Peroδέun hombreἈνὴρ τιςllamadoὀνόματιAnanías,Ἁνανίαςcon Safiraσὺν Σαπφίρῃsu mujer,τῇ γυναικὶ αὐτοῦvendióἐπώλησενuna propiedad,κτῆμα
yκαὶse quedó con parteἐνοσφίσατοdel precio,ἀπὸ τῆς τιμῆςsabiéndoloσυνειδυίηςtambiénκαὶsu mujer;τῆς γυναικόςyκαὶtrayendoἐνέγκαςsolo una parte,μέρος τιla pusoἔθηκενa los piesπαρὰ τοὺς πόδαςde los apóstoles.τῶν ἀποστόλων
YδὲPedroὁ Πέτροςdijo:εἶπεν«Ananías,Ἁνανία¿por quéδιὰ τίha llenadoἐπλήρωσενSatanásὁ Σατανᾶςtu corazónτὴν καρδίαν σουpara que mientasψεύσασθαί σεal Espíritu Santoτὸ πνεῦμα τὸ ἅγιονyκαὶte quedes con parteνοσφίσασθαιdel precioἀπὸ τῆς τιμῆςdel terreno?τοῦ χωρίου
¿Acaso noοὐχὶseguía siendoἔμενενtuyoσοὶmientras lo tenías?μένονYκαὶuna vez vendido,πραθὲν¿noestabaὑπῆρχενen tu poder?ἐν τῇ σῇ ἐξουσίᾳ¿Por quéτί ὅτιpusisteἔθουen tu corazónἐν τῇ καρδίᾳ σουesta acción?τὸ πρᾶγμα τοῦτοNoοὐκhas mentidoἐψεύσωa los hombres,ἀνθρώποιςsinoἀλλὰa Dios».τῷ θεῷ
Yδὲal oírἀκούωνAnaníasὁ Ἁνανίαςestas palabras,τοὺς λόγους τούτουςcayóπεσὼνy expiró.ἐξέψυξενYκαὶvinoἐγένετοun gran temorφόβος μέγαςsobre todosἐπὶ πάνταςlos que lo oyeron.τοὺς ἀκούοντας
Yδὲlevantándoseἀναστάντεςlos jóvenes,οἱ νεώτεροιloαὐτὸνenvolvieron,συνέστειλανyκαὶsacándolo,ἐξενέγκαντεςlo sepultaron.ἔθαψαν
YδὲpasadasἘγένετο διάστημαunasὡςtres horas,ὡρῶν τριῶνentróκαὶ εἰσῆλθενsu mujer,ἡ γυνὴ αὐτοῦsin saberμὴ εἰδυῖαlo que había sucedido.τὸ γεγονὸς
YδὲPedroΠέτροςleπρὸς αὐτὴνdijo:ἀπεκρίθη«Dime,Εἰπέ μοι¿vendieronεἰ ἀπέδοσθεel terrenoτὸ χωρίονen tanto?».τοσούτουY ellaἡ δὲdijo:εἶπεν«Sí,Ναίen tanto».τοσούτου
YδὲPedroὁ Πέτροςleπρὸς αὐτήνdijo:«¿Por quéΤί ὅτιse pusieron de acuerdoσυνεφωνήθη ὑμῖνpara poner a pruebaπειράσαιal Espírituτὸ πνεῦμαdel Señor?κυρίουMira,ἰδοὺlos piesοἱ πόδεςde los que sepultaronτῶν θαψάντωνa tu maridoτὸν ἄνδρα σουestán a la puerta,ἐπὶ τῇ θύρᾳyκαὶte sacarán a ti».ἐξοίσουσίν σε
Yδὲal instanteπαραχρῆμαcayóἔπεσενa sus piesπρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦyκαὶexpiró.ἐξέψυξενYδὲcuando entraronεἰσελθόντεςlos jóvenes,οἱ νεανίσκοιlaαὐτὴνhallaronεὗρονmuerta,νεκράνyκαὶsacándola,ἐξενέγκαντεςla sepultaronἔθαψανjunto a su marido.πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς
Yκαὶvinoἐγένετοun gran temorφόβος μέγαςsobre toda la asamblea,ἐφ’ ὅλην τὴν ἐκκλησίανyκαὶsobre todosἐπὶ πάνταςlos que oíanτοὺς ἀκούονταςestas cosas.ταῦτα
