Yδὲpasando porΔιοδεύσαντεςAnfípolisτὴν ἈμφίπολινyκαὶApolonia,τὴν Ἀπολλωνίανllegaronἦλθονa Tesalónica,εἰς Θεσσαλονίκηνdondeὅπουhabíaἦνuna sinagogaσυναγωγὴde los judíos.τῶν Ἰουδαίων
YδὲPablo,τῷ Παύλῳsegún su costumbre,κατὰ τὸ εἰωθὸςentróεἰσῆλθενdonde ellos,πρὸς αὐτοὺςyκαὶdurante tres shabatsἐπὶ σάββατα τρίαdiscutióδιελέξατοcon ellosαὐτοῖςa partir de las Escrituras,ἀπὸ τῶν γραφῶν
explicandoδιανοίγωνyκαὶdemostrandoπαρατιθέμενοςqueὅτιel Mesíasτὸν χριστὸνtenía queἔδειpadecerπαθεῖνyκαὶresucitarἀναστῆναιde entre los muertos,ἐκ νεκρῶνyκαὶdiciendo:«Esteὅτι οὗτόςJesúsὁ Ἰησοῦςqueὃνyoἐγὼlesὑμῖνanuncioκαταγγέλλωesἐστινel Mesías».ὁ χριστός
Yκαίalgunosτινεςde ellosἐξ αὐτῶνse convencieronἐπείσθησανyκαὶse unieronπροσεκληρώθησανa Pabloτῷ Παύλῳyκαὶa Silas,τῷ Σιλᾷy tambiénτεuna gran multitudπλῆθος πολὺde los griegosτῶν Ἑλλήνωνpiadosos,σεβομένωνyτεno pocasοὐκ ὀλίγαιde las mujeresγυναικῶνprincipales.τῶν πρώτων
Peroδὲlos judíos,οἱ Ἰουδαῖοιllenos de celos,ζηλώσαντεςyκαὶtomando consigoπροσλαβόμενοιa algunos hombresἄνδρας τινὰςmalvadosπονηροὺςde la plaza,τῶν ἀγοραίωνyκαὶformando una turba,ὀχλοποιήσαντεςalborotabanἐθορύβουνla ciudad;τὴν πόλινyκαὶpresentándoseἐπιστάντεςen la casaτῇ οἰκίᾳde Jasón,Ἰάσονοςlosαὐτοὺςbuscabanἐζήτουνpara sacarlosπροαγαγεῖνante el pueblo.εἰς τὸν δῆμον
Peroδὲal no hallarlos,μὴ εὑρόντες αὐτοὺςarrastraronἔσυρονa JasónἸάσοναyκαίa algunos hermanosτινας ἀδελφοὺςante las autoridades de la ciudad,ἐπὶ τοὺς πολιτάρχαςgritando:βοῶντες«Estosὅτι οὗτοιque han trastornadoΟἱ ἀναστατώσαντεςel mundo enteroτὴν οἰκουμένηνhan venidoπάρεισινtambiénκαὶacá,ἐνθάδε
a los cualesοὓςJasónἸάσωνha recibido;ὑποδέδεκταιyκαὶtodos estosοὗτοι πάντεςactúanπράσσουσιcontra los decretosἀπέναντι τῶν δογμάτωνdel César,Καίσαροςdiciendoλέγοντεςque hayεἶναιotro rey,βασιλέα ἕτερονJesús».Ἰησοῦν
Yδὲalborotaronἐτάραξανa la multitudτὸν ὄχλονyκαὶa las autoridades de la ciudadτοὺς πολιτάρχαςque oíanἀκούονταςesto;ταῦτα
yκαὶdespués de recibirλαβόντεςfianzaτὸ ἱκανὸνde Jasónπαρὰ τοῦ Ἰάσονοςyκαὶde los demás,τῶν λοιπῶνlosαὐτούςsoltaron.ἀπέλυσαν
Yδὲenseguida,εὐθέωςde noche,διὰ νυκτὸςlos hermanosΟἱ ἀδελφοὶenviaronἐξέπεμψανa Pabloτόν τε Παῦλονyκαὶa Silasτὸν Σιλᾶνa Berea;εἰς Βέροιανy ellos,οἵτινεςal llegar,παραγενόμενοιentraronἀπῄεσανen la sinagogaεἰς τὴν συναγωγὴνde los judíos.τῶν Ἰουδαίων
Yδὲestosοὗτοιeranἦσανmás noblesεὐγενέστεροιque los de Tesalónica,τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃpuesοἵτινεςrecibieronἐδέξαντοla palabraτὸν λόγονcon toda avidez,μετὰ πάσης προθυμίαςexaminandoἀνακρίνοντεςcada díaτὸ καθ’ ἡμέρανlas Escriturasτὰς γραφὰςpara ver siεἰestas cosasταῦταeranἔχοιasí.οὕτως
