YδὲPablo,ὁ Παῦλοςfijando los ojosἀτενίσαςen el Sanedrín,τῷ συνεδρίῳdijo:εἶπεν«Hermanos,Ἄνδρες ἀδελφοίyoἐγὼhe vividoπεπολίτευμαιante Diosτῷ θεῷcon todaπάσῃbuenaἀγαθῇconcienciaσυνειδήσειhasta este día».ἄχρι ταύτης τῆς ἡμέρας
Yδὲel sumo sacerdoteὁ ἀρχιερεὺςAnaníasἉνανίαςmandóἐπέταξενa los que estaban junto a élτοῖς παρεστῶσιν αὐτῷque loαὐτοῦgolpearanτύπτεινen la boca.τὸ στόμα
EntoncesτότεPabloὁ Παῦλοςleπρὸς αὐτὸνdijo:εἶπεν«Diosὁ θεόςteσεva aμέλλειgolpear,Τύπτεινparedτοῖχεblanqueada;κεκονιαμένε¿yκαὶtúσὺestás sentadoκάθῃpara juzgarmeκρίνων μεsegún la ley,κατὰ τὸν νόμονyκαὶquebrantando la leyπαρανομῶνmandasκελεύειςque meμεgolpeen?».τύπτεσθαι
Yδὲlos que estaban presentesοἱ παρεστῶτεςdijeron:εἶπαν«¿Insultasλοιδορεῖςal sumo sacerdoteΤὸν ἀρχιερέαde Dios?».τοῦ θεοῦ
YτεPabloὁ Παῦλοςdijo:ἔφη«NoΟὐκsabía,ᾔδεινhermanos,ἀδελφοίqueὅτιeraἐστὶνel sumo sacerdote;ἀρχιερεύςporqueγὰρestá escrito:γέγραπται ὅτιNoοὐκhablarásἐρεῖςmalκακῶςdel jefeἌρχονταde tu pueblo».τοῦ λαοῦ σου
YδὲPablo,ὁ ΠαῦλοςsabiendoΓνοὺςqueὅτιuna parteτὸ ἓν μέροςeraἐστὶνde saduceosΣαδδουκαίωνyδὲla otraτὸ ἕτερονde fariseos,Φαρισαίωνgritóἔκραζενen el Sanedrín:ἐν τῷ συνεδρίῳ«Hermanos,Ἄνδρες ἀδελφοίyoἐγὼsoyεἰμιfariseo,Φαρισαῖόςhijoυἱὸςde fariseos;Φαρισαίωνpor la esperanzaπερὶ ἐλπίδοςyκαὶla resurrecciónἀναστάσεωςde los muertosνεκρῶνse me juzga».ἐγὼ κρίνομαι
Yδὲcuando dijoαὐτοῦ λαλοῦντοςesto,τοῦτοse produjoἐγένετοuna disensiónστάσιςentre los fariseosτῶν Φαρισαίωνyκαὶlos saduceos,Σαδδουκαίωνyκαὶla multitudτὸ πλῆθοςse dividió.ἐσχίσθη
Porqueγὰρlos saduceosΣαδδουκαῖοι μὲνdicenλέγουσινque no hayμὴ εἶναιresurrección,ἀνάστασινniμήτεángel,ἄγγελονniμήτεespíritu;πνεῦμαperoδὲlos fariseosΦαρισαῖοιreconocenὁμολογοῦσινambas cosas.τὰ ἀμφότερα
Yδὲse levantóἐγένετοun granμεγάληgriterío;κραυγὴyκαὶlevantándoseἀναστάντεςalgunosτινὲςde los escribasτῶν γραμματέωνdel partidoτοῦ μέρουςde los fariseos,τῶν Φαρισαίωνdiscutían acaloradamente,διεμάχοντοdiciendo:λέγοντες«No hallamos nadaΟὐδὲν εὑρίσκομενmaloκακὸνen este hombre;ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ¿y siεἰ δὲleαὐτῷha habladoἐλάλησενun espírituπνεῦμαoἢun ángel?».ἄγγελος
Yδὲcomoγινομένηςla disensiónστάσεωςse hacía grande,πολλῆςel comandante,ὁ χιλίαρχοςtemiendoφοβηθεὶςqueμὴPabloὁ Παῦλοςfuera despedazadoδιασπασθῇpor ellos,ὑπ’ αὐτῶνmandóἐκέλευσενa la tropaτὸ στράτευμαque bajara,καταβὰνloαὐτὸνarrebataraἁρπάσαιde en medioἐκ μέσουde ellosαὐτῶνyτεlo llevaraἄγεινal cuartel.εἰς τὴν παρεμβολήν
Yδὲa la noche siguienteΤῇ ἐπιούσῃ νυκτὶse le presentóἐπιστὰς αὐτῷel Señorὁ κύριοςydijo:εἶπεν«Ten ánimo;Θάρσειporqueγὰρcomoὡςhas dado testimonioδιεμαρτύρωde míτὰ περὶ ἐμοῦen Jerusalén,εἰς Ἰερουσαλὴμasíοὕτωes necesarioδεῖque túσεtambiénκαὶdes testimonioμαρτυρῆσαιen Roma».εἰς Ῥώμην
