ναζωραῖοςa quienὃνtúσὺpersigues.διώκεις
Yδὲlos que estaban conmigoοἱ σὺν ἐμοὶ ὄντεςvieronἐθεάσαντοla luz,τὸ μὲν φῶςperoδὲnoοὐκoyeronἤκουσανla vozτὴν φωνὴνdel que me hablaba.τοῦ λαλοῦντός μοι
Yδέdije:εἶπον¿QuéΤίharé,ποιήσωSeñor?κύριεYδὲel Señorὁ κύριοςmeπρός μεdijo:εἶπενLevántate,Ἀναστὰςveπορεύουa Damasco,εἰς Δαμασκόνy allíκἀκεῖse teσοιdiráλαληθήσεταιtodoπερὶ πάντωνlo queὧνestá ordenadoτέτακταίque hagas.σοι ποιῆσαι
Yδὲcomoὡςyo no veíaοὐκ ἐνέβλεπονa causa del resplandorἀπὸ τῆς δόξηςde aquella luz,τοῦ φωτὸς ἐκείνουllevado de la manoχειραγωγούμενοςpor los que estaban conmigo,ὑπὸ τῶν συνόντων μοιlleguéἦλθονa Damasco.εἰς Δαμασκόν
Yδέun talτιςAnanías,Ἁνανίαςhombreἀνὴρpiadosoεὐλαβὴςsegún la ley,κατὰ τὸν νόμονde quien daban buen testimonioμαρτυρούμενος ὑπὸtodosπάντωνlos judíosτῶν Ἰουδαίωνque vivíanκατοικούντωνallí,
vinoἐλθὼνa mí,πρὸς ἐμὲyκαὶponiéndose a mi lado,ἐπιστὰςmeμοιdijo:εἶπένSaulo,Σαοὺλhermano,ἀδελφέrecobra la vista.ἀνάβλεψονY yo,κἀγὼen aquella misma hora,αὐτῇ τῇ ὥρᾳrecobré la vistaἀνέβλεψαmirándolo.εἰς αὐτόν
Yδὲélὁdijo:εἶπενEl DiosὉ θεὸςde nuestros padresτῶν πατέρων ἡμῶνteσεha escogidoπροεχειρίσατόpara que conozcasγνῶναιsu voluntad,τὸ θέλημα αὐτοῦyκαὶveasἰδεῖνal Justo,τὸν δίκαιονyκαὶoigasἀκοῦσαιla vozφωνὴνde su boca;ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ
porqueὅτιserásἔσῃtestigoμάρτυςsuyoαὐτῷante todos los hombresπρὸς πάντας ἀνθρώπουςde lo queὧνhas vistoἑώρακαςyκαὶoído.ἤκουσας
Yκαὶahora,νῦν¿quéτίesperas?μέλλειςLevántate,ἀναστὰςsumérgeteβάπτισαιyκαὶlavaἀπόλουσαιtus pecados,τὰς ἁμαρτίας σουinvocandoἐπικαλεσάμενοςsu nombre.τὸ ὄνομα αὐτοῦ
YδέsucedióἘγένετοque, cuandovolvíμοι ὑποστρέψαντιa Jerusalénεἰς Ἰερουσαλὴμyκαὶestaba orandoπροσευχομένου μουen el templo,ἐν τῷ ἱερῷcaíγενέσθαι μεen éxtasis,ἐν ἐκστάσει
yκαὶloαὐτὸνviἰδεῖνque me decía:λέγοντά μοιDate prisaΣπεῦσονyκαὶsalἔξελθεprontoἐν τάχειde Jerusalén,ἐξ Ἰερουσαλήμporqueδιότιnoοὐrecibiránπαραδέξονταίtu testimonioσου μαρτυρίανacerca de mí.περὶ ἐμοῦ
Y yoκἀγὼdije:εἶπονSeñor,Κύριεellosαὐτοὶsabenἐπίστανταιqueὅτιyoἐγὼencarcelabaἤμην φυλακίζωνyκαὶazotabaδέρωνen las sinagogasκατὰ τὰς συναγωγὰςa los que creíanτοὺς πιστεύονταςen ti;ἐπὶ σέ
yκαὶcuandoὅτεse derramabaἐξεχύννετοla sangreτὸ αἷμαde Esteban,Στεφάνουtu testigo,τοῦ μάρτυρός σουyo mismo tambiénκαὶ αὐτὸςestabaἤμηνpresente,ἐφεστὼςaprobándoloσυνευδοκῶνyκαὶ καὶguardandoφυλάσσωνla ropaτὰ ἱμάτιαde los que lo mataban.τῶν ἀναιρούντων αὐτόν
