YΚαὶdespués de estoμετὰ ταῦταJesúsὁ Ἰησοῦςandabaπεριεπάτειpor Galilea,ἐν τῇ Γαλιλαίᾳporqueγὰρnoοὐqueríaἤθελενandarπεριπατεῖνpor Judea,ἐν τῇ Ἰουδαίᾳya queὅτιlos judíosοἱ Ἰουδαῖοιbuscabanἐζήτουνmatarlo.ἀποκτεῖναι αὐτὸν
Yδὲestabaἦνcercaἐγγὺςla fiestaἡ ἑορτὴde los judíos,τῶν Ἰουδαίωνla de las Cabañas.ἡ σκηνοπηγία
Leπρὸς αὐτὸνdijeron,εἶπονpues,οὖνsus hermanos:οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ«SalΜετάβηθιde aquíἐντεῦθενyκαὶveteὕπαγεa Judea,εἰς τὴν Ἰουδαίανpara queἵναtambiénκαὶtus discípulosοἱ μαθηταί σουveanθεωρήσουσινlas obrasσοῦ τὰ ἔργαqueἃhaces.ποιεῖς
Porqueγάρnadieοὐδεὶςhaceποιεῖnadaτιen secretoἐν κρυπτῷy a la vezκαὶbuscaζητεῖél mismoαὐτὸςestarεἶναιen público.ἐν παρρησίᾳSiεἰhacesποιεῖςestas cosas,ταῦταmanifiéstateφανέρωσον σεαυτὸνal mundo».τῷ κόσμῳ
Porqueγὰρni aunοὐδὲsus hermanosοἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦcreíanἐπίστευονen él.εἰς αὐτόν
Jesús,ὁ Ἰησοῦςpues,οὖνlesαὐτοῖςdice:λέγει«Mi tiempoὉ καιρὸς ὁ ἐμὸςaún noοὔπωha llegado,πάρεστινperoδὲel tiempo de ustedesὁ καιρὸς ὁ ὑμέτεροςsiempreπάντοτέestáἐστινlisto.ἕτοιμος
El mundoὁ κόσμοςnoοὐpuedeδύναταιodiarlosμισεῖνa ustedes,ὑμᾶςperoδὲa míἐμὲme odia,μισεῖporqueὅτιyoἐγὼdoy testimonioμαρτυρῶde él,περὶ αὐτοῦde queὅτιsus obrasτὰ ἔργα αὐτοῦsonἐστινmalas.πονηρά
Subanἀνάβητεustedesὑμεῖςa la fiesta;εἰς τὴν ἑορτήνyoἐγὼnoοὐκsuboἀναβαίνωa esta fiesta,εἰς τὴν ταύτην ἑορτὴνporqueὅτιmi tiempoὁ ἐμὸς καιρὸςaún noοὔπωse ha cumplido».πεπλήρωται
Yδὲhabiéndoles dichoεἰπὼνesto,ταῦταse quedóαὐτὸς ἔμεινενen Galilea.ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ
PeroδὲcuandoὩςsus hermanosοἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦsubieronἀνέβησανa la fiesta,εἰς τὴν ἑορτήνentoncesτότεél tambiénαὐτὸς καὶsubió,ἀνέβηnoοὐabiertamente,φανερῶςsinoἀλλὰcomoὡςen secreto.ἐν κρυπτῷ
Los judíos,οἱ Ἰουδαῖοιpues,οὖνloαὐτὸνbuscabanἐζήτουνen la fiesta,ἐν τῇ ἑορτῇyκαὶdecían:ἔλεγον«¿DóndeΠοῦestáἐστινaquel?».ἐκεῖνος
Yκαὶhabíaἦνmuchaπολὺςmurmuraciónγογγυσμὸςacerca de élπερὶ αὐτοῦentre la gente.ἐν τοῖς ὄχλοιςUnosοἱ μὲνdecían:ἔλεγον ὅτι«Esἐστινbueno»;Ἀγαθόςotrosἄλλοι δὲdecían:ἔλεγον«No,Οὔsino queἀλλὰengañaπλανᾷa la gente».τὸν ὄχλον
Sin embargo,μέντοιnadieοὐδεὶςhablabaἐλάλειde élπερὶ αὐτοῦabiertamente,παρρησίᾳpor miedoδιὰ τὸν φόβονa los judíos.τῶν Ἰουδαίων