Yδὲpor manoΔιὰ τῶν χειρῶνde los apóstolesτῶν ἀποστόλωνse hacíanἐγίνετοmuchasπολλὰseñalesσημεῖαyκαὶprodigiosτέραταen el pueblo;ἐν τῷ λαῷyκαὶestabanἦσανtodosἅπαντεςunánimesὁμοθυμαδὸνen el pórticoἐν τῇ Στοᾷde Salomón.Σολομῶντος
Peroδὲde los demás,τῶν λοιπῶνningunoοὐδεὶςse atrevíaἐτόλμαa juntarseκολλᾶσθαιcon ellos;αὐτοῖςsin embargo,ἀλλ’el puebloὁ λαόςlosαὐτοὺςalababa.ἐμεγάλυνεν
Yδὲcada vez másμᾶλλονse añadíanπροσετίθεντοcreyentesπιστεύοντεςal Señor,τῷ κυρίῳmultitudesπλήθηde hombresἀνδρῶνyτε καὶde mujeres;γυναικῶν
de modo queὥστεaunκαὶsacabanἐκφέρεινa los enfermosτοὺς ἀσθενεῖςa las callesεἰς τὰς πλατείαςyκαὶlos poníanτιθέναιen lechosἐπὶ κλιναρίωνyκαὶcamillas,κραβάττωνpara que,ἵναal pasarἐρχομένουPedro,Πέτρουal menosκἂνsu sombraἡ σκιὰcayeraἐπισκιάσῃsobre algunoτινὶde ellos.αὐτῶν
Yδὲtambiénκαὶla multitudτὸ πλῆθοςde las ciudades vecinasτῶν πέριξ πόλεωνde JerusalénἸερουσαλήμacudía,συνήρχετοtrayendoφέροντεςenfermosἀσθενεῖςyκαὶatormentadosὀχλουμένουςpor espíritus impuros;ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτωνy todosοἵτινες ἅπαντεςeran sanados.ἐθεραπεύοντο
Entoncesδὲse levantóἈναστὰςel sumo sacerdote,ὁ ἀρχιερεὺςyκαὶtodosπάντεςlos que estaban con él,οἱ σὺν αὐτῷque eraἡ οὖσαel partidoαἵρεσιςde los saduceos,τῶν Σαδδουκαίωνy se llenaronἐπλήσθησανde celos,ζήλου
yκαὶecharonἐπέβαλονmanoτὰς χεῖραςa los apóstolesἐπὶ τοὺς ἀποστόλουςyκαὶlosαὐτοὺςpusieronἔθεντοen la cárcelἐν τηρήσειpública.δημοσίᾳ
Peroδὲun ángelἄγγελοςdel Señor,κυρίουde noche,διὰ νυκτὸςabrióἤνοιξεlas puertasτὰς θύραςde la cárcel,τῆς φυλακῆςyτεsacándolos,ἐξαγαγών αὐτοὺςdijo:εἶπεν
«Vayan,Πορεύεσθεyκαὶde pieσταθέντεςen el templo,ἐν τῷ ἱερῷhablenλαλεῖτεal puebloτῷ λαῷtodas las palabrasπάντα τὰ ῥήματαde esta vida».τῆς ζωῆς ταύτης
Al oír esto,ἀκούσαντες δὲentraronεἰσῆλθονal temploεἰς τὸ ἱερὸνal amanecerὑπὸ τὸν ὄρθρονyκαὶenseñaban.ἐδίδασκονYδὲllegandoΠαραγενόμενοςel sumo sacerdoteὁ ἀρχιερεὺςyκαὶlos que estaban con él,οἱ σὺν αὐτῷconvocaronσυνεκάλεσανal Sanedrínτὸ συνέδριονyκαὶa todo el consejo de ancianosπᾶσαν τὴν γερουσίανde los hijosτῶν υἱῶνde Israel,Ἰσραήλyκαὶenviaronἀπέστειλανa la cárcelεἰς τὸ δεσμωτήριονpara que los trajeran.ἀχθῆναι αὐτούς
Peroδὲcuando llegaronπαραγενόμενοιlos guardias,οἱ ὑπηρέταιnoοὐχlosαὐτοὺςhallaronεὗρονen la cárcel;ἐν τῇ φυλακῇyδὲvolvieronἀναστρέψαντεςy dieron aviso,ἀπήγγειλαν