Así queμὲν οὖνmuchosπολλοὶde ellosἐξ αὐτῶνcreyeron,ἐπίστευσανyκαὶtambiénmujeres griegasτῶν Ἑλληνίδων γυναικῶνde alta posición,τῶν εὐσχημόνωνyκαὶno pocosοὐκ ὀλίγοιhombres.ἀνδρῶν
Peroδὲcuandoὡςlos judíosοἱ Ἰουδαῖοιde Tesalónicaἀπὸ τῆς Θεσσαλονίκηςsupieronἔγνωσανqueὅτιtambiénκαὶen Bereaἐν τῇ Βεροίᾳera anunciadaκατηγγέληpor Pabloὑπὸ τοῦ Παύλουla palabraὁ λόγοςde Dios,τοῦ θεοῦfueronἦλθονallá tambiénκἀκεῖpara agitarσαλεύοντεςyκαὶalborotarταράσσοντεςa las multitudes.τοὺς ὄχλους
Entoncesτότεlos hermanosοἱ ἀδελφοὶenviaronἐξαπέστειλανenseguidaεὐθέωςa Pabloτὸν Παῦλονpara que fueraπορεύεσθαιhasta el mar;ἕως ἐπὶ τὴν θάλασσανyτεSilasὅ τε ΣιλᾶςyκαὶTimoteoὁ Τιμόθεοςse quedaronὑπέμεινάνallí.ἐκεῖ
Yδὲlos que acompañabanοἱ καθιστάνοντεςa Pabloτὸν Παῦλονlo llevaronἤγαγονhasta Atenas;ἕως Ἀθηνῶνyκαὶhabiendo recibidoλαβόντεςordenἐντολὴνpara Silasπρὸς τὸν ΣιλᾶνyκαὶTimoteoτὸν Τιμόθεονde queἵναfueranἔλθωσινa élπρὸς αὐτὸνlo antes posible,ὡς τάχισταpartieron.ἐξῄεσαν
Yδὲmientras Pabloτοῦ Παύλουlosαὐτοὺςesperabaἐκδεχομένουen Atenas,Ἐν ταῖς Ἀθήναιςsu espírituτὸ πνεῦμα αὐτοῦse irritabaπαρωξύνετοdentro de élἐν αὐτῷal verθεωροῦντοςla ciudadτὴν πόλινllena de ídolos.κατείδωλον οὖσαν
Así queμὲν οὖνdiscutíaδιελέγετοen la sinagogaἐν τῇ συναγωγῇcon los judíosτοῖς Ἰουδαίοιςyκαὶcon los piadosos,τοῖς σεβομένοιςyκαὶen la plazaἐν τῇ ἀγορᾷcada díaκατὰ πᾶσαν ἡμέρανcon los que se encontraban allí.πρὸς τοὺς παρατυγχάνοντας
Y tambiénδὲ καὶalgunosτινὲςde los filósofosτῶν φιλοσόφωνepicúreosἘπικουρείωνyκαὶestoicosΣτοϊκῶνdiscutíanσυνέβαλλονcon él;αὐτῷyκαίalgunosτινεςdecían:ἔλεγον«¿QuéΤίquerráἂν θέλοιdecirλέγεινeste charlatán?».ὁ σπερμολόγος οὗτοςY otros:οἱ δέ«Pareceδοκεῖque esεἶναιpredicadorκαταγγελεὺςde diosesδαιμονίωνextranjeros»,Ξένωνporqueὅτιles anunciaba la buena noticiaεὐηγγελίζετοde Jesúsτὸν Ἰησοῦνyκαὶde la resurrección.τὴν ἀνάστασιν
Yτεtomándolo,ἐπιλαβόμενοί αὐτοῦlo llevaronἤγαγονal Areópago,ἐπὶ τὸν Ἄρειον Πάγονdiciendo:λέγοντες«¿PodemosΔυνάμεθαsaberγνῶναιquéτίςes esta nueva enseñanzaἡ καινὴ αὕτη διδαχήde la que hablas?ἡ ὑπὸ σοῦ λαλουμένη
Porqueγάρtraesεἰσφέρειςa nuestros oídosεἰς τὰς ἀκοὰς ἡμῶνcosas extrañas;ξενίζοντα τιναqueremos,βουλόμεθαpues,οὖνsaberγνῶναιquéτίναquieren decirθέλει εἶναιestas cosas».ταῦτα
Puesδὲtodos los ateniensesἈθηναῖοι πάντεςyκαὶlos extranjeros residentesοἱ ἐπιδημοῦντες ξένοιno se ocupabanοὐδὲν ηὐκαίρουνen otra cosaεἰς ἕτερονsinoἢen decirλέγειν τιoἢen oírἀκούεινalgo nuevo.τι καινότερον
EntoncesδὲPablo,Παῦλοςde pieΣταθεὶςen medioἐν μέσῳdel Areópago,τοῦ Ἀρείου Πάγουdijo:ἔφη«Atenienses,Ἄνδρες Ἀθηναῖοιveoθεωρῶque en todoκατὰ πάνταsonὑμᾶςmuy religiosos.ὡς δεισιδαιμονεστέρους