YδὲyaἬδηa mitadμεσούσηςde la fiesta,τῆς ἑορτῆςJesúsἸησοῦςsubióἀνέβηal temploεἰς τὸ ἱερὸνyκαὶenseñaba.ἐδίδασκεν
Los judíos,οἱ Ἰουδαῖοιpues,οὖνse maravillaban,ἐθαύμαζονdiciendo:λέγοντες«¿CómoΠῶςsabeοἶδενesteοὗτοςde letras,γράμματαsinμὴhaber estudiado?».μεμαθηκώς
Jesús,ὁ Ἰησοῦςpues,οὖνlesαὐτοῖςrespondióἀπεκρίθηyκαὶdijo:εἶπεν«Mi enseñanzaἩ ἐμὴ διδαχὴnoοὐκesἔστινmía,ἐμὴsinoἀλλὰdel queτοῦmeμεenvió.πέμψαντός
Siἐάνalguienτιςquiereθέλῃhacerποιεῖνsu voluntad,τὸ θέλημα αὐτοῦconoceráγνώσεταιacerca de la enseñanzaπερὶ τῆς διδαχῆςsiπότερονesἐστινde Diosἐκ τοῦ θεοῦo siἢyoἐγὼhabloλαλῶpor mi propia cuenta.ἀπ’ ἐμαυτοῦ
El que hablaὁ λαλῶνpor su propia cuentaἀφ’ ἑαυτοῦbuscaζητεῖsu propia gloria;τὴν δόξαν τὴν ἰδίανperoδὲel que buscaὁ ζητῶνla gloriaτὴν δόξανdel queτοῦloαὐτὸνenvió,πέμψαντοςesteοὗτοςesἐστινverdadero,ἀληθήςyκαὶnoοὐκhayἔστινinjusticiaἀδικίαen él.ἐν αὐτῷ
¿NoΟὐlesὑμῖνha dadoδέδωκενMoisésΜωϋσῆςla ley?τὸν νόμονYκαὶningunoοὐδεὶςde ustedesἐξ ὑμῶνcumpleποιεῖla ley.τὸν νόμον¿Por quéτίbuscanζητεῖτεmatarme?».ἀποκτεῖναι με
La genteὁ ὄχλοςrespondió:ἀπεκρίθη«Tienesἔχειςun demonio.Δαιμόνιον¿Quiénτίςbuscaζητεῖmatarte?».ἀποκτεῖναι σε
JesúsἸησοῦςrespondióἀπεκρίθηyκαὶlesαὐτοῖςdijo:εἶπεν«Una solaἛνobraἔργονhice,ἐποίησαyκαὶtodosπάντεςse maravillan.θαυμάζετε
Por estoδιὰ τοῦτοMoisésΜωϋσῆςlesὑμῖνha dadoδέδωκενla circuncisión —τὴν περιτομήνnoοὐχporqueὅτιseaἐστὶνde Moisés,ἐκ τοῦ Μωϋσέωςsinoἀλλ’de los padres—,ἐκ τῶν πατέρωνyκαὶen shabatἐν σαββάτῳcircuncidanπεριτέμνετεa un hombre.ἄνθρωπον
Siεἰun hombreἄνθρωποςrecibeλαμβάνειla circuncisiónπεριτομὴνen shabatἐν σαββάτῳpara queἵναnoμὴse quebranteλυθῇla leyὁ νόμοςde Moisés,Μωϋσέως¿se enojanχολᾶτεconmigoἐμοὶporqueὅτιsanéὑγιῆ ἐποίησαpor completoὅλονa un hombreἄνθρωπονen shabat?ἐν σαββάτῳ
Noμὴjuzguenκρίνετεsegún las apariencias,κατ’ ὄψινsinoἀλλὰjuzguenκρίνετεcon juicio justo».τὴν κρίσιν δικαίαν
Decían,Ἔλεγονpues,οὖνalgunosτινεςde los de Jerusalén:ἐκ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν«¿NoΟὐχesἐστινesteοὗτόςal queὃνbuscanζητοῦσινmatar?ἀποκτεῖναι
Yκαὶmiren,ἴδεhablaλαλεῖabiertamente,παρρησίᾳyκαὶnadaοὐδὲνleαὐτῷdicen.λέγουσιν¿Será queμήποτεde verdadἀληθῶςlos jefesοἱ ἄρχοντεςhan reconocidoἔγνωσανqueὅτιesteοὗτόςesἐστινel Mesías?ὁ χριστός
