Entretanto,Ἐν οἷςhabiéndose juntadoἐπισυναχθεισῶνla multitudτοῦ ὄχλουpor millares,τῶν μυριάδωνde modo queὥστεse pisoteabanκαταπατεῖνunos a otros,ἀλλήλουςcomenzóἤρξατοa decirλέγεινa sus discípulos,πρὸς τοὺς αὐτοῦ μαθητὰςprimero:πρῶτον«CuídenseΠροσέχετε ἑαυτοῖςde la levaduraἀπὸ τῆς ζύμηςde los fariseos,τῶν Φαρισαίωνque esἥτις ἐστὶνla hipocresía.ὑπόκρισις
Yδὲno hay nadaοὐδὲν ἐστὶνencubiertoσυγκεκαλυμμένονqueὃnoοὐκvaya a ser revelado,ἀποκαλυφθήσεταιniκαὶocultoκρυπτὸνqueὃnoοὐvaya a saberse.γνωσθήσεται
Por tanto,ἀνθ’ ὧνtodo lo queὅσαdijeronεἴπατεen la oscuridadἐν τῇ σκοτίᾳserá oídoἀκουσθήσεταιen la luz;ἐν τῷ φωτὶyκαὶlo queὃhablaronἐλαλήσατεal oídoπρὸς τὸ οὖςen los cuartos interioresἐν τοῖς ταμείοιςserá proclamadoκηρυχθήσεταιdesde las azoteas.ἐπὶ τῶν δωμάτων
Yδὲlesὑμῖνdigo,Λέγωamigos míos:τοῖς φίλοις μουnoμὴtemanφοβηθῆτεa los que matanἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντωνel cuerpo,τὸ σῶμαyκαὶdespués de estoμετὰ ταῦταnoμὴtienenἐχόντωνnada másπερισσότερόν τιque hacer.ποιῆσαι
Peroδὲlesὑμῖνmostraréὑποδείξωa quiénτίναdeben temer:φοβηθῆτεtemanφοβήθητεal que,τὸνdespués de matar,μετὰ τὸ ἀποκτεῖναιtieneἔχονταautoridadἐξουσίανpara echarἐμβαλεῖνen la Gehena;εἰς τὴν γέεννανsí,ναίlesὑμῖνdigo,λέγωa esteτοῦτονteman.φοβήθητε
¿Noοὐχὶse vendenπωλοῦνταιcinco pajarillosπέντε στρουθίαpor dos cuartos?δύο ἀσσαρίωνYκαὶni unoἓν οὐκde ellosἐξ αὐτῶνestáἔστινolvidadoἐπιλελησμένονdelante de Dios.ἐνώπιον τοῦ θεοῦ
Peroἀλλὰaunκαὶlos cabellosαἱ τρίχεςde su cabezaτῆς κεφαλῆς ὑμῶνtodosπᾶσαιestán contados.ἠρίθμηνταιNoμὴteman;φοβεῖσθεustedes valen másδιαφέρετεque muchos pajarillos.πολλῶν στρουθίων
Yδὲlesὑμῖνdigo:Λέγωtodo el queπᾶς ὃς ἂνse declareὁμολογήσῃpor míἐν ἐμοὶdelante de los hombres,ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπωνtambiénκαὶel Hijoὁ υἱὸςdel Hombreτοῦ ἀνθρώπουse declararáὁμολογήσειpor élἐν αὐτῷdelante de los ángelesἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλωνde Dios;τοῦ θεοῦ
peroδὲel queὁmeμεniegueἀρνησάμενόςdelante de los hombres,ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπωνserá negadoἀπαρνηθήσεταιdelante de los ángelesἐνώπιον τῶν ἀγγέλωνde Dios.τοῦ θεοῦ
Yκαὶtodo el queπᾶς ὃςdigaἐρεῖuna palabraλόγονcontra el Hijoεἰς τὸν υἱὸνdel Hombre,τοῦ ἀνθρώπουleαὐτῷserá perdonado;ἀφεθήσεταιperoδὲal queτῷblasfemeβλασφημήσαντιcontra el Espíritu Santo,εἰς τὸ ἅγιον πνεῦμαnoοὐκle será perdonado.ἀφεθήσεται