Porqueγὰρal pasarδιερχόμενοςyκαὶobservarἀναθεωρῶνsus objetos de culto,τὰ σεβάσματα ὑμῶνhalléεὗρονtambiénκαὶun altarβωμὸνen el cualἐν ᾧestaba escrito:ἐπεγέγραπτοA un diosθεῷdesconocido.ἈγνώστῳPuesοὖνlo queὃustedes adoranεὐσεβεῖτεsin conocer,ἀγνοοῦντεςesoτοῦτοes lo que yoἐγὼlesὑμῖνanuncio.καταγγέλλω
El Diosὁ θεὸςque hizoὁ ποιήσαςel mundoτὸν κόσμονyκαὶtodas las cosasπάντα τὰque hay en él,ἐν αὐτῷsiendoὑπάρχωνSeñorκύριοςdel cieloοὐρανοῦyκαὶde la tierra,γῆςnoοὐκhabitaκατοικεῖen santuariosἐν ναοῖςhechos por manos,χειροποιήτοις
niοὐδὲes servidoθεραπεύεταιpor manosὑπὸ χειρῶνhumanas,ἀνθρωπίνωνcomo si necesitaraπροσδεόμενόςde algo,τινοςpues élαὐτὸςdaδιδοὺςa todosπᾶσιvida,ζωὴνyκαὶaliento,πνοὴνyκαὶtodas las cosas;τὰ πάντα
yτεde uno soloἐξ ἑνὸςhizoἐποίησένtoda naciónπᾶν ἔθνοςde los hombresἀνθρώπωνpara que habitaranκατοικεῖνsobre toda la fazἐπὶ παντὸς προσώπουde la tierra,τῆς γῆςhabiendo fijadoὁρίσαςlos tiempos señaladosπροστεταγμένους καιροὺςyκαὶlos límitesτὰς ὁροθεσίαςde su habitación,τῆς κατοικίας αὐτῶν
para que buscaranζητεῖνa Dios,τὸν θεὸνpor si acasoεἰ ἄρα γεloαὐτὸνpalpabanψηλαφήσειανyκαὶlo hallaban;εὕροιενaunqueκαί γεnoοὐestáὑπάρχονταlejosμακρὰνde cada unoἀπὸ ἑνὸς ἑκάστουde nosotros.ἡμῶν
Porqueγὰρen élἐν αὐτῷvivimos,ζῶμενyκαὶnos movemos,κινούμεθαyκαὶexistimos;ἐσμένcomoὡςtambiénκαίalgunosτινεςde sus propios poetasτῶν καθ’ ὑμᾶς ποιητῶνhan dicho:εἰρήκασινPorque tambiénγὰρ καὶsomosἐσμένlinajeγένοςsuyo.Τοῦ
Siendo,ὑπάρχοντεςpues,οὖνlinajeγένοςde Dios,τοῦ θεοῦnoοὐκdebemosὀφείλομενpensarνομίζεινque la divinidadτὸ θεῖονseaεἶναιsemejanteὅμοιονa oro,χρυσῷoἢplata,ἀργύρῳoἢpiedra,λίθῳesculturaχαράγματιdel arteτέχνηςyκαὶde la imaginaciónἐνθυμήσεωςhumana.ἀνθρώπου
Así queμὲν οὖνDios,ὁ θεὸςhabiendo pasado por altoὑπεριδὼνlos tiemposτοὺς χρόνουςde la ignorancia,τῆς ἀγνοίαςahoraτὰ νῦνmandaπαραγγέλλειa todos los hombresτοῖς ἀνθρώποις πάνταςen todas partesπανταχοῦque cambien de mente;μετανοεῖν
por cuantoκαθότιha fijadoἔστησενun díaἡμέρανen el cualἐν ᾗjuzgaráμέλλει κρίνεινal mundoτὴν οἰκουμένηνcon justicia,ἐν δικαιοσύνῃpor medio de un hombreἐν ἀνδρὶa quienᾧdesignó,ὥρισενdandoπαρασχὼνgarantíaπίστινa todosπᾶσινal resucitarloἀναστήσας αὐτὸνde entre los muertos».ἐκ νεκρῶν
Yδὲcuando oyeronἈκούσαντεςde la resurrecciónἀνάστασινde los muertos,νεκρῶνunosοἱ μὲνse burlaban,ἐχλεύαζονy otrosοἱ δὲdijeron:εἶπαν«TeσουoiremosἈκουσόμεθάacerca de estoπερὶ τούτουotra vez».καὶ πάλιν
AsíοὕτωςsalióἐξῆλθενPabloὁ Παῦλοςde en medioἐκ μέσουde ellos.αὐτῶν
Peroδὲalgunosτινὲςhombresἄνδρεςse unieronκολληθέντεςa élαὐτῷy creyeron;ἐπίστευσανentre ellosἐν οἷςDionisioκαὶ Διονύσιοςel areopagita,ὁ Ἀρεοπαγίτηςyκαὶuna mujerγυνὴllamadaὀνόματιDámaris,Δάμαριςyκαὶotrosἕτεροιcon ellos.σὺν αὐτοῖς