Yδὲcuando se hizo de día,Γενομένης ἡμέραςlos judíosοἱ Ἰουδαῖοιtramaronποιήσαντεςuna conspiraciónσυστροφὴνyse juramentaron bajo maldición,ἀνεθεμάτισαν ἑαυτοὺςdiciendoλέγοντεςque noμήτεcomeríanφαγεῖνniμήτεbeberíanπιεῖνhasta queἕως οὗhubieran matadoἀποκτείνωσινa Pablo.τὸν Παῦλον
Yδὲeranἦσανmás deπλείουςcuarentaτεσσεράκονταlos que habían hechoοἱ ποιησάμενοιesta conjura;ταύτην τὴν συνωμοσίαν
los cualesοἵτινεςfueronπροσελθόντεςa los jefes de los sacerdotesτοῖς ἀρχιερεῦσινyκαὶa los ancianos,τοῖς πρεσβυτέροιςydijeron:εἶπαν«Nos hemos juramentado bajo maldiciónἈναθέματι ἀνεθεματίσαμεν ἑαυτοὺςa no probar nadaμηδενὸς γεύσασθαιhasta queἕως οὗhayamos matadoἀποκτείνωμενa Pablo.τὸν Παῦλον
Ahora,νῦνpues,οὖνustedes,ὑμεῖςcon el Sanedrín,σὺν τῷ συνεδρίῳavisenἐμφανίσατεal comandanteτῷ χιλιάρχῳpara queὅπωςloαὐτὸνbajeκαταγάγῃante ustedes,εἰς ὑμᾶςcomo siὡςfueran aμέλλονταςexaminarδιαγινώσκεινcon más exactitudἀκριβέστερονsu caso;τὰ περὶ αὐτοῦyδὲnosotros,ἡμεῖςantes de queπρὸ τοῦél llegue,ἐγγίσαι αὐτὸνestamosἐσμενpreparadosἕτοιμοίpara matarlo».τοῦ ἀνελεῖν αὐτόν
Peroδὲel hijoὁ υἱὸςde la hermanaτῆς ἀδελφῆςde Pablo,ΠαύλουoyendoἈκούσαςde la emboscada,τὴν ἐνέδρανfueπαραγενόμενοςyκαὶentróεἰσελθὼνen el cuartel,εἰς τὴν παρεμβολὴνyse lo contóἀπήγγειλενa Pablo.τῷ Παύλῳ
YδὲPablo,ὁ Παῦλοςllamandoπροσκαλεσάμενοςa unoἕναde los centuriones,τῶν ἑκατονταρχῶνdijo:ἔφη«Llevaἄπαγεa este jovenΤὸν νεανίαν τοῦτονal comandante,πρὸς τὸν χιλίαρχονporqueγὰρtieneἔχειalgoτιque comunicarle».ἀπαγγεῖλαί αὐτῷ
Él,ὁpues,μὲν οὖνloαὐτὸνtomóπαραλαβὼνylo llevóἤγαγενal comandante,πρὸς τὸν χιλίαρχονyκαὶdijo:φησίν«El presoὉ δέσμιοςPabloΠαῦλοςmeμεllamóπροσκαλεσάμενόςyme pidióἠρώτησενque te trajeraἀγαγεῖν πρὸς σέa este joven,τοῦτον τὸν νεανίανque tieneἔχοντάalgoτιque decirte».λαλῆσαί σοι
Yδὲel comandante,ὁ χιλίαρχοςtomándoloἐπιλαβόμενος αὐτοῦde la manoτῆς χειρὸςyκαὶretirándoseἀναχωρήσαςaparte,κατ’ ἰδίανle preguntaba:ἐπυνθάνετο«¿QuéΤίesἐστινlo queὃtienesἔχειςque comunicarme?».ἀπαγγεῖλαί μοι
Yδὲdijo:εἶπεν ὅτι«Los judíosΟἱ Ἰουδαῖοιse han puesto de acuerdoσυνέθεντοpara pedirteτοῦ ἐρωτῆσαί σεqueὅπωςmañanaαὔριονbajesκαταγάγῃςa Pabloτὸν Παῦλονal Sanedrín,εἰς τὸ συνέδριονcomo siὡςfuera aμέλλονinformarseπυνθάνεσθαιcon más exactitudτι ἀκριβέστερονacerca de él.περὶ αὐτοῦ
Tú,σὺpues,οὖνnoμὴlesαὐτοῖςhagas caso;πεισθῇςporqueγὰρmás deπλείουςcuarentaτεσσεράκονταhombresἄνδρεςde ellosἐξ αὐτῶνleαὐτὸνtienden una emboscada,ἐνεδρεύουσινlos cualesοἵτινεςse han juramentado bajo maldiciónἀνεθεμάτισαν ἑαυτοὺςa no comerμήτε φαγεῖνniμήτεbeberπιεῖνhasta queἕως οὗloαὐτόνhayan matado;ἀνέλωσινyκαὶahoraνῦνestánεἰσινpreparados,ἕτοιμοιesperandoπροσδεχόμενοιtu promesa».τὴν ἀπὸ σοῦ ἐπαγγελίαν
Entoncesμὲν οὖνel comandanteὁ χιλίαρχοςdespidióἀπέλυσεal joven,τὸν νεανίσκονmandándole:παραγγείλας«No digasἐκλαλῆσαιa nadieμηδενὶqueὅτιmeπρὸς ἐμέhas informadoἐνεφάνισαςde esto».ταῦτα
YΚαὶllamandoπροσκαλεσάμενόςa dosτινας δύοde los centuriones,τῶν ἑκατονταρχῶνdijo:εἶπεν«PreparenἙτοιμάσατεdoscientosδιακοσίουςsoldadosστρατιώταςpara que vayanὅπως πορευθῶσινhasta Cesarea,ἕως Καισαρείαςyκαὶsetentaἑβδομήκονταjinetesἱππεῖςyκαὶdoscientosδιακοσίουςlanceros,δεξιολάβουςdesde la tercera horaἀπὸ τρίτης ὥραςde la noche;τῆς νυκτός
yτεque preparenπαραστῆσαιcabalgadurasκτήνηpara que,ἵναmontandoἐπιβιβάσαντεςa Pablo,τὸν Παῦλονlo lleven sano y salvoδιασώσωσιal gobernadorπρὸς τὸν ἡγεμόναFélix».Φήλικα
Yescribióγράψαςuna cartaἐπιστολὴνde este tenor:ἔχουσαν τὸν τύπον τοῦτον
«ClaudioΚλαύδιοςLisiasΛυσίαςal excelentísimoτῷ κρατίστῳgobernadorἡγεμόνιFélix:Φήλικιsaludos.χαίρειν
A este hombre,τὸν ἄνδρα τοῦτονapresadoσυλλημφθένταpor los judíosὑπὸ τῶν Ἰουδαίωνyκαὶa punto deμέλλονταser muertoἀναιρεῖσθαιpor ellos,ὑπ’ αὐτῶνlo rescatéἐξειλάμηνllegandoἐπιστὰςcon la tropa,σὺν τῷ στρατεύματιal saberμαθὼνqueὅτιesἐστινromano.Ῥωμαῖός
Yτεqueriendoβουλόμενόςsaberἐπιγνῶναιla causaτὴν αἰτίανpor la cualδι’ ἣνloαὐτῷacusaban,ἐνεκάλουνlo bajéκατήγαγονa su Sanedrín;εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν
yhalléεὗρονque loὃνacusabanἐγκαλούμενονpor cuestionesπερὶ ζητημάτωνde su ley,τοῦ νόμου αὐτῶνpero queδὲno teníaἔχονταningunaμηδὲνacusaciónἔγκλημαdignaἄξιονde muerteθανάτουoἢde cárcel.δεσμῶν
Yδέcuando se me avisóμηνυθείσης μοιque habríaἔσεσθαιuna trampaἐπιβουλῆςcontra el hombre,εἰς τὸν ἄνδραenseguidaἐξαυτῆςte loπρὸς σέenvié,ἔπεμψαordenandoπαραγγείλαςtambiénκαὶa los acusadoresτοῖς κατηγόροιςque diganλέγεινante tiἐπὶ σοῦlo que tienen contra él».πρὸς αὐτὸν
Así queμὲν οὖνlos soldados,Οἱ στρατιῶταιconforme a lo queκατὰ τὸse lesαὐτοῖςhabía ordenado,διατεταγμένονtomaronἀναλαβόντεςa Pabloτὸν Παῦλονylo llevaronἤγαγονde nocheδιὰ νυκτὸςa Antipátride.εἰς τὴν Ἀντιπατρίδα
Yδὲal día siguiente,τῇ ἐπαύριονdejandoἐάσαντεςque los jinetesτοὺς ἱππεῖςfueranἀπέρχεσθαιcon él,σὺν αὐτῷvolvieronὑπέστρεψανal cuartel.εἰς τὴν παρεμβολήν
Ellos,οἵτινεςal llegarεἰσελθόντεςa Cesareaεἰς τὴν Καισάρειανyκαὶentregarἀναδόντεςla cartaτὴν ἐπιστολὴνal gobernador,τῷ ἡγεμόνιleαὐτῷpresentaronπαρέστησανtambiénκαὶa Pablo.τὸν Παῦλον
Yδὲcuando la leyó,ἀναγνοὺςpreguntó tambiénκαὶ ἐπερωτήσαςde quéἐκ ποίαςprovinciaἐπαρχείαςera;ἐστὶνyκαὶal enterarseπυθόμενοςde queὅτιerade Cilicia,ἀπὸ Κιλικίας
dijo:ἔφη«TeσουoiréΔιακούσομαίcuandoὅτανlleguenπαραγένωνταιtambiénκαὶtus acusadores».οἱ κατήγοροί σουYmandóκελεύσαςque loαὐτόνcustodiaranφυλάσσεσθαιen el pretorioἐν τῷ πραιτωρίῳde Herodes.τοῦ Ἡρῴδου