diciendo:λέγοντες ὅτι«Hallamosεὕρομενla cárcelΤὸ δεσμωτήριονcerradaκεκλεισμένονcon toda seguridad,ἐν πάσῃ ἀσφαλείᾳyκαὶa los guardiasτοὺς φύλακαςde pieἑστῶταςa las puertas;ἐπὶ τῶν θυρῶνperoδὲcuando abrimos,ἀνοίξαντεςno hallamosεὕρομενa nadieοὐδέναdentro».ἔσω
Cuandoὡς δὲel jefe de la guardiaὅ τε στρατηγὸςdel temploτοῦ ἱεροῦyκαὶlos sumos sacerdotesοἱ ἀρχιερεῖςoyeronἤκουσανestas palabras,τοὺς λόγους τούτουςestaban perplejosδιηπόρουνacerca de ellos,περὶ αὐτῶνpreguntándosequéτίvendría a serἂν γένοιτοesto.τοῦτο
Peroδέllegóπαραγενόμενοςunoτιςy les avisó:ἀπήγγειλεν αὐτοῖς ὅτι«Miren,Ἰδοὺlos hombresοἱ ἄνδρεςqueοὓςpusieronἔθεσθεen la cárcelἐν τῇ φυλακῇestánεἰσὶνen el templo,ἐν τῷ ἱερῷde pieἑστῶτεςyκαὶenseñandoδιδάσκοντεςal pueblo».τὸν λαόν
Entoncesτότεfueἀπελθὼνel jefe de la guardiaὁ στρατηγὸςcon los guardiasσὺν τοῖς ὑπηρέταιςy los trajo,ἤγαγεν αὐτούςnoοὐcon violencia,μετὰ βίαςporqueγὰρtemíanἐφοβοῦντοal pueblo,τὸν λαόνno fueran a ser apedreados.μὴ λιθασθῶσιν
Yδὲhabiéndolos traído,Ἀγαγόντες αὐτοὺςlos presentaronἔστησανante el Sanedrín;ἐν τῷ συνεδρίῳyκαὶel sumo sacerdoteὁ ἀρχιερεὺςlesαὐτοὺςpreguntó,ἐπηρώτησεν
diciendo:λέγων«Lesὑμῖνordenamos estrictamenteΠαραγγελίᾳ παρηγγείλαμενque noμὴenseñaranδιδάσκεινen este nombre;ἐπὶ τῷ ὀνόματι τούτῳyκαὶmiren,ἰδοὺhan llenadoπεπληρώκατεJerusalénτὴν Ἰερουσαλὴμde su enseñanza,τῆς διδαχῆς ὑμῶνyκαὶquierenβούλεσθεecharἐπαγαγεῖνsobre nosotrosἐφ’ ἡμᾶςla sangreτὸ αἷμαde este hombre».τοῦ ἀνθρώπου τούτου
PeroδὲPedroΠέτροςyκαὶlos apóstolesοἱ ἀπόστολοιrespondieron:ἀποκριθεὶς εἶπαν«Es necesarioδεῖobedecerΠειθαρχεῖνa Diosθεῷantes queμᾶλλον ἢa los hombres.ἀνθρώποις
El Diosὁ θεὸςde nuestros padresτῶν πατέρων ἡμῶνresucitóἤγειρενa Jesús,Ἰησοῦνa quienὃνustedesὑμεῖςmataronδιεχειρίσασθεcolgándoloκρεμάσαντεςde un madero.ἐπὶ ξύλου
A esteτοῦτονDiosὁ θεὸςlo exaltóὕψωσενa su diestraτῇ δεξιᾷ αὐτοῦcomo AutorἀρχηγὸνyκαὶSalvador,σωτῆραpara darτοῦ δοῦναιa Israelτῷ Ἰσραὴλcambio de menteμετάνοιανyκαὶperdónἄφεσινde pecados.ἁμαρτιῶν
Yκαὶnosotrosἡμεῖςsomosἐσμενtestigosμάρτυρεςde estas cosas,τῶν ῥημάτων τούτωνy tambiénκαὶel Espíritu Santo,τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιονqueὃDiosὁ θεὸςha dadoἔδωκενa los queτοῖςleαὐτῷobedecen».πειθαρχοῦσιν
Ellos,Οἱ δὲal oír esto,ἀκούσαντεςse enfurecieronδιεπρίοντοyκαὶqueríanἐβούλοντοmatarlos.ἀνελεῖν αὐτούς
Peroδέse levantóἀναστὰςen el Sanedrínἐν τῷ συνεδρίῳun fariseoτις ΦαρισαῖοςllamadoὀνόματιGamaliel,Γαμαλιήλmaestro de la leyνομοδιδάσκαλοςrespetadoτίμιοςpor todo el pueblo,παντὶ τῷ λαῷymandóἐκέλευσενque sacaran fueraἔξω ποιῆσαιpor un momentoβραχὺa los hombres.τοὺς ἀνθρώπους
Yτεlesπρὸς αὐτούςdijo:εἶπέν«Israelitas,Ἄνδρες Ἰσραηλῖταιcuídenseπροσέχετε ἑαυτοῖςde lo queτίvan aμέλλετεhacerπράσσεινcon estos hombres.ἐπὶ τοῖς ἀνθρώποις τούτοις
Porqueγὰρantes de estos díasπρὸ τούτων τῶν ἡμερῶνse levantóἀνέστηTeudas,Θευδᾶςdiciendoλέγωνque eraεἶναίalguien,τινα ἑαυτόνal cualᾧse unióπροσεκλίθηun númeroἀριθμὸςcomoὡςde cuatrocientosτετρακοσίωνhombres;ἀνδρῶνpero élὃςfue muerto,ἀνῃρέθηyκαὶtodosπάντεςlos queὅσοιleαὐτῷobedecíanἐπείθοντοfueron dispersadosδιελύθησανyκαὶquedaronἐγένοντοen nada.εἰς οὐδέν
Después de esteμετὰ τοῦτονse levantóἀνέστηJudasἸούδαςel galileo,ὁ Γαλιλαῖοςen los díasἐν ταῖς ἡμέραιςdel censo,τῆς ἀπογραφῆςyκαὶarrastróἀπέστησεtras síὀπίσω αὐτοῦal pueblo;λαὸνtambién élκἀκεῖνοςpereció,ἀπώλετοyκαὶtodosπάντεςlos queὅσοιleαὐτῷobedecíanἐπείθοντοfueron dispersados.διεσκορπίσθησαν
Yκαὶahoraτὰ νῦνlesὑμῖνdigo:λέγωapártenseἀπόστητεde estos hombresἀπὸ τῶν ἀνθρώπων τούτωνyκαὶdéjenlos;ἄφετε αὐτούςporqueὅτιsiἐὰνeste planἡ βουλὴ αὕτηoἢesta obraτὸ ἔργον τοῦτοesᾖde los hombres,ἐξ ἀνθρώπωνse destruirá;καταλυθήσεται
peroδὲsiεἰesἐστινde Dios,ἐκ θεοῦnoοὐpodránδυνήσεσθεdestruirlos;καταλῦσαι αὐτούςno sea queμήποτεse encuentrenκαὶ εὑρεθῆτεluchando contra Dios».θεομάχοιYδὲleαὐτῷhicieron caso.ἐπείσθησαν
Yκαὶllamandoπροσκαλεσάμενοιa los apóstoles,τοὺς ἀποστόλουςdespués de golpearlos,δείραντεςles ordenaronπαρήγγειλανque noμὴhablaranλαλεῖνen el nombreἐπὶ τῷ ὀνόματιde Jesús,τοῦ Ἰησοῦyκαὶlos soltaron.ἀπέλυσαν
Ellos,οἱpues,μὲν οὖνsalieronἐπορεύοντοde la presenciaἀπὸ προσώπουdel Sanedrínτοῦ συνεδρίουgozososχαίροντεςde haber sido tenidos por dignosὅτι κατηξιώθησανde sufrir afrentaἀτιμασθῆναιpor el Nombre.ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος
Yτεtodos los días,πᾶσάν ἡμέρανen el temploἐν τῷ ἱερῷyκαὶpor las casas,κατ’ οἶκονnoοὐκcesabanἐπαύοντοde enseñarδιδάσκοντεςyκαὶde anunciar la buena noticiaεὐαγγελιζόμενοιde que Jesús es el Mesías.τὸν χριστὸν Ἰησοῦν