Yδὲcuandoὅτανlosὑμᾶςllevenεἰσφέρωσινante las sinagogasἐπὶ τὰς συναγωγὰςyκαὶlos gobernantesτὰς ἀρχὰςyκαὶlas autoridades,τὰς ἐξουσίαςnoμὴse preocupenμεριμνήσητεpor cómoπῶςoἢquéτίresponderán en su defensa,ἀπολογήσησθεoἢquéτίdirán;εἴπητε
porqueγὰρel Espíritu Santoτὸ ἅγιον πνεῦμαlesὑμᾶςenseñaráδιδάξειen esa misma horaἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳlo queἃdebenδεῖdecir».εἰπεῖν
Yδέunoτιςde la multitudἐκ τοῦ ὄχλουleαὐτῷdijo:Εἶπεν«Maestro,Διδάσκαλεdiεἰπὲa mi hermanoτῷ μου ἀδελφῷque repartaμερίσασθαιconmigoμετ’ ἐμοῦla herencia».τὴν κληρονομίαν
Peroδὲélὁleαὐτῷdijo:εἶπεν«Hombre,Ἄνθρωπε¿quiénτίςmeμεha puestoκατέστησενcomo juezκριτὴνoἢrepartidorμεριστὴνsobre ustedes?».ἐφ’ ὑμᾶς
Yδὲlesπρὸς αὐτούςdijo:εἶπεν«MirenὉρᾶτεyκαὶguárdenseφυλάσσεσθεde toda avaricia;ἀπὸ πάσης πλεονεξίαςporqueὅτιaunque alguien tenga abundancia,ἐν τῷ περισσεύειν τινὶsu vidaἡ αὐτοῦ ζωὴnoοὐκestáἐστινen sus bienes».ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ
Yδὲlesπρὸς αὐτοὺςdijoεἶπενuna parábola,παραβολὴνdiciendo:λέγων«Las tierrasἡ χώραde un hombreἈνθρώπου τινὸςricoπλουσίουprodujeron mucho.εὐφόρησεν
Yκαὶpensabaδιελογίζετοdentro de sí,ἐν ἑαυτῷdiciendo:λέγων¿QuéΤίharé,ποιήσωporqueὅτιnoοὐκtengoἔχωdóndeποῦguardarσυνάξωmis cosechas?τοὺς μου καρπούς
Yκαὶdijo:εἶπενEstoΤοῦτοharé:ποιήσωderribaréκαθελῶmis graneros,μου τὰς ἀποθήκαςyκαὶedificaréοἰκοδομήσωotros más grandes,μείζοναςyκαὶguardaréσυνάξωallíἐκεῖtodo el trigoπάντα τὸν σῖτονyκαὶmis bienes;τὰ μου ἀγαθά
yκαὶdiréἐρῶa mi alma:τῇ μου ψυχῇAlma,Ψυχήtienesἔχειςmuchos bienesπολλὰ ἀγαθὰguardadosκείμεναpara muchos años;εἰς πολλά ἔτηdescansa,ἀναπαύουcome,φάγεbebe,πίεalégrate.εὐφραίνου
PeroδὲDiosὁ θεόςleαὐτῷdijo:εἶπενInsensato,Ἄφρωνesta nocheταύτῃ τῇ νυκτὶteἀπὸ σοῦreclamanἀπαιτοῦσινtu alma;τὴν σου ψυχήνyδὲlo queἃhas preparado,ἡτοίμασας¿para quiénτίνιserá?ἔσται
Asíοὕτωςesel queὁacumula tesorosθησαυρίζωνpara síἑαυτῷyκαὶnoμὴes ricoπλουτῶνpara con Dios».εἰς θεὸν
YδὲdijoΕἶπενa sus discípulos:πρὸς τοὺς αὐτοῦ μαθητὰς«Por esoΔιὰ τοῦτοlesὑμῖνdigo:λέγωnoμὴse preocupenμεριμνᾶτεpor su vida,τῇ ψυχῇquéτίcomerán,φάγητεniμηδὲpor el cuerpo,τῷ σώματιquéτίvestirán.ἐνδύσησθε
Porqueγὰρla vidaἡ ψυχὴesἐστινmásπλεῖόνque el alimento,τῆς τροφῆςyκαὶel cuerpoτὸ σῶμαmás que el vestido.τοῦ ἐνδύματος