Yκαὶmeπρός μεdijo:εἶπενVe,Πορεύουporqueὅτιyoἐγὼteσεenviaréἐξαποστελῶlejos,μακρὰνa las naciones».εἰς ἔθνη
YδὲloαὐτοῦescuchabanἬκουονhastaἄχριesta palabra,τούτου τοῦ λόγουyκαὶalzaronἐπῆρανsu voz,τὴν φωνὴν αὐτῶνdiciendo:λέγοντες«QuitaΑἶρεde la tierraἀπὸ τῆς γῆςa semejanteτὸν τοιοῦτονhombre,porqueγὰρnoοὐconveníaκαθῆκενque viviera».αὐτὸν ζῆν
Yτεcomo ellos gritaban,κραυγαζόντων αὐτῶνyκαὶarrojabanῥιπτούντωνsus ropas,τὰ ἱμάτιαyκαὶechabanβαλλόντωνpolvoκονιορτὸνal aire,εἰς τὸν ἀέρα
el comandanteὁ χιλίαρχοςmandóἐκέλευσενque loαὐτὸνmetieranεἰσάγεσθαιen el cuartel,εἰς τὴν παρεμβολήνdiciendoεἴπαςque loαὐτὸνinterrogaranἀνετάζεσθαιcon azotes,μάστιξινparaἵναsaberἐπιγνῷpor qué causaδι’ ἣν αἰτίανgritabanἐπεφώνουνasíοὕτωςcontra él.αὐτῷ
Peroδὲcuandoὡςloαὐτὸνestiraronπροέτεινανcon las correas,τοῖς ἱμᾶσινPabloὁ Παῦλοςdijoεἶπενal centuriónπρὸς τὸν ἑκατόνταρχονque estaba allí:ἑστῶτα«¿Lesὑμῖνestá permitidoΕἰ ἔξεστινazotarμαστίζεινa un hombreἄνθρωπονromano,Ῥωμαῖονyκαὶsin haber sido juzgado?».ἀκατάκριτον
Yδὲal oírlo,ἀκούσαςel centuriónὁ ἑκατοντάρχηςfueπροσελθὼνal comandanteτῷ χιλιάρχῳyle avisó,ἀπήγγειλενdiciendo:λέγων«¿QuéΤίvas aμέλλειςhacer?ποιεῖνPorqueγὰρeste hombreὁ ἄνθρωπος οὗτοςesἐστινromano».Ῥωμαῖός
Yδὲel comandanteὁ χιλίαρχοςvinoπροσελθὼνyleαὐτῷdijo:εἶπεν«Dime,Λέγε μοι¿túσὺeresεἶromano?».ῬωμαῖοςY élὁ δὲdijo:ἔφη«Sí».Ναί
Yδὲel comandanteὁ χιλίαρχοςrespondió:ἀπεκρίθη«YoἘγὼcon una gran sumaπολλοῦ κεφαλαίουadquiríἐκτησάμηνesta ciudadanía».τὴν πολιτείαν ταύτηνYδὲPabloὁ Παῦλοςdijo:ἔφη«Pero yoἘγὼ δὲinclusoκαὶnacíγεγέννημαιcon ella».
Así queοὖνenseguidaεὐθέωςse apartaronἀπέστησανde élἀπ’ αὐτοῦlos que iban aοἱ μέλλοντεςinterrogarlo;αὐτὸν ἀνετάζεινy tambiénκαὶ δὲel comandanteὁ χιλίαρχοςtuvo miedoἐφοβήθηal saberἐπιγνοὺςqueὅτιeraἐστινromanoῬωμαῖόςyκαὶqueὅτιloαὐτὸνhabía atado.ἦν δεδεκώς
Yδὲal día siguiente,Τῇ ἐπαύριονqueriendoβουλόμενοςsaberγνῶναιcon certezaτὸ ἀσφαλὲςpor quéτὸ τίlo acusabanκατηγορεῖταιlos judíos,ὑπὸ τῶν Ἰουδαίωνloαὐτόνsoltóἔλυσενyκαὶmandóἐκέλευσενque se reunieranσυνελθεῖνlos jefes de los sacerdotesτοὺς ἀρχιερεῖςyκαὶtodoπᾶνel Sanedrín;τὸ συνέδριονyκαὶbajandoκαταγαγὼνa Pablo,τὸν Παῦλονlo presentóἔστησενante ellos.εἰς αὐτούς