Peroἀλλὰesteτοῦτονsabemosοἴδαμενde dóndeπόθενes;ἐστίνen cambio,δὲcuandoὅτανvengaἔρχηταιel Mesías,ὁ χριστὸςnadieοὐδεὶςsabeγινώσκειde dóndeπόθενes».ἐστίν
EntoncesοὖνJesús,ὁ Ἰησοῦςmientras enseñabaδιδάσκωνen el templo,ἐν τῷ ἱερῷclamóἔκραξενy dijo:καὶ λέγων«A mí meΚἀμὲconocen,οἴδατεyκαὶsabenοἴδατεde dóndeπόθενsoy;εἰμίyκαὶnoοὐκhe venidoἐλήλυθαpor mi propia cuenta,ἀπ’ ἐμαυτοῦsino queἀλλ’el queὁmeμεenvióπέμψαςesἔστινverdadero,ἀληθινὸςa quienὃνustedesὑμεῖςnoοὐκconocen.οἴδατε
Yoἐγὼloαὐτόνconozco,οἶδαporqueὅτιprocedoεἰμιde él,παρ’ αὐτοῦy élκἀκεῖνόςmeμεenvió».ἀπέστειλεν
Buscaban,ἐζήτουνpues,οὖνprenderlo;πιάσαι αὐτὸνperoκαὶnadieοὐδεὶςleἐπ’ αὐτὸνechóἐπέβαλενmano,τὴν χεῖραporqueὅτιaún noοὔπωhabía llegadoἐληλύθειsu hora.ἡ ὥρα αὐτοῦ
Peroδὲde la multitudἐκ τοῦ ὄχλουmuchosπολλοὶcreyeronἐπίστευσανen él,εἰς αὐτόνyκαὶdecían:ἔλεγον«El Mesías,Ὁ χριστὸςcuandoὅτανvenga,ἔλθῃ¿acasoμὴharáποιήσειmás señalesπλείονα σημεῖαque las queὧνesteοὗτοςha hecho?».ἐποίησεν
Los fariseosοἱ ΦαρισαῖοιoyeronἬκουσανa la genteτοῦ ὄχλουque murmurabaγογγύζοντοςestas cosasταῦταde él;περὶ αὐτοῦyκαὶlos sumos sacerdotesοἱ ἀρχιερεῖςyκαὶlos fariseosοἱ Φαρισαῖοιenviaronἀπέστειλανguardiasὑπηρέταςparaἵναprenderlo.πιάσωσιν αὐτόν
Dijo,εἶπενpues,οὖνJesús:ὁ Ἰησοῦς«TodavíaἜτιestaréεἰμιcon ustedesμεθ’ ὑμῶνun poco de tiempo,χρόνον μικρὸνyκαὶluegome voyὑπάγωal queπρὸς τὸνmeμεenvió.πέμψαντά
Meμεbuscaránζητήσετέyκαὶnoοὐχme encontrarán;εὑρήσετεyκαὶdondeὅπουyoἐγὼestoy,εἰμὶustedesὑμεῖςnoοὐpuedenδύνασθεvenir».ἐλθεῖν
Dijeron,εἶπονpues,οὖνlos judíosοἱ Ἰουδαῖοιentre sí:πρὸς ἑαυτούς«¿AdóndeΠοῦse va aμέλλειirπορεύεσθαιeste,οὗτοςqueὅτιnosotrosἡμεῖςnoοὐχloαὐτόνencontraremos?εὑρήσομεν¿Acasoμὴse va aμέλλειirπορεύεσθαιa los dispersosεἰς τὴν διασπορὰνentre los griegos,τῶν Ἑλλήνωνyκαὶa enseñarδιδάσκεινa los griegos?τοὺς Ἕλληνας
¿Quéτίςesἐστινesta palabraὁ λόγος οὗτοςqueὃνdijo:εἶπεMeμεbuscaránΖητήσετέyκαὶnoοὐχme encontrarán;εὑρήσετεyκαὶdondeὅπουyoἐγὼestoy,εἰμὶustedesὑμεῖςnoοὐpuedenδύνασθεvenir?».ἐλθεῖν
Yδὲen el último día,Ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳel granτῇ μεγάλῃdíade la fiesta,τῆς ἑορτῆςJesúsὁ Ἰησοῦςse puso en pieεἱστήκειyκαὶclamó,ἔκραξενdiciendo:λέγων«SiἘάνalguienτιςtiene sed,διψᾷque vengaἐρχέσθωa míπρός μεyκαὶbeba.πινέτω