Fíjenseκατανοήσατεen los cuervos:τοὺς κόρακαςnoοὐsiembranσπείρουσινniοὐδὲcosechan,θερίζουσινno tienenοἷς οὐκ ἔστινdespensaταμεῖονniοὐδὲgranero,ἀποθήκηyκαὶDiosὁ θεὸςlosαὐτούςalimenta.τρέφει¡Cuánto másπόσῳ μᾶλλονvalenδιαφέρετεustedesὑμεῖςque las aves!τῶν πετεινῶν
¿Yδὲquiénτίςde ustedes,ἐξ ὑμῶνpreocupándose,μεριμνῶνpuedeδύναταιañadirπροσθεῖναιun codoπῆχυνa la duración de su vida?ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ
Puesοὖνsiεἰni siquieraοὐδὲlo más pequeñoἐλάχιστονpueden,δύνασθε¿por quéτίse preocupanμεριμνᾶτεpor lo demás?περὶ τῶν λοιπῶν
Fíjenseκατανοήσατεen los lirios,τὰ κρίναcómoπῶςcrecen:αὐξάνειnoοὐse fatiganκοπιᾷniοὐδὲhilan;νήθειperoδὲlesὑμῖνdigoλέγωque niοὐδὲSalomón,Σολομὼνen toda su gloria,ἐν πάσῃ τῇ αὐτοῦ δόξῃse vistióπεριεβάλετοcomoὡςuno de estos.ἓν τούτων
Yδὲsiεἰa la hierba,τὸν χόρτονque hoy estáὄντα σήμερονen el campoἐν ἀγρῷyκαὶmañanaαὔριονes echadaβαλλόμενονal horno,εἰς κλίβανονDiosὁ θεὸςla visteἀμφιέζειasí,οὕτως¡cuánto másπόσῳ μᾶλλονa ustedes,ὑμᾶςgente de poca fe!ὀλιγόπιστοι
Yκαὶustedes,ὑμεῖςnoμὴbusquenζητεῖτεquéτίcomeránφάγητεniκαὶquéτίbeberán,πίητεyκαὶnoμὴestén inquietos.μετεωρίζεσθε
Porqueγὰρtodas estas cosasπάντα ταῦταlas buscan con afánἐπιζητοῦσινlas nacionesτὰ ἔθνηdel mundo;τοῦ κόσμουperoδὲsu Padreὁ ὑμῶν πατὴρsabeοἶδενqueὅτιustedes las necesitan.χρῄζετε τούτων
Más bien,πλὴνbusquenζητεῖτεsu reino,τὴν αὐτοῦ βασιλείανyκαὶestas cosasταῦταlesὑμῖνserán añadidas.προστεθήσεται
No temas,Μὴ φοβοῦpequeño rebaño,τὸ μικρὸν ποίμνιονporqueὅτιa su Padreὁ ὑμῶν πατὴρle ha agradadoεὐδόκησενdarlesδοῦναι ὑμῖνel reino.τὴν βασιλείαν
Vendanπωλήσατεsus bienesτὰ ὑμῶν ὑπάρχονταyκαὶdenδότεlimosna;ἐλεημοσύνηνháganseποιήσατε ἑαυτοῖςbolsasβαλλάντιαque no se gastan,μὴ παλαιούμεναun tesoroθησαυρὸνinagotableἀνέκλειπτονen los cielos,ἐν τοῖς οὐρανοῖςdondeὅπουel ladrónκλέπτηςnoοὐκse acercaἐγγίζειniοὐδὲla polillaσὴςdestruye.διαφθείρει
Porqueγάρdondeὅπουestáἐστινsu tesoro,ὁ ὑμῶν θησαυρὸςallíἐκεῖestaráἔσταιtambiénκαὶsu corazón.ἡ ὑμῶν καρδία
EsténἜστωσανsus lomosὑμῶν αἱ ὀσφύεςceñidosπεριεζωσμέναιyκαὶlas lámparasοἱ λύχνοιencendidas;καιόμενοι
yκαὶustedes,ὑμεῖςseansemejantesὅμοιοιa hombresἀνθρώποιςque esperanπροσδεχομένοιςa su señorτὸν ἑαυτῶν κύριονcuandoπότεvuelvaἀναλύσῃde las bodas,ἐκ τῶν γάμωνpara que,ἵναcuando llegueἐλθόντοςyκαὶllame,κρούσαντοςleαὐτῷabranἀνοίξωσινenseguida.εὐθέως
Dichososμακάριοιaquellos esclavosοἱ ἐκεῖνοι δοῦλοιa quienesοὓςel señor,ὁ κύριοςal llegar,ἐλθὼνhalleεὑρήσειvelando;γρηγοροῦνταςen verdadἀμὴνlesὑμῖνdigoλέγωqueὅτιse ceñirá,περιζώσεταιyκαὶlosαὐτοὺςhará recostarse a la mesa,ἀνακλινεῖyκαὶacercándose,παρελθὼνlesαὐτοῖςservirá.διακονήσει
Y aunqueκἂνvengaἔλθῃen la segundaἐν τῇ δευτέρᾳvigilia,o aunqueκἂνen la tercera vigilia,ἐν τῇ τρίτῃ φυλακῇyκαὶloshalleεὕρῃasí,οὕτωςdichososμακάριοίsonεἰσινellos.ἐκεῖνοι
Peroδὲsepanγινώσκετεesto:Τοῦτοsiεἰel dueño de la casaὁ οἰκοδεσπότηςsupieraᾔδειa qué horaποίᾳ ὥρᾳvieneἔρχεταιel ladrón,ὁ κλέπτηςnoοὐκdejaríaἂν ἀφῆκενque le abrieran un boqueteδιορυχθῆναιen su casa.τὸν αὐτοῦ οἶκον
Tambiénκαὶustedesὑμεῖςesténγίνεσθεpreparados,ἕτοιμοιporqueὅτιa la hora queᾗ ὥρᾳnoοὐpiensanδοκεῖτεvieneἔρχεταιel Hijoὁ υἱὸςdel Hombre».τοῦ ἀνθρώπου
YδὲPedroὁ Πέτροςdijo:Εἶπεν«Señor,Κύριε¿dicesλέγειςesta parábolaτὴν ταύτην παραβολὴνpara nosotros,πρὸς ἡμᾶςoἢtambiénκαὶpara todos?».πρὸς πάντας
Yκαὶel Señorὁ κύριοςdijo:εἶπεν«¿QuiénΤίςes,ἐστὶνpues,ἄραel administradorὁ οἰκονόμοςfielπιστὸςy prudente,ὁ φρόνιμοςa quienὃνel señorὁ κύριοςpondráκαταστήσειal frenteἐπὶde su servidumbre,τῆς θεραπείας αὐτοῦpara darlesτοῦ διδόναιa su tiempoἐν καιρῷla ración de trigo?τὸ σιτομέτριον
Dichosoμακάριοςaquel esclavoὁ ἐκεῖνος δοῦλοςal queὃνsu señor,ὁ αὐτοῦ κύριοςcuando venga,ἐλθὼνencuentreεὑρήσειhaciendoποιοῦνταasí.οὕτως
De verdadἀληθῶςlesὑμῖνdigoλέγωqueὅτιloαὐτόνpondráκαταστήσειal frenteἐπὶde todos sus bienes.πᾶσιν τοῖς αὐτοῦ ὑπάρχουσιν
Peroδὲsiἐὰνaquel esclavoὁ ἐκεῖνος δοῦλοςdiceεἴπῃen su corazón:ἐν τῇ αὐτοῦ καρδίᾳMi señorὁ μου κύριόςtardaΧρονίζειen venir,ἔρχεσθαιyκαὶcomienzaἄρξηταιa golpearτύπτεινa los siervosτοὺς παῖδαςyκαὶa las criadas,τὰς παιδίσκαςyτεa comerἐσθίεινyκαὶbeberπίνεινyκαὶemborracharse,μεθύσκεσθαι
vendráἥξειel señorὁ κύριοςde aquel esclavoτοῦ δούλου ἐκείνουen un díaἐν ἡμέρᾳqueᾗnoοὐesperaπροσδοκᾷyκαὶa una horaἐν ὥρᾳqueᾗnoοὐsabe,γινώσκειyκαὶloαὐτὸνpartirá en dos,διχοτομήσειyκαὶle asignaráθήσειsu parteτὸ μέρος αὐτοῦcon los infieles.μετὰ τῶν ἀπίστων
Yδὲaquel esclavoἐκεῖνος ὁ δοῦλοςque conocióὁ γνοὺςla voluntadτὸ θέλημαde su señor,τοῦ αὐτοῦ κυρίουyκαὶnoμὴse preparóἑτοιμάσαςniἢhizoποιήσαςconforme a su voluntad,πρὸς τὸ αὐτοῦ θέλημαrecibirá muchos azotes;δαρήσεται πολλάς
peroδὲel queὁnoμὴla conoció,γνοὺςeδὲhizoποιήσαςcosas dignasἄξιαde azotes,πληγῶνrecibirá pocos.δαρήσεται ὀλίγαςYδὲa todo aquelπαντὶa quienᾧse le dioἐδόθηmucho,πολύmuchoπολὺse le exigirá;ζητηθήσεται παρ’ αὐτοῦyκαὶal queᾧse le confióπαρέθεντοmucho,πολύmásπερισσότερονse le pedirá.αἰτήσουσιν αὐτόν
FuegoΠῦρvineἦλθονa echarβαλεῖνsobre la tierra,ἐπὶ τὴν γῆν¡yκαὶcuántoτίquisieraθέλωqueεἰyaἤδηestuviera encendido!ἀνήφθη
Peroδὲtengoἔχωuna inmersiónβάπτισμαcon que ser sumergido,βαπτισθῆναι¡yκαὶcuántaπῶςangustia tengoσυνέχομαιhasta queἕως ὅτουse cumpla!τελεσθῇ
¿Piensanδοκεῖτεqueὅτιhe venidoπαρεγενόμηνa darδοῦναιpazεἰρήνηνen la tierra?ἐν τῇ γῇNo,οὐχίlesὑμῖνdigo,λέγωsino más bienἀλλ’ ἢdivisión.διαμερισμόν
Porqueγὰρdesde ahoraἀπὸ τοῦ νῦνestaránἔσονταιcincoπέντεen una casaἐν ἑνὶ οἴκῳdivididos,διαμεμερισμένοιtresτρεῖςcontra dosἐπὶ δυσὶνyκαὶdosδύοcontra tres.ἐπὶ τρισίν
Estarán divididos:διαμερισθήσονταιel padreπατὴρcontra el hijoἐπὶ υἱῷyκαὶel hijoυἱὸςcontra el padre;ἐπὶ πατρίla madreμήτηρcontra la hijaἐπὶ θυγατέραyκαὶla hijaθυγάτηρcontra la madre;ἐπὶ τὴν μητέραla suegraπενθερὰcontra su nueraἐπὶ τὴν αὐτῆς νύμφηνyκαὶla nueraνύμφηcontra la suegra».ἐπὶ τὴν πενθεράν
YδὲdecíaἜλεγενtambiénκαὶa las multitudes:τοῖς ὄχλοις«CuandoὍτανvenἴδητεuna nubeνεφέληνque subeἀνατέλλουσανpor el occidente,ἐπὶ δυσμῶνenseguidaεὐθέωςdicen:λέγετεVieneἔρχεταιlluvia;Ὄμβροςyκαὶasíοὕτωςsucede.γίνεται
Yκαὶcuandoὅτανsoplaπνέονταel viento del sur,νότονdicen:λέγετεHaráἔσταιcalor;Καύσωνyκαὶsucede.γίνεται
Hipócritas,ὑποκριταίsabenοἴδατεdistinguirδοκιμάζεινel aspectoτὸ πρόσωπονde la tierraτῆς γῆςyκαὶdel cielo;τοῦ οὐρανοῦ¿yδὲcómoπῶςnoοὐκsabenοἴδατεdistinguirδοκιμάζεινeste tiempo?τὸν τοῦτον καιρὸν
¿Yδὲpor quéΤίnoοὐjuzganκρίνετεtambiénκαὶpor ustedes mismosἀφ’ ἑαυτῶνlo que es justo?τὸ δίκαιον
Porqueγὰρcuandoὡςvasὑπάγειςcon tu adversarioμετὰ τοῦ σου ἀντιδίκουante el magistrado,ἐπ’ ἄρχονταprocuraδὸς ἐργασίανen el caminoἐν τῇ ὁδῷlibrarteἀπηλλάχθαιde él,ἀπ’ αὐτοῦno sea queμήποτεteσεarrastreκατασύρῃante el juez,πρὸς τὸν κριτήνyκαὶel juezὁ κριτήςteσεentregueπαραδώσειal alguacil,τῷ πράκτοριyκαὶel alguacilὁ πράκτωρteσεecheβαλεῖen la cárcel.εἰς φυλακήν
Teσοιdigoλέγωque de ningún modoοὐ μὴsaldrásἐξέλθῃςde allíἐκεῖθενhasta queἕωςpaguesἀποδῷςhastaκαὶel último lepto».τὸ ἔσχατον λεπτὸν