El que creeὁ πιστεύωνen mí,εἰς ἐμέcomoκαθὼςdijoεἶπενla Escritura,ἡ γραφήríosποταμοὶde agua vivaὕδατος ζῶντοςcorreránῥεύσουσινde su interior».ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ
Peroδὲestoτοῦτοlo dijoεἶπενdel Espírituπερὶ τοῦ πνεύματοςqueοὗiban aἔμελλονrecibirλαμβάνεινlos que creyeranοἱ πιστεύσαντεςen él;εἰς αὐτόνporqueγὰρaún noοὔπωhabíaἦνEspíritu,πνεῦμαpuesὅτιJesúsἸησοῦςtodavía noοὐδέπωhabía sido glorificado.ἐδοξάσθη
Entoncesοὖνalgunos de la multitud,Ἐκ τοῦ ὄχλουal oírἀκούσαντεςestas palabras,τῶν λόγων τούτωνdecían:ἔλεγον«EsteΟὗτόςesἐστινde verdadἀληθῶςel Profeta».ὁ προφήτης
Otrosἄλλοιdecían:ἔλεγον«EsteΟὗτόςesἐστινel Mesías».ὁ χριστόςPero otrosοἱ δὲdecían:ἔλεγον«¿AcasoΜὴ γὰρel Mesíasὁ χριστὸςvieneἔρχεταιde Galilea?ἐκ τῆς Γαλιλαίας
¿Noοὐχha dichoεἶπενla Escrituraἡ γραφὴqueὅτιel Mesíasὁ χριστόςvieneἔρχεταιde la descendenciaἐκ τοῦ σπέρματοςde David,Δαυίδyκαὶde Belén,ἀπὸ Βηθλέεμla aldeaτῆς κώμηςdondeὅπουestabaἦνDavid?».Δαυίδ
Así queοὖνhuboἐγένετοdivisiónσχίσμαen la multitudἐν τῷ ὄχλῳa causa de él.δι’ αὐτόν
Yδὲalgunosτινὲςde ellosἐξ αὐτῶνqueríanἤθελονprenderlo,πιάσαι αὐτόνperoἀλλ’nadieοὐδεὶςleἐπ’ αὐτὸνechóἐπέβαλενmano.τὰς χεῖρας
Vinieron,Ἦλθονpues,οὖνlos guardiasοἱ ὑπηρέταιa los sumos sacerdotesπρὸς τοὺς ἀρχιερεῖςyκαὶfariseos,Φαρισαίουςyκαὶestosἐκεῖνοιlesαὐτοῖςdijeron:εἶπον«¿Por quéΔιὰ τίnoοὐκloαὐτόνtrajeron?».ἠγάγετε
Los guardiasοἱ ὑπηρέταιrespondieron:ἀπεκρίθησαν«NuncaΟὐδέποτεhablóἐλάλησενasíοὕτωςun hombre».ἄνθρωπος
Entoncesοὖνlos fariseosοἱ Φαρισαῖοιlesαὐτοῖςrespondieron:ἀπεκρίθησαν«¿AcasoΜὴtambiénκαὶustedesὑμεῖςhan sido engañados?πεπλάνησθε
¿Acasoμήha creídoἐπίστευσενen élεἰς αὐτὸνalgunoτιςde los jefes,ἐκ τῶν ἀρχόντωνoἢde los fariseos?ἐκ τῶν Φαρισαίων
Peroἀλλὰesta genteὁ ὄχλος οὗτοςqueὁnoμὴconoceγινώσκωνla ley,τὸν νόμονmalditosἐπάρατοίson».εἰσιν
Lesπρὸς αὐτούςdiceλέγειNicodemo,Νικόδημοςel queὁantesπρότερονhabía venidoἐλθὼνa él,πρὸς αὐτὸνque eraὢνunoεἷςde ellos:ἐξ αὐτῶν
«¿AcasoΜὴnuestra leyὁ νόμος ἡμῶνjuzgaκρίνειa un hombreτὸν ἄνθρωπονsinἐὰν μὴantesπρῶτονoírloἀκούσῃ παρ’ αὐτοῦyκαὶsaberγνῷlo queτίhace?».ποιεῖ
Leαὐτῷrespondieronἀπεκρίθησανyκαὶdijeron:εἶπαν«¿AcasoΜὴeresεἶtúσὺtambiénκαὶde Galilea?ἐκ τῆς ΓαλιλαίαςEscudriñaἐραύνησονyκαὶverásἴδεqueὅτιde Galileaἐκ τῆς Γαλιλαίαςnoοὐκse levantaἐγείρεταιningún profeta».προφήτης
Y cada uno se fue